Waar Arne Jacobsen te zien is

Werk van Arne Jacobsen is in musea over de hele wereld te zien. In Denemarken bevinden zijn ontwerpen zich in het Aarhus Kunstmuseum, het Fyns Stifts Kunstmuseum in Odense en het Louisiana Museum of Modern Art in Humlebæk. Andere Europese musea met werk van hem zijn het Arkiv för Dekorativ Konst in Lund, Zweden; Nasjonalgalleriet in Oslo; Nationalmuseum in Stockholm; de Graphische Sammlung Albertina in Wenen; Kunstmuseum Bern; Kunstmuseum Luzern; Museum am Ostwall in Dortmund; en Henie-Onstad Kunstsenter in Høvikodden, Noorwegen. In Duitsland zijn stukken van Jacobsen te zien in het Bauhaus-Archiv Museum für Gestaltung en het Bröhan-Museum (Staatsmuseum voor art nouveau, art deco en functionalisme), beide in Berlijn; het Kunstgewerbemuseum in Berlijn; Museum beim Markt (Badisches Landesmuseum) in Karlsruhe; en Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg. In de Verenigde Staten zijn belangrijke collecties te vinden in het Art Institute of Chicago; Busch-Reisinger Museum van Harvard University in Cambridge, Massachusetts; Cincinnati Art Museum; Cleveland Museum of Art; Solomon R. Guggenheim Museum in New York; Metropolitan Museum of Art in New York; Museum of Modern Art in New York; Museum of Art van Carnegie Institute in Pittsburgh; Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park, Florida; en Los Angeles County Museum of Art (LACMA).

Arne Jacobsen (1902^[1]–1971^[1]) was een Deense architect en ontwerper. Hij is vooral bekend om zijn meubels, maar maakte ook tekeningen en botanische aquarellen. Jacobsen studeerde aan de Koninklijke Deense Kunstacademie en studeerde daar in 1927^[1] af. Tot zijn vroege architectuur behoorden de woonwijk Bellavista (1934) ten noorden van Kopenhagen en het stadhuis van Aarhus (1937–1941^[1]), dat hij samen met Erik Møller ontwierp. Na de Tweede Wereldoorlog ontwierp hij uiteenlopende gebouwen, van het SAS Royal Hotel (1960) in Kopenhagen tot de Nationale Bank van Denemarken (1971). Zijn meubelontwerpen omvatten de Ant Chair (1955), de Egg Chair (1958) en de Swan Chair (1958), die nog steeds populair zijn. Deze stukken hebben vaak organische vormen en een minimalistische uitstraling. Minder bekend zijn Jacobsens prenten, die vooral uit gedetailleerde botanische studies bestaan. Deze aquarellen tonen zijn tekenvaardigheid en oog voor detail. Ze worden vaak als giclée-reproducties gedrukt. Jacobsens botanische kunst deelt enkele esthetische kenmerken met zijn meubels: heldere lijnen en vormen, gecombineerd met waardering voor natuurlijke vormen.

Arne Jacobsen (1902^[1]–1971^[1]) was een Deense architect en ontwerper. Hij wordt herinnerd om zijn bijdrage aan het architectonisch modernisme en om ontwerpen die functionalisme met aandacht voor esthetiek combineren. Zijn architectuur toont gevoeligheid voor de context. Zijn bekendste gebouw is waarschijnlijk het SAS Royal Hotel (1960^[1]) in Kopenhagen; hij ontwierp niet alleen het gebouw, maar ook het interieur, de meubels, de verlichting en zelfs het bestek. Deze integrale aanpak is kenmerkend voor hem. Zijn meubelontwerpen, zoals de Egg Chair en de Swan Chair, worden nog steeds gemaakt. Hun organische vormen steken af tegen de rechthoekige vormen van veel modernistisch ontwerp. Ze tonen ook Jacobsens belangstelling voor nieuwe materialen en industriële productietechnieken. Deze stoelen en zijn Series 7-stoel blijven populair. Jacobsens ontwerpen zijn belangrijk omdat ze een Scandinavische interpretatie van het modernisme vertegenwoordigen, waarin functionaliteit samengaat met humanisme. Deze benadering blijft ontwerpers beïnvloeden.

De artistieke technieken van Arne Jacobsen omvatten uiteenlopende benaderingen, van grafische karikaturen tot materiaalonderzoek. Aan het eind van de jaren 1930^[1] gebruikte Jacobsen een grafische lijn om karikaturen te maken, die sommige critici satirisch vonden. Ook experimenteerde hij met motieven en composities die waren geïnspireerd door kunstenaars als Kandinsky en De Stijl. Met deze schetsen, gemaakt met liniaal, passer en Oost-Indische inkt, onderzocht hij vlakken, basisvormen en de spanning tussen rechte en gebogen lijnen. Verder gebruikte Jacobsen technieken als collage, frottage en kleurspatten. Hij paste collage toe voor illustraties in Jens August Schades boek *The Stolen Chest of Drawers*. In zijn tekeningen liet Jacobsen vormen in elkaar overvloeien met een overlaytechniek, in plaats van botsingen ertussen op te roepen. Later stapte hij over van olieverf op acrylverf, die vlakheid en kleurcontrast bevordert.

De invloed van Arne Jacobsen is complex. In de jaren 1930^[1] maakte hij deel uit van een jonge Deense kunstscene die zich richtte op Parijs en de Bauhausbeweging. De kunstenaars vonden inspiratie bij Kandinsky, Klee, Mondriaan en de Russische avant-garde. Deze groep, Linien (De Lijn) geheten, speelde tijdens de oorlog een rol in het Deense verzet. Na 1945 hernieuwden de leden hun internationale contacten. Robert Jacobsen en Richard Mortensen, twee belangrijke leden, verhuisden naar Parijs. Naast deze abstracte stroming bestond de COBRA-groep, geleid door Asger Jorn. Ook de avant-gardistische activiteiten van de jaren 1960 en 1970, waaronder Fluxus, lieten sporen na. Contacten met de Duitse kunst, vooral met Beuys, beïnvloedden jonge Deense kunstenaars als Bjørn Nørgaard en Per Kirkeby. Volgens sommigen overschaduwde het succes van de abstracte stroming en COBRA echter latere ontwikkelingen in de Deense kunst.

De artistieke ontwikkeling van Arne Jacobsen vond plaats in een milieu dat door verschillende moderne stromingen was beïnvloed. In de jaren 1930^[1] organiseerden jonge Deense kunstenaars tentoonstellingen in Kopenhagen waarin ze moderne Europese kunst aan een Deens publiek presenteerden. Daar waren werken te zien van Kandinsky, Mondriaan, Klee, Arp, Dalí, Tanguy, Ernst en Miró. De tentoonstellingen brachten kubisme en surrealisme samen en behandelden ze als parallelle stromingen. De jongere generatie in Denemarken vond dat ze niet hoefde te kiezen tussen de stromingen van de jaren 1920. Kandinsky’s abstracte werk, Tanguys onwerkelijke stranden, Giacometti’s figuren en Miró’s tekens spraken hen allemaal evenzeer aan. Ook de groep Linien, waartoe Richard Mortensen, Ejler Bille, Carl-Henning Pedersen, Egill Jacobsen en Sonja Ferlov Mancoba behoorden, omvatte de jonge Asger Jorn. Jorn, later een drijvende kracht achter COBRA, werd beïnvloed door Léger en Le Corbusier.

Arne Jacobsen (1902^[1]–1971^[1]) was een Deense architect en ontwerper. Hij wordt geroemd om zijn bijdrage aan het architectonisch functionalisme en om zijn eenvoudige maar doeltreffende stoelontwerpen. Hij ontwierp veel bekende gebouwen, zoals St Catherine’s College in Oxford (1962^[1]–1964^[1]), maar is wellicht het bekendst om zijn stoelen. Daaronder vallen de Ant Chair (1955), Series 7 Chair (1955), Egg Chair (1958) en Swan Chair (1958). Jacobsen ontwierp de Egg Chair en Swan Chair oorspronkelijk voor het SAS Royal Hotel in Kopenhagen. Beide kenmerken zich door organische vormen en het gebruik van synthetische materialen. De Series 7-stoel, ook bekend als de 3107, is gemaakt van multiplex. Het is een vernieuwde versie van de Ant Chair en misschien wel Jacobsens commercieel succesvolste ontwerp. Dankzij de massaproductie was de stoel toegankelijk en populair.

Arne Jacobsen was een voorstander van het modernisme, met name in de architectuur en het industrieel ontwerp. In de jaren 1930^[1] deed de functionele architectuur haar intrede in de Scandinavische landen. Jacobsens werk sloot aan bij deze stroming, die heldere lijnen en functionaliteit benadrukte. Na de Tweede Wereldoorlog beïnvloedde hernieuwde belangstelling voor internationale contacten kunstenaars als Jacobsen. Zijn ontwerpen combineerden vaak functionele uitgangspunten met biomorfe vormen, zoals te zien is in het werk van beeldhouwers als Jean Arp en Henry Moore. Die sculpturale invloed was vooral zichtbaar in meubelontwerpen met gebogen houten en glazen vormen. Hoewel Jacobsen deel uitmaakte van de bredere modernistische beweging, weerspiegelden zijn ontwerpen ook een Scandinavische gevoeligheid, met waardering voor eenvoud, natuurlijke materialen en een nauwe band met de omgeving.