Three Girls
National Gallery of Modern Art, New Delhi
Three Girls, ook bekend als Group of Three Girls, is het eerste schilderij dat Amrita Sher-Gil maakte nadat ze in 1934 vanuit Parijs naar India was teruggekeerd. Het toont drie jonge Indiase vrouwen die op de drempel van volwassenheid en het huwelijk staan. Ze zitten dicht bij elkaar en kijken van elkaar weg, alsof ze nadenken over toekomsten die ze niet kunnen veranderen. Sher-Gil schilderde het terwijl ze zich ontwikkelde van de postimpressionistische stijl die ze in Parijs had geleerd naar een vlakkere, grafischere Indiase stijl, opgebouwd uit lijn en kleur. Drie jaar na voltooiing won het schilderij een gouden medaille op de jaarlijkse tentoonstelling van de Bombay Art Society. Dat hielp Sher-Gil te vestigen als een van India's belangrijkste moderne kunstenaars. In dit schilderij verwoordde ze voor het eerst het onderwerp dat de rest van haar korte carrière zou bepalen: het stille, berustende leven van Indiase vrouwen.
Herkomst
Het schilderij maakt deel uit van de voornaamste Sher-Gil-collectie van het National Gallery of Modern Art in New Delhi.
Het eerste schilderij na haar terugkeer
Sher-Gil schilderde Three Girls meteen na haar terugkeer naar India in 1934, na vijf jaar opleiding in Parijs. Het werk markeert een bewuste koerswijziging: in plaats van door te gaan met de zelfportretten, naakten uit de societywereld en stillevens uit haar studententijd, richtte ze haar hele praktijk op Indiase onderwerpen, en vooral op armen en mensen aan de rand van de samenleving [1]. Het schilderij brengt drie zittende vrouwen samen in een krappe, afgesneden compositie, met een lege achtergrond en diepe schaduw, zodat niets de aandacht van de vrouwen zelf afleidt [1]. Het is evenzeer een intentieverklaring als een schilderij.
Sher-Gils eigen beschrijving van haar missie
Sher-Gil beschreef de koerswijziging die dit schilderij verbeeldt in ongewoon directe bewoordingen: ‘Ik besefte wat mijn werkelijke artistieke missie was: het leven van Indiërs, en vooral van arme Indiërs, in beelden te vertolken; die stille beelden van oneindige onderwerping en geduld te schilderen ... op doek de indruk weer te geven die hun droevige ogen op mij maakten’ [1]. Three Girls is de eerste volledig gerealiseerde uitdrukking van die missie. De drie vrouwen worden niet als individuen met een bekende identiteit getoond, maar als figuren die een gedeeld lot ondergaan: verdrietig maar berustend, aan de vooravond van huwelijken die ze niet kunnen weigeren [1].
Parijse techniek toegepast op een Indiaas onderwerp
Het schilderij vormt een scharnier tussen twee stijlen. Sher-Gil gebruikt de krachtige, afgevlakte kleuren en de trefzekere penseelvoering die ze in Parijs ontwikkelde, dicht bij het voorbeeld van Paul Gauguin, wiens werk ze daar grondig had bestudeerd [1]. Maar ze past die techniek toe op een onderwerp dat Gauguin nooit schilderde: hedendaagse Indiase vrouwen, thuis geobserveerd in plaats van geïdealiseerd. De combinatie van haar eerdere realisme met een nieuwe nadruk op vlakke kleur en lijn is voor critici de reden om het begin van haar rijpe stijl bij juist dit schilderij te plaatsen [1].
Veelgestelde vragen
Waar gaat Three Girls van Amrita Sher-Gil over?
Het schilderij toont drie jonge Indiase vrouwen die de huwbare leeftijd naderen. Sher-Gil schilderde het kort na haar terugkeer uit Parijs naar India in 1934. Ze beschreef het als het eerste werk waarin ze de ‘stille beelden van oneindige onderwerping en geduld’ vastlegde die ze zag in het leven van arme Indiase vrouwen [1].
Heeft Three Girls nog een andere naam?
Ja. Het staat ook bekend als Group of Three Girls [1].
Heeft Three Girls prijzen gewonnen?
In 1937, drie jaar na de voltooiing, won het schilderij een gouden medaille op de jaarlijkse tentoonstelling van de Bombay Art Society. Dat hielp Sher-Gil te vestigen als een van India's toonaangevende moderne kunstenaars [1].
Welke plaats neemt Three Girls in Sher-Gils carrière in?
Het is het eerste schilderij dat ze na haar vertrek uit Parijs in 1934 maakte en markeert haar overgang van Europese naar Indiase onderwerpen. Het werk combineert haar in Parijs gevormde realisme met een nieuwe, vlakkere stijl die op kleur en lijn is gebaseerd [1].
Bronnen
De redactionele tekst is gebaseerd op de volgende bronnen, gecontroleerd aan de hand van het museum en de gegevens over de afbeelding in het publieke domein van dit werk.
- [1] boek Hodge, Susie, 1960- author, The short story of women artists : a pocket guide to movements, works, breakthroughs, & themes Gebruikt voor: dit kunstwerk.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie
