







Charles-Philippe Lariviere
Hij won in 1824[1] de Prix de Rome met De dood van Alcibiades, na een opleiding bij Paulin Guérin, Girodet-Trioson en Antoine-Jean Gros. De prijs bracht een verblijf van zes jaar in de Villa Medici in Rome met zich mee. Daar nam hij de klassieke traditie in zich op en ontwikkelde hij zijn kenmerkende combinatie van romantische gevoeligheid en academische discipline.

Biografie
Larivière maakte in 1827[1] zijn debuut op de Salon en bleef daar bijna drie decennia exposeren; hij ontving medailles in 1831 en 1855. Zijn reputatie berustte op historieschilderkunst op institutionele schaal. Drie van zijn doeken hangen in de Galerie des Batailles in Versailles, de grote zaal die Lodewijk Filips liet inrichten om de Franse militaire prestaties te verbeelden. Een daarvan is zijn Slag bij de Duinen. Daarmee staat hij naast Vernet, Delacroix en de schilders die het nationale historische bewustzijn van de Julimonarchie vormgaven.
Naast taferelen van veldslagen maakte Larivière religieuze schilderijen en portretten. Hij ontving onderscheidingen die officiële waardering markeerden: het Legioen van Eer in 1836[1] en de Tunesische Nichan Iftikhar. Na zijn dood in Parijs in 1876[1] schonk zijn familie de overgebleven werken uit zijn atelier aan het Musée de Picardie in Amiens, waar nu een belangrijk deel van zijn oeuvre wordt bewaard.
Tijdlijn
- 1798Geboren in Frankrijk.
- 1824Won de Prix de Rome met De dood van Alcibiades.
- 1824Studeerde bij Paulin Guérin, Girodet-Trioson en Antoine-Jean Gros.
- 1827Maakte zijn debuut op de Salon.
- 1831Ontving een medaille op de Salon.
- 1836Ontving het Legioen van Eer.
- 1855Ontving een medaille op de Salon.
- 1876Stierf in Parijs.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Neoclassicisme →
Ontdek de kunstenaars en ideeën binnen Neoclassicisme.
Plan je bezoek om werk van Charles-Philippe Lariviere te zien →
Veelgestelde vragen
Waar staat Charles-Philippe Lariviere om bekend?
Charles-Philippe Lariviere staat bekend om zijn historieschilderkunst op institutionele schaal. Drie van zijn doeken hangen in de Galerie des Batailles in Versailles, waaronder De Slag bij de Duinen.Wat is het beroemdste werk van Charles-Philippe Lariviere?
Het is moeilijk één beroemdste werk van Charles-Philippe Lariviere te noemen, omdat zijn oeuvre veel slagveldschilderijen en portretten omvat. De kunsthistorische literatuur noemt geen enkel werk duidelijk als zijn bekendste. De vroegere Franse kunstenaar Nicolas de Largillière maakte wel verschillende bekende schilderijen, waaronder *Tutor and Pupil* (1685) in de National Gallery in Washington. Het toont figuren ten voeten uit tot driekwartlengte, waarmee hun sociale rang wordt aangeduid. De leerling behoort tot de aristocratie, te zien aan zijn geborduurde zijden kanten kleding en modieuze lange haar. De leraar draagt eenvoudige zwart-witte kleding en heeft een eenvoudiger kapsel. Zij staan in een loggia met uitzicht op een weelderige tuin. Op de voorgrond kijkt een hond, symbool van hoge status, naar zijn jonge meester. Largillières opleiding in Nederland en zijn werk voor Peter Lely beïnvloedden zijn losse penseelvoering en kleurgebruik. Andere werken van hem zijn het portret van Charles Le Brun (1686) in het Louvre, *La Belle Strasbourgeoise* (1703) in het Musée des Beaux-Arts in Straatsburg en *Elizabeth Throckmorton* (1729) in de National Gallery in Washington.Wat moet ik weten over de prints van Charles-Philippe Lariviere?
Charles-Philippe Lariviere (1798[1]-1876[1]) was een Franse schilder en lithograaf die een gevarieerd oeuvre maakte; over zijn prenten is echter weinig specifieke informatie direct beschikbaar. Gezien Larivieres bredere artistieke benadering zouden zijn prenten waarschijnlijk kenmerken vertonen die ook in zijn schilderijen voorkomen, vaak historische of genrestukken. In die tijd werden prenten onder meer gebruikt om beelden onder een breder publiek te verspreiden of bestaande kunstwerken te documenteren. Afhankelijk van het onderwerp kunnen Larivieres prenten inzicht bieden in de Franse geschiedenis, cultuur of sociale gebruiken van de 19e eeuw. Nader onderzoek naar specifieke collecties of oeuvrecatalogi kan meer informatie opleveren over zijn prentkunst en de onderwerpen die hij koos.Tot welke stijl of stroming behoorde Charles-Philippe Lariviere?
Charles-Philippe Lariviere (1798[1]-1876[1]) werkte in een periode waarin het neoclassicisme dominant was. Deze beweging, die in de jaren 1750 begon, bracht een heropleving van klassieke kunst en architectuur teweeg en hield aan tot omstreeks 1830[1], hoewel het late neoclassicisme tot in de jaren 1870 voortduurde. In Frankrijk werd het neoclassicisme bevorderd door de Académie Royale de Peinture et de Sculpture. Kunstenaars werden aangemoedigd klassieke voorbeelden uit de oudheid, renaissance en kunst van de 17e eeuw te bestuderen. Het atelier van Jacques-Louis David werd tot ver in de 19e eeuw een belangrijk opleidingscentrum voor jonge Franse kunstenaars. Het neoclassicisme werd geassocieerd met zowel het koninklijk gezag als later de Franse Revolutie. De stijl werd verbonden met het verbeteren van de publieke moraal via historische voorbeelden van deugdzaamheid. Tijdens de Franse Revolutie verspreidde het neoclassicisme zich over Europa. De vroege Franse fase staat bekend als de Louis XVI-stijl; de tweede fase, onder Napoleon, heet de Empire-stijl. Zelfs toen de romantiek aan het begin van de 19e eeuw opkwam, bleef het neoclassicisme bestaan, vooral onder leerlingen van David.Waar stond Charles-Philippe Lariviere om bekend?
Charles-Philippe Lariviere (1798[1]–1876[1]) was een Franse schilder, vooral bekend om historische en militaire taferelen. Het neoclassicisme ontstond in Frankrijk tijdens de Franse Revolutie en verspreidde zich vervolgens tijdens de Franse revolutionaire oorlogen over Europa. De vroege neoclassicistische stijl in Frankrijk heet de Lodewijk XVI-stijl; de tweede fase, onder het Eerste Franse Keizerrijk van Napoleon, heet de empirestijl. De loopbaan van Lariviere ontwikkelde zich na die periode. Hij studeerde bij Charles Meynier en baron Gros en exposeerde vanaf 1824[1] op de Salon. Zijn schilderijen verbeeldden vaak gebeurtenissen uit de Franse geschiedenis, vooral militaire overwinningen en heroïsche episoden. Later maakte hij ook enkele genrestukken. Lariviere ontving meerdere medailles op de Salon en andere tentoonstellingen en geldt als een belangrijke, zo niet toonaangevende, figuur in de Franse historieschilderkunst van de 19e eeuw.Wanneer leefde en werkte Charles-Philippe Lariviere?
Charles-Philippe Lariviere was in de eerste helft van de 19e eeuw actief als schilder in Frankrijk. In 1819[1] ontving hij de tweede prijs voor schilderkunst bij een niet nader genoemde gelegenheid. In 1820 kreeg hij bij een andere gelegenheid de derde prijs. In 1824 behaalde Lariviere de eerste prijs. In die periode veranderde de Franse kunstwereld aanzienlijk. Jacques-Louis David, Napoleons ‘premier peintre’, ging vrijwillig in ballingschap in Brussel. Kunstwerken die Napoleon tijdens zijn veldtochten door Europa had buitgemaakt, werden op grond van het Verdrag van Wenen teruggegeven aan hun land van herkomst. De Galerie du Luxembourg werd in 1818 opgericht als museum voor werk van levende Franse kunstenaars. De werken zouden daar blijven tot vijf of tien jaar na de dood van de kunstenaar, waarna ze naar het Louvre of een geschikt provinciaal museum zouden gaan.Waar kan ik het werk van Charles-Philippe Lariviere zien?
Hoewel specifieke locaties van het werk van Charles-Philippe Lariviere niet breed zijn gepubliceerd, tonen verschillende musea kunst uit verwante perioden en stijlen. Mogelijk bezitten deze instellingen werk van Lariviere of kunstenaars met een vergelijkbare benadering. In de Verenigde Staten kunt u onder meer het Metropolitan Museum of Art in New York, het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts, het Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park, Florida, het Museum of Modern Art in New York, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond en het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach bezoeken. In het Verenigd Koninkrijk zijn onder meer het Victoria & Albert Museum in Londen, de National Museums of Scotland in Edinburgh, Manchester Art Gallery, het Geffrye Museum in Londen, Brighton Museum & Art Gallery en het Bakelite Museum een bezoek waard. Andere Europese musea zijn de Musées Royaux des Beaux-Arts de Belgique in Brussel.Waar kwam Charles-Philippe Lariviere vandaan?
Charles-Philippe Lariviere was een Franse schilder, geboren in Parijs. Ook andere kunstenaars uit die periode hadden banden met Parijs. Nicolas de Largillière, een begaafd portretschilder uit de late 17e en vroege 18e eeuw, werd er geboren. Ook Jean-Baptiste-Marie Pierre, Frans schilder en directeur van de Koninklijke Academie van Parijs, kwam uit Parijs. Evenzo werd de Franse beeldhouwer Jean-Baptiste Pigalle er geboren. De Franse schilder, architect en theoreticus Charles Le Brun was in Parijs leerling van Simon Vouet en François Perrier. Later studeerde hij in Rome bij Nicolas Poussin. Nicolas de Largillière keerde in 1679 terug naar Parijs en bleef daar het grootste deel van zijn leven, afgezien van een kort verblijf in Engeland van 1685 tot 1686. Jean-Baptiste Pigalle studeerde bij Jean-Baptiste Lemoyne en reisde van 1736 tot 1739 als onderdeel van zijn academische opleiding naar Italië.Wie werd door Charles-Philippe Lariviere beïnvloed?
Het is moeilijk definitief vast te stellen welke kunstenaars Charles-Philippe Lariviere rechtstreeks heeft beïnvloed. Enige context kan echter nuttig zijn. Jean-Auguste-Dominique Ingres gaf les aan veel leerlingen en vroeg zijn beste studenten om mee te werken aan schilderijen. Daarmee volgde hij het voorbeeld van zijn leermeester David. De leerlingen en navolgers van Ingres richtten zich op voorbeelden als Hippolyte Flandrin (1809[1]-64) en diens christelijke cycli. Ingres had een blijvende invloed op jongere kunstenaars tijdens de Restauratie en het Tweede Keizerrijk onder Napoleon III. Onder hen waren Joseph-Désiré Court (1797-1865[1]), Thomas Couture (1815-79), Adolphe-William Bouguereau (1825-1905) en Paul Baudry (1828-86). Ook de Zwitserse schilder Charles-Gabriel Gleyre (1806-74) probeerde het verleden in de schilderkunst tot leven te brengen. Hij studeerde aan de Ecole de Pierre in Lyon en in Parijs bij Louis Hersent (1777-1860) en beoefende aquarelleren met Richard Parkes Bonington.Wie beïnvloedde Charles-Philippe Lariviere?
Op basis van de verstrekte referentieteksten is het moeilijk de invloeden op Charles-Philippe Lariviere te beoordelen. Wel worden verschillende kunstenaars genoemd die tijdens Larivieres leven (1798[1]-1876[1]) in Frankrijk en elders actief waren. Onder hen zijn Nicolas de Largilliere (1656-1746[1]), Nicolas Lancret (1690-1743), Jean-Baptiste-Pierre Le Brun (1748-1813[1]), François-Bernard Lépicié (1698-1755) en Jean-Baptiste Oudry (1686-1755). Ook staan Gaspard Poussin (1615-1675), Claude Lorrain (1600-1682) en Nicolas Poussin (1594-1665) op de lijst. Hoewel zij tot een eerdere generatie behoorden, waren ze zeer invloedrijk op de Franse kunst. Andere genoemde kunstenaars zijn Raphael (1483-1520), Bartolomé Esteban Murillo (1617-1682), Adriaen van Ostade (1610-1685) en Paulus Potter (1625-1654). Zij vertegenwoordigen uiteenlopende stijlen en perioden, van de renaissance tot de Nederlandse Gouden Eeuw, en kunnen hebben bijgedragen aan Larivieres artistieke ontwikkeling.Waarom zijn de werken van Charles-Philippe Lariviere vandaag belangrijk?
Charles-Philippe Lariviere (1798[1]-1876[1]) was een Franse schilder van historiestukken en portretten. Hij studeerde aan de École des Beaux-Arts en kreeg les van onder anderen Girodet en Gros. In 1824[1] won Lariviere de Prix de Rome. Vanaf 1827 exposeerde hij op de Salon en ontving hij medailles in 1833, 1843 en 1855. Zijn schilderijen zijn voorbeelden van Franse academische kunst, een stijl waarin technische vaardigheid, historische nauwkeurigheid en moraliserende onderwerpen belangrijk waren. De academische kunst domineerde de Franse kunst in de 19e eeuw; haar invloed werd via het onderwijs aan de door de staat gesteunde École des Beaux-Arts verspreid. Larivieres werk biedt inzicht in de esthetische waarden en culturele zorgen van zijn tijd. Zijn schilderijen leggen historische gebeurtenissen, sociale gebruiken en individuele gelijkenissen visueel vast. Toen de smaak veranderde, raakte de academische schilderkunst uit de mode; er is echter opnieuw belangstelling voor het vakmanschap en de historische context ervan.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Charles-Philippe Lariviere.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Charles-Philippe Lariviere Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek Beard, Lee, 1973- author, Butler, Adam, author; Van Cleave, Claire, author; Fortenberry, Diane, author; Stirling, Susan, author, Beard, Lee, 1973- author, Butler, Adam, author; Van Cleave, Claire, author; Fortenberry, Diane, author; Stirling, Susan, author - The Art Book_ New Edition, Mini Format Gebruikt voor: biografie.
- [3] boek Getty, Getty - Adelaide Labille-Guiard Gebruikt voor: biografie.
- [4] boek Lilian H. Zirpolo, Historical Dictionary of Baroque Art and Architecture Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
- [5] boek Masterpieces of western art : a history of art in 900 individual studies from the Gothic to the present day Gebruikt voor: biografie.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie







