Louis Renard

Louis Renard staat bekend als auteur van Poissons, Ecrevisses et Crabes (1719). Dit boek bevatte handgekleurde illustraties van zeeleven en behoorde tot de vroegste Europese pogingen om mariene soorten uit de Indo-Pacific te catalogiseren.

Louis Renard is vooral bekend om zijn natuurhistorische publicatie *Poissons, Ecrevisses et Crabes, de diverses couleurs et figures extraordinaires, que l’on trouve autour des Isles Moluques, et sur les côtes des Terres Australes* (Vissen, rivierkreeften en krabben van verschillende kleuren en buitengewone vormen, die rond de Molukken en aan de kusten van de Zuidelijke Landen worden gevonden). Het natuurhistorische boek verscheen voor het eerst in 1718 of 1719 in Amsterdam. Een tweede editie volgde in 1754. Het bevat beschrijvingen en illustraties van honderden vissen en zeedieren uit Oost-Indië; veel zijn fantasierijk. Renard beweerde zijn beelden te hebben gebaseerd op het werk van anderen, onder wie Samuel Fallours, een kunstenaar in dienst van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Sommige onderzoekers denken dat veel afbeeldingen werden veranderd of verzonnen en dat zijn werk als wetenschappelijk document niet volledig betrouwbaar is. Het boek was populair dankzij de kleurrijke illustraties en de publieke fascinatie voor het exotische. Het geeft inzicht in Europese opvattingen over de natuur in het begin van de 18e eeuw. Exemplaren bevinden zich in verschillende collecties, waaronder het Natural History Museum in Londen.

Louis Renard was een uitgever en boekhandelaar, actief in de late 17e en vroege 18e eeuw. Hij staat vooral bekend om zijn natuurhistorische publicaties, met name die over vissen en ander zeeleven. Bij zijn prenten is het van belang de verschillende soorten drukwerk en hun productie te begrijpen. Originele prenten, zoals houtsneden en gravures, worden met de hand vervaardigd, waarbij de kunstenaar het beeld rechtstreeks op de plaat maakt. Offsetreproducties, ook affiches genoemd, worden met fotochemische middelen gereproduceerd. Gicléeprints zijn inkjetkunstdrukken die aan populariteit winnen. Prenten worden vaak in beperkte oplagen gemaakt. Iedere prent krijgt een nummer, bijvoorbeeld 35/100, dat de plaats binnen de totale oplage aangeeft. De kunstenaar signeert en nummert ze vaak met potlood. Sommige kunstenaars maken ook kunstenaarsproeven, gemarkeerd met AP na het nummer. De oplagaanduiding staat meestal linksonder in de marge, de titel in het midden en de handtekening rechts. Deze conventies zijn niet juridisch bindend, maar worden in de prentkunst breed gerespecteerd.

Louis Renard werkte in een periode van aanzienlijke stijlveranderingen in de Franse kunst. Na de renaissance verschoof de Franse kunst naar de barok, een weerspiegeling van de groeiende macht van het koninkrijk. Deze ontwikkeling bereikte haar hoogtepunt tijdens de lange regering van Louis XIV, die veel controle over de kunsten uitoefende. In de late 17e en vroege 18e eeuw begon de rococostijl op te komen, deels als reactie op de formelere Grand Manner die met Louis XIV verbonden was. Rococo wordt vooral geassocieerd met de regering van Louis XV (1715-1774). De stijl begon in de interieurvormgeving en kenmerkt zich door asymmetrie en een decoratieve behandeling van vormen. Louis XV gaf opdracht voor veel werken, vooral rond de jacht. Ook hield hij toezicht op de oprichting van porseleinfabrieken. Met name de decoratieve kunsten bloeiden tijdens zijn regering.

Louis Renard (circa 1678-1746) was een boekhandelaar, uitgever en natuurhistorisch illustrator, actief in Amsterdam en Londen. Hij staat vooral bekend om "Poissons, Ecrevisses et Crabes, de diverses couleurs et figures extraordinaires, que l’on trouve autour des Isles Moluques, et sur les côtes des Terres Australes" (1718-1719), een rijk geïllustreerd vissenboek. Renard was zelf geen kunstenaar. Hij liet kunstenaars en inkleurders de beelden voor zijn publicaties maken. De oorspronkelijke schilderingen waren aquarellen op perkament. De graveurs die de beelden naar drukplaten overbrachten, zijn grotendeels onbekend. Sommige bronnen noemen Peter Sluyter en Abraham Bloteling. De prenten werden vervolgens met aquarelverf met de hand ingekleurd. De eerste editie van "Poissons, Ecrevisses et Crabes" beweerde vissen uit de Molukken, de Specerijeneilanden, en Australië te tonen. Veel specimens waren echter gebaseerd op werk van andere kunstenaars, zoals Samuel Fallours, en sommige waren geheel fictief. De publicatie wordt meer gewaardeerd om haar decoratieve kwaliteiten dan om haar wetenschappelijke nauwkeurigheid. Latere edities bevatten correcties en extra platen.

Louis Renard (circa 1678-1746) was een Frans-Nederlandse uitgever, boekhandelaar en kunsthandelaar, actief in Amsterdam. Gegevens over zijn artistieke opleiding zijn schaars, maar hij staat vooral bekend om zijn natuurhistorische boeken, met name over zeeleven. Zijn belangrijkste werk is "Poissons, Ecrevisses et Crabes, de diverses couleurs et figures extraordinaires, que l’on trouve autour des Isles Moluques, et sur les côtes des Terres Australes" (Vissen, rivierkreeften en krabben van uiteenlopende kleuren en buitengewone vormen, die rond de Molukken en aan de kusten van de Zuidelijke Landen worden gevonden). Het boek verscheen in 1718-1719 en bevatte afbeeldingen van vissen en kreeftachtigen uit Oost-Indië. Veel waren gebaseerd op tekeningen van Samuel Fallours, een kunstenaar in dienst van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Historici en zoölogen hebben de nauwkeurigheid van de publicatie ter discussie gesteld. Sommige illustraties tonen echte soorten, andere lijken fantasierijk of op indirecte verslagen gebaseerd. Ondanks vragen over de wetenschappelijke geldigheid blijft "Poissons, Ecrevisses et Crabes" een visueel opvallend en historisch belangrijk werk dat inzicht geeft in vroege Europese opvattingen over de natuur.

Louis Renard (circa 1678/1679-1746) was een in Berlijn geboren uitgever, boekhandelaar en spion, actief in Nederland. Over zijn vroege leven is weinig bekend. In 1715 werd hij Nederlands staatsburger. Hij staat vooral bekend om *Poissons, Ecrevisses et Crabes, de diverses couleurs et figures extraordinaires, que l’on trouve autour des Isles Moluques, et sur les côtes des Terres Australes* (Vissen, rivierkreeften en krabben van uiteenlopende kleuren en buitengewone vormen, die rond de Molukken en aan de kusten van de Zuidelijke Landen worden gevonden). Het rijk geïllustreerde boek verscheen in 1718 en 1719 en beweerde het zeeleven van Oost-Indië te tonen. Het was gebaseerd op tekeningen van Samuel Fallours, een kunstenaar in dienst van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Veel dieren waren echter sterk fantasierijk. Het boek wordt nu meer gewaardeerd om zijn artistieke kwaliteiten en historische context dan om zijn wetenschappelijke nauwkeurigheid. Renard werkte van 1719 tot 1730 als Nederlands agent in Londen en verzamelde inlichtingen. Later keerde hij terug naar Amsterdam, waar hij in 1746 overleed.

Het is moeilijk om precies aan te geven waar werk van Louis Renard te zien is. Veel galerieën en musea bezitten echter prenten en tekeningen, waaronder mogelijk zijn werk. Mogelijke startpunten zijn: The Art Gallery of New South Wales in Sydney; Musées Royaux des Beaux-Arts de Belgique, Brussel; Kunsthistorisches Museum, Wenen; Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, Antwerpen; Art Gallery of Ontario, Toronto; Narodni Galerie, Praag; Skagens Museum, Skagen; Musée National Fernand Léger, Biot; Musée Condé, Chantilly; Musée d’Unterlinden, Colmar; Chateau de Fontainebleau; Musée Fabre, Montpellier; Musée des Beaux-Arts, Nantes; Bibliotheque Nationale, Parijs; Centre National des Arts Plastiques, Parijs; Musée Bourdelle, Parijs; Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris; Musée de l’Orangerie, Parijs; Musée d’Orsay, Parijs; Musée du Louvre, Parijs; Musée Marmottan Monet, Parijs; Musée National Auguste Rodin, Parijs; Musée National d’Art Moderne, Parijs; Musée des Beaux-Arts, Quimper; Musée des Beaux-Arts, Rouen; Musée Départemental du Prieuré, Saint-Germain-en-Laye; Musée National du Chateau de Versailles; Neue Nationalgalerie, Berlijn; Schloss Charlottenburg, Berlijn; Ludwig Roselius Sammlung, Bremen; Wallraf-Richartz Museum, Keulen; Staatliche Kunstsammlungen, Dresden; Wilhelm-Lehmbruck Museum, Duisburg; Stadelsches Kunstinstitut, Frankfurt; Hamburger Kunsthalle; Staatliche Kunstsammlungen Kassel; Alte Pinakothek, München; Stiftung Schlésser und Garten Potsdam-Sanssouci, Potsdam; Staatsgalerie Stuttgart; Kunsthalle Tiibingen; Basilica di San Francesco, Assisi; Pinacoteca Nazionale, Bologna.

Louis Renard (circa 1678-1746) was een boekhandelaar, uitgever en spion, vooral bekend om zijn werk in de ichthyologie. Hij werd in Frankrijk geboren, maar zijn familiegeschiedenis is ingewikkeld. Bronnen suggereren dat hij in Saint-Clément of Charlieu werd geboren, beide in de Franse Loirestreek. Zijn ouders waren hugenoten, Franse protestanten. In 1686 werd het Edict van Nantes, dat protestanten godsdienstvrijheid had verleend, ingetrokken. Daarom vluchtte de familie uit Frankrijk naar de Nederlandse Republiek. Die verhuizing maakte deel uit van een grotere hugenotendiaspora, waarbij veel protestanten Frankrijk vanwege godsdienstvervolging verlieten. Renard vestigde zich als boekhandelaar en uitgever in Amsterdam. Later werd hij spion voor Engeland en verzamelde hij inlichtingen over Franse marineactiviteiten. Zijn publicatie *Poissons, Ecrevisses et Crabes, de diverses couleurs et figures extraordinaires, que l’on trouve autour des Isles Moluques, et sur les côtes des Terres Australes* (1718-1719), een boek met visillustraties, droeg aan zijn bekendheid bij.

Informatie over Louis Renards invloed op andere kunstenaars is schaars. Toch zijn er verbanden te leggen tussen zijn artistieke periode en de bredere stromingen van zijn tijd. Renard leefde tijdens een belangrijke artistieke overgang waarin stromingen zoals het fauvisme aan kracht wonnen. Het fauvisme, gekenmerkt door intense kleur en krachtige penseelstreken, beïnvloedde kunstenaars zoals Henri Le Fauconnier. Hoewel Le Fauconnier niet tot de directe kring van Matisse behoorde, hield hij zich met fauvistische ideeën bezig. Zijn werk, vooral het kleurgebruik en de expressieve penseelvoering, toont die invloed. Later ontwikkelde hij zich richting kubisme en expressionisme, wat laat zien hoe kunstenaars fauvistische beginselen overnamen en veranderden. Zijn werk beïnvloedde vervolgens Marc Chagall, Marcel Gromaire, Nadezhda Udaltsova en Liubov Popova, die bij hem aan de Académie de la Palette studeerden. Hoewel rechtstreekse invloed moeilijk te volgen is, plaatst Renards verbondenheid met het fauvisme hem dus in een netwerk van kunstenaars die latere generaties beïnvloedden.

Louis Renard vond inspiratie in werken van vroegere meesters. Tijdens het kopiëren van kunst in het Louvre bewonderde Renoir schilderijen van Rubens, Fragonard, Boucher, Delacroix en Watteau. Hij waardeerde de weelderige vrouwenfiguren bij Ruben en reageerde op de vreugde in schilderijen van Fragonard en Boucher, op Delacroix’ schilderijen van oosterse vrouwen en op Watteaus levensgrote Pierrot. Ook Renoirs Parijse omgeving beïnvloedde hem. Als kind woonde hij bij het Louvre, dat een museum was geworden, en bracht hij uren in de zalen door. Hij bewonderde ook de Fontaine des Innocents, vooral de bas-reliëfs van Jean Goujon. Volgens Renoir hadden Goujons beelden een betoverende kwaliteit. Hij bezocht ook de kerk Saint-Eustache en vond de combinatie van gotische en klassieke stijlen indrukwekkend. Deze vroege ervaringen droegen bij aan zijn waardering voor asymmetrie en onregelmatigheid in de kunst.

Louis Renard, geboren rond 1678, was een boekhandelaar, uitgever en natuurhistorisch illustrator in Amsterdam. Hij staat vooral bekend om "Poissons, Ecrevisses et Crabes, de diverses couleurs et figures extraordinaires, que l’on trouve autour des Isles Moluques, et sur les côtes des Terres Australes" (1718-1719), een natuurhistorisch boek over vissen en kreeftachtigen. Een tweede editie verscheen in 1754. Zijn werk is belangrijk als voorbeeld van vroegmoderne natuurhistorische illustratie en weerspiegelt een groeiende belangstelling voor de natuur en de verkenning van verre landen. Zijn weergaven van zeeleven uit de Molukken en Australië boden Europeanen zicht op voorheen onbekende soorten. Latere onderzoekers hebben de nauwkeurigheid van zijn illustraties echter betwijfeld. Sommige beelden lijken gebaseerd op indirecte verslagen of eerdere, minder nauwkeurige tekeningen, in plaats van op directe observatie. Toch blijft de publicatie een waardevol historisch document dat de samenkomst van wetenschappelijk onderzoek, artistieke weergave en commerciële uitgeverij in de 18e eeuw illustreert. Ook geeft het inzicht in vroege Europese opvattingen over de biodiversiteit van Oost-Indië en Australië.