McRay Magleby

McRay Magleby staat bekend om zijn grafische ontwerpen, waaronder zijn affiche Wave of Peace uit 1985, die tot de meest memorabele affiche ter wereld werd verkozen. Hij ontwierp ook het logo van de Olympische Winterspelen van 2002.

McRay Magleby (geboren in 1945) is een Amerikaanse grafisch ontwerper en kunstenaar, bekend om zijn zeefdrukken en affiches. Hij studeerde aan de University of Utah en gaf daar later meer dan dertig jaar les in grafisch ontwerp. Zijn werk bevat vaak krachtige kleuren en eenvoudige geometrische vormen. Zijn stijl is beïnvloed door het modernisme van halverwege de vorige eeuw en Zwitsers ontwerp. Hij gebruikt vaak humor en ironie in beelden die zowel visueel aantrekkelijk als inhoudelijk boeiend zijn. Zijn affiches promoten dikwijls culturele evenementen, instellingen en locaties, waaronder het Utah Shakespeare Festival, het Sundance Film Festival en verschillende nationale parken. Magleby ontwierp ook de officiële affiche voor de Olympische Winterspelen van 2002 in Salt Lake City. Zijn prenten bevinden zich in de collecties van de Library of Congress, het Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum en andere instellingen. Zijn werk is erkend door het American Institute of Graphic Arts. Hij blijft als ontwerper en kunstenaar werken en maakt nieuwe prenten en affiches in zijn kenmerkende stijl.

McRay Magleby wordt geassocieerd met popart, een stroming die halverwege de jaren 1950 in Engeland ontstond en vervolgens in de jaren 1960 in de Verenigde Staten. Popart daagde de traditionele conventies van de beeldende kunst uit. De stroming omarmde consumentisme en materiële cultuur en putte vaak inspiratie uit reclame, stripverhalen en massamedia. Criticus Lawrence Alloway introduceerde de term "Pop Art" in 1958. Popartkunstenaars gebruikten vaak massaproductietechnieken, zoals zeefdruk. Andy Warhol, Roy Lichtenstein en James Rosenquist zijn andere belangrijke figuren binnen de popart. Zij gebruikten krachtige kleuren en vereenvoudigde beelden en herhaalden vaak motieven om massaproductie en consumentisme te weerspiegelen. Popart wilde de grenzen tussen hoge en lage kunst vervagen en vierde alledaagse voorwerpen en populaire iconen.

McRay Magleby wordt geassocieerd met popart, een stroming die halverwege de jaren 1950 in Engeland ontstond. In de jaren 1960 werd ze prominent in New York en deelde ze de aandacht met het minimalisme. Popart markeerde een verandering waarbij het gewone en massaal geproduceerde even belangrijk werden als het unieke, waardoor de grenzen tussen hoge en lage kunst vervaagden. Media en reclame werden geliefde onderwerpen voor de vaak geestige observaties van de consumptiemaatschappij. Popartkunstenaars putten vaak uit commerciële bronnen. Andy Warhol gebruikte bijvoorbeeld commerciële foto’s in zijn werk. Roy Lichtenstein herschiep stripbeelden op grote schaal en herleidde ze tot hun kernelementen. Popart bracht kunst dichter bij het dagelijks leven en de massacultuur en weerspiegelde de beeldcultuur van televisie, tijdschriften en strips.

Veel grote musea bezitten art deco, mogelijk ook werken van McRay Magleby. In de Verenigde Staten gaat het om het Metropolitan Museum of Art (New York), het Museum of Modern Art (New York), het Los Angeles County Museum of Art, het Minneapolis Institute of Arts, het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond), het Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida) en het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach). Andere Amerikaanse musea met relevante collecties zijn het Art Institute of Chicago, het High Museum (Atlanta), het J. Paul Getty Museum (Los Angeles), het Museum of Fine Arts (Boston) en het Baltimore Museum of Art. In het Verenigd Koninkrijk is art deco te vinden in het Victoria & Albert Museum (Londen), de National Museums of Scotland (Edinburgh), de Manchester Art Gallery, het Geffrye Museum (Londen), het Brighton Museum & Art Gallery en het Bakelite Museum (Williton). Musea met vergelijkbare collecties elders zijn het Musée des Arts Décoratifs (Parijs), het Deutsches Historisches Museum (Berlijn), het National Museum of Ireland (Dublin) en het Rijksmuseum (Amsterdam).

McRay Magleby werd in 1953 geboren in Chicago, Illinois. Hij groeide op in een familie die een commerciële kunstschool leidde. Hij ging naar de Marmion Military Academy in Aurora, Illinois, voor zijn middelbare opleiding. Vervolgens studeerde hij met Roland Brener aan de University of Iowa in Iowa City en woonde kort in Vancouver, British Columbia. Hij keerde terug naar Chicago voordat hij aan de University of Kentucky in Lexington studeerde. In 1979 behaalde hij een M.F.A. aan de Mason Gross School of Art, Rutgers University, in New Brunswick, New Jersey. In 1981 begon hij les te geven aan de University of California, Los Angeles. Hij woont momenteel in Los Angeles. Magleby staat bekend om zijn buitenmaatse, op etalagepoppen lijkende figuursculpturen.

Het werk van McRay Magleby heeft banden met uiteenlopende kunstenaars en stromingen. De Art Students League, opgericht in 1875, gaf onderwijs aan veel beroemde kunstenaars, onder wie Thomas Hart Benton, Georgia O’Keeffe en Norman Rockwell. De Salmagundi Club, die in 1917 een vaste locatie in New York kreeg, telde eveneens belangrijke kunstenaars onder haar leden, zoals Harvey Dunn, Howard Pyle en N.C. Wyeth. De Painters of the West, een kunstenaarsvereniging opgericht in 1923, omvatte kunstenaars als Victor Clyde Forsythe en Frank Tenney Johnson. In Californië bracht de Los Angeles Modern Art Society kunstenaars samen die de natuur niet nabootsten. Moderne schilders van die tijd, Californische impressionisten en progressieven vormden geen elkaar uitsluitende groepen. Karl Yens werkte bijvoorbeeld vaak op impressionistische wijze en was lid van de Modern Art Society.

De artistieke invloeden op McRay Magleby zijn niet goed gedocumenteerd. Een bron stelt dat het analytisch kubisme, vooral het werk van Braque en Picasso, tijdens zijn studiejaren vormend was. Hij bestudeerde ook Kandinsky en Miró en had daarnaast belangstelling voor Matisse en Mondrian. Magleby analyseerde de opbouw van hun schilderijen en noemde Matisses *Blue Window*, Miró’s *Person Throwing a Stone at a Bird*, Cézannes *Card Players* en Mondrians rasterschilderijen als voorbeelden. Hij wees ook op de invloed van Léger, kunstenaars uit de renaissance en het Quattrocento, oude meesters, Amerikaanse meesters en Afrikaanse kunst. Een andere bron vermeldt dat universitair opgeleide fotografen door hun docenten en medestudenten werden beïnvloed en dat hun beelden zowel hun eigen stijl uitdrukten als een reactie op eerdere werkwijzen waren.

McRay Magleby was zesëntwintig jaar grafisch ontwerper bij Brigham Young University. In 1986 benoemde CASE hem tot ontwerper van het decennium.

McRay Magleby (geboren in 1945) is een Amerikaanse grafisch ontwerper en kunstenaar. Hij is vooral bekend om zijn affiches, die vaak krachtige kleuren en eenvoudige, symbolische beelden bevatten. Zijn werk is belangrijk omdat het laat zien hoe krachtig grafisch ontwerp als communicatiemiddel kan zijn. Zijn affiches behandelen vaak maatschappelijke en politieke kwesties. Ze zijn direct, toegankelijk en memorabel en brengen complexe ideeën onmiddellijk over. Zijn affiche voor het Utah Arts Festival van 1990 gebruikt bijvoorbeeld een figuur in silhouet en geometrische vormen om beweging en energie op te roepen. Zijn affiche "Utah, America's Salad Bar" (1983) gebruikt humor om de landbouw van de staat te promoten. Zijn ontwerpen vallen ook op door hun doeltreffende typografie. Tekst vormt vaak een integraal onderdeel van de compositie, met verschillende lettertypen en formaten om visuele belangstelling te wekken en kernboodschappen te benadrukken. Zijn werk is veelvuldig tentoongesteld en bevindt zich in de collecties van de Library of Congress en de Smithsonian Institution. Het blijft relevant in een wereld vol visuele informatie.