







Edmund Dulac
- Oriëntalisme
- Gouden Eeuw van de illustratie
Edmund Dulac kwam in 1904[1] vanuit Toulouse naar Londen. Hij had een opleiding in de beeldende kunst en een voorliefde voor Perzische miniaturen, Japanse houtblokken en alles waarin kleur en patroon zwaarder wogen dan conventioneel perspectief. Toen hij in 1912 Brits onderdaan werd, was hij al een van de bepalende figuren van de gouden eeuw van de illustratie. Zijn geschenkboeken voor Hodder and Stoughton evenaarden het commerciële succes van Arthur Rackhams werk, maar hadden een onmiskenbaar eigen karakter.

Biografie
Waar Rackham knoestige, gotische bossen opriep, maakte Dulac juweelachtige oriëntalistische fantasieën: heldere edelsteentinten, vlakke decoratieve patronen en figuren uit de traditie van Perzische verluchte handschriften, gezien door een uitgesproken Franse sensibiliteit. Zijn geïllustreerde uitgaven van Stories from the Arabian Nights (1907[1]), The Rubaiyat of Omar Khayyam (1909), The Sleeping Beauty (1910) en Edgar Allan Poe’s The Bells and Other Poems (1912) blijven maatstaven voor het genre. Hij illustreerde ook werk van Shakespeare en Hans Andersen. Elke uitgave was ontworpen als luxeobject, waarbij de afbeeldingen en decoratieve randen even doordacht waren als ieder onderdeel van de tekst.
Na de Eerste Wereldoorlog stortte de markt voor geschenkboeken in. Met zijn kenmerkende veelzijdigheid verlegde Dulac zijn werkterrein. Hij ontwierp toneelkostuums en decors, schilderde karikatuurportretten, maakte ex-libris en ontwierp postzegels, waaronder Britse herdenkingszegels voor de kroning van George VI in 1937[1]. Hij onderhield een lange vriendschap met W.B. Yeats en illustreerde een deel van diens werk. Tot zijn dood in 1953[1] in Londen bleef hij werk maken voor een bewonderenswaardig breed scala aan opdrachtgevers.
Tijdlijn
- 1882Geboren in Toulouse, Frankrijk.
- 1904Verhuisde na een opleiding in de beeldende kunst van Toulouse naar Londen.
- 1907Illustreerde Stories from the Arabian Nights.
- 1909Illustreerde The Rubaiyat of Omar Khayyam.
- 1910Illustreerde The Sleeping Beauty.
- 1912Werd Brits onderdaan en illustreerde Edgar Allan Poe’s The Bells and Other Poems.
- 1937Ontwierp Britse herdenkingspostzegels voor de kroning van George VI.
- 1953Stierf op 71-jarige leeftijd in Londen.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Prints van Edmund Dulac
Met de hand afgewerkte, archiefbestendige prints van het oeuvre van Edmund Dulac.
The Tempest: Ariel and the Bee - Edmund Dulac
Vanaf £28,00
Little Girl in a Book - Edmund Dulac
Vanaf £37,00
Princess Orchid's Party - Edmund Dulac
Vanaf £37,00
Cinderella (from the Picture Book for the Red Cross) - Edmund Dulac
Vanaf £37,00
Layla (from the Picture Book for the Red Cross) - Edmund Dulac
Vanaf £37,00
Asenath (from the Picture Book for the Red Cross) - Edmund Dulac
Vanaf £37,00
Haal Edmund Dulac in huis.
Bekijk alle prints van Edmund Dulac →Veelgestelde vragen
Waar staat Edmund Dulac om bekend?
Edmund Dulac geldt als een van de bepalende figuren van de gouden eeuw van de illustratie. Zijn geschenkboeken voor Hodder and Stoughton evenaarden qua commercieel succes het werk van Arthur Rackham.Wat is het beroemdste werk van Edmund Dulac?
Het is lastig één werk aan te wijzen als het beroemdste werk van Edmund Dulac, want zijn bekendheid berust op zijn omvangrijke productie als boekillustrator in het begin van de 20e eeuw. Hij maakte illustraties voor allerlei publicaties, waaronder sprookjes, klassieke literatuur en poëziebundels. De illustraties van Dulac bij verhalen uit Duizend-en-een-nacht (ook bekend als Arabian Nights) behoren tot zijn bekendste werk, evenals die bij de sprookjes van Hans Christian Andersen en de verzamelde verhalen van de gebroeders Grimm. Zijn kenmerkende stijl, beïnvloed door zowel art nouveau als oriëntalisme, maakte hem populair bij uitgevers die luxe edities van klassieke werken wilden maken. Deze edities verstevigden zijn reputatie als een van de belangrijkste illustratoren van die periode.Wat moet ik weten over de prints van Edmund Dulac?
Edmund Dulac (1882[1]–1953[1]) was een in Frankrijk geboren, tot Brit genaturaliseerde boekillustrator, postzegelontwerper en schilder. Prenten naar zijn oorspronkelijke kunst werden vaak gemaakt met technieken als etsen. Daarbij wordt met zuur een ontwerp in een metalen plaat geëtst, wat fijne lijnen oplevert. Kunstetsen werden hoog gewaardeerd; vanaf 1879 verschenen tijdschriften die aan etsen waren gewijd. De Printsellers' Association verplichtte etsers niet het aantal proefdrukken te vermelden. Daarom zijn volledige gegevens over oplagegroottes niet altijd beschikbaar, anders dan bij mezzotinten of lijnetsen. Sommige uitgevers weken uit naar het Europese vasteland, waar bekwame reproductie-etsers betaalbaarder waren dan hun Britse collega's. Verzamelaars van houtsneden kunnen het beste zoeken naar vroege proefdrukken. Die zijn het helderst en nauwkeurigst, vergelijkbaar met 'eerste staat'-afdrukken van oude meesters. Graveurs drukten doorgaans minder dan tien proefdrukken per afbeelding en stuurden er één naar de kunstenaar voor correcties.Tot welke stijl of stroming behoorde Edmund Dulac?
Edmund Dulacs loopbaan bracht hem in contact met verschillende stromingen. Hij werd in 1882[1] geboren en zijn vroege werk vertoont verbanden met de late Franse oriëntalistische stijl, die sinds het begin van de jaren 1800 in zwang was. De belangstelling van Europese kunstenaars voor het ‘Oosten’ groeide door gebeurtenissen als Napoleons veldtocht in Egypte (1798-1801[1]), de Griekse onafhankelijkheidsstrijd in de jaren 1820 en de Franse veldtocht in Algerije vanaf 1830. Kunstenaars maakten beelden van Noord-Afrika, het Ottomaanse Rijk en de Levant, soms uit eigen ervaring en soms uit verbeelding. Oriëntalistische werken toonden vaak een denkbeeldige mengeling van exotiek, wreedheid en sensualiteit. Tegen het einde van de negentiende eeuw verklaarde criticus Jules Castagnary echter dat het oriëntalisme dood was. De opening van het Suezkanaal in 1869 maakte reizen naar het Oosten gebruikelijker. Daardoor werden latere oriëntalistische beelden minder anekdotisch en sterker doortrokken van mystiek. Het latere werk van Edmund Dulac week van deze stijl af. In 1912[1] werd hij genaturaliseerd tot Brits staatsburger en werkte hij als boekillustrator in een decoratieve stijl onder invloed van art nouveau.Welke technieken of materialen gebruikte Edmund Dulac?
Edmund Dulac was een schilder en boekillustrator die onder meer met aquarel werkte. De beschikbare materialen beïnvloeden het karakter van het werk: dezelfde kleur ziet er anders uit in aquarel, olieverf of eitempera. Dulacs werk toont inzicht in deze relatie tussen materiaal en vorm. In de achttiende eeuw experimenteerden veel kunstenaars met schildermethoden als encaustiek (met gekleurde was) en eludorisch schilderen (met olie en water). Deze technieken moesten de duurzaamheid en uitstraling van schilderijen verbeteren. Bij sommige methoden werd de voltooide compositie met een hete plaat versmolten; bij andere werd een dunne waterfilm gebruikt om de kwaliteit van penseelstreken te beoordelen. Zulke experimenten weerspiegelen een bredere belangstelling voor het herontdekken van technieken van oude schilders en het tegemoetkomen aan de groeiende vraag naar schilderijen onder de burgerij.Waar stond Edmund Dulac om bekend?
Edmund Dulac was illustrator. Hij staat bekend om zijn bijdragen aan boekillustratie, vooral voor uitgaven van klassieke literatuur en sprookjes. Zijn werk omvat illustraties voor Edgar Allan Poe’s *The Bells and Poems*. Zijn afbeeldingen verschenen in boeken naast die van kunstenaars als John Austen, Harry Clarke, Arthur Rackham en Eric Gill. Deze kunstenaars illustreerden uitgaven van Shakespeare, Goethe en de gebroeders Grimm. Boeken over de geschiedenis van de illustratie bespreken Dulacs werk samen met dat van andere kunstenaars en volgen de ontwikkeling van het medium van vroege houtsneden tot modernere stijlen. Een van die boeken bevat naast een afbeelding van Dulac ook een afbeelding van Edmund Sullivan uit de *Rubaiyat of Omar Khayyam*.Wanneer leefde en werkte Edmund Dulac?
Edmund Dulac (geboren als Edmond Dulac) was een in Frankrijk geboren, tot Brit genaturaliseerde illustrator. Hij werd op 22 oktober 1882[1] geboren in Toulouse en stierf op 25 mei 1953[1] in Londen. Hij begon met een rechtenstudie, maar stapte al snel over naar de kunst. In 1904[1] verhuisde hij naar Londen en ging hij als illustrator werken. Tot zijn vroege werk behoren illustraties voor *Stories from the Arabian Nights* (1907), *Shakespeare's Comedy of the Tempest* (1908) en *The Rubaiyat of Omar Khayyam* (1909). Deze opdrachten vestigden zijn reputatie als toonaangevende maker van geschenkboeken. Tijdens de Eerste Wereldoorlog droeg hij bij aan propaganda voor de geallieerden met illustraties voor boeken en pamfletten. Na de oorlog bleef hij als illustrator werken en verkende hij ook andere terreinen, zoals toneel- en postzegelontwerp. Voor een productie van *The Sleeping Beauty* in Covent Garden in 1939 ontwierp hij decors en kostuums. In 1912 werd Dulac tot Brits onderdaan genaturaliseerd.Waar kan ik het werk van Edmund Dulac zien?
Werk van Edmund Dulac is in verschillende musea wereldwijd te zien. In de Verenigde Staten gaat het om het Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park, Florida; het Los Angeles County Museum of Art; het Metropolitan Museum of Art in New York; het Minneapolis Institute of Arts; het Museum of Modern Art in New York; het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach; en het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond. In Canada is zijn kunst te zien in het Royal Ontario Museum in Toronto. In het Verenigd Koninkrijk zijn werken van Dulac te zien in het Bakelite Museum in Williton, Brighton Museum & Art Gallery, het Geffrye Museum in Londen, Manchester Art Gallery, het Royal Museum van de National Museums of Scotland in Edinburgh, het Ashmolean Museum in Oxford, het British[1] Museum in Londen, de Brunei Gallery in Londen, de Sir Percival David Foundation of Chinese Art in Londen en het Victoria & Albert Museum in Londen. In Europa zijn werken te bekijken in het Brangwyn Museum in Brugge, het Clockarium Museum in Brussel, het Musée d'Art et d'Industrie in Roubaix, het Musée de l'École de Nancy in Nancy, het Musée des Arts Décoratifs in Parijs en het Musée des Beaux-Arts in Nancy.Waar kwam Edmund Dulac vandaan?
Edmund Dulac werd op 22 oktober 1882[1] geboren in Toulouse, Frankrijk; zijn geboortenaam was Edmond Dulac. Later werd hij tot Brits onderdaan genaturaliseerd. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Toulouse en volgde daarnaast lessen aan de École des Beaux-Arts, maar brak zijn rechtenstudie al snel af. Hij verhuisde naar Parijs om aan de Académie Julian formeel kunst te studeren. In 1904[1], op 22-jarige leeftijd, vertrok Dulac naar Londen. Daar begon hij als illustrator, aanvankelijk voor J. M. Dent. In 1907 verscheen zijn eerste boek, *Stories from the Arabian Nights*. Deze opdracht vormde het begin van zijn succesvolle loopbaan in Groot-Brittannië. Hij illustreerde uiteenlopende boeken, waaronder sprookjes, klassieken en poëzie. Ook werkte hij voor tijdschriften en ontwierp hij theaterkostuums. Hoewel hij in Frankrijk werd geboren en opgeleid, bracht Dulac het grootste deel van zijn werkzame leven in Engeland door en wordt hij tot de Britse illustratieschool gerekend. Hij stierf in 1953[1] in Londen.Wie werd door Edmund Dulac beïnvloed?
De invloed van Edmund Dulac is terug te zien in verschillende artistieke bewegingen en bij individuele kunstenaars. Aan het einde van de 19e eeuw leidde hernieuwde belangstelling voor houtsnede-illustratie tot kunstenaars als Laurence Housman en Charles Ricketts. Zij gaven prerafaëlitische illustratie nieuwe, inventieve richtingen. Housman en Ricketts blijven belangrijke figuren binnen de Private Press-beweging, die beperkte oplagen poëzie en literatuur uitgeeft. Die beweging bouwt voort op voorbeelden van de Prerafaëlitische Broederschap voor smaakvol ontwerp en ingetogen versiering. Ook het werk van Edmund Sullivan, vooral zijn houtsnede voor de *Rubaiyat van Omar Khayyam*, wordt genoemd als inspiratiebron voor andere kunstenaars. Een kunstenaar zag Sullivans werk, dacht 'Dit is mooi' en deed het vervolgens na. De prerafaëlitische stijl met haar romantische en Italiaanse elementen bleef ook in de 20e eeuw kunstenaars beïnvloeden. Sir Frank Dicksee maakte bijvoorbeeld werk in deze stijl, terwijl John William Waterhouse van neoclassicisme overging naar een meer prerafaëlitische benadering en in schilderijen als *Ophelia* en *The Lady of Shalott* verwante thema's aan Rossetti's werk liet zien.Wie beïnvloedde Edmund Dulac?
Tot de invloeden op Edmund Dulac behoorden verschillende artistieke bewegingen en figuren. Aan het einde van de 19e eeuw kwamen er meer kunsttijdschriften, zoals *The Studio*, *Magazine of Art* en *L'Artiste*, als uiting van hernieuwde publieke belangstelling voor decoratieve kunst en illustratie. Deze publicaties hielpen uiteenlopende stijlen en benaderingen verspreiden. Ook Engelse boekillustratoren als William Morris, Walter Crane, Dante Gabriel Rossetti en Aubrey Beardsley beïnvloedden het artistieke klimaat. Beardsley speelde vooral een grote rol bij de verspreiding van de art-nouveaugrafiek; zijn kenmerkende pentekeningen werden veelvuldig nagevolgd. Dulacs werk sluit ook aan bij een bredere illustratietraditie waarin kunstenaars als Dürer, Hogarth, Goya en Toulouse-Lautrec bijdroegen aan de ontwikkeling van illustratie als zelfstandige kunstvorm.Wie was Edmund Dulac?
Edmund Dulac (geboren op 22 oktober 1882[1] in Toulouse, Frankrijk; overleden op 25 mei 1953[1] in Londen) was een tot Brit genaturaliseerde illustrator van Franse afkomst. Hij illustreerde tijdschriften, boeken en postzegels. Zijn familie behoorde tot de middenklasse. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Toulouse en volgde ook kunstonderwijs. In 1904[1] verhuisde hij naar Londen. Tot zijn eerste opdrachten behoorden illustraties voor Jane Eyre en verhalen uit de Arabian Nights. Hij illustreerde ook Edgar Allan Poe’s The Bells and Poems. Dulac ontwierp voor het toneel, waaronder kostuums voor producties van het Abbey Theatre in Dublin. Tijdens de Eerste Wereldoorlog ontwierp hij ook bankbiljetten en later postzegels. In 1912 werd hij tot Brits onderdaan genaturaliseerd. In de jaren 1940 ontwierp hij speelkaarten voor De La Rue.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Edmund Dulac.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Edmund Dulac Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek Howard Simon, 500 Years of Illustration Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
- [3] boek Beard, Lee, 1973- author, Butler, Adam, author; Van Cleave, Claire, author; Fortenberry, Diane, author; Stirling, Susan, author, Beard, Lee, 1973- author, Butler, Adam, author; Van Cleave, Claire, author; Fortenberry, Diane, author; Stirling, Susan, author - The Art Book_ New Edition, Mini Format Gebruikt voor: biografie.
- [4] boek Engen, Rodney K, Pre-Raphaelite prints : the graphic art of Millais, Holman Hunt, Rossetti and their followers Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 9 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie







