Ogawa Kazumasa

Ogawa Kazumasa staat bekend als de eerste die in Japan verschillende fotografische mijlpalen bereikte. Hij was de eerste fotograaf die de titel Hofkunstenaar van het Keizerlijk Huis ontving, het eerste Japanse lid van de Royal Photographic Society of Great Britain en de eerste die halftoonreproductie in een Japanse krant gebruikte.

Ogawa Kazumasa (1860^[3]–1929^[3]) was een Japanse fotograaf, drukker en uitgever uit de Meiji-periode. Hij staat bekend om zijn fotografische portretten, landschappen en studies van de Japanse cultuur. Hoewel het moeilijk is één ‘beroemdste’ werk aan te wijzen, zijn zijn reeksen fotoalbums bijzonder noemenswaardig. Die bevatten vaak handgekleurde foto’s en lieten het Westen de schoonheid van Japan zien. Voorbeelden zijn Types of Japan, Costumes and Customs in Japan en Japanese^[3] Flowers. Ogawa maakte ook veel werk over de Japanse architectuur en tuinen. Zijn foto’s van tempels, heiligdommen en natuurlandschappen stimuleerden toerisme en waardering voor de Japanse esthetiek. Hij droeg ook bij aan de ontwikkeling van fotomechanische druktechnieken in Japan, waardoor fotografische beelden breder verspreid konden worden. Zijn werk had grote invloed op de ontwikkeling van fotografie als kunstvorm in Japan en op de ontvangst ervan in het buitenland.

Ogawa Kazumasa (1853–1929^[3]) was een Japanse fotograaf, collotypiedrukker en uitgever uit de Meiji-periode. Hij geldt als pionier van de fotografie en druktechniek in Japan. Japanse houtblokprenten, waaronder die van Ogawa, hebben bepaalde formele kenmerken. Het houtblok beperkte het formaat; oban was het gebruikelijkst. Voor grotere afbeeldingen werden meerdere bladen gebruikt. Prenten bevatten doorgaans signaturen, vaak onderaan het beeld. Die bestaan meestal uit een persoonlijke naam en een tweede naam die werd aangenomen toen de kunstenaar leerling werd. Serietitels of titels van prenten staan soms in de bovenhoeken. Uitgeversmerken zijn doorgaans aanwezig, vaak bij de signatuur. Vanaf 1790 gold een censuursysteem waarbij op elke prent een goedkeuringszegel van de overheid moest staan, behalve op privépublicaties. Na 1874^[3] werd de publicatiedatum samen met de naam van de uitgever in de marge vermeld.

Ogawa Kazumasa (1860^[3]–1929^[3]) was een fotograaf, drukker en uitgever uit de Japanse Meiji-periode (1868^[3]–1912^[3]). Hij is vooral bekend om zijn foto’s en fotogravures, die het Japanse leven, de gebruiken en de kunst documenteren. Zijn werk is moeilijk aan één westerse kunststroming te koppelen, maar zijn esthetische keuzes en technische vernieuwingen kunnen worden bekeken in relatie tot bredere ontwikkelingen in de kunst en fotografie van die tijd. In zijn werk zijn invloeden van zowel traditionele Japanse kunst als westerse fotografietechnieken te zien. Zijn foto’s bevatten vaak zorgvuldig gecomponeerde taferelen, een kenmerk dat hij deelt met de Japanse schilder- en prentkunst. Hij gebruikte fotogravure, een proces waarmee fotografische afdrukken van hoge kwaliteit in grote oplagen konden worden gemaakt. Daarmee sluit hij aan bij het picturalisme in de westerse fotografie, dat de fotografie tot vrije kunst wilde verheffen door beeldbewerking en het drukproces. Zijn werk houdt ook verband met het japonisme, de westerse belangstelling voor Japanse kunst en vormgeving. Ogawa’s foto’s en prenten droegen bij aan de verspreiding van Japanse beelden in Japan en daarbuiten.

Ogawa Kazumasa (1860^[3]–1929^[3]) was een Japanse fotograaf, drukker en uitgever die veel bijdroeg aan de ontwikkeling van fotografie als kunstvorm in Japan. Hij beheerste verschillende fotografische en druktechnieken. Ogawa was een van de eerste Japanse fotografen die het collotypeproces toepaste, een druktechniek voor fotografische beelden met doorlopende tonen en hoge kwaliteit. In 1889^[3] richtte hij een collotypiedrukbedrijf op en gebruikte hij het proces om foto’s, illustraties en andere kunstwerken te reproduceren. Daardoor konden fotografische afdrukken met opmerkelijk detail en toonbereik in grote oplagen worden gemaakt. Hij experimenteerde ook met andere fotografische processen, waaronder albumine- en platinadrukken. Albuminedrukken waren in de 19e eeuw populair; platinadrukken werden gewaardeerd om hun archiefbestendigheid en subtiele toonverlopen. Met zijn vaardigheid in deze drukmethoden bereikte hij uiteenlopende esthetische effecten. Ook bracht hij sommige fotoafdrukken met de hand op kleur, wat hun visuele aantrekkingskracht verder vergrootte.

Ogawa Kazumasa (1860^[3]–1929^[3]) was een fotograaf, drukker en uitgever die in de Meiji-periode pionierde met fotografische druktechnieken in Japan. Hij is vooral bekend om zijn collotypiedruk, een proces voor hoogwaardige reproducties van foto’s en kunstwerken. Hij richtte een van de eerste fotostudio’s van Tokio op en werd een belangrijke figuur in de ontwikkeling van fotografie als kunstvorm. Ogawa documenteerde het Japanse leven, de cultuur en het landschap in talrijke fotoalbums en boeken. Zijn werk hielp de Japanse kunst en cultuur in eigen land en internationaal te bevorderen. Hij leverde ook een belangrijke bijdrage aan de fotomechanische druk, waardoor fotografische beelden in publicaties breder verspreid konden worden. Zijn technische kennis en artistieke visie maakten hem tot een prominente figuur in de geschiedenis van de Japanse fotografie.

Ogawa Kazumasa, ook bekend als Ogawa Sōtarō of onder zijn kunstenaarsnaam Ninsei, werd in 1860^[3] geboren in de wijk Shitaya van Edo (het huidige Tokio). Zijn vader was een kimono-koopman met banden met de Maeda-daimyo van de provincie Kaga. Ogawa stierf in 1919^[3]. Vanaf zijn veertiende studeerde hij bij Nakajima Kyosai, een geliefde leerling van Kikuchi Yosai. In 1877 kregen zijn patronen in goudlak een prijs op de eerste Binnenlandse Industriële Tentoonstelling. Van 1887 tot in de jaren 1890 werkte hij met Hasegawa Takejiro aan boekillustraties voor buitenlandse markten. In de jaren 1890 ontwierp hij ook illustraties voor de krant Hochi shimbun en een complexe nishiki-e voor Hana, A Daughter of Japan van Murai Gensai (1904). Van 1889 tot 1893 doceerde hij aan de technische school van de prefectuur Ishikawa. In 1898 trad Ogawa toe tot het Japan Art Institute. Hij ontving prijzen op de eerste en derde Bunten en op de Japans-Britse tentoonstelling van 1910.

Werk van Ogawa Kazumasa is op verschillende plaatsen te zien, onder meer in particuliere en museumcollecties. De collecties van de heren Tamaki Makita en Takashi Masuda bevatten Japanse schilderkunst en porselein, maar ook beeldhouwkunst en toegepaste kunst. Het Tokyo National Museum bezit 14.000 prenten; in 1921^[3] werd die collectie uitgebreid met Henri Vever’s verzameling van 8.209 prenten. De museumcatalogus omvat werk van Kiyonaga, Shumman, Choki, Kuniyoshi, Hiroshige, Hokusai, Shigenobu en Hokkei. Het Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg bezit ongeveer 300 surimono-prenten die dr. Julius Brinckmann aan het einde van de negentiende eeuw verzamelde. Het Rijksmuseum in Amsterdam bezit een surimono-collectie uit de nalatenschap van wijlen J. A. Bieren de Haan. Het Fogg Museum van Harvard University heeft ook een surimono-collectie. Het Kunstmuseum in Düsseldorf heeft soms ukiyo-e tentoongesteld, waaronder surimono.

Ogawa Kazumasa’s familienaam was Ogawa. Hij stond ook bekend onder de kunstenaarsnamen Kikumaro (tot 1802), Kikumaro (met twee tekens voor Kiku, van 1802 tot 1804), Tsukimaro (1804 tot ongeveer 1820) en Kansetsu (vanaf ongeveer 1820). Zijn voornaam was Sensuke. In de jaren 1800 woonde hij in Kodenmachō Sanchōme, waar hij als bewaker werkte. Ergens in de jaren 1810 of 1820 verhuisde hij naar Bakurochō. Het is onzeker wanneer hij bij Utamaro in de leer ging, maar Tsukimaro maakte aanvankelijk prenten van mooie vrouwen en geïllustreerde boeken onder de naam Kikumaro. Tot 1802 gebruikte hij het teken voor ‘kiku’ (chrysant) in zijn naam; daarna veranderde hij het in twee tekens die ‘eeuwige vreugde’ betekenen. In maart 1804 nam hij de naam Tsukimaro aan. Hij bleef prenten ontwerpen tot ongeveer 1820, toen hij zijn naam veranderde in Kansetsu. Daarna richtte hij zich op rolschilderingen van mooie vrouwen, beïnvloed door de Maruyama-Shijō-school. Zijn laatste gedateerde werk verscheen in 1836: een illustratie voor een kyōka-bloemlezing.

De invloed van Ogawa Kazumasa is niet goed gedocumenteerd, maar die van Caravaggio wel. In de jaren na Caravaggio’s dood ontkwamen weinig noemenswaardige schilders aan zijn invloed. Peter Paul Rubens, Diego Velázquez en Pietro da Cortona namen zijn composities over en kopieerden zijn technieken. Binnen een generatie ontstonden er hele scholen van zogenoemde caravaggisten in Italië en Nederland. Zijn invloed op de Franse kunst was bijzonder sterk, mogelijk omdat de Franse Academie in Rome op loopafstand van veel van zijn altaarstukken lag. Zijn invloed is te herkennen bij Franse schilders als Valentin de Boulogne en Georges de La Tour. Tijdens het neoclassicisme en de romantiek nam de belangstelling voor zijn kunst weer toe. Joseph Wright of Derby’s *Experiment on a Bird in the Air Pump* uit 1768 maakte van een wetenschappelijke demonstratie een moderne versie van een door Caravaggio geschilderd wonder. Jacques-Louis David schilderde de dode Marat ineengezakt in zijn bad als een van Caravaggio’s martelaren. In 1819 vatte Théodore Géricault *The Raft of the Medusa* op als een moderne, geseculariseerde versie van een altaarstuk van Caravaggio.

Ogawa Kazumasa (1860^[3]–1929^[3]) was een fotograaf, drukker en uitgever die actief was tijdens de Meiji-periode in Japan. Hij werd geboren in de wijk Kōjimachi van Edo (nu Tokio) en geldt als pionier van de fotografie en fotomechanische druk. Ogawa studeerde Engels aan een taalschool. Begin twintig leerde hij fotografie, mogelijk met hulp van de Amerikaanse fotograaf William Kurtz. In 1882^[3] had hij zijn eigen fotostudio in Tokio geopend. Hij staat bekend om portretten, landschappen en documentatie van het Japanse leven en de cultuur. Ogawa maakte ook talrijke fotoalbums en boeken, vaak met handgekleurde foto’s. In 1889 richtte hij de Japan Photographic Society op. In de jaren 1890 pionierde hij met collotypiedruk in Japan en stichtte hij een drukkerij die hoogwaardige reproducties van foto’s en kunstwerken maakte. Zijn werk hielp fotografie als kunstvorm te bevorderen en het Japanse culturele erfgoed te bewaren.

Ogawa Kazumasa (1860^[3]–1929^[3]) was een fotograaf en drukker uit de Meiji-periode in Japan. Zijn werk is om verschillende redenen belangrijk. Hij was een pionier op het gebied van fotografische reproductie- en druktechnieken. Ogawa richtte het eerste fotografische drukbedrijf in Japan op en geldt als degene die collotypiedruk in het land introduceerde. Daardoor konden foto’s en illustraties in grote oplagen worden geproduceerd. Zijn bedrijf maakte uiteenlopende materialen, waaronder schoolboeken, kunstboeken en ansichtkaarten. Zijn foto’s bieden een blik op Japan tijdens de Meiji-periode en documenteren Japanse kunst, architectuur en cultuur. Tot zijn bekende publicaties behoren Some Japanese^[3] Flowers (1896^[3]), een reeks fotografische studies van bloesems, en Types of Japanese Women (1892), een portretverzameling. Deze werken vormen waardevolle historische en culturele documentatie. Ogawa’s technische vaardigheid en artistieke visie hielpen fotografie in Japan als kunstvorm te bevorderen. Hij leidde veel fotografen en drukkers op en droeg zo bij aan de ontwikkeling van het vak. Zijn invloed is zichtbaar bij latere generaties Japanse fotografen.