Nicolas Poussin

• 

  Louvre

  Paris, Frankrijk

  41 werken

  wo–ma 09:00–18:00 (vr tot 21:45); gesloten di · €22 volwassenen, gratis voor wie jonger is dan 18

  

  Museumgegevens

Plan je bezoek om werk van Nicolas Poussin te zien →

• Wat is het bekendste schilderij van Nicolas Poussin?+

  Een van de beroemdste en best gedocumenteerde werken van Nicolas Poussin is The Death of Germanicus, in 1626 in opdracht van kardinaal Barberini gemaakt voor diens familiepaleis. Het onderwerp is ontleend aan klassieke bronnen.
• Wat is het beroemdste werk van Nicolas Poussin?+

  Nicolas Poussin (1594-1665) werd geboren in Normandië en begon zijn loopbaan als schilder in Parijs. In 1624 verhuisde hij naar Rome, waar hij antieke beeldhouwkunst bestudeerde bij Duquesnoy en schilderde in het atelier van Domenichino. Kardinaal Antonio Barberini gaf Poussin opdrachten en bracht hem in contact met Cassiano del Pozzo, die een kring Romeinse oudheidkundigen leidde. Mogelijk werkte Poussin voor del Pozzo en tekende hij antieke monumenten; die studies beïnvloedden zijn stijlontwikkeling. In Rome groeide hij uit tot een vooraanstaand classicist. Louis XIII benoemde hem tot Premier Peintre Ordinaire. Op verzoek van M. de Noyers keerde Poussin in 1640 met Paul de Freart, Sieur de Chantelou, terug naar Parijs. Daar werkte hij aan decoraties voor de Grand Gallery van het Louvre, ontwerpen voor boekfrontispices en schilderijen voor koninklijke kapellen. Ontevreden over de hofpolitiek ging hij terug naar Rome, waar hij tot zijn dood woonde. Een van zijn beroemdste en best gedocumenteerde werken is *The Death of Germanicus*, een olieverfschilderij op doek dat in 1627 werd voltooid. Kardinaal Barberini gaf er in 1626 opdracht toe voor zijn familiepaleis. Het schilderij, nu in het Minneapolis Institute of Art, toont een scène uit Tacitus’ *Annals*.
• Wat moet ik weten over de prints van Nicolas Poussin?+

  Nicolas Poussin (1594–1665) was een Franse schilder die in Rome werkte. Hoewel hij vooral bekendstaat om zijn schilderijen, circuleerden prenten naar zijn werk op grote schaal en droegen die bij aan zijn roem. Poussin maakte zelf maar weinig prenten. De meeste zogenoemde Poussin-prenten zijn reproductieve gravures en etsen van anderen. Deze prenten zetten zijn schilderijen en tekeningen om in een vorm die onder een breder publiek kon worden verspreid. Sommige werden tijdens zijn leven met zijn goedkeuring gemaakt, andere verschenen na zijn dood. Kunstenaars als Jean Pesne, Charles Audran en Gilles Rousselet maakten gravures naar Poussin. Deze prenten tonen vaak zijn klassieke en religieuze onderwerpen. Ze verschillen in kwaliteit en nauwkeurigheid, maar geven waardevolle informatie over de ontvangst en interpretatie van zijn kunst. Sommige verzamelaars waardeerden ze als zelfstandige kunstwerken; anderen gebruikten ze om Poussins composities te bestuderen. Prenten naar Poussin waren vooral populair bij mensen die niet naar zijn schilderijen konden reizen. Ze hielpen zijn reputatie als een van de belangrijkste figuren uit de kunstgeschiedenis vestigen.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Nicolas Poussin?+

  Nicolas Poussin (1594–1665) wordt doorgaans verbonden met het classicisme, een stijl die inspiratie putte uit de kunst en cultuur van het oude Griekenland en Rome. In de schilderkunst hechtte het classicisme waarde aan orde, rede, evenwicht en helderheid. Poussins classicisme ontwikkelde zich in Rome, waar hij het grootste deel van zijn loopbaan doorbracht. Hij bestudeerde antieke beeldhouwkunst en architectuur en bewonderde Raphael. Zijn schilderijen tonen vaak mythologische of historische onderwerpen, met veel aandacht voor detail en compositie, zoals *The Death of Germanicus* (1627) en *The Abduction of the Sabine Women* (1633–34). Toch laat zijn kunst zich niet eenvoudig indelen. Zijn nadruk op rede en orde past bij het classicisme, maar zijn schilderijen hebben ook emotionele intensiteit en dramatiek. Sommige geleerden zien barokke elementen, vooral in zijn vroege werk. De barok was theatraler en dynamischer dan het classicisme. Ook Poussins intellectuele benadering onderscheidt hem: hij dacht zorgvuldig na over de betekenis en het doel van zijn kunst en wilde werken maken die kijkers onderrichten en inspireren.
• Welke technieken of materialen gebruikte Nicolas Poussin?+

  De methodische benadering van Nicolas Poussin strekte zich uit tot zijn technieken en materialen. Hij hechtte veel belang aan zorgvuldige planning en intellectuele grondigheid. Poussin gebruikte naar verluidt een „perspectiefkast”: een apparaat met een kleine opening waardoor je naar een miniatuurpodium kon kijken. Hij plaatste wassen figuurtjes in de kast om compositie, draperie en lichteffecten te bestuderen voordat hij aan een schilderij begon. Zo kon hij in een gecontroleerde omgeving met verschillende opstellingen en lichtschema’s experimenteren. Bij het schilderen bracht Poussin dunne glacislagen olieverf over elkaar aan om lichtwerking en diepte te bereiken. Hij gebruikte vaak een beperkt kleurenpalet, met voorkeur voor aardetinten en gedempte kleuren, om een gevoel van klassieke beheersing op te roepen. Analyse van zijn schilderijen toont een nauwgezette penseelvoering, met gladde, bijna onzichtbare streken die bijdragen aan de algemene harmonie en balans. Zijn tekeningen, vaak uitgevoerd met pen en inkt of als gewassen tekening, kenmerken zich door helderheid en precisie en weerspiegelen zijn belangstelling voor klassieke vorm en structuur. Hij maakte voorbereidende schetsen voor vrijwel elke compositie.
• Waar stond Nicolas Poussin om bekend?+

  Nicolas Poussin (1594–1665) was een Franse schilder, geboren in Normandië. Hij begon zijn loopbaan in Parijs en verhuisde in 1624 naar Rome. Daar bestudeerde hij antieke beeldhouwkunst bij beeldhouwer Duquesnoy en schilderde hij ook in het atelier van Domenichino. Zijn contact met Cassiano del Pozzo, een vooraanstaand Romeins oudheidkundige, was vormend. Poussin werkte waarschijnlijk als tekenaar en maakte tekeningen van antieke monumenten; dit werk legde de basis voor zijn latere stijl. Hij werd een vooraanstaand voorstander van het classicisme in Rome. Lodewijk XIII benoemde hem tot Premier Peintre Ordinaire. In 1640 keerde hij op verzoek van M. de Noyers met Paul de Freart, Sieur de Chantelou, terug naar Parijs. Daar maakte hij decoraties voor de Grand Gallery van het Louvre en ontwerpen voor boekfrontispices, en kreeg hij opdracht twee schilderijen voor de koninklijke kapellen te maken. Ontevreden over de hofintriges keerde hij terug naar Rome, waar hij tot zijn dood woonde.
• Wanneer leefde en werkte Nicolas Poussin?+

  Nicolas Poussin (1594–1665) werd geboren in Normandië en begon zijn loopbaan als schilder in Parijs. In 1624 verhuisde hij naar Rome, waar hij antieke reliëfs en beeldhouwkunst bestudeerde bij beeldhouwer Duquesnoy. Ook schilderde hij in het atelier van Domenichino. Kardinaal Antonio Barberini gaf hem opdrachten; via hem ontmoette Poussin Cassiano del Pozzo, die de Romeinse oudheidkundigen leidde. Waarschijnlijk werkte Poussin als een van del Pozzo’s tekenaars en tekende hij antieke monumenten. Dit werk vormde zijn latere stijl. Hij werd een toonaangevend classicist in Rome. Lodewijk XIII benoemde hem tot Premier Peintre Ordinaire. In 1640 keerde Poussin op verzoek van M. de Noyers met Paul de Freart, Sieur de Chantelou, terug naar Parijs. Daar maakte hij decoraties voor de Grand Gallery van het Louvre, ontwerpen voor Gobelins-wandtapijten en frontispicetekeningen voor edities van Vergilius, Horace en de Bijbel. Ook kreeg hij opdracht twee schilderijen voor de koninklijke kapellen in St.-Germain-en-Laye en Fontainebleau te maken. Ontevreden over de hofintriges ging hij terug naar Rome, waar hij tot zijn dood woonde.
• Wanneer werd nicolas poussin geboren?+

  Nicolas Poussin werd in 1594 in Frankrijk geboren. Hij stierf in 1665, op 71-jarige leeftijd.
• Waar kan ik het werk van Nicolas Poussin zien?+

  Schilderijen van Nicolas Poussin bevinden zich in collecties over de hele wereld. In Europa zijn veel werken te zien in Parijs, in het Louvre (met *De Andriërs*, *De arcadische herders* en de reeks *De vier jaargetijden*) en aan de École des Beaux-Arts (met *Mercurius, Herse en Aglauros*). In Londen bezit de National Gallery *De aanbidding van het gouden kalf*, *Cephalus en Aurora* en verschillende andere werken van Poussin. Ook Dulwich College Picture Gallery bezit een aantal schilderijen, waaronder *Landschap met een Romeinse weg* en *De terugkeer van de Heilige Familie uit Egypte*. In de Wallace Collection is *Een dans op de muziek van de tijd* te zien. Elders in Europa kunt u in het Hermitage Museum in Sint-Petersburg *De kruisafneming* en *Landschap met Polyphemus* bekijken. Het Prado in Madrid bezit *Apollo en de muzen op de Parnassus* en *De triomf van David*. In de Alte Pinakothek in München bevinden zich *De aanbidding van de herders* en *Apollo en Daphne*. Buiten Europa zijn schilderijen van Poussin te vinden in de National Gallery of Victoria in Melbourne (bijvoorbeeld *De oversteek van de Rode Zee*), het Minneapolis Institute of Arts (met *De dood van Germanicus*) en het Pushkin Museum of Fine Arts in Moskou (met *De zelfbeheersing van Scipio*). De National Gallery of Canada in Ottawa bezit *Cleopatra en Augustus*.
• Waar kwam Nicolas Poussin vandaan?+

  Nicolas Poussin werd geboren in of bij het dorp Les Andelys in Normandië, ongeveer halverwege Rouen en Parijs. Bronnen verschillen over zijn precieze geboortejaar: zowel 1593 als 1594 is mogelijk, maar de meeste bronnen geven de voorkeur aan 1594. Hij kreeg zijn eerste kunstopleiding deels in Rouen. Daarna reisde hij naar Parijs en zocht hij onderwijs bij verschillende kunstenaars, onder wie de Vlaamse schilder Ferdinand Elle en Quentin Varin. Varin had eerder Nicolas Lemaire onderwezen. Poussin bracht zijn vroege jaren reizend door op verschillende plekken in Frankrijk. Uiterlijk in 1624 arriveerde hij in Rome, waar hij het grootste deel van zijn loopbaan bleef. Tussen 1640 en 1642 keerde hij kort naar Frankrijk terug om voor Lodewijk XIII te werken. Al snel ging hij weer naar Rome, waar hij in 1665 stierf. Ondanks zijn lange verblijf in Italië wordt hij doorgaans als Franse kunstenaar beschouwd.
• Wie werd door Nicolas Poussin beïnvloed?+

  Hoewel Nicolas Poussin in Rome geen school stichtte en geen directe invloed op de kunstenaars van de stad had, werd hij er bij zijn dood in 1665 bewonderd. Zijn zwager Gaspard Dughet, die ook zijn leerling was, zette Poussins benadering van de verbeelding van de natuur voort. Een kleine kring schilders, onder wie Pietro Testa, Pier Francesco Mola en Giacinto Gimignani, liet zich inspireren door Poussins vroege Venetiaanse stijl. In Frankrijk baseerde de in 1648 opgerichte Koninklijke Academie voor Schilder- en Beeldhouwkunst haar onderwijs op Poussins artistieke ideeën. Soms werd hij „de Franse Rafaël” genoemd. Zijn invloed reikte tot Jacques-Louis David, die Poussin opnieuw als meester van de Franse school naar voren schoof. Jean-Auguste-Dominique Ingres zette deze nadruk op Poussin voort. Later bewonderde ook Paul Cézanne hem. Toen Pablo Picasso na de Eerste Wereldoorlog terugkeerde naar het naturalisme, putte hij uit Poussins classicisme; tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog kopieerde Picasso een van Poussins bacchanalen.
• Wie beïnvloedde Nicolas Poussin?+

  Nicolas Poussin, de belangrijke Franse schilder uit de 17e eeuw, werd beïnvloed door uiteenlopende kunstenaars en intellectuele belangstelling. Hoewel hij in Parijs werd opgeleid, vond hij zijn opleiding ontoereikend en ging hij bij aankomst in Rome in feite opnieuw naar school. Poussin bestudeerde anatomie, las Vesalius en woonde ontledingen bij. Ook meetkunde en perspectief waren belangrijk voor hem: hij bestudeerde de geschriften van Alberti en Dürer en manuscripten van Padre Zaccolini, een vroegere leraar van Domenichino. In de ateliers van Domenichino en Andrea Sacchi tekende hij ook naar levende modellen. In Rome onderging hij de invloed van klassieke oudheid, renaissancekunstenaars als Rafaël en Titian, en recentere kunstenaars zoals de Carracci. Aanvankelijk was hij verbijsterd door de veelheid aan stijlen en invloeden; zijn werk veranderde naarmate hij verschillende benaderingen in zich opnam. Hoewel hij Michelangelo en Caravaggio links liet liggen, bewonderde hij Domenichino’s *Flagellation of St Andrew*. Zijn werk verenigt logica, harmonie en intellectuele nauwkeurigheid en onderscheidt zich zo van dat van zijn barokke tijdgenoten.