











Antonio Mancini
- Portret
Antonio Mancini bracht de verf zo dik aan dat zijn doeken versteviging nodig hadden. In zijn latere werk drukte hij glas, aluminiumfolie en andere materialen in het natte oppervlak. Zo ontstond een glinsterende, korstige textuur die zijn schilderijen evenzeer tot reliëfsculpturen als tot afbeeldingen maakte. John Singer Sargent, een groot bewonderaar van Mancini, noemde hem de grootste levende schilder.

Biografie
Mancini werd in 1852[3] in Rome geboren en studeerde aan het Istituto di Belle Arti in Napels bij Domenico Morelli. Zijn vroege schilderijen van straatkinderen en circusartiesten tonen een naturalistische betrokkenheid die schatplichtig is aan de Napolitaanse traditie, uitgevoerd met een rijkdom aan kleur die vergelijkingen met Velázquez opriep.
Zijn techniek werd steeds experimenteler. De impasto werd dikker, de oppervlakken raakten bedekt met materiaal en de portretten kregen een fysieke aanwezigheid die de grens tussen schilderij en voorwerp uitdaagde. Soms gebruikte hij een raster van draden dat over het doek was gespannen om zijn observatie te ondersteunen; die draden bleven zichtbaar in het voltooide werk.
Mancini kampte met psychische problemen en perioden waarin hij in instellingen verbleef. Hij bleef gedurende die tijd schilderen en exposeerde in heel Europa. Hij stierf in 1930[3] in Rome.
Tijdlijn
- 1852Geboren in Rome.
- 1852Studeerde aan het Istituto di Belle Arti in Napels bij Domenico Morelli.
- 1852Begon straatkinderen en circusartiesten te schilderen, met naturalistische betrokkenheid en rijke kleuren.
- 1852Experimenteerde met techniek, maakte de impasto dikker en bracht steeds meer materiaal op het oppervlak aan.
- 1852Gebruikte een raster van draden dat over het doek was gespannen om zijn observatie te ondersteunen.
- 1852Kampte met psychische problemen en verbleef perioden in instellingen.
- 1852Exposeerde werk in heel Europa.
- 1930Stierf in Rome.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Waar Antonio Mancini te zien is
2 musea wereldwijd.
14 werkenThe Mesdag Collection
The Hague, Nederland
wo–zo 10:00–17:00, gesloten ma–di
3 werkenGalleria Nazionale d'Arte Moderna e Contemporanea di Roma
Rome, Italië
di–zo 9:00–19:00, gesloten maandagen · €17 volwassenen
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Veelgestelde vragen
Waar staat Antonio Mancini om bekend?
Antonio Mancini staat bekend om zijn zo dikke verflagen dat zijn doeken versteviging nodig hadden. In zijn latere werk drukte hij glas, aluminiumfolie en andere materialen in het natte oppervlak. Zo ontstond een glinsterende, korstige textuur waardoor zijn schilderijen evenzeer reliëfsculpturen als afbeeldingen werden.Wat moet ik weten over de prints van Antonio Mancini?
Antonio Mancini (1852[3]–1930[3]) was een Italiaanse schilder, maar specifieke informatie over zijn prenten is schaars. Hij staat vooral bekend om schilderijen waarop vaak het dagelijks leven in Napels te zien is. Zijn werk kenmerkt zich door een bijzondere impastotechniek en kleurgebruik om stemming en sfeer te scheppen. Hij was een tijdgenoot van Italiaanse kunstenaars als Giovanni Boldini en Giacomo Favretto; zijn werk kan worden gezien als onderdeel van de bredere Italiaanse realistische beweging. Hoewel Mancini’s schilderijen redelijk bekend zijn, geldt dat minder voor zijn prenten. Mogelijk maakte hij prenten als studies voor zijn schilderijen of als zelfstandige kunstwerken, maar nader onderzoek is nodig om dat vast te stellen. Verzamelaars kunnen catalogi en databanken van Italiaanse prenten raadplegen om na te gaan of er voorbeelden van zijn werk bekend zijn.Tot welke stijl of stroming behoorde Antonio Mancini?
Antonio Mancini (1852[3]–1930[3]) was een Italiaanse schilder, vooral bekend om zijn genrestukken en portretten. Het is moeilijk hem bij één specifieke stroming in te delen. Zijn loopbaan begon aan het einde van de 19e eeuw; hij ontwikkelde een persoonlijke stijl met elementen van realisme, impressionisme en andere hedendaagse stromingen. Sommigen beschouwen hem als een laatrealist vanwege zijn aandacht voor het dagelijks leven en details. Anderen zien verwantschap met het impressionisme, vanwege zijn belangstelling voor licht en sfeer. Mancini’s techniek was eigenzinnig. Hij bracht vaak dikke verflagen aan en gebruikte ongebruikelijke gereedschappen, zoals paletmessen, om textuurrijke oppervlakken te maken. Soms verwerkte hij reflecterende materialen in zijn schilderijen, wat ze een uniek, bijna sculpturaal karakter gaf. Hoewel hij zich met hedendaagse stromingen bezighield, onderscheidt zijn persoonlijke aanpak hem van elke afzonderlijke school of beweging.Welke technieken of materialen gebruikte Antonio Mancini?
Antonio Mancini was een schilder die aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw in Italië werkte. Hoewel precieze gegevens over zijn werkwijze schaars zijn, kunnen enkele algemene opmerkingen worden gemaakt. Zijn schilderijen wijzen erop dat hij technieken uit die periode gebruikte. Waarschijnlijk werkte hij met zachte penselen en een vloeibaar oliemedium om gladde oppervlakken en fijne details te bereiken. Lijnolie was een waarschijnlijke keuze, omdat die sneller droogde dan walnootolie. Sommige kunstenaars tekenden contouren voordat ze verf aanbrachten, mogelijk met zwarte olieverf. Lichte partijen werden eerst met wit of lichtgrijs ingevuld. Daarna volgden de dekkende kleuren en vervolgens aanpassingen met een olieverfglacis. Zonder specifiekere documentatie is een volledige beschrijving van Mancini’s atelierpraktijk moeilijk. Zijn voltooide werken geven wel enig inzicht in zijn favoriete materialen en werkwijzen.Waar stond Antonio Mancini om bekend?
Antonio Mancini (1852[3]–1930[3]) was een Italiaanse kunstenaar die bekendstond om zijn genrestukken en portretten. Hij werkte vooral in Napels en Rome. Zijn stijl kenmerkt zich door realisme en aandacht voor details. Hij beeldde vaak het dagelijks leven af, zoals straatjongens, muzikanten en mensen uit de arbeidersklasse. Zijn portretten legden zowel de gelijkenis als de sociale kenmerken van zijn modellen vast. Mancini experimenteerde met technieken. Soms gebruikte hij een graticola (raster) om nauwkeurig te tekenen en bouwde hij verf in textuurrijke lagen op. Zijn gebruik van kleur en licht schiep dramatische effecten. Hoewel hij tijdens zijn leven werd gewaardeerd, kende Mancini perioden van mentale instabiliteit en financiële tegenspoed. Zijn werk bevindt zich in collecties in Italië en daarbuiten.Wanneer leefde en werkte Antonio Mancini?
Giulio Mancini werd in 1558 in Siena geboren en stierf in 1630. Hoewel hij aan de Universiteit van Padua voor arts studeerde, is hij vooral bekend als amateurkunstcriticus en mecenas. In 1592 verhuisde Mancini naar Rome, waar hij een functie kreeg in Santo Spirito, het oudste ziekenhuis van Rome. Zijn vriendschap met kardinaal Pietro Campori, de directeur van het ziekenhuis, leidde ertoe dat hij in 1623 persoonlijk arts van paus Urbanus VIII werd. In 1629 benoemde Urbanus hem tot lid van de Congregazione di Sanità, die preventieve maatregelen tegen de pest invoerde. Zijn medische loopbaan en banden met de familie Barberini leverden Mancini privileges op. Hij stond bekend als atheïst en om zijn onregelmatige privéleven. Mancini schreef ook boeken, waaronder een over dans, een toeristische gids over de kunst in Rome en een tekst met de titel *What is Drawing?*. Zijn *Considerations on Painting* was een handboek voor beginnende kunstverzamelaars. In zijn geschriften beschreef Mancini hedendaagse schilders en hun werk.Waar kan ik het werk van Antonio Mancini zien?
Het is moeilijk alle locaties van Antonio Mancini’s werk vast te stellen. Wel kunnen enkele musea en galeries met Europese kunst voorbeelden bezitten. In het Verenigd Koninkrijk hebben onder meer de National Gallery, de National Gallery of Scotland, het Fitzwilliam Museum in Cambridge, Leeds City Art Gallery en de Burrell Collection in Glasgow Europese kunstcollecties. Buiten het Verenigd Koninkrijk zijn mogelijk werken te vinden in de National Gallery of Victoria in Melbourne, het Minneapolis Institute of Arts, het Hermitage Museum in Sint-Petersburg, de Tretjakovgalerij in Moskou, het Museo Nacional del Prado in Madrid en het Musée d’Art et d’Histoire in Genève. Raadpleeg de collectiecatalogi van deze en vergelijkbare instellingen of neem rechtstreeks contact met hen op voor informatie over specifieke schilderijen, tekeningen of prenten van Mancini.Waar kwam Antonio Mancini vandaan?
Antonio Mancini kwam uit Italië. Meer specifiek was hij afkomstig uit Siena. Ook Giulio Mancini, een arts en amateurkunstcriticus uit Siena, verhuisde in 1592 naar Rome. Daar bouwde hij een succesvolle medische praktijk op. In 1623 werd hij de persoonlijke arts van paus Urbanus VIII. Zijn kennismaking met kardinaal Pietro Campori, directeur van Santo Spirito, het oudste ziekenhuis van Rome, leidde tot die benoeming. Giulio Mancini had belangstelling voor kunst. Hij schreef Considerations on Painting, een handboek voor beginnende kunstverzamelaars. Ook kende hij Bartolomeo Manfredi, een schilder die was geboren in Ostiano bij Mantua. Manfredi volgde een opleiding in Cremona, Brescia en Milaan voordat hij rond 1600 naar Rome verhuisde. Hij studeerde bij Cristoforo Roncalli en werd assistent van Caravaggio. Zijn zelfstandige loopbaan begon in 1606, nadat Roncalli en Caravaggio Rome hadden verlaten.Wie werd door Antonio Mancini beïnvloed?
Het is moeilijk de invloed van Antonio Mancini op andere kunstenaars samen te vatten. Kunsthistoricus Roberto Longhi speelde een bijzonder belangrijke rol bij het onder de aandacht brengen van Caravaggio en het vergroten van diens aanzien onder twintigste-eeuwse wetenschappers. Caravaggio’s realistische stijl heeft invloed gehad op de kunst van vandaag, vooral op fotografie en film; de dubbelzinnigheid van zijn schilderijen is juist essentieel voor het begrip van de moderniteit. De Nederlanders Hendrick ter Brugghen, Gerrit van Honthorst, Dirck van Baburen en Rembrandt van Rijn; de Fransen Simon Vouet, Valentin de Boulogne en Georges de La Tour; en de Spanjaarden Francisco Ribalta, Jusepe de Ribera, Diego Velázquez en anderen. Hun werk is ondenkbaar zonder zijn voorbeeld, ook al maakte het wilde enthousiasme van jonge schilders in Rome uiteindelijk plaats voor classicisme en de hoogbarok. Gedurende een groot deel van de achttiende eeuw en de eerste helft van de negentiende eeuw nam Caravaggio’s reputatie af, hoewel negentiende-eeuwse schilders als Gustave Courbet een proletarische benadering van kunst omarmden die aan Caravaggio’s eigen aanpak herinnerde. De hernieuwde belangstelling voor Caravaggio ging samen met de opkomst van de moderne kunst in de twintigste eeuw, die radicale nieuwe stijlen introduceerde, gekenmerkt door complexiteit, dubbelzinnigheid, tegenstrijdigheid en de reactie van de kijker.Wie beïnvloedde Antonio Mancini?
Giulio Mancini schreef rond 1620 in Rome dat de plooien en lichtaccenten in draperieën een belangrijk onderdeel vormden van de persoonlijke stijl van een kunstenaar. Volgens Mancini was de behandeling van draperie niet na te bootsen en hing die meer af van de verbeelding van de kunstenaar dan van het uiterlijk van het voorwerp zelf. Bellori omschreef Barocci’s draperieën als zacht en zuiver, terwijl Lanfranco’s plooien schaars en eenvoudig waren; die van Guido Reni hadden gemak en gratie. Caravaggio bracht het naturalisme terug in de Italiaanse kunst. Velen waren enthousiast over zijn vernieuwingen, kochten zijn schilderijen en volgden zijn voorbeeld, maar hij was een polariserende figuur die de gevestigde kunstidealen leek te trotseren. Sommigen vonden dat hij te veel op directe observatie vertrouwde en te weinig verbeeldingskracht had, omdat hij voor elke figuur modellen voor zich nodig had.Wat was de kunststijl van Antonio Mancini?
Mancini’s vroege schilderijen van straatkinderen en circusartiesten tonen een naturalistische betrokkenheid die schatplichtig is aan de Napolitaanse traditie. Zijn techniek werd steeds experimenteler en zijn portretten kregen een fysieke aanwezigheid die de grens tussen schilderij en voorwerp uitdaagde.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Antonio Mancini.
- [1] museum The Mesdag Collection Gebruikt voor: museumcollecties.
- [2] museum Galleria Nazionale d'Arte Moderna e Contemporanea di Roma Gebruikt voor: museumcollecties.
- [3] Wikipedia Wikipedia: Antonio Mancini Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [4] boek Braun, Emily, 1957-; Asor Rosa, Alberto; Royal Academy of Arts (Great Britain), Italian art in the 20th century : painting and sculpture, 1900-1988 Gebruikt voor: biografie.
- [5] boek Post-impressionism : cross-currents in European painting Gebruikt voor: biografie.
- [6] boek Post-impressionism : cross-currents in European painting Gebruikt voor: biografie.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie







