Waar Clément-Auguste Andrieux te zien is

Het werk van Clément-Auguste Andrieux is in verschillende musea en collecties te zien. Veel daarvan bevinden zich in Frankrijk, waaronder het Musée des Arts Décoratifs en het Musée d’Orsay, beide in Parijs. Andere Franse musea met werk van hem zijn het Musée des Beaux-Arts in Nancy, Nantes en Reims. Ook zijn werken te vinden in het Musée d’Art et d’Industrie in Saint-Étienne, het Musée du Prieuré in Saint-Germain-en-Laye en het Musée de l’Annonciade in Saint-Tropez. Andere locaties zijn het Musée des Beaux-Arts in Rouen en Dijon en het Musée Crozatier in Le Puy. Zijn kunst bevindt zich ook in het Musée des Beaux-Arts in Lille, het Musée Toulouse-Lautrec in Albi en het Musée des Augustins in Toulouse. Buiten Frankrijk is zijn werk te vinden in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel.

Het is moeilijk om het huidige belang van Clément-Auguste Andrieux te beoordelen, omdat er weinig direct beschikbare informatie over hem is. We kunnen echter de bredere context van de Franse kunst en architectuur bekijken om zijn mogelijke plaats daarin te begrijpen. Aan het einde van de 20e eeuw ontstond in de Franse architectuur een reactie tegen een als bruut ervaren breuk met de traditie. Sommigen zagen het modernisme van de jaren 1960 als oppervlakkig, wat leidde tot een terugkeer naar stedelijk contextualisme. Tentoonstellingen in de jaren 1980 probeerden de voortzetting van het modernisme aan te tonen en erkenden tegelijk hoe kwetsbaar de verbindingen tussen generaties waren. In de schilderkunst werden kunstenaars als Cézanne in verband gebracht met eerdere meesters zoals Poussin. Critici opperden dat Cézanne Poussin via de natuur wilde ‘herleven’ en zo stijl en observatie in evenwicht bracht. Poussin zelf werd gezien als iemand die de antieke kunst met zijn persoonlijke stijl nieuw leven inblies. Daarom kan Andrieux’ werk relevant zijn voor het begrijpen van de wisselwerking tussen traditie, modernisme en individuele expressie in de Franse kunst.

Clément-Auguste Andrieux was een Franse schilder en illustrator, geboren in Parijs in 1829^[1]. Hij staat bekend om zijn documentaire en historische werk, met name om zijn lithografieën die de Frans-Duitse Oorlog vastleggen.

Er is weinig informatie over de specifieke technieken van Clément-Auguste Andrieux; enige context kan echter worden geboden door de werkwijzen van zijn tijdgenoten te bekijken. In de 19e eeuw verzetten kunstenaars als Ingres zich tegen eerdere sombere stijlen. Zij gaven de voorkeur aan lichte gronderingen om helderheid te verkrijgen, omdat olieverf op donkere gronderingen na verloop van tijd doorgaans doorschijnend wordt. Ingres gebruikte vaak sterk, grof doek, anders dan andere neoklassieke schilders die fijngeweven doek verkozen. Ook gebruikte hij op vernieuwende wijze wit in schaduwen, in tegenstelling tot de traditionele aanpak waarbij transparantie diepte moest scheppen. Andere kunstenaars, zoals Bonnard, gebruikten fijnkorrelig doek met een industrieel aangebrachte witte grondering. Bonnard schilderde niet rechtstreeks naar de waarneming, maar werkte vanuit zijn geheugen en voorbereidende tekeningen. Hij bracht verf in lagen aan, soms dun en soms dik, en voegde de laatste details toe nadat het doek was opgespannen en ingelijst. Experimenten met materialen waren gebruikelijk. Encaustiek, waarbij gekleurde was en een hete plaat worden gebruikt, werd onderzocht als methode om achteruitgang te voorkomen. De keuze van materialen en technieken werd sterk bepaald door het beoogde effect van de kunstenaar; elk medium, zoals olie- of waterverf, heeft eigen kwaliteiten.

Het is moeilijk precies vast te stellen wie Clément-Auguste Andrieux heeft beïnvloed. Sommige postimpressionistische kunstenaars werden echter beïnvloed door anderen uit hun tijd. Paul Signac werd bijvoorbeeld beïnvloed door de kleurentheorieën van de wetenschapper en filosoof Charles Henry, die uiteengezet werden in *Cercle chromatique* (1888), *Rapporteur esthetique* (1888) en *Education des senses des formes* (1890). Ook Henri Matisse, die eerst rechten studeerde voordat hij in 1895 aan de École des Beaux-Arts bij Gustave Moreau ging studeren, is relevant. Zijn vroege werk was impressionistisch, maar rond 1898 raakte hij meer geïnteresseerd in kleur, deels door het lezen van Signacs *D’Eugène Delacroix au néo-impressionnisme*. Tegen 1905 had hij deze techniek losgelaten en begon hij zijn kleuren meer luminositeit te geven. Een andere kunstenaar, Armand Seguin, raakte overtuigd van de stijl van Paul Gauguin na zijn bezoek aan de tentoonstelling in Café Volpini in 1889.

De passages bevatten naamregisters, maar doen geen directe uitspraken over wie Clément-Auguste Andrieux heeft beïnvloed. Het register biedt wel enige context over het artistieke en intellectuele milieu van die tijd. De passages noemen talrijke figuren, onder wie kunstenaars, schrijvers en componisten die deel uitmaakten van de art-nouveau- en surrealistische bewegingen. Genoemde kunstenaars zijn onder anderen Pablo Picasso, Peter Paul Rubens, Félicien Rops en Gino Severini. Onder de schrijvers staan William Shakespeare, Edgar Allan Poe, Arthur Rimbaud en Marcel Proust. De componisten zijn Richard Wagner, Erik Satie, Arnold Schoenberg en Igor Stravinsky. Deze personen vertegenwoordigen uiteenlopende artistieke en intellectuele invloeden die Andrieux’ werk kunnen hebben gevormd, al leveren de passages daarvoor geen direct bewijs.

Zonder meer informatie is het moeilijk om Clément-Auguste Andrieux bij een specifieke beweging in te delen. Wel kunnen aanwijzingen worden ontleend aan de periode waarin hij actief was. Aan het einde van de 19e eeuw bestonden verschillende stijlen, waaronder het impressionisme en bewegingen die daarop reageerden. Kunstenaars als Charles Angrand, die aanvankelijk werkte met moderne thema’s die aan Bastien-Lepage deden denken, ontwikkelden zich via het impressionisme naar het pointillisme in de jaren 1880^[1]. Angrand verkeerde in kringen van onder anderen Seurat, Signac en Van Gogh. Een andere groep, de Nabis, was actief in de jaren 1880^[1] en liet zich inspireren door Gauguins gebruik van pure kleuren. Deze voorbeelden laten de kruisstromingen in de Europese schilderkunst van die tijd zien. Zonder specifiekere informatie over Andrieux’ werken is het moeilijk hem binnen een bepaalde stijl te plaatsen.

Clément-Auguste Andrieux staat bekend om zijn schilderijen met Napoleontische en Krimoorlogsthema’s en om zijn lithografieën die de Frans-Duitse Oorlog documenteren. Hij maakte ook illustraties voor Harriet Beecher Stowes La Case de l’Oncle Tom.