Karl Schmidt-Rottluff

Het is lastig één “beroemdste werk” van Karl Schmidt-Rottluff aan te wijzen. Hij maakte zijn hele loopbaan schilderijen, prenten en sculpturen. Schmidt-Rottluff werd geassocieerd met het Duitse expressionisme; zijn schilderijen tonen vaak donkere kleuren en krachtige vormen. Zijn schilderijen van circa 1908 tot 1917 zijn bekend, waaronder *Midday in the Moor (Dangast)* (1908), *Flowering Trees* (1909), *Farmhouse in Dangast* (1910) en *Fir Trees in Front of a White House* (1911). Hij maakte ook houtsneden, zoals *Dunes and Pier* (1917), *Head of a Woman* (1918) en *Walk to Emmaus* (1918). Tijdens de Tweede Wereldoorlog vervolgde het naziregime Schmidt-Rottluff, verwijderde zijn schilderijen uit Duitse galeries en verbood hem te schilderen. Na de oorlog werd zijn werk weer toegelaten en woonde hij in Oost-Duitsland.

Karl Schmidt-Rottluff, schilder en graficus, was in 1905 medeoprichter van de Brücke-groep in Dresden. De prentkunst was essentieel voor zijn stijl en maakte die eenvoudiger en abstracter. Hij maakte 663 prenten, bijna allemaal tussen 1905 en 1927; bijna 450 daarvan waren houtsneden. Tot 1912 drukte hij vaak zelf kleine oplagen. Na 1912 gebruikte hij professionele drukkers. Daarna werkte hij met professionele drukkers, soms in opdracht van uitgevers als Pan-Presse, J. B. Neumann en Kurt Wolff. Schmidt-Rottluff gaf de voorkeur aan noordelijke onderwerpen. Hij maakte veel prenten tijdens zomers in Dangast, een vissersdorp waar hij van 1908 tot 1912 verbleef, en later in afgelegen Baltische kustplaatsen zoals Nidden en Hohwacht. Ook na zijn verhuizing naar Berlijn in 1911 vermeed hij de stedelijke moderniteit van de Brücke. In plaats daarvan beeldde hij radicaal gestileerde naakten en hoofden uit, beïnvloed door kubisme en Afrikaanse en Oceanische kunst. Nadat hij in mei 1915 was opgeroepen, diende hij drie jaar aan het oostfront. Hoewel zijn zenuwen zo waren aangetast dat hij niet kon schilderen, bleef hij houtsneden maken. Tegen het einde van de oorlog richtte hij zich op bijbelse onderwerpen.

Karl Schmidt-Rottluff wordt geassocieerd met het Duitse expressionisme en was een vooraanstaand lid van de Die Brücke-groep (De Brug). Deze groep had directe banden met de Franse symbolistische schilderkunst en theorie. Schmidt-Rottluff correspondeerde met de Zwitserse kunstenaar Cuno Amiet, die met de Franse symbolist Émile Bernard had gewerkt. Hij had sterke banden met Noord-Duitsland en verhuisde in 1911 van Dresden naar Berlijn. Zijn werk begon de vitaliteit en erotiek van Afrikaanse kunst te weerspiegelen. Hij maakte houten sculpturen en leverde prenten aan tijdschriften als Der Sturm en Die Aktion. Zijn schilderijen uit die periode tonen krachtige kleurbehandeling. In Gap in the Dyke overheersen bijvoorbeeld rode tinten, afgezet tegen diepblauw. De compositie valt samen met de emotie, want Schmidt-Rottluff wilde “vastleggen wat ik zie en voel en daarvoor de zuiverste uitdrukking vinden”.

Karl Schmidt-Rottluff gebruikte in zijn loopbaan uiteenlopende technieken en materialen. Zijn vroege schilderijen tonen donkere, verzadigde kleuren en krachtige vormen, uitgevoerd met zware penseelstreken. Hij bracht verf in lagen aan en gebruikte contrasterende tinten om zijn persoonlijke gevoeligheden weer te geven. Rond 1910, onder invloed van het neo-impressionisme en Vincent van Gogh, nam hij afstand van dik opgebrachte verf. Tijdens een zomer in Dangast met Erich Heckel begon hij vlakker te schilderen met brede kleurbanen. In werken zoals *Gap in the Dyke* geeft de kleurbehandeling vitaliteit; het rood op de voorgrond loopt bijvoorbeeld over in het zwarte hek en zet zich voort in de avondwolken. Schmidt-Rottluff hechtte ook belang aan vakmanschap en materialen. Hij pleitte voor volledige beheersing van het ambacht, vooral constructietechnieken die specifieke materialen vereisen, en voor het vermijden van onechte materialen. Volgens hem moesten schilders en beeldhouwers voortbouwen op grondige materiaalkennis en tegelijk hun eigen artistieke weg zoeken.

Karl Schmidt-Rottluff (1884–1976) was een Duitse expressionistische schilder en graficus. Zijn werk toont vaak krachtige kleurtoepassing en vereenvoudigde vormen. Schilderijen als *Midday in the Moor* (1908) en *Farmhouse in Dangast* (1910) laten zijn dynamische stijl zien met gelaagde vlakken en contrasterende tinten. Deze schilderijen geven geen natuurtinten weer, maar weerspiegelen de gemoedstoestand van de kunstenaar. Ook *Flowering Trees* toont zijn zware penseelstreken en contrasterende kleuren. Schmidt-Rottluff was een vooraanstaande Duitse expressionist. Hij maakte houtsneden zoals *Dunes and Pier* (1917), *Head of a Woman* (1918) en *Walk to Emmaus* (1918), en werkte ook in andere grafische media: hij maakte lithografieën zoals *Nude* (1911) en houtsneden zoals *Villa with Tower* (1911). Tijdens de Tweede Wereldoorlog vervolgden de nazi’s hem, verwijderden zijn schilderijen uit Duitse galeries en verboden hem te schilderen. In 1945 werd zijn werk weer toegelaten; daarna woonde hij in Oost-Duitsland.

Karl Schmidt-Rottluff werd in 1884 geboren in Rottluff, Duitsland, en stierf in 1976 in West-Berlijn. Hij was schilder en graficus en richtte in 1905 in Dresden samen met de architectuurstudenten Ernst Ludwig Kirchner, Fritz Bleyl en Erich Heckel de Brücke-groep op. Van 1910 tot 1911 had hij een atelier in Hamburg. Hij gaf de voorkeur aan noordelijke gezichten, vaak gemaakt tijdens zomers in het vissersdorp Dangast (1908–1912) en later in Baltische kustplaatsen Nidden en Hohwacht. Na zijn verhuizing naar Berlijn in 1911 begon hij gestileerde naakten en hoofden te schilderen, beïnvloed door kubisme en Afrikaanse en Oceanische kunst. In mei 1915 werd hij opgeroepen en diende hij drie jaar aan het oostfront. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vervolgden de nazi’s hem, haalden zijn schilderijen uit Duitse galeries en verboden hem te schilderen. In 1945 werd zijn werk weer toegelaten. Daarna woonde hij in Oost-Duitsland.

Schilderijen van Karl Schmidt-Rottluff zijn in verschillende museumcollecties te zien, waaronder het Brücke-Museum en de Nationalgalerie in Berlijn; Kunsthalle en Sammlung Böttcherstraße in Bremen; Ludwig Museum en Wallraf-Richartz-Museum in Keulen; en Museum Folkwang in Essen. Andere locaties zijn Kunsthalle Hamburg, Niedersächsisches Landesmuseum in Hannover, Städtische Kunsthalle Mannheim, Bayerische Staatsgemäldesammlungen in München, Stiftung Ada und Emil Nolde in Seebüll en Von der Heydt-Museum in Wuppertal. *Midday in the Moor (Dangast)* (1908) bevindt zich bijvoorbeeld in de collectie van Landesmuseum Oldenburg. *Farmhouse in Dangast* (1910) is in de Staatliche Museen Preußischer Kulturbesitz, Nationalgalerie in Berlijn. *Flowering Trees* (1909) bevindt zich in een particuliere collectie.

Karl Schmidt-Rottluff werd in 1884 geboren in Rottluff, Duitsland; die plaats vormde de inspiratie voor zijn aangenomen achternaam, want zijn geboortenaam was Karl Schmidt. Hij stierf in 1976 in West-Berlijn. In 1905 was hij een van de vier architectuurstudenten die in Dresden de kunstenaarsgroep Brücke oprichtten; de anderen waren Ernst Ludwig Kirchner, Fritz Bleyl en Erich Heckel. Van 1910 tot 1911 had hij een atelier in Hamburg, waar verschillende belangrijke voorstanders van zijn werk woonden. Hij gaf de voorkeur aan noordelijke gezichten, vaak gemaakt tijdens zomers in het vissersdorp Dangast (1908–1912) en later in afgelegen Baltische kustplaatsen zoals Nidden en Hohwacht. Ook na zijn verhuizing naar Berlijn in 1911 vermeed hij Brücke-onderwerpen over stedelijke moderniteit. In plaats daarvan begon hij radicaal gestileerde naakten en hoofden te schilderen, beïnvloed door kubisme en Afrikaanse en Oceanische kunst. In 1933 zetten de nazi’s hem uit de Pruisische Kunstacademie en verboden ze hem te schilderen en tentoon te stellen. Ze namen 608 van zijn werken uit openbare collecties in beslag. Zijn atelier in Berlijn en veel werken gingen tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren.

Karl Schmidt-Rottluff, een vooraanstaande Duitse expressionist, maakte deel uit van Die Brücke, met onder anderen Erich Heckel en Ernst Ludwig Kirchner. Zijn contacten reikten verder dan Duitsland: hij correspondeerde met de Zwitser Cuno Amiet, die Die Brücke met het Franse symbolisme verbond. Zijn stijl ontwikkelde zich; vroege invloeden waren Vincent van Gogh en het neo-impressionisme, zichtbaar in zijn kleurgebruik. In 1910 trokken Heckel en Schmidt-Rottluff in Dangast weg van dikke verflagen en kozen ze voor vlakkere kleurvelden. Nadat Schmidt-Rottluff in 1911 naar Berlijn verhuisde, beïnvloedde Afrikaanse kunst zijn werk. De nazi’s veroordeelden later zijn werk en verwijderden zijn schilderijen uit Duitse galeries. In 1945 werd zijn kunst weer toegelaten; daarna woonde hij in Oost-Duitsland.

Karl Schmidt-Rottluff, geboren in 1884, werd beïnvloed door verschillende kunstenaars en stromingen. In het begin beïnvloedden het neo-impressionisme en Vincent van Gogh zijn stijl: hij stapte af van dik aangebrachte verf en koos voor vlakkere, bredere kleurvelden. Ook zijn contacten met andere kunstenaars vormden zijn artistieke ontwikkeling. Hij correspondeerde met de Zwitserse kunstenaar Cuno Amiet, die directe banden met de Franse symbolistische schilderkunst en theorie bood. Amiet had eerder gewerkt met de Franse symbolist Émile Bernard. In 1905 ontmoette Schmidt-Rottluff Ernst Ludwig Kirchner; samen met Erich Heckel en Fritz Bleyl richtten ze de kunstenaarsvereniging Brücke op. Tijdens een verblijf in Alsen in 1906 ontmoette hij Emil Nolde. In 1912 ontmoette hij Lyonel Feininger. Deze relaties en ontmoetingen brachten hem in contact met uiteenlopende artistieke ideeën en werkwijzen.

Karl Schmidt-Rottluff (1884–1976) was een Duitse expressionistische kunstenaar, geboren in Rottluff en gestorven in Berlijn. Net als Erich Heckel bracht hij de zomer van 1910 in Dangast door. In die periode stapte hij af van dik aangebrachte verf en koos hij voor brede, vlakke kleurbanen, onder invloed van neo-impressionisten en Vincent van Gogh. Zijn *Gap in the Dyke* en Heckels *Windmill* tonen de gedeelde artistieke basis van de vroege Die Brücke-groep. Schmidt-Rottluffs schilderijen hebben vaak donkere, verzadigde kleuren en krachtige vormen. Met zware penseelstreken legde hij contrasterende kleurtinten in lagen aan om zijn persoonlijke gevoeligheden weer te geven. *Flowering Trees* (1909) is hiervan een voorbeeld; andere schilderijen zijn *Midday in the Moor* (1908), *Farmhouse in Dangast* (1910) en *Pharisees* (1912). Tijdens de Tweede Wereldoorlog vervolgden de nazi’s Schmidt-Rottluff, haalden zijn schilderijen uit Duitse galeries en verboden hem te schilderen. In 1945 werd zijn werk weer toegelaten; daarna woonde hij in Oost-Duitsland.

Karl Schmidt-Rottluff (1884–1976) was een Duitse expressionistische schilder en graficus. Hij is belangrijk als lid van kunstenaarsgroep Die Brücke (De Brug), opgericht in 1905 in Dresden. Andere leden waren Erich Heckel, Ernst Ludwig Kirchner en Max Pechstein. Die Brücke wilde breken met academische kunsttradities en nieuwe uitdrukkingsvormen verkennen. Schmidt-Rottluff correspondeerde met de Zwitserse kunstenaar Cuno Amiet, die banden had met het Franse symbolisme en de groep beïnvloedde. Schmidt-Rottluff was sterk verbonden met Noord-Duitsland. In 1911 verhuisde hij van Dresden naar Berlijn. Zijn werk begon de invloed van Afrikaanse kunst te tonen. Hij maakte houten sculpturen en leverde prenten aan tijdschriften zoals Der Sturm en Die Aktion. Zijn kunst kenmerkt zich door donkere, verzadigde kleuren en krachtige vormen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vervolgden de nazi’s hem, verwijderden zijn schilderijen uit Duitse galeries en verboden hem te schilderen. In 1945 werd zijn werk weer toegelaten; vanaf toen woonde hij in Oost-Duitsland.