Alexander Liberman

Plan je bezoek om werk van Alexander Liberman te zien →

• Waar staat Alexander Liberman om bekend?+

  Alexander Liberman staat bekend als editorial director van de publicaties van Condé Nast en om zijn grootschalige beeldhouwwerken van industrieel restmateriaal.
• Wat is het beroemdste werk van Alexander Liberman?+

  Alexander Liberman, geboren in 1912^[1] in Kiev, Rusland, was een veelzijdig kunstenaar, bekend als schilder, beeldhouwer, fotograaf en tijdschriftartdirector. In 1921^[1] verhuisde zijn familie uit Rusland; in 1924 woonde hij in Parijs, waar hij kunst studeerde. Tegen het einde van de jaren 1920 had Liberman kunstenaars als Marc Chagall en Fernand Léger ontmoet. Van 1932 tot 1936 was hij artdirector van het tijdschrift *Vu*; daarna richtte hij zich op schilderen, schrijven en filmmaken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moest hij uit Frankrijk vluchten. In 1941 kwam hij aan in New York en ging hij werken voor *Vogue*. Na de oorlog pakte hij het schilderen weer op en leerde hij in 1959 lassen; dat jaar maakte hij zijn eerste gelaste beeld. Zijn eerste solotentoonstelling vond plaats in 1960 in de Betty Parsons Gallery in New York. Het is moeilijk één ‘beroemdste werk’ aan te wijzen, maar *Sixteen Ways* (1951), waarin hij de cirkel onderzoekt, wordt vaak genoemd. Het Jewish Museum in New York organiseerde in 1966 een solotentoonstelling van zijn beeldhouwwerk; in 1970 volgde een overzichtstentoonstelling in de Corcoran Gallery of Art in Washington, D.C.
• Wat moet ik weten over de prints van Alexander Liberman?+

  Alexander Liberman (1912^[1]-1994^[1]) was een Russisch-Amerikaanse kunstenaar en beeldhouwer, vooral bekend om zijn grootschalige abstracte metalen sculpturen. Hoewel hij vooral om zijn schilder- en beeldhouwwerk wordt gewaardeerd, maakte hij ook prenten. Anders dan unieke werken worden prenten in meerdere exemplaren geproduceerd, waardoor ze tegen lagere kosten een breder publiek bereiken. Prentkunst bestaat al eeuwen; vroege voorbeelden komen uit het oude Egypte en China. In Europa bloeide de prentkunst op nadat papier aan het einde van de veertiende eeuw algemeen beschikbaar werd. In het latere deel van de negentiende eeuw begonnen kunstenaars hun prenten te signeren. Dat hielp originele grafiek van reproducties te onderscheiden en de authenticiteit van de prent te bevestigen. Rond die tijd ontstond ook de praktijk om oplagen te beperken en te nummeren, waardoor kunstenaars meer controle over de markt kregen. Sommige kunstenaars gebruiken prenten om ideeën uit andere media te onderzoeken. Josef Albers gebruikte bijvoorbeeld zeefdruk om kleurinteracties te bestuderen, terwijl Jean Dubuffet lithografie gebruikte voor zijn onderzoek naar texturologie. Libermans prenten zijn een voortzetting van zijn bredere artistieke praktijk en weerspiegelen zijn belangstelling voor vorm, kleur en geometrische abstractie.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Alexander Liberman?+

  Alexander Liberman wordt geassocieerd met verschillende abstracte stromingen, waaronder het abstract expressionisme en de hard-edge-schilderkunst. In de jaren 1940^[1] raakte de term abstract expressionisme ingeburgerd als aanduiding voor het werk van New Yorkse schilders. Harold Rosenberg introduceerde later ‘action painting’ om het schilderproces zelf te benadrukken: het doek werd gezien als een arena voor zelfschepping door spontane handelingen. Libermans werk uit de jaren 1950 heeft een onberispelijke afwerking en een groot formaat, en sluit daarmee aan bij de internationale geometrische kunst. In 1950 waren zijn schilderijen symmetrisch; in 1953 maakte hij dynamische velden zonder gebaarsporen. Een van zijn symmetrische schilderijen werd in 1951 in het Guggenheim Museum tentoongesteld. De term ‘hard edge’ werd gebruikt voor een ontwikkeling die vormeconomie, strakke oppervlakken en volle kleuren combineerde zonder terug te grijpen op eerdere geometrische kunst. De nadruk lag op de samenhangende eigenschappen van asymmetrische vormen, zoals in het werk van Smith en Kelly, en van symmetrische composities, zoals bij Liberman en Martin.
• Welke technieken of materialen gebruikte Alexander Liberman?+

  Alexander Liberman werkte in de schilderkunst, beeldhouwkunst en fotografie en gebruikte uiteenlopende technieken en materialen. In het begin van de 20e eeuw combineerde Alexander Archipenko verschillende materialen en beschilderde oppervlakken in zijn ‘Sculpto-Peintures’. Halverwege de jaren 1920^[1] bedacht hij ook ‘Archipentura’, kinetische schilderijen. Later, in de jaren 1940 en 1950, maakte Archipenko elektrisch verlichte kunststofbeelden. In zijn vroege constructies gebruikte hij reflecterende oppervlakken, zoals gepolijst metaal, spiegels en glas. Later beperkte hij zich tot beschilderd hout en metaal. Archipenko stelde ook dat niet-plastisch materiaal onvermijdelijk een geometrisch karakter heeft. Hij gebruikte vlakke planken, platen metaal, glas of spiegels, sneed ze in patronen en stapelde ze op een manier die tot een nieuwe esthetiek moest leiden.
• Waar stond Alexander Liberman om bekend?+

  Alexander Liberman, geboren in 1912^[1] in Kiev, Rusland, was schilder, beeldhouwer, fotograaf en artdirector van tijdschriften. Zijn familie verhuisde binnen Rusland en vestigde zich in 1924^[1] in Parijs. Daar studeerde hij in 1931 schilderkunst bij André Lhote en volgde hij in 1932 korte tijd lessen aan zowel de École Spéciale d'Architecture als de École des Beaux-Arts. Van 1932 tot 1936 was hij artdirector van *Vu*. Door de Tweede Wereldoorlog moest hij naar New York vluchten; daar ging hij in 1941 bij *Vogue* werken. In 1945 pakte hij het schilderen weer op en het jaar daarop werd hij Amerikaans staatsburger. Rond 1950 begon hij industriële materialen te gebruiken, zoals emailverf die op Masonite werd gespoten. Zijn schilderijen werden steeds abstracter en hij begon kunstenaars van de School of Paris te fotograferen. Zijn eerste solotentoonstelling vond in 1960 plaats bij de Betty Parsons Gallery in New York. In 1966 organiseerde het Jewish Museum in New York een solotentoonstelling van zijn beeldhouwwerk. In 1970 volgde een grote overzichtstentoonstelling in de Corcoran Gallery of Art in Washington, D.C.
• Wanneer leefde en werkte Alexander Liberman?+

  Alexander Liberman werd op 4 september 1912^[1] geboren in Kyiv, dat toen bij Rusland hoorde. Hij overleed op 23 februari 1999^[1] in Miami, Florida. In 1921^[1] verhuisde zijn familie naar Moskou; in 1924 woonden ze in Parijs, waar Liberman op een kostschool zat. Later studeerde hij aan de École des Beaux-Arts en de Académie André Lhote in Parijs. In 1941 emigreerde hij naar New York en begon hij voor *Vogue* te werken. In 1943 werd hij artdirector, een functie die hij jarenlang bekleedde. Later werd hij editorial director van Condé Nast Publications. Naast zijn intensieve werk in de tijdschriftenwereld bleef hij schilderen en beeldhouwen. Zijn werk ontwikkelde zich van figuratie naar abstractie; hij is bekend om zijn grootschalige, felgekleurde geometrische beelden.
• Waar kan ik het werk van Alexander Liberman zien?+

  Werk van Alexander Liberman bevindt zich in talrijke openbare collecties. In de Verenigde Staten gaat het onder meer om de Albright-Knox Art Gallery (Buffalo, New York), het Allen Memorial Art Museum (Oberlin, Ohio), het Dallas Museum of Art en het Los Angeles County Museum of Art. Ook verschillende instellingen in New York bezitten zijn werk, waaronder het Solomon R. Guggenheim Museum en het Metropolitan Museum of Art. Andere locaties zijn het Minneapolis Institute of Arts en het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond). Buiten de Verenigde Staten is Libermans kunst te zien in het Royal Ontario Museum in Toronto, de Galleria internazionale d’arte moderna (Ca’ Pesaro) in Venetië en het Wilhelm Hack Museum in Ludwigshafen. In Moskou bevinden werken zich in het All-Russian^[1] Museum of Decorative and Folk Art en het Central State Archive for Literature and Art.
• Waar kwam Alexander Liberman vandaan?+

  Alexander Liberman werd in 1912^[1] geboren in Kiev, Rusland. Zijn familie verhuisde in 1913^[1] naar St Petersburg en in 1917 naar Moskou. In 1921 regelde zijn vader dat hij Rusland kon verlaten om in Londen naar school te gaan. In 1924 voegde hij zich in Parijs bij zijn ouders. Daar studeerde hij aan de École des Roches, kreeg hij tekenles en leerde hij metaalbewerking. Eind jaren 1920 bracht zijn moeder hem in contact met kunstenaars als Chagall, Larionov, Léger en Alexandra Exter. Hij vervolgde zijn kunstopleiding in Parijs en studeerde in 1931 schilderen bij André Lhote. In 1932 volgde hij korte tijd onderwijs aan de École Spéciale d'Architecture en de École des Beaux-Arts. Van 1932 tot 1936 was hij artdirector van *Vu*; daarna besloot hij zich op schilderen, schrijven en films maken te richten. Door de Tweede Wereldoorlog moest hij Frankrijk ontvluchten. In 1941 kwam hij aan in New York en ging hij datzelfde jaar bij *Vogue* werken. In 1946 werd hij Amerikaans staatsburger.
• Wie werd door Alexander Liberman beïnvloed?+

  Het werk van Alexander Liberman beïnvloedde verschillende kunstenaars door zijn onderzoek naar kleur, vorm en oppervlak. Zijn vroege symmetrische schilderijen, zoals *Diptych. One Way* (1950^[1]), onderzochten de volledigheid van symmetrie. De onberispelijke afwerking, verwant aan internationale geometrische kunst, werd op een fysieke schaal toegepast die vergelijkbaar was met die van eerdere Amerikaanse modernisten. Liberman ontwierp sommige schilderijen uit deze periode zelf, maar liet ze door arbeiders uitvoeren. Daarmee liep hij vooruit op latere praktijken die de nadruk legden op het conceptuele handelen van de kunstenaar in plaats van op diens fysieke omgang met een medium. Zijn systematische aanpak, die eenvoud van vorm met rijke kleur combineerde, beïnvloedde kunstenaars met niet-expressionistische richtingen. Deze richtingen werden geprezen als de nieuwste belichaming van Timeless Form, zoals de West Coast-groep Abstract Classicists van Jules Langsner. Sommige kunstenaars gebruikten vlak, oppervlakgericht figuratief werk om het abstract expressionisme te omzeilen.
• Wie beïnvloedde Alexander Liberman?+

  In de jaren 1950^[1] raakte Alexander Liberman geïnspireerd door kunstenaars van de New York School. Hij zag werk van Pollock, de Kooning en Rothko, die zijn mentoren werden. In de galerie van Betty Parsons bekeek hij ook werk van Still, Newman en anderen. Hij bezocht de huizen en ateliers van Gottlieb, Stamos, Reinhardt en Baziotes. Libermans schilderijen uit deze periode werden door arbeiders ontworpen en uitgevoerd, een voorbode van latere praktijken. Dat verbindt hem met Malevich, wiens suprematistische composities als potloodtekeningen verschenen in zijn boek *The Non-Objective World*. Reinhardt begon in 1953 aan zijn symmetrische schilderijen in één kleur; die werden in de jaren 1950 steeds donkerder en mond­den in 1960 uit in zwarte vierkanten. Newmans tentoonstelling in 1958 aan Bennington College, die het jaar daarop in New York werd herhaald, had eveneens grote invloed. In 1960 werden Nolands cirkels strakker en raakte de geverfde kleur los van een voorwerp. Tegen 1963 werd een conceptuele benadering van schilderkunst steeds gangbaarder.
• Wie was Alexander Liberman?+

  Alexander Liberman (1912^[1]-2011) was een Russisch-Amerikaanse kunstenaar en lange tijd editorial director bij Condé Nast. Hij werd in 1912^[1] geboren in Kiev, Rusland; zijn familie verhuisde eerst naar St. Petersburg en daarna naar Moskou. In 1921 regelde zijn vader dat hij in Londen kon studeren. In 1924 voegde hij zich in Parijs bij zijn ouders, waar hij tekenen en metaalbewerking leerde. Eind jaren 1920 bracht zijn moeder hem in contact met Marc Chagall, Mikhail Larionov, Fernand Léger en Alexandra Exter. In 1931 studeerde hij in Parijs schilderen bij André Lhote; in 1932 volgde hij korte tijd lessen aan de École Spéciale d'Architecture en de École des Beaux-Arts. Van 1932 tot 1936 was hij artdirector van *Vu*, waarna hij zich op schilderen, schrijven en films maken richtte. Door de Tweede Wereldoorlog ontvluchtte hij Frankrijk. In 1941 ging hij in New York bij *Vogue* werken. Na tijdens de oorlog te zijn gestopt, pakte hij in 1945 het schilderen weer op. In 1946 werd hij Amerikaans staatsburger. Rond die tijd werden zijn schilderijen abstracter en begon hij kunstenaars van de School of Paris te fotograferen. Zijn eerste eenmanstentoonstelling was in 1960 bij de Betty Parsons Gallery in New York.