Skip to content Loading

Buy any 3 full-price artworks and save 15%

Pine trees (Malzéville plateau) van Émile Friant
Saint George's Gate van Émile Friant
Landscape with a pond van Émile Friant
Mathias Schiff and Camille Martin (le Repos Des Artistes) van Émile Friant
The entrance of the clowns van Émile Friant
Capital Punishment van Émile Friant
The butcher's wife knitting van Émile Friant
Self-portrait at fifteen van Émile Friant
The butcher with his pipe and cat van Émile Friant
Œdipe maudit son fils Polynice van Émile Friant
1863–1932 · Frans[2]

Émile Friant

  • École de Nancy
[2]

Het schilderij dat de reputatie van Émile Friant vestigde, meet 254 bij 334 centimeter. La Toussaint (Allerheiligen), getoond op de Parijse Salon van 1889[2], vult een muur met inwoners van Nancy die de begraafplaats bezoeken om chrysanten op familiegrafstenen te leggen: moeders in het zwart, kinderen met bloemen, en daarachter een stadsgezicht door het ijzeren hek. Het is een genrestuk, maar voor wie weet dat Lotharingen na 1871 bezet gebied was, ook een schilderij over een dieper, politiek verdriet. De jury kende het de eerste prijs van de Salon toe. Friant was zesentwintig.

Bewaard in 14 musea[1]Wikipedia4 bronnen

Portret van Émile Friant

Biografie

Friant werd op 16 april 1863[2] geboren in Dieuze, Lotharingen. Hij was zeven toen de Frans-Duitse Oorlog eindigde en Frankrijk zijn geboortestreek aan Duitsland afstond. Zijn familie verhuisde in 1871[2] naar Nancy, toen aan de culturele voorhoede van het Franse verzet tegen de bezetting. Hij studeerde bij Louis-Théodore Devilly en vervolgens in Parijs bij academisch schilder Alexandre Cabanel, voordat hij naar Nancy terugkeerde om met Aimé Morot te werken. In 1882 debuteerde hij op de Salon met een eervolle vermelding; in 1884 en 1885 won hij medailles.

De triomf van 1889[2] was volledig: naast de Salonprijs ontving hij een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling en het Légion d’Honneur. Voor de Wereldtentoonstelling van 1900 keerde hij terug en won een tweede gouden medaille. Zijn realistische aanpak, nauwkeurig afgewerkt en fotografisch voorbereid, leverde werken op met een grote emotionele directheid. La Douleur (1898, Musée des beaux-arts, Nancy) en Chagrin d’Enfant (1898, Frick Art and Historical Center) tonen zijn blijvende belangstelling voor gezichten waarin verlies zichtbaar is.

In 1923[2] werd hij benoemd tot hoogleraar aan de École des Beaux-Arts in Parijs, bevorderd tot Commandeur in het Légion d’Honneur en verkozen tot het Institut de France. Hij stierf op 9 juni 1932[2] in Parijs.

Tijdlijn

  1. 1863Geboren op 16 april in Dieuze, Lotharingen.
  2. 1871Zijn familie verhuisde nadat Frankrijk Lotharingen aan Duitsland had afgestaan naar Nancy; hij was toen zeven.
  3. 1882Debuteerde op de Salon en kreeg een eervolle vermelding.
  4. 1889Zijn schilderij La Toussaint (Allerheiligen) won de eerste prijs op de Parijse Salon; hij was 26.
  5. 1889Ontving een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling en het Légion d’Honneur.
  6. 1900Ontving een tweede gouden medaille op de Wereldtentoonstelling.
  7. 1923Werd benoemd tot hoogleraar aan de École des Beaux-Arts in Parijs.
  8. 1923Werd bevorderd tot Commandeur in het Légion d’Honneur en verkozen tot het Institut de France.
  9. 1932Stierf op 9 juni in Parijs.

Waar Émile Friant te zien is

1 museum wereldwijd.

Plan je bezoek →
  • Centre national des arts plastiques

    Paris, Frankrijk

    1 werken

Volgende stop

Bekijk de kunststromingen →

Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.

Plan je bezoek om werk van Émile Friant te zien →

Veelgestelde vragen

  • Waar staat Émile Friant om bekend?
    Émile Friant staat bekend om zijn realistische schilderijen, vooral scènes van verlies en verdriet. Zijn schilderij La Toussaint uit 1889[2] leverde hem een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling en het Légion d’Honneur op.
  • Wat is het beroemdste werk van Émile Friant?
    Het is moeilijk één werk als Émile Friants bekendste aan te wijzen. Verschillende van zijn schilderijen kregen tijdens zijn loopbaan echter veel aandacht. Door zijn vroege academische opleiding maakte Friant realistische genrestukken en portretten, vaak met voorstellingen van het dagelijkse leven in Frankrijk. Critici en publiek waardeerden deze schilderijen om hun oog voor detail en naturalistische stijl. Later experimenteerde Friant met verschillende stijlen en onderwerpen, maar hij bleef trouw aan het realisme. Hij ontving veel officiële onderscheidingen en opdrachten, wat zijn positie als gerespecteerd kunstenaar in Frankrijk versterkte. Zijn nalatenschap bestaat uit technisch vakmanschap en toewijding aan een nauwkeurige weergave van de wereld om hem heen.
  • Wat moet ik weten over de prints van Émile Friant?
    Émile Friant (1863[2]–1932[2]) was een Franse kunstenaar, bekend om zijn academisch realisme en genrestukken. Hoewel hij vooral bekendstaat als schilder, werden sommige van zijn composities als prenten gereproduceerd. Friant studeerde aan de École des Beaux-Arts in Parijs en won in 1889[2] de Prix de Rome. Zijn stijl kenmerkt zich door zorgvuldige aandacht voor detail en naturalistische voorstellingen van het dagelijks leven. Hij verbeeldde vaak scènes uit de Parijse samenleving, portretten en naakten. Prenten naar Friants werk bieden een toegankelijkere manier om zijn kunst te bezitten. Zo kunnen verzamelaars zijn technische vaardigheid en onderwerpen waarderen tegen lagere kosten dan voor originele schilderijen. October, een schilderij dat in 1888 op de Salon werd tentoongesteld, behoort tot zijn bekendste werken en bestaat ook als prent. Andere schilderijen die in prenten werden omgezet zijn onder meer La Toussaint. Deze prenten vangen de sfeer en details van Friants schilderijen en spreken daardoor een breder publiek aan. Zijn prenten bieden inzicht in de Franse samenleving aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw.
  • Tot welke stijl of stroming behoorde Émile Friant?
    Émile Friant (1863[2]–1932[2]) wordt doorgaans in verband gebracht met het naturalisme, een laat-19e-eeuwse stroming die onderwerpen realistisch en objectief wilde weergeven. Het naturalisme kwam voort uit het realisme, maar richtte zich vaak op de invloed van sociale en omgevingsfactoren op mensen. Friants stijl vertoont ook kenmerken van de academische schilderkunst, gezien zijn opleiding en succes binnen het officiële Salonsysteem. Zijn techniek is precies, met veel aandacht voor detail en een gladde afwerking. Hoewel hij niet rechtstreeks deelnam aan het impressionisme of andere avant-gardebewegingen, weerspiegelt zijn werk enige invloed van de veranderende kunstwereld van zijn tijd. Hij beeldde het hedendaagse leven nauwkeurig en observerend af, passend bij de naturalistische esthetiek.
  • Welke technieken of materialen gebruikte Émile Friant?
    Émile Friant kreeg een academische opleiding waarin tekenen vóór het werken met kleur kwam. Studenten tekenden naar sculpturen en vertaalden vormen in monochrome gradaties. Pas nadat ze dit beheersten en naar levende modellen hadden getekend, mochten ze kleur gebruiken. De eerste schilderfase, de ébauche, bestond uit dun geschilderde lijnen en brede vlakken. Studenten stelden hun palet samen met aardkleuren, Pruisisch blauw, zwart en loodwit. Ze tekenden lichte houtskoollijnen op een gegrond doek en werkten de contouren bij met een roodbruine menging voordat ze de schaduwen breed aanbrachten. Achtergronden werden vroeg geschetst om de beoordeling van toonwaarden te ondersteunen. Daarna werden de lichte partijen met dikkere verf toegevoegd, gevolgd door zorgvuldig uitgewerkte halftonen. De mozaïekachtige toepassing van halftonen werd herhaald, terwijl de lichte accenten op volle sterkte werden gebracht en de schaduwen verdiept. Een technische formule was om de lichte partijen dik en dekkend in impasto te schilderen en de schaduwen dun en transparant uit te wassen.
  • Waar stond Émile Friant om bekend?
    Émile Friant (1863[2]–1932[2]) was een Franse kunstenaar, bekend om zijn academische stijl en naturalistische weergave van het dagelijks leven. Hij werd geboren in Dieuze, Lotharingen, en studeerde aan de École des Beaux-Arts in Parijs bij Alexandre Cabanel. Friant verwierf erkenning met technisch vaardige schilderijen, vaak met scènes uit de hedendaagse Parijse samenleving. Zijn oog voor detail en realistische figuurweergave leverden hem lovende kritieken op. Bekende werken zijn La Toussaint (1888[2]), een voorstelling van rouwenden op een begraafplaats, en Ombres portées (1891), een genrestuk met figuren in zonlicht. Hoewel zijn stijl in de academische traditie geworteld bleef, weerspiegelde zijn werk ook invloeden van het naturalisme. Hij wilde nuances van licht en atmosfeer vangen en zo zijn composities een gevoel van directheid geven. Zijn oeuvre omvat portretten, genrestukken en enkele schilderijen met sociaal commentaar. Tijdens zijn loopbaan ontving hij verschillende prijzen en onderscheidingen, die zijn reputatie als gerespecteerd kunstenaar in Frankrijk bevestigden.
  • Waar kan ik het werk van Émile Friant zien?
    Werk van Émile Friant is in verschillende musea te zien, vooral in Frankrijk. Veel musea bevinden zich in Parijs, waaronder het Musée des Arts Décoratifs, het Musée du Louvre, het Musée d’Orsay, het Musée du Petit Palais en het Musée National d’Art Moderne, Centre Georges Pompidou. Buiten Parijs is Friants kunst te vinden in het Musée des Beaux-Arts in Nancy en het Musée des Beaux-Arts in Nantes. Andere locaties zijn het Musée des Beaux-Arts in Besançon en het Musée d’Art et d’Industrie in Saint-Étienne. Deze musea bezitten collecties waarin schilderijen, tekeningen of andere werken van de kunstenaar kunnen zijn opgenomen. Sommige musea tonen niet altijd hun volledige collectie, dus het is verstandig hun websites te raadplegen.
  • Waar kwam Émile Friant vandaan?
    Émile Friant was Frans. De geraadpleegde teksten noemen zijn precieze geboorteplaats niet. Zijn naam staat wel in een overzicht van Franse academische kunstenaars uit de 19e eeuw, naast schilders als Jean-Jacques-Benjamin Constant, Gustave Courbet, Edgar Degas en Eugène Delacroix, beeldhouwers als Jean-Antoine Houdon en François Frédéric Lemot, en architecten als Charles Percier en Guillaume-Abel Blouet. Al deze kunstenaars werkten in Frankrijk. Friant wordt gerekend tot de artistes pompiers, een term voor Franse kunstenaars die in de jaren 1800 de tradities van de Franse Koninklijke Academie handhaafden. Veel van hen namen deel aan de Prix de Rome, een jaarlijkse beurs waarmee studenten schilder- en beeldhouwkunst van de Franse Koninklijke Academie naar de Franse Academie in Rome konden om daar te studeren.
  • Wie werd door Émile Friant beïnvloed?
    Het is moeilijk precies te zeggen wie Émile Friant heeft beïnvloed. Aan het einde van de negentiende eeuw nam de belangstelling voor vroegere schilders echter toe, vooral voor Frans Hals. Na de opening van het Haarlems Gemeentemuseum in 1862 bezochten kunstenaars uit Europa en Amerika het om zijn werk te bestuderen. Het museum maakte voor het eerst vijf van Hals' zes schuttersstukken en alle drie zijn regentenstukken toegankelijk voor het publiek. Veel schilders met realistische of antiacademische neigingen volgden het advies van Thoré-Bürger en het voorbeeld van Fantin-Latour bij het analyseren van Hals' schilderijen. Franse schilders als François Bonvin, Claude Monet, Manet, Léon Bonnat, Jean-Léon Gérôme en Fantin-Latour reisden naar Haarlem. Ook bezochten verschillende Duitse kunstenaars, onder wie Wilhelm Busch, Franz von Lenbach en Max Liebermann, het museum, net als Ilya Repin uit Oost-Europa. Ook de Amerikaanse schilders Mary Cassat, J. Alden Weir, William Merrit Chase en James Abbott McNeill Whistler staan als bezoekers vermeld.
  • Wie beïnvloedde Émile Friant?
    De artistieke ontwikkeling van Émile Friant vond plaats in een omgeving die door verschillende invloedrijke figuren en bewegingen werd gevormd. Kunstenaars als Antoine Watteau en Honoré Fragonard, die afstand hadden genomen van gladde verfoppervlakken, waren belangrijk voor de impressionisten. Hun gebroken kleurstreken en vermogen om de glinsterende effecten van de natuur vast te leggen boden waardevolle lessen. Ze lieten zien dat zichtbare penseelvoering beweging en de veranderende effecten van de natuur kon weergeven. Ook Eugène Delacroix was invloedrijk. Hij gold als een onafhankelijk kunstenaar die de klassieke tradities nieuwe energie gaf. Hoewel hij geen school stichtte, bewonderden jongere kunstenaars zijn expressieve kleurgebruik en krachtige penseelvoering. Zijn zichtbare penseelstreken, onderdrukt door de academische ‘afwerking’, gingen de individualiteit van de kunstenaar verbeelden. Ook Corot, een andere onafhankelijke kunstenaar, onderwees en bemoedigde jonge kunstenaars, onder wie Camille Pissarro en Berthe Morisot. Hij liet het traditionele clair-obscur los en pleitte voor directheid: hij beschouwde de eerste indruk als bewijs van de oprechte reactie van de kunstenaar op het onderwerp.
  • Wie was Émile Friant?
    Émile Friant was een Franse kunstenaar, geboren in 1863[2] in Lotharingen. Hij is bekend om zijn schilderij La Toussaint, dat in 1889[2] de eerste prijs van de Salon won.
  • Waarom zijn de werken van Émile Friant vandaag belangrijk?
    Émile Friant (1863[2]–1932[2]) was een Franse kunstenaar die wordt geassocieerd met het naturalisme en de Belle Époque. Hij wordt herinnerd om zijn nauwgezette techniek en voorstellingen van het Parijse leven. Zijn schilderijen bieden inzicht in de sociale gebruiken en sfeer van Frankrijk aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw. Zijn belang ligt deels in zijn academische vaardigheid. Hij kreeg les van kunstenaars als Alexandre Cabanel en verwierf erkenning binnen het officiële Salon-systeem. Die opleiding blijkt uit zijn precieze behandeling van vorm en detail. Tot zijn bekendste werken behoren October (1888[2]), nu in het Musée d’Orsay, en La Toussaint (1889). Deze schilderijen tonen zorgvuldig waargenomen scènes uit de toenmalige samenleving. La Toussaint verbeeldt bijvoorbeeld een groep mensen die een begraafplaats bezoekt. Het is een studie van rouw en sociale omgang. Friants schilderijen worden gewaardeerd als verslagen van een specifieke tijd en plaats en tonen ook de technische mogelijkheden van de academische schilderkunst.

Bronnen

De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Émile Friant.

  1. [1] museum Centre national des arts plastiques Gebruikt voor: museumcollecties.
  2. [2] Wikipedia Wikipedia: Émile Friant Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
  3. [3] boek Harding, James, Artistes pompiers : French academic art in the 19th century Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
  4. [4] boek Masterpieces of western art : a history of art in 900 individual studies from the Gothic to the present day Gebruikt voor: stijlanalyse.

De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 9 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.

Verder ontdekken

Your cart
Rated 4.6 on Judge.me
Your cart is empty
Have an account? Log in to check out faster.
Continue shopping Continue shopping
Cart total £0.00 GBP
Product image Product information Quantity Product total