1928–2023 · Frans[2]
Elliott Erwitt
Elliott Erwitt werd in 1928[2] in Parijs geboren als zoon van Russisch-Joodse emigranten. Hij bracht een deel van zijn jeugd door in Italië en kwam in 1939[2] als tiener naar de Verenigde Staten. Hij studeerde fotografie in Los Angeles en later aan de New School in New York. In 1953 trad hij toe tot Magnum Photos, het coöperatief dat Henri Cartier-Bresson en Robert Capa hadden opgericht. In de daaropvolgende drie decennia was hij driemaal voorzitter van Magnum.
Biografie
Zijn reputatie berust op een gevoel voor komische timing dat maar weinig fotografen evenaren. Waar Cartier-Bresson sprak over het beslissende moment, zocht Erwitt iets als het beslissende komische moment: een tegenstelling, iets ongerijmds, het ogenblik net vóór of na de voor de hand liggende foto. Zijn doorlopende reeks over honden en hun baasjes, verzameld in boeken als Son of Bitch en Dogs Dogs, leverde beelden op die echt grappig zijn zonder sentimenteel te worden. De betekenis verandert afhankelijk van de vraag of je eerst de hond of de mens opmerkt.
Het serieuze werk bestaat zonder tegenspraak naast het komische. Erwitt was in 1959[2] bij de American National Exhibition in Moskou en fotografeerde het moment waarop Nikita Khrushchev tijdens het Kitchen Debate zijn vinger naar Richard Nixon stak; het werd het bepalende beeld van die confrontatie. Zijn foto's van gesegregeerde drinkfonteinen in het Amerikaanse Zuiden behoren tot de meest treffende documenten van de burgerrechtenperiode.
In de naoorlogse decennia fotografeerde hij geregeld voor Life, Look en Holiday en werkte hij veel in reclame en documentairefilm. Hij zei dat het belangrijkste wat een camera doet is 'je het huis uit krijgen'; die uitspraak weerspiegelt zijn overtuiging dat fotografie vooral draait om langdurige betrokkenheid bij de wereld, niet om apparatuur of theorie.
Erwitt stierf in november 2023[2] op 95-jarige leeftijd, nadat hij op elk continent foto's had gemaakt.
Tijdlijn
- 1928Geboren in Parijs als zoon van Russisch-Joodse emigranten.
- 1939Kwam als tiener aan in de Verenigde Staten.
- 1953Trad toe tot Magnum Photos, het coöperatief opgericht door Henri Cartier-Bresson en Robert Capa.
- 1959Fotografeerde Nikita Khrushchev en Richard Nixon tijdens het Kitchen Debate op de American National Exhibition in Moskou.
- 1974Publiceerde Son of Bitch, een verzameling foto's van honden en hun baasjes.
- 1998Publiceerde Dogs Dogs, een tweede verzameling hondenfoto's.
- 2023Stierf in november op 95-jarige leeftijd, nadat hij op elk continent had gefotografeerd.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Verwante kunstenaars
Veelgestelde vragen
Waar staat Elliott Erwitt om bekend?
Elliott Erwitt staat bekend om zijn gevoel voor komische timing in de fotografie. Ook is hij bekend om zijn reeks over honden en hun baasjes en om het bepalende beeld van het Kitchen Debate tussen Nixon en Khrushchev.Wat is het beroemdste werk van Elliott Erwitt?
Elliott Erwitt was een productieve fotograaf, bekend om openhartige en vaak humoristische zwart-witbeelden. Hij maakte niet één universeel erkende foto; wel kregen verschillende werken iconische status. Een voorbeeld is zijn foto uit 1950[2] van een kussend stel, weerspiegeld in een autospiegel. Een ander is zijn beeld uit 1957 van een hond in een gebreide trui die naar zijn eigenaar opkijkt. Deze en vergelijkbare foto's leggen alledaagse momenten met humor en charme vast en zijn gevierde voorbeelden van zijn stijl geworden. Erwitts vermogen humor en menselijkheid in gewone situaties te ontdekken is kenmerkend voor zijn fotografie. Vanaf 1953 werkte hij voor Magnum Photos en was hij later voorzitter.Wat moet ik weten over de prints van Elliott Erwitt?
Elliott Erwitt (1928[2]–2024) was een in Frankrijk geboren Amerikaanse fotograaf, bekend om zwart-witfotografie die vaak ironische en absurde situaties uit het dagelijks leven vastlegt. Vanaf 1953[2] werkte hij voor Magnum Photos en werd hij uiteindelijk voorzitter. Zijn prenten bestrijken documentairefotografie, fotojournalistiek, reclame en persoonlijk werk. Hij wordt geprezen om zijn vermogen humor en menselijkheid in gewone momenten te vinden. Op zijn foto's staan vaak honden en kinderen of zien we het stadsleven. Veel van zijn bekendste foto's zijn gelatinzilverdrukken, een traditionele techniek met een kenmerkend tonaal bereik en klassieke uitstraling. Zijn werk is wereldwijd in musea en galeries tentoongesteld en zijn prenten zijn gewild bij verzamelaars. Wie een prent van Erwitt koopt, moet de herkomst en echtheid controleren.Tot welke stijl of stroming behoorde Elliott Erwitt?
Elliott Erwitt wordt vaak verbonden met humanistische fotografie, een stijl die na de Tweede Wereldoorlog internationaal bekend werd. Deze benadering legt het dagelijks leven, menselijke emoties en sociale interacties vast. Humanistische fotografen wilden de menselijke conditie met empathie en begrip documenteren en schoonheid en betekenis in gewone momenten vinden, vaak in het leven van gewone mensen. Henri Cartier-Bresson, bekend om zijn idee van het 'beslissende moment', geldt als voorbeeld: hij wilde betekenisvolle vluchtige momenten nauwkeurig en helder vastleggen. Mario Giacomelli bood een andere benadering. Ook hij geldt als humanistisch fotograaf, maar zijn visie was persoonlijker en lyrischer. Met onscherpte en andere technieken gaf hij zijn beelden vaak een dromerig karakter, tegenover Cartier-Bressons scherpe documentairestijl. Dit verschil laat de breedte van de humanistische fotografie zien, van afstandelijke observatie tot subjectieve, expressieve interpretaties van de menselijke ervaring.Welke technieken of materialen gebruikte Elliott Erwitt?
Elliott Erwitt werkte vooral in zwart-wit en gaf de voorkeur aan Leica-camera's en een openhartige reportagestijl. Hij legde vaak humoristische en ironische alledaagse taferelen vast. Hij paste soms uitsneden en retouches toe op prenten, handelingen die sommige fotografen twijfelachtig vinden. Ook experimenteerde hij met combinaties van fotografie en schilderkunst. In sommige werken bracht hij met een airbrush vlekken aan op het foto-oppervlak, zonder het fotografische karakter te verliezen; andere vertoonden juist sporen die dat karakter tegenspraken. Erwitt onderzocht ook wat vergroting met foto's doet. Door kleine details van ansichtkaarten uit te vergroten, keek hij hoe de textuur van reproductierasters en de ingreep van de retoucheur aan het beeld bijdroegen. Hij was geïnteresseerd in het punt waarop de korrel van de emulsie zo groot werd dat de vorm niet meer werd opgenomen.Waar kan ik het werk van Elliott Erwitt zien?
Werk van Elliott Erwitt bevindt zich in veel openbare collecties. In de Verenigde Staten is het te vinden in het Metropolitan Museum of Art en het Museum of Modern Art in New York, Museum of Fine Arts in Boston, National Gallery of Art in Washington, Los Angeles County Museum of Art, Minneapolis Institute of Arts, Philadelphia Museum of Art, New Orleans Museum of Art, Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach en Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park, Florida. In Canada bewaren de National Gallery of Canada in Ottawa en het Royal Ontario Museum in Toronto zijn beelden. In het Verenigd Koninkrijk is werk te zien in National Portrait Gallery in Londen, National Museum of Photography, Film & Television in Bradford, Victoria & Albert Museum in Londen, Brighton Museum & Art Gallery, Geffrye Museum in Londen, Manchester Art Gallery en National Museums of Scotland in Edinburgh. Zijn werk is ook te zien in Musée d'Orsay in Parijs.Waar kwam Elliott Erwitt vandaan?
Elliott Erwitt werd in 1928[2] in Parijs geboren als Elio Romano Erwitt. Zijn ouders waren Russisch-Joodse immigranten. In 1930[2] vertrok het gezin uit Frankrijk naar Italië en in 1939 emigreerde het naar de Verenigde Staten. Erwitt bracht zijn tienerjaren door in Los Angeles, waar zijn belangstelling voor fotografie ontstond. In 1948 verhuisde hij naar New York en ruilde hij werk als conciërge in voor filmlessen. Eind jaren 1940 begon hij zijn fotografische loopbaan. Robert Frank en Walker Evans beïnvloedden hem. Van 1952 tot 1969 werkte hij als fotojournalist en reclamefotograaf. In 1964 kreeg hij een Guggenheim Fellowship waarmee hij zich op persoonlijk werk kon richten. Werk van hem was opgenomen in de tentoonstelling Toward a Social Landscape in George Eastman House (1966) en in New Documents van het Museum of Modern Art (1967).Wie beïnvloedde Elliott Erwitt?
Elliott van Erwitt fotografische stijl ontwikkelde zich onder invloed van verschillende kunstenaars. Eind jaren 1940[2] kwam Garry Winogrand tijdens zijn dienst bij de luchtmacht met fotografie in aanraking. Van 1947 tot 1951 studeerde hij schilderkunst en fotografie aan verschillende instellingen, waaronder de New School for Social Research bij Alexey Brodovitch. Rond 1960 raakte Winogrand sterk geïnspireerd door Robert Frank en Walker Evans. Hij bewonderde hun visuele intelligentie, maar imiteerde hun stijl niet rechtstreeks. Frank en Evans gebruikten stilistische verfijning om toegang te krijgen tot de context van hun onderwerpen; Winogrand aanvaardde juist de vermenging van feiten en fictie in de fysieke wereld. Ook Harry Callahan had invloed. Ansel Adams gaf in 1941 workshops bij de Detroit Camera Club; Callahan zei: 'Ansel is degene die mij bevrijdde.'Waarom zijn de werken van Elliott Erwitt vandaag belangrijk?
Het werk van Elliott Erwitt blijft belangrijk door zijn benadering van fotografie, die aansluit bij artistieke strategieën uit het dadaïsme. Dada ontstond in het begin van de 20e eeuw en daagde traditionele kunstwaarden uit met humor en onconventionele methoden. Het hergebruik en de 'cut-up'-techniek zijn belangrijke erfenissen ervan. Deze strategieën, eerst toegepast in fotomontage en andere beeldende kunst, drongen door in de cultuur. Echo's van dada zijn nu te zien in snelle montages in visuele media, samples in hiphop en de mash-up-esthetiek op internet. Surfen op internet, met gefragmenteerde informatie en remixcultuur, weerspiegelt de experimentele geest van dada. Fotomontage, een centrale dada-techniek, werd ook een basisinstrument in de reclame. Dat laat zien hoe dada-innovaties de visuele communicatie blijven vormen, zelfs los van hun oorsprong. Erwitt, met zijn vaak humoristische en onverwachte juxtapositie van beelden sluit aan bij de speelse ondermijning van verwachtingen door dada en houdt zijn werk relevant in een beeldverzadigde wereld.Wanneer werd Elliott Erwitt geboren?
Elliott Erwitt werd geboren in 1928[2].
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Elliott Erwitt.
- [1] museum Victoria and Albert Museum Gebruikt voor: museumcollecties.
- [2] Wikipedia Wikipedia: Elliott Erwitt Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [3] boek Ansel Adams; Beaumont Newhall; Nancy Newhall; Louise Dahl-Wolfe; Aaron Siskind; Richard Avedon; Harry Callahan; Lee Friedlander; Tina Modotti; W. Eugene Smith; Paul Strand; Edward Weston; Garry Winogrand; Amy Rule, Ansel Adams; Beaumont Newhall; Nancy Newhall; Louise Dahl-Wolfe; Aaron Siskind; Richard Avedon; Harry Callahan; Lee Friedlander; Tina Modotti; W. Eugene Smith; Paul Strand; Edward Weston; Garry Winogrand; Amy Rule - Original sources _ art and ar Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
- [4] boek Jed Perl, Art in America 1945-1970 Gebruikt voor: biografie.
- [5] boek guggenheim-rroseisr00bles Gebruikt voor: biografie.
- [6] boek guggenheim-twopri00weis Gebruikt voor: biografie.
- [7] boek Martina Caruso, Italian Humanist Photography From Fascism to the Cold War Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [8] boek Carol Strickland and John Boswell, The Annotated Mona Lisa Gebruikt voor: stijlanalyse.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 15 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie