Echo and Narcissus
Walker Art Gallery, Liverpool
John William Waterhouse schilderde Echo and Narcissus naar het verhaal zoals de Romeinse dichter Ovidius dat het uitvoerigst vertelde in de Metamorfosen: de mooie, kille jongeling Narcissus wordt verliefd op zijn eigen spiegelbeeld in een waterpoel en kwijnt ernaast weg; nimf Echo is vervloekt zodat ze alleen de laatste woorden van anderen kan herhalen, en houdt van hem zonder die liefde ooit in eigen woorden te kunnen uitspreken. Volgens Ovidius is Echo’s verdriet om Narcissus’ afwijzing zo groot dat haar lichaam wegteert tot alleen haar stem overblijft. Narcissus wordt door godin Nemesis gestraft omdat hij mensen die van hem hielden afwees: hij moet verliefd worden op een beeld dat hij nooit kan bezitten. Waterhouse toont beide figuren aan de waterkant: Echo kijkt half verscholen toe, terwijl Narcissus volledig opgaat in zijn spiegelbeeld. Andere belangrijke schilders, onder wie Nicolas Poussin in het zeventiende-eeuwse Frankrijk, hadden het onderwerp al verbeeld. Het bleef ook geliefd bij Britse kunstenaars van Waterhouses generatie die klassieke bronnen gebruikten. Het schilderij bevindt zich in de Walker Art Gallery in Liverpool.
Herkomst
Het schilderij bevindt zich in de Walker Art Gallery in Liverpool.
De mythe zoals Ovidius haar vertelde
Ovidius’ Metamorfosen bevatten de uitvoerigste antieke versie van het verhaal. Nimf Echo is door Juno al vervloekt: nadat ze met haar gebabbel Jupiters ontrouw had verhuld, kan ze alleen nog de woorden van anderen herhalen. In het bos ontmoet ze Narcissus en wordt verliefd; ze kan slechts zijn laatste woorden herhalen[2]. Wanneer Narcissus haar afwijst, evenals anderen die van hem houden, bidt een afgewezen aanbidder tot godin Nemesis dat hij ooit verliefd mag worden zonder het voorwerp van zijn liefde te kunnen bezitten. Nemesis verhoort het gebed en later wordt Narcissus aangetrokken tot een stille, zilverkleurige poel, waar hij hopeloos verliefd wordt op zijn eigen spiegelbeeld[1]. Ovidius wekt voortdurend medelijden met Echo en toont hoe ze binnen haar beperkte mogelijkheden alles doet om een liefde uit te drukken die ze niet zelf kan verwoorden[2].
Een onderwerp dat al vóór Waterhouse werd geschilderd
Waterhouse was lang niet de eerste belangrijke schilder die door deze mythe werd aangetrokken. In het zeventiende-eeuwse Frankrijk schilderde Nicolas Poussin zijn eigen versie van Echo and Narcissus, waarin Echo vergaat; in sommige interpretaties verdwijnt ze in de rots waartegen ze leunt. Onderzoekers hebben dat idee deels herleid tot eerdere poëtische navertellingen van Ovidius, en niet alleen tot de Metamorfosen[2]. De langdurige populariteit van het onderwerp in de Franse schilderkunst droeg bij aan een bredere traditie waarop Britse kunstenaars van Waterhouses generatie, werkend vanuit klassieke literaire bronnen, tot ver in de Victoriaanse periode voortbouwden.
Waterhouses omgang met mythologie
Echo and Narcissus behoort tot dezelfde groep klassieke onderwerpen als het overige werk van Waterhouse. Hij volgde zijn opleiding en exposeerde vooral via de Royal Academy in Londen. Verschillende van zijn grote mythologische doeken, waaronder dit schilderij, kwamen uiteindelijk terecht in Britse regionale musea zoals de Walker Art Gallery, en niet in de nationale collecties in Londen. Tijdens zijn loopbaan wisselde hij tussen onderwerpen uit Homerus, Ovidius, de Arthurlegende en Tennyson in plaats van zich op één terugkerend thema vast te leggen. Echo and Narcissus, met aandacht voor onbeantwoorde liefde, zelfabsorptie en verlies, past goed naast zijn andere schilderijen van vrouwen gevormd door verlangen, afwijzing of verandering.
Veelgestelde vragen
Wat is het verhaal achter Echo and Narcissus?
Narcissus was een mooie jongeling die verliefd werd op zijn eigen spiegelbeeld in een waterpoel en ernaast wegkwijnde. Nimf Echo, die alleen de laatste woorden van anderen kon herhalen, hield van hem maar kon dat nooit in haar eigen woorden zeggen.
Waarom kan Echo alleen herhalen wat anderen zeggen?
Volgens Ovidius vervloekte Juno Echo nadat de nimf met voortdurend gebabbel haar afleidde en Jupiters ontrouw verhulde. Daarna kon ze alleen nog de laatste woorden van anderen herhalen.
Hebben andere schilders dit onderwerp vóór Waterhouse behandeld?
Ja. Nicolas Poussin schilderde in het Frankrijk van de zeventiende eeuw zijn eigen versie van Echo and Narcissus. Het onderwerp bleef daarna eeuwenlang populair bij schilders die zich op klassieke bronnen baseerden.
Waar wordt Echo and Narcissus tegenwoordig bewaard?
Het schilderij bevindt zich in de Walker Art Gallery in Liverpool.
Dit schilderij is verkrijgbaar als print. Bekijk de print →
Bronnen
De redactionele tekst is gebaseerd op de volgende bronnen, gecontroleerd aan de hand van het museum en de gegevens over de afbeelding in het publieke domein van dit werk.
- [1] boek Angeliki Pollali and Berthold Hub (eds.), Images of Sex and Desire in Renaissance Art and Modern Historiography Gebruikt voor: dit kunstwerk.
- [2] boek Troy Thomas, Poussin's Women Gebruikt voor: dit kunstwerk.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie
