Wachtend op de veerboot, ochtend - David Cox

Een rustig ochtendtafereel van David Cox waarop reizigers en paarden bij zonsopgang wachten aan een rivieroever. Dit olieverfschilderij legt de atmosferische effecten van het vroege licht en de mist vast.

David Cox was lid van de Birmingham School. Hoewel hij vaak wordt geassocieerd met aquarel, produceerde hij in zijn latere jaren een aanzienlijk aantal olieverfschilderijen. Dit werk toont een groep reizigers die in de vroege uren van de dag op een rivieroever zijn samengekomen. De compositie heeft een lage horizonlijn. De lucht beslaat de bovenste twee derden van het doek. De zon verschijnt als een bleke schijf door een dikke ochtendnevel. Dit atmosferische effect verzacht de contouren van de verre heuvels en de bomen op de overkant. Op de voorgrond rust een kleine houten boot tegen het riet. De figuren aan de rechterkant omvatten ruiters te paard en individuen die in afwachting van de veerboot staan. Cox gebruikt een ingetogen palet van oker- en lichtblauwe tinten om het koele ochtendlicht weer te geven. Het penseelwerk is los en gebarend. Dit is duidelijk zichtbaar in de weergave van het water en de begroeide oever. Deze techniek legt de vluchtige kwaliteit van licht en weer vast. De weerspiegeling van de zon op het wateroppervlak zorgt voor een verticale as. Dit balanceert de horizontale rangschikking van de figuren en de kustlijn. Dit schilderij is representatief voor de landelijke onderwerpen die Cox gedurende zijn hele carrière schilderde. Cox keerde vaak terug naar het thema van de veerboot. Het bood een mogelijkheid om de interactie tussen menselijke figuren en de natuurlijke omgeving te bestuderen. De figuren zijn geen gedetailleerde portretten, maar zijn geïntegreerd in de sfeer van het tafereel. Hun kleding en houdingen suggereren een stille geduld. De paarden zijn weergegeven met eenvoudige streken die hun vormen definiëren tegen de lichtere achtergrond van de velden. De kunstenaar bracht veel van zijn tijd door in Noord-Wales en de Engelse Midlands. Zijn belangstelling voor de wisselende omstandigheden van het Britse klimaat is in dit stuk duidelijk. Het vocht in de lucht is voelbaar door het gebruik van geschuurde verf en zachte overgangen tussen kleuren. Deze benadering van licht beïnvloedde latere generaties Britse schilders die afstand wilden nemen van de rigide structuren van de academische kunst.