Homer Dodge Martin

Homer Dodge Martin was vooral schilder van olieverfschilderijen en aquarellen en minder bekend als prentkunstenaar. Net als bij veel kunstenaars uit zijn tijd werd zijn werk soms als prent gereproduceerd. Die prenten bieden een toegankelijkere manier om zijn artistieke visie te ervaren. Martins prenten weerspiegelen vaak dezelfde atmosferische kwaliteiten als zijn schilderijen. Hij wilde subtiele nuances van licht en stemming vastleggen, vooral in voorstellingen van de natuur. Zijn stijl neigt naar het tonalisme, met nadruk op zachte vormen en gedempte kleuren. Let bij Martins prenten op de gebruikte druktechniek. Sommige kunnen reproducties van zijn schilderijen zijn, terwijl andere originele prenten kunnen zijn, zoals etsen of lithografieën. Kwaliteit en zeldzaamheid beïnvloeden de waarde. Prenten uit zijn leven of kort daarna zijn doorgaans meer gewild. Bekijk ook de staat, want ouderdom en gebruik kunnen het uiterlijk beïnvloeden.

Homer Dodge Martin laat zich moeilijk eenduidig indelen. Sommigen noemden hem een romantische kunstenaar. Het realisme ontstond halverwege de 19e eeuw in Frankrijk. Gustave Courbet was een vooraanstaand vertegenwoordiger; hij vond dat schilders hun eigen tijd moesten verbeelden. Honoré Daumier maakte satirische lithografieën over de strijd van de arbeidersklasse. De schilderijen van Édouard Manet, met hun losse penseelvoering, golden als schokkend. Amerikaanse realisten waren onder meer Winslow Homer en Thomas Eakins. Eakins’ schilderij *The Gross Clinic*, dat een operatie toont, werd als te expliciet beschouwd. In het 19e-eeuwse Amerika deelden realistische kunstenaars interesses met hun Europese collega’s. Sommigen pasten de stijl aan de Amerikaanse context aan, terwijl anderen klassieke onderwerpen verbeeldden. William Sidney Mount paste het realisme toe op genretaferelen. Homer maakte voor *Harper’s Weekly* beelden van de Burgeroorlog. William Rimmer veranderde klassieke iconografie met realistische weergaven van de menselijke anatomie.

Details over De specifieke technieken van Homer Dodge Martin zijn schaars. De werkwijzen van zijn tijdgenoten en invloeden bieden echter mogelijkheden voor gevolgtrekkingen. Olieverf was een gebruikelijk medium, vaak verdund met terpentijn voor gladde oppervlakken en fijne details. Sommige kunstenaars mengden was door hun verf om consistentie en droogtijd te regelen. Max Doerners handboek *The Materials of the Artist* werd toen populair en moedigde kunstenaars aan hun eigen pigmenten te malen en met eitempera te experimenteren. Zowel absorberende als niet-absorberende ondergronden, naast glacislagen en dekkende kleuren, boden uiteenlopende visuele effecten. De penseelvoering varieerde van glad tot textuurrijk, en verflagen maakten diepte en subtiele toonverschillen mogelijk. Ook werd met nieuwe synthetische materialen geëxperimenteerd, soms met rampzalige gevolgen.

Werk van Homer Dodge Martin is te vinden in verschillende musea. In de Verenigde Staten zijn dat het Metropolitan Museum of Art in New York, het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art in New York, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond en het Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park, Florida. Zijn werk is ook te zien in het Wolfsonian at Florida International University in Miami Beach. Buiten de Verenigde Staten is Martins werk te zien in het Royal Ontario Museum in Toronto, Canada, de National Museums of Scotland, Royal Museum in Edinburgh, het Victoria & Albert Museum in Londen, het Manchester Art Gallery, het Brighton Museum & Art Gallery en het Geffrye Museum in Londen.

Het is moeilijk precies te zeggen wie Homer Dodge Martin beïnvloedde. Historisch gezien volgden Amerikaanse schilders als John Singleton Copley en Gilbert Stuart hun Britse tijdgenoten na. Benjamin West schilderde Amerikaanse historische scènes op de manier van Franse historieschilders, Jacques-Louis David en Jean-Auguste-Dominique Ingres. Zijn stijl kwam mogelijk indirect tot stand via minder sterke Britse navolgers van hetzelfde genre. Fuller en Morse tonen invloeden van de school van München of van Britse kunstenaars. Deze invloeden komen verder en sterker tot uitdrukking in het werk van Thomas Eakins, Frank Duveneck en William Merritt Chase. Winslow Homer lijkt door Eakins te zijn beïnvloed. George Bellows staat in de lijn van Chase. Albert Pinkham Ryders werk mengt Florentijnse en prerafaëlitische of Blake-achtige opvattingen. Deze mannen vormen een Amerikaanse traditie.

Homer Dodge Martin (1836-1897) is belangrijk vanwege zijn atmosferische, tonalistische schilderijen en zijn rol in de ontwikkeling van de Amerikaanse kunst. Hij begon met letterlijke voorstellingen, maar ontwikkelde een subjectievere en emotionelere stijl. Zijn belang komt ook voort uit zijn verbinding met de Amerikaanse kunstwereld tijdens een periode van verandering. De Armory Show van 1913 in New York liet Amerikanen kennismaken met het Europese modernisme. De tentoonstelling omvatte schilderijen uit Amerika, Frankrijk, Engeland, Nederland, Zwitserland, Duitsland, Rusland en Zweden. Meer dan duizend schilderijen, sculpturen, tekeningen en uiteenlopende zwart-wittechnieken konden worden bestudeerd: alle kunstvormen, van aanvaard tot verworpen. Zijn rijpe werk, vaak met gedempte kleuren en stille contemplatie, biedt een tegenwicht aan meer letterlijke stijlen. Martins kunst geeft inzicht in de artistieke stromingen van zijn tijd en overbrugt traditionele benaderingen en opkomende moderne gevoeligheden.

Homer Dodge Martin begon in de traditie van de Hudson River School. Daarna ontwikkelde hij een door Barbizon beïnvloede, proto-impressionistische stijl.

Homer Dodge Martin werd in 1836 geboren in de Verenigde Staten. Homer Dodge Martin overleed in 1897, op 61-jarige leeftijd.

Homer Dodge Martin overleed in 1897 op 61-jarige leeftijd.