Duccio

Plan je bezoek om werk van Duccio te zien →

• Waar staat Duccio om bekend?+

  Duccio staat bekend om zijn altaarstuk Maestà, dat in 1311 werd voltooid voor het hoogaltaar van de dom van Siena. De 26 verhalende scènes uit de Passie van Christus op de achterzijde laten zien hoe hij brak met de strikte Byzantijnse conventies. De panelen van de Maestà bepaalden een standaard voor beeldende verhalen die de Italiaanse schilderkunst generaties lang vormgaf.
• Wat is het beroemdste werk van Duccio?+

  Duccio di Buoninsegna's beroemdste werk is het altaarstuk Maestà (Maagd in Majesteit). Het werd in 1308 voor de kathedraal van Siena besteld en in 1311 voltooid. Het grote werk was ongeveer 13 voet hoog en bestond oorspronkelijk uit een middenpaneel, een predella (een verhoogde reeks panelen aan de basis) en zeven pinakels. Op de voorzijde staat de Maagd Maria als koningin van de hemel op een troon, omringd door engelen en heiligen. De vier beschermheiligen van Siena (Ansanus, Savinus, Crescentius en Victor) knielen op de voorgrond. Duccio ontleende de gouden achtergrond en de symmetrische compositie aan Byzantijnse tradities, maar verzachtte de figuren, zodat ze konden draaien en met elkaar in contact kwamen. De achterzijde van de Maestà, samen met de predella, bestaat uit verhalende panelen met scènes uit het leven van Christus, van de annunciatie tot de verrijzenis. Daar toonde Duccio zijn talent als verteller: hij modelleerde figuren met licht en schaduw en bracht emoties over via houding, gebaar en gezichtsuitdrukking. De Maestà werd later in de 18e eeuw ontmanteld. Enkele kleinere panelen bevinden zich nu in verschillende musea, terwijl andere verloren zijn gegaan. Ondanks de ontmanteling blijft het altaarstuk Duccio's beroemdste prestatie.
• Wat moet ik weten over de prints van Duccio?+

  Duccio di Buoninsegna (ca. 1255^[1]-1318^[1]) was een Italiaanse schilder uit Siena. Hij staat bekend om devotionele paneelschilderijen die Byzantijnse tradities verbinden met nieuwe benaderingen van kleur en vorm. Duccio’s eerste grote opdracht was de *Madonna* (ca. 1285), nu in de Uffizi in Florence. Het schilderij was bestemd voor de kapel van de Broederschap van de Laudesi in de kerk Santa Maria Novella en vestigde Duccio’s reputatie. Ook maakte hij kleinere werken voor privédevotie. Zijn beroemdste werk is de *Maestà* (1308-1311^[1]), een altaarstuk voor de kathedraal van Siena. Het middenpaneel toont de tronende Maagd met heiligen en engelen; de predella verbeeldt scènes uit het leven van Christus en de achterzijde de Passie en de Verrijzenis. De *Maestà* werd later, in de 18e eeuw, uit elkaar gehaald; de panelen zijn verspreid over verschillende musea of verloren gegaan. Duccio’s stijl ging verder dan de tweedimensionale figuren van de Byzantijnse stijl. Hij bracht beweging en diepte aan en gebruikte kleur voor harmonieuze composities. Hij werd beïnvloed door Franse kunst, de beeldhouwkunst van Niccolo en Giovanni Pisano en de Florentijnse schilder Cimabue. Zijn atelier zette zijn stijl voort; hij beïnvloedde Sienese schilders als Simone Martini en de gebroeders Lorenzetti.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Duccio?+

  Duccio di Buoninsegna (actief ca. 1278–1318^[1]) wordt geassocieerd met de Sienese School. Zijn werk behield elementen van de Byzantijnse traditie, zoals gebruikelijk was bij Italiaanse kunstenaars uit die periode. Figuren werden daardoor vaak tweedimensionaal afgebeeld, met weinig aandacht voor realisme. Duccio begon echter ook van deze conventies af te wijken. Rond dezelfde tijd als Cimabue in Florence begon hij zijn figuren een gevoel van driedimensionaliteit te geven. Hij bleef gestileerde figuren en gouden achtergronden gebruiken, maar introduceerde subtiel beweging en zorgvuldig overwogen kleurharmonieën. In zijn altaarstuk Maestà (1308–1311^[1]) toonde Duccio zijn beheersing van de formele altaarstukvorm. In de kleinere bijbehorende panelen experimenteerde hij vrijer met verhalende voorstellingen. Zo verbeeldde hij in het paneel Betrayal of Jesus meerdere episodes, gaf de figuren volume en rangschikte hun draperieën overtuigend. Ook bracht hij uiteenlopende emoties over via houding, gebaar en gezichtsuitdrukking. Deze vernieuwingen vormden een stap naar de vermenselijking van religieuze onderwerpen.
• Welke technieken of materialen gebruikte Duccio?+

  Duccio di Buoninsegna, actief aan het einde van de dertiende en het begin van de veertiende eeuw, gebruikte materialen en technieken die kenmerkend waren voor die periode. Voor schilderijen als het tabernakel *Virgin and Child with Saints Dominic and Aurea* (ca. 1300) gebruikte Duccio eitempera op houten panelen. De voorbereiding van de houten drager verliep in meerdere stappen. Eerst maakte een timmerman het paneel en de lijst. Vervolgens werd het oppervlak bedekt met gesso, een mengsel van gips en dierlijke lijm dat in lagen werd aangebracht om een glad, ivoorachtig oppervlak te verkrijgen. Daarna werd een tekening op de gesso gemaakt en werden de contouren ingekerfd. Ook vergulding was een belangrijk onderdeel van Duccio's techniek. De te vergulden delen werden voorbereid met rode bolus, een rode kleisoort die het goud een warme tint gaf. Het bladgoud werd met eiwit als kleefmiddel aangebracht en vervolgens gepolijst. Eerst werd de draperie geschilderd en daarna het vlees. Pigmenten werden met water gemalen en eidooier werd als bindmiddel toegevoegd. Duccio werkte methodisch met vooraf gemengde tinten en modelleerde vormen met kleine arcerende penseelstreken. Doordat tempera snel droogde, waren discipline en zorgvuldige planning noodzakelijk.
• Waar stond Duccio om bekend?+

  Duccio di Buoninsegna (ca. 1255^[1]–1318^[1]) was een schilder uit Siena, actief aan het einde van de 13e en het begin van de 14e eeuw. Over zijn leven is weinig bekend, omdat eigentijdse verslagen ontbreken. Uit stadsarchieven blijkt dat hij in 1278 en 1279 voor de gemeente Siena werkte. Zijn eerste grote opdracht was de Madonna voor de kapel van de broederschap van de Laudesi, nu in de Uffizi in Florence. Dit werk vestigde zijn reputatie. Ook staat hij bekend om het altaarstuk voor de dom van Siena, de Maestà (Madonna in majesteit). Dit grote dubbelzijdige werk toonde de Madonna op de troon, heiligen en episoden uit het leven van Christus en Maria. De Maestà werd in de 18e eeuw uit elkaar gehaald; de panelen zijn nu over verschillende musea verspreid en sommige zijn verloren gegaan. Duccio’s stijl combineerde Byzantijnse artistieke tradities met elementen van naturalisme. Hij stond open voor eigentijdse ontwikkelingen, zoals de beeldhouwkunst van Niccolò en Giovanni Pisano en het werk van Cimabue. Hij leidde een productief atelier en beïnvloedde andere Sienese schilders.
• Wanneer leefde en werkte Duccio?+

  Duccio di Buoninsegna was actief van ongeveer 1278 tot 1318^[1]. Hij was een Sienese schilder die in Italië werkte. De eerste vermelding van Duccio dateert uit 1278 en betreft opdrachten voor beschilderde boekomslagen. Zijn artistieke reputatie was al vóór die van Giotto gevestigd. Een van zijn vroege, zelfverzekerde werken was de Madonna voor de kapel van de broederschap van de Laudesi in de Dominicaanse kerk Santa Maria Novella in Florence. Duccio staat bekend om het altaarstuk Maestà (Madonna in majesteit) voor de dom van Siena. Dit grote werk, in 1308 in opdracht gegeven en in 1311 voltooid, was aan beide zijden beschilderd. Op de voorzijde stond de Madonna op de troon met engelen en heiligen. De predella toonde episoden uit het leven van Christus en de achterzijde de Passie en Verrijzenis. Het werk werd in de 18e eeuw uit elkaar gehaald; sommige panelen zijn nu in musea, andere ontbreken. Duccio’s kunst was verwant aan de Byzantijnse traditie, maar die vormde het vertrekpunt voor zijn eigen stijl. Hij stond open voor eigentijdse kunst, zoals de beeldhouwkunst van Niccolò en Giovanni Pisano.
• Waar kan ik het werk van Duccio zien?+

  Duccio di Buoninsegna (actief 1278–1318^[1]) was een Italiaanse schilder uit Siena en een van de invloedrijkste kunstenaars van zijn tijd. Bezoek de Galleria degli Uffizi in Florence, waar *The Rucellai Madonna* hangt. Andere schilderijen in Florence zijn *Saint Francis* en *Saint Catherine* in de Galleria dell'Accademia, evenals *Annunciation* op dezelfde locatie; *Madonna of Humility* in het Museo Nazionale del Bargello; en *Coronation of the Virgin* in het Museo dell'Ospedale degli Innocenti. Buiten Florence is werk van Duccio te zien in de Pinacoteca Nazionale di Siena, waar *The Descent from the Cross* hangt. Twee panelen uit Duccio's *Maestà* bevinden zich in de National Gallery of Art in Washington, D.C. Het Museum of Fine Arts in Houston bezit *Madonna and Child*. Andere locaties zijn het Keresztény Múzeum in Esztergom; Christ Church Gallery in Oxford; het Musée du Petit Palais in Avignon; het Carnegie Institute in Pittsburgh; de Pinacoteca Vaticana in Rome; het Seattle Art Museum; de Art Gallery of Canada in Toronto; het Muzeum Narodowe in Warschau; en in Den Haag, de Dienst voor 's Rijks Verspreide Kunstvoorwerpen.
• Waar kwam Duccio vandaan?+

  Duccio di Buoninsegna kwam uit Siena in Toscane. Hij was een Sienese schilder uit het einde van de dertiende en het begin van de veertiende eeuw. Zijn exacte geboortedatum is onbekend, maar wordt rond 1255^[1] geschat. Siena was tijdens Duccio’s leven een onafhankelijke republiek met een eigen artistieke cultuur, onderscheiden van die van Florence. De Sienese kunst gaf vaak de voorkeur aan decoratieve kleuren en elegante lijnen boven naturalistische weergave van vormen. Duccio geldt als een van de belangrijkste kunstenaars van de Sienese school^[1]. Hij werkte het grootste deel van zijn loopbaan in Siena. Zijn beroemdste werk is de Maestà (1308–1311^[1]), een groot altaarstuk in opdracht van de dom van Siena. Het schilderij bevindt zich nu in het Museo dell’Opera del Duomo in Siena. Andere werken van Duccio zijn de Madonna Rucellai (ca. 1285) en verschillende kleinere panelen en fresco’s. Hij stierf in Siena, waarschijnlijk in 1318^[1] of 1319.
• Wie werd door Duccio beïnvloed?+

  Duccio di Buoninsegna (ca. 1255^[1]–1318^[1]) had een stimulerend effect op andere kunstenaars. Hij liet een bloeiend atelier na, met schilders die zijn stijl voortzetten. Zijn invloed op jongere Sienese schilders, zoals Simone Martini en de gebroeders Lorenzetti, was echter anders dan die van Giotto en de Florentijnse schilders, die een verstarrend effect hadden. Martini en de gebroeders Lorenzetti zouden Duccio's faam met hun eigen artistieke bijdragen overschaduwen. Duccio's kunst staat bekend om haar verwantschap met de Byzantijnse kunst. Hij gebruikte die als uitgangspunt om een eigen stijl te vinden, die zich losmaakte van haar Byzantijnse oorsprong. Ook stond hij open voor eigentijdse kunst, zoals die van de beeldhouwers aan de kathedraal van Siena, Niccolo en Giovanni Pisano. Hun verbondenheid met antieke en gotische beeldhouwkunst, gecombineerd met expressieve kracht, leidde tot een aanpassing van de Byzantijnse regels. Ook de invloed van de Franse kunst en van Duccio's oudere Florentijnse tijdgenoot Cimabue is zichtbaar, en mogelijk eveneens die van Giotto's vernieuwingen.
• Wie beïnvloedde Duccio?+

  Duccio di Buoninsegna (ca. 1255^[1]–1318^[1]) was een Italiaanse schilder uit Siena. Zijn stijl was aanvankelijk geworteld in de Byzantijnse traditie, die destijds alle Italiaanse kunstenaars beïnvloedde. Figuren werden daardoor vaak tweedimensionaal weergegeven, met weinig nadruk op realistische uitbeelding. Duccio's werk ontwikkelde zich echter en nam elementen op die deze conventies doorbraken. Ook eigentijdse kunst en beeldhouwkunst beïnvloedden hem. De beeldhouwers Niccolo en Giovanni Pisano, bekend om hun aanpassingen van de Byzantijnse regels door antieke en gotische beeldhouwkunst, hadden invloed op zijn stijl. Ook de Franse kunst speelde een rol, evenals het werk van zijn Florentijnse tijdgenoot Cimabue en mogelijk Giotto. Door open te staan voor deze invloeden kon Duccio een eigen stijl ontwikkelen, met een warmte en religieus gevoel die kijkers raakten. Zijn vernieuwingen omvatten het subtiel invoeren van beweging en het gebruik van kleur voor harmonieuze composities, waarmee zijn werk zich onderscheidde van de vlakkere, decoratievere kunst die destijds gangbaar was.
• Wie was Duccio?+

  Duccio di Buoninsegna (ca. 1255^[1]–1318^[1]) was een Italiaanse schilder uit Siena. Zijn naam verschijnt voor het eerst in archieven uit 1278, in verband met opdrachten voor beschilderde boekomslagen. Zijn reputatie werd gevestigd met de *Madonna*, nu in de Uffizi in Florence. Het schilderij was bestemd voor de kapel van de broederschap van de Laudesi in de kerk Santa Maria Novella in Florence. Duccio staat bekend om zijn verwantschap met de Byzantijnse kunst, maar gebruikte die als uitgangspunt voor een eigen stijl. Hij stond open voor eigentijdse kunst, zoals de beeldhouwkunst van Niccolò en Giovanni Pisano voor de dom van Siena en misschien ook de vernieuwingen van Giotto. Naast kleinere werken voor privédevotie schilderde Duccio het altaarstuk voor de dom van Siena, de *Maestà* (Madonna in majesteit). Het grote schilderij bevatte scènes aan beide zijden. Op de voorzijde stond de Madonna op de troon met engelen en heiligen, en de beschermheiligen van Siena knielden aan haar voeten. De predella toonde episoden uit het leven van Christus; het retabel scènes uit de dood van Maria. Op de achterzijde stonden de Passie en Verrijzenis. Het werk werd in de 18e eeuw uit elkaar gehaald. Sommige panelen bevinden zich nu in musea, andere zijn verloren gegaan.