Elga Sesemann

Elga Sesemann staat bekend om de beeldtaal van onbehagen die ze ontwikkelde. In haar werk komen vaak figuren voor die gevangen zijn tussen werkelijkheid en droom, naast religieuze beelden en verbeeldingen van angst en eenzaamheid.

Het is moeilijk om één bekendste werk van Elga Sesemann aan te wijzen: verschillende bronnen geven lange lijsten schilderijen zonder te zeggen welke het bekendst zijn. Ze schilderde onder anderen Albert Kollmann, Ellen Warburg, Erdmute Esche met Doll, Friedrich Nietzsche, Harry Graf Kessler en Elisabeth Förster-Nietzsche. Ook maakte ze zelfportretten. Tot haar familieportretten behoort Jonas Lie with His Family; onder haar kinderportretten is Two Girls with Blue Aprons. Haar landschappen omvatten Beach with Rocks, House in Borre en Spring in Åsgårdstrand. Ze schilderde ook groepen, zoals Drinkers, Groups of People on the Beach en Women on the Bridge.

Elga Sesemann (geboren in 1922^[1]) was een Duits-Finse kunstenaar die bekendstaat om haar fotografie. Bij haar prenten is enige kennis van grafiek en de kunstmarkt nuttig. Originele prenten worden met de hand gemaakt: de kunstenaar brengt het werk rechtstreeks aan op een plaat, blok, steen of zeef. Elke afdruk geldt als origineel, anders dan een fotochemische reproductie. Zulke originelen worden vaak in gespecialiseerde galeries verkocht. Grafici beperken vaak zelf het aantal afdrukken in een oplage; dat is hun keuze, geen technische vereiste. Elke prent uit een beperkte oplage wordt genummerd, getiteld en met potlood gesigneerd, meestal in de ondermarge. Een nummer als 12/25 geeft het specifieke afdruknummer en de totale oplage aan en legt zo het aantal prenten vast. De waarde van een foto hangt ook af van het moment waarop de afdruk is gemaakt. Een ‘vintage’-afdruk is kort na de opname gemaakt, bij voorkeur door de fotograaf of onder diens toezicht. Ook de provenance, de eigendomsgeschiedenis, kan de waarde beïnvloeden.

Sesemanns praktijk omvatte uiteenlopende media en zowel directe als indirecte technieken. Een techniek die ze gebruikte was zandstralen op geflasht glas: ondoorzichtig glas, vaak melkglas met een dunne film in een andere kleur. Op het glas werd een sjabloon aangebracht en het ontwerp uitgesneden. Vervolgens sleet het zandstralen het onbedekte glas uit tot een reliëf. Het proces kon ook het oppervlak matter maken, zodat een grijze tint op een zwarte achtergrond ontstond. Glasverf kon eveneens worden aangebracht en in een oven permanent worden gemaakt. Sesemann werkte ook met aquarel en gaf de voorkeur aan Whatman's Medium, een velijnpapier met een gelijkmatig oppervlak. Voor ruwe tekeningen gebruikte ze grafietpotloden van F tot 6B. Voor kleurwerk gebruikte ze marterharen penselen van Raphael en aquarelverf van Lefranc & Bourgeois en Windsor & Newton. In haar aquarellen vermeed ze zwart en wit.

Elga Sesemann (geboren in 1922^[1]) is een Finse kunstenaar die bekendstaat om haar abstracte schilderijen en grafiek. In de jaren 1940^[1] studeerde ze aan de Free Art School (Vapaa Taidekoulu) in Helsinki, toen een centrum van het modernisme in Finland. Haar vroege werk werd beïnvloed door het constructivisme en de geometrische abstractie. Later ontwikkelde haar stijl zich naar lossere, organischere vormen. Ze gebruikte kleur vaak om diepte en ruimte in haar composities te scheppen. Sesemann behoorde tot een generatie Finse kunstenaars die verder wilde gaan dan traditionele artistieke conventies. Ze exposeerde veel in Finland en internationaal en hielp abstracte kunst in haar land te bevorderen. Buiten Finland is haar werk minder bekend, maar ze geldt als een belangrijke figuur in de ontwikkeling van het Finse modernisme. Haar prenten en schilderijen bevinden zich in grote Finse museumcollecties.

Een volledig overzicht van instellingen met werk van Elga Sesemann is niet beschikbaar, maar musea met verwante kunst kunnen interessant zijn. Het gaat om instellingen met collecties art deco en postimpressionisme, twee stromingen uit ongeveer dezelfde periode als Sesemanns loopbaan. In de Verenigde Staten bezitten het Metropolitan Museum of Art (New York), het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art (New York), het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond) en het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach) relevante werken. In Canada kan het Royal Ontario Museum (Toronto) interessant zijn. In het Verenigd Koninkrijk zijn collecties te vinden in Brighton Museum & Art Gallery, het Geffrye Museum (Londen), Manchester Art Gallery, National Museums of Scotland (Edinburgh) en het Victoria & Albert Museum (Londen). Op het Europese vasteland zijn er de Kunsthalle (Bremen), het Ludwig Museum (Keulen), het Folkwang Museum (Essen) en de Nationalgalerie (Berlijn).

Het is moeilijk om specifieke personen aan te wijzen die Elga Sesemann rechtstreeks heeft beïnvloed. Haar praktijk kan wel worden geplaatst in de bredere context van assemblagekunstenaars met vergelijkbare drijfveren en werkwijzen. De Australische assemblagekunstenaar Rosalie Gascoigne biedt inzicht in de instelling van kunstenaars die met dit medium werken. In 1992^[1] was Gascoigne jurylid van een kunstprijs voor assemblage, collage en gemengde media. Ze merkte op dat zulke kunstenaars vaak worden gedreven door hun liefde voor gevonden voorwerpen en waardering hebben voor kleur, vorm, textuur en toeval. Ze ontdekken kunst op onverwachte plekken en genieten van inventiviteit. Gascoignes beschrijving biedt een kader om de invloeden te begrijpen die assemblagekunst vormgeven, waaronder die op Sesemanns werk.

Elga Sesemann (1904–1998^[1]) was een Duits-Britse kunstenaar en fotograaf. Haar werk biedt een blik op het leven van emigrékunstenaars in het naoorlogse Groot-Brittannië. In de jaren 1920 studeerde Sesemann fotografie in Berlijn en nam ze de esthetiek van de Nieuwe Zakelijkheid in zich op. Deze stijl kenmerkte zich door scherpe focus en ongepolijste weergaven van alledaagse onderwerpen. Na haar vertrek uit Duitsland in 1933^[1] vestigde ze zich in Londen en werd ze deel van een kring kunstenaars en intellectuelen die eveneens nazi-Duitsland waren ontvlucht. Haar foto's en schilderijen uit deze periode documenteren haar omgeving en sociale netwerk, met portretten van collega-kunstenaars zoals Kurt Schwitters en Londense taferelen. Deze werken zijn waardevol als historische documenten en als voorbeelden van een aan de Britse context aangepaste modernistische esthetiek. Sesemann werkte in verschillende media en maakte foto's, schilderijen en tekeningen. Die veelzijdigheid weerspiegelde het interdisciplinaire karakter van de kunstkringen waarin ze verkeerde. Haar werk maakt nu deel uit van collecties zoals die van de National Portrait Gallery in Londen.

In Elga van Sesemann stijl zijn de metafysische vergezichten van de Chirico en de emotionele directheid van het Duitse expressionisme herkenbaar. Toch behoudt haar werk een uitgesproken Finse verstilling.

Elga Sesemann werd in 1922^[1] geboren. Ze overleed in 2001^[1], 79 jaar oud.

Elga Sesemann overleed in 2001^[1] op 79-jarige leeftijd.