Nude
National Gallery of Modern Art, New Delhi
Amrita Sher-Gil schilderde naaktstudies tijdens haar studiejaren in Parijs, binnen de traditie van het modeltekenen aan de Académie de la Grande Chaumière en de École des Beaux-Arts, waar ze tussen 1929 en 1934 werd opgeleid. Wie naar een van deze naakten kijkt, ziet de jonge Sher-Gil die zich meet met dezelfde oefening die iedere Europese kunststudent van haar generatie kreeg: het model rechtstreeks weergeven, met de dikke, expressieve penseelvoering die ze ontleende aan het kleurgebruik van de postimpressionisten in plaats van aan academische afwerking. Eerst kreeg ze les van Lucien Simon; daarna nam ze het kleurgebruik en de directheid van Paul Cézanne en Paul Gauguin in zich op. Het naakt behoort tot haar vroege werk, naast zelfportretten, portretten en stillevens, dat ze maakte voordat ze India tot onderwerp koos. Dat is belangrijk omdat het laat zien waar Sher-Gil begon: als in Parijs opgeleide schilder, vertrouwd met de Europese figuurschilderkunst, voordat ze die vaardigheid omvormde tot iets uitgesproken eigens.
Herkomst
Bewaard in de National Gallery of Modern Art in New Delhi, onderdeel van de kerncollectie Sher-Gil van het museum, opgebouwd uit werk dat haar familie behield en later aan de Indiase staat schonk of verkocht.
Een studieopdracht, dicht bij huis
Het naakt was aan het begin van de twintigste eeuw een verplicht onderwerp van de academische opleiding in Parijs. Tussen 1929 en 1934 ging Sher-Gil naar de Académie de la Grande Chaumière en daarna naar de École des Beaux-Arts. Daar doorliep ze hetzelfde modeltekenprogramma als iedere serieuze student: urenlang werken voor een poserend model en de vorm met verf opbouwen in plaats van met contouren. Lucien Simon, haar docent aan de Académie, moedigde haar aan tot een levendigere en minder regelgebonden aanpak dan de strikte academische methode[1]. In deze jaren, toen ze nog in haar tienerjaren en vroege twintiger jaren was, schilderde ze de meeste van haar naakten, portretten en stillevens in een stijl die ze later levensecht maar gestileerd noemde[1].
Cézanne en Gauguin, niet het regelboek van de École
Wat Sher-Gils naakten onderscheidt van gewoon studentenwerk, is waar ze toestemming zocht om op haar manier te schilderen. Ze reageerde op het kleurgebruik en de expressieve penseelvoering van Cézanne en Gauguin, niet op het gepolijste, beschrijvende realisme dat de École beloonde[1]. Die invloed loopt door haar hele vroege periode: dikke, zichtbare verf, kleur die vorm opbouwt in plaats van die alleen te beschrijven, en de bereidheid een figuur geschilderd te laten lijken in plaats van gefotografeerd. De gouden medaille die ze in 1933 van de Société Nationale des Beaux-Arts won voor een verwant figuurschilderij, Young Girls, laat zien dat deze aanpak destijds al erkenning kreeg en niet alleen achteraf[1].
Een oeuvre dat ze later achter zich liet
Sher-Gils naakten en portretten uit Parijs behoren tot een fase die ze zelf als voorbereiding beschouwde en niet als eindbestemming. In 1934 verliet ze Parijs; binnen enkele jaren schreef ze dat Europa toebehoorde aan Picasso, Matisse en Braque, en India alleen aan haar[1]. De naakten en zelfportretten uit haar Parijse jaren documenteren de schilder die ze vóór die wending was: vertrouwd met een Europese beeldtaal en haar eigen hand toetsend aan het levende model, voordat ze dezelfde blik richtte op de dorpen, vrouwen en kleuren van India die haar reputatie vestigden.
Veelgestelde vragen
Waar werd Amrita Sher-Gil als schilder opgeleid?
Ze volgde van 1929 tot 1934 een opleiding in Parijs: eerst aan de Académie de la Grande Chaumière bij Lucien Simon en daarna aan de École des Beaux-Arts. Ze werkte binnen het toenmalige Europese academische systeem, met onder meer modeltekenen en schilderen naar een naaktmodel[1].
Wie beïnvloedde Sher-Gils vroege naakten en figuurschilderijen?
Haar docent Lucien Simon vormde haar vroege werkwijze, maar ze voelde zich sterker aangetrokken tot het kleurgebruik en de expressieve penseelvoering van Paul Cézanne en Paul Gauguin dan tot strikt academisch realisme[1].
Is dit naakt een vroeg of laat werk?
Het behoort tot Sher-Gils Parijse studietijd, vóór 1934, voorafgaand aan de Indiase onderwerpen die haar latere carrière bepaalden.
Waar wordt het schilderij tegenwoordig bewaard?
In de National Gallery of Modern Art in New Delhi, waar de belangrijkste openbare collectie werken van Sher-Gil wordt bewaard.
Bronnen
De redactionele tekst is gebaseerd op de volgende bronnen, gecontroleerd aan de hand van het museum en de gegevens over de afbeelding in het publieke domein van dit werk.
- [1] boek Susie Hodge, Artistic Circles Gebruikt voor: dit kunstwerk.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie
