






Dora Maar
Dora Maar werd in 1907[2] in Parijs geboren als Henriette Theodora Markovitch. Ze volgde opleidingen aan de École des Beaux-Arts, de Académie Julian en de School of Photography. In de donkere kamer vond haar gevoel voor het unheimische een natuurlijke uitweg. Halverwege de jaren 1930[2] exposeerde ze naast Man Ray en Salvador Dalí in baanbrekende surrealistische tentoonstellingen die gelijktijdig in Parijs, Londen en New York plaatsvonden. Haar fotomontages en fotogrammen plaatsten haar midden in de meest experimentele fase van de beweging.
.jpg!Portrait.jpg)
Biografie
Haar foto’s van de totstandkoming van Picasso’s Guernica in 1937[2] behoren tot de belangrijkste kunsthistorische documenten van de twintigste eeuw. In ongeveer vijfënveertig foto’s volgen ze de compositie terwijl Picasso die in de loop van weken herzag. De relatie tussen het paar duurde ongeveer van 1935 tot 1943. Picasso schilderde haar herhaaldelijk, maar Maar keek helder naar die beelden: “Al zijn portretten van mij zijn leugens. Het zijn allemaal Picasso’s.” Haar eigen Portrait of Ubu (1936), een foto van een foetale gordeldier die is veranderd in iets tussen godheid en nachtmerrie, is een van de vreemdste en meest blijvende beelden uit die tijd.
Na het einde van haar relatie met Picasso ging Maar zich steeds meer op schilderen richten. Ze ontwikkelde een figuratieve en later semi-abstracte stijl, gevormd door haar jaren in surrealistische kringen. Decennialang werd ze vooral besproken als Picasso’s muze, waardoor de reikwijdte en ambitie van haar eigen praktijk uit beeld raakten. Grote retrospectieven in het Centre Pompidou en Tate Modern in 2019 hielpen haar zelfstandige positie te herstellen. Ze stierf in 1997[2] in Parijs.
Tijdlijn
- 1907Werd in Parijs geboren als Henriette Theodora Markovitch.
- 1930Volgde opleidingen aan de École des Beaux-Arts, de Académie Julian en de School of Photography.
- 1935Exposeerde met Man Ray en Salvador Dalí in surrealistische tentoonstellingen in Parijs, Londen en New York.
- 1935Begon een relatie met Picasso, die tot 1943 duurde.
- 1936Maakte Portrait of Ubu, een foto van een foetale gordeldier.
- 1937Legde de totstandkoming van Picasso’s Guernica fotografisch vast.
- 1943Beëindigde haar relatie met Picasso.
- 1997Stierf op 89-jarige leeftijd in Parijs.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Surrealisme →
Ontdek de kunstenaars en ideeën binnen Surrealisme.
Veelgestelde vragen
Waar staat Dora Maar om bekend?
Dora Maar staat bekend om haar fotografie, vooral haar fotomontages en fotogrammen binnen de surrealistische beweging. Ook zijn haar foto’s bekend waarop ze de totstandkoming van Picasso’s Guernica in 1937[2] vastlegde.Wat is het beroemdste werk van Dora Maar?
Dora Maar is vooral bekend als muze en geliefde van Pablo Picasso en om haar fotografische werk in surrealistische kringen in Parijs. Ze ontmoette Picasso midden jaren 1930[2]; hun relatie duurde tot midden jaren 1940. In die periode maakte Picasso veel portretten van Maar, waaronder verschillende vrijwel identieke schilderijen met de titel *Hoofd van een vrouw (Dora Maar)*, uitgevoerd in maart 1939. Museologische bronnen suggereren dat Maar, van Franse en Joegoslavische afkomst, door dichter Paul Éluard aan Picasso werd voorgesteld. Waarnemers merkten haar donkere haar en ogen op, evenals haar karakter en intelligentie. Sommigen zeggen dat Picasso haar zag in een surrealistisch café, waar ze een messenspel speelde. Maar verschijnt tot 1945 in Picasso's werk. Sommige geleerden stellen dat Picasso zich niet rationeel bewust was van zijn gevoelens en dat Maars reacties op gebeurtenissen voor hem als spiegel dienden.Wat moet ik weten over de prints van Dora Maar?
Dora Maar was uiterlijk in 1934[2] fotograaf in surrealistische kringen in Parijs. Ze was ook schilder; in de jaren 1940 en 1950 exposeerde ze schilderijen. In 1936 ontmoette ze Pablo Picasso en ze komt tot 1945 in zijn werk voor. Picasso's ets uit 1938 *Zittende vrouw, Dora Maar (Buste de femme à la chaise)* werd gebruikt als illustratie in André Bretons *Anthologie de l'humour noir* (1940). In de fotografie verwijst ‘originele prent’ naar een afdruk die door de kunstenaar of onder diens toezicht is gemaakt. Een ‘vintage print’ dateert van ongeveer dezelfde tijd als het negatief. Een ‘period print’ is binnen 10 tot 15 jaar na de opname gemaakt. Een latere afdruk geldt als ‘oude prent’. Een ‘moderne prent’ is een recente afdruk van het oorspronkelijke negatief. Een ‘facsimile’ wordt gemaakt door een prent opnieuw te fotograferen of het oorspronkelijke negatief te gebruiken; de drager en verwerking zijn dan zo veel mogelijk gelijk aan die van de referentieprent, doorgaans een vintage print.Tot welke stijl of stroming behoorde Dora Maar?
Dora Maar wordt met het surrealisme geassocieerd, een beweging die eerder door haar methoden dan door haar visuele stijl werd bepaald. Surrealistische kunstenaars onderzochten het onbewuste en vermengden droom en werkelijkheid om een ‘surrealiteit’ te scheppen. André Bretons Manifeste du Surréalisme uit 1924[2] verwoordde dit doel. Het surrealisme gebruikte herkenbare alledaagse voorwerpen op onbekende manieren. Kunstenaars als Salvador Dalí, René Magritte, Max Ernst en Joan Miró wilden de aannames van kijkers verstoren en het onbewuste blootleggen. De beweging kenmerkt zich door irrationele metaforische beelden. Surrealisten plaatsten realistische en fantastische elementen naast elkaar en lieten zich vaak door de natuur inspireren. Magrittes appels en Dalí's kreeftentelefoon zijn voorbeelden van die aanpak. De bolhoed, vaak te zien in Magrittes werk, is een ander symbool van de beweging. Hij wordt vaak uitgelegd als teken van het burgerlijke leven, in contrast met de meer fantastische elementen.Welke technieken of materialen gebruikte Dora Maar?
Dora Maar is vooral bekend als fotograaf die met het surrealisme wordt geassocieerd, maar ze was ook schilder en gebruikte uiteenlopende technieken. Surrealistische kunstenaars experimenteerden vaak met automatisme en onconventionele methoden. Frottage, waarbij papier over een gestructureerd oppervlak wordt gewreven om beelden te maken, was zo'n methode. Écrémage, of afschuimen, hield in dat olieachtige stoffen op water werden bewerkt om marmereffecten te verkrijgen. Bij fumage, geïntroduceerd door Wolfgang Paalen, werd kaars- of lamprook gebruikt om patronen op papier te maken. Bij grattage, ontwikkeld door Max Ernst, werden verflagen afgeschraapt om onderliggende texturen zichtbaar te maken. Heatage, toegepast door David Hare en Raoul Ubac, vervormde fotografische negatieven met hitte. Ook fotomontage, het rangschikken en op een oppervlak plakken van foto's of ander beeldmateriaal, werd door sommige surrealisten gebruikt. Bij deze technieken kregen toeval en het onbewuste in het creatieve proces vaak voorrang.Waar stond Dora Maar om bekend?
Dora Maar (1907[2]-1997[2]) was fotograaf, schilder en dichter, vooral bekend om haar band met het surrealisme en haar relatie met Pablo Picasso. In het Parijs van de jaren 1920[2] vestigde Maar zich als commercieel fotograaf in mode en reclame. Ze deelde een atelier met decorontwerper Pierre Kéfer; hun werk verscheen vaak in tijdschriften. Haar fotografie uit deze periode toont belangstelling voor sociale kwesties, met beelden van mensen die door de economische crisis waren getroffen. In de jaren 1930 raakte Maar betrokken bij het surrealisme en exposeerde ze met kunstenaars als Salvador Dalí en René Magritte. Het surrealisme wilde de kracht van het onbewuste ontsluiten door vreemde, droomachtige beelden te maken. Maars surrealistische foto's combineerden vaak onverwachte voorwerpen met vervormde perspectieven. In 1936 ontmoette ze Picasso en werd zijn geliefde en muze. Ze documenteerde het ontstaan van zijn schilderij *Guernica* (1937), en hij schilderde haar vaak, het bekendst in *De wenende vrouw* (1937). Hun relatie eindigde in de jaren 1940. Na die relatie wendde Maar zich af van de fotografie en richtte ze zich op schilderkunst.Wanneer leefde en werkte Dora Maar?
Dora Maar werd geboren in 1907[2] en stierf in 1997[2]. Ze was verbonden met Pablo Picasso en woonde en werkte tijdens de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk. In augustus 1939[2], toen Frankrijk de algemene mobilisatie afkondigde, reisde Maar met Picasso en Jaume Sabartés van Antibes naar Parijs. In september reisden ze verder naar Royan, waar Picasso een atelier betrok. In oktober 1941 kwam Picasso’s verhuurder uit Royan bij hem en Maar in Parijs op bezoek. Ze lunchten samen in restaurant Le Catalan. In maart 1944 deed Maar mee aan een lezing van Picasso’s toneelstuk *Le Désir attrapé par la queue* (Desire Caught by the Tail) in het appartement van Michel Leiris in Parijs. Albert Camus, Simone de Beauvoir en Jean-Paul Sartre namen ook deel. Picasso maakte in 1941 het beeld *Head of Dora Maar*; in 1959 werd het in Parijs als monument voor Apollinaire ingewijd.Waar kan ik het werk van Dora Maar zien?
Werk van Dora Maar is in verschillende galeries en musea te zien. In de Verenigde Staten bezitten het Metropolitan Museum of Art en het Museum of Modern Art, beide in New York, werken van Maar. Je vindt haar werk ook in het Cincinnati Art Museum, het Cleveland Museum of Art en het Solomon R. Guggenheim Museum in New York. Buiten de Verenigde Staten bevindt haar werk zich in het Musée National d'Art Moderne van het Centre Georges Pompidou in Parijs. Andere locaties zijn het Aarhus Kunstmuseum in Denemarken en de Sonja Henie og Niels Onstads Stiftelser (Henie-Onstad Art Center) in Høvikodden, Noorwegen. Museale collecties kunnen veranderen; neem contact op met het museum om te controleren of werk van Maar tentoongesteld is.Waar kwam Dora Maar vandaan?
Dora Maar, geboren als Dora Markovitch, kwam in 1909[2] ter wereld in Tours, Frankrijk. Haar vader was Joegoslavisch en haar moeder Frans. Maar bracht haar jeugd door in Argentinië en keerde daarna terug naar Frankrijk. Rond 1934 raakte ze betrokken bij de surrealistische beweging en maakte ze foto’s en fotomontages. Ze ontmoette Pablo Picasso en werd zijn minnares. Ook was ze het onderwerp van enkele van zijn schilderijen. In 1937 fotografeerde Maar de verschillende fasen van Picasso’s Guernica. Rond 1945 gingen Maar en Picasso uit elkaar. Daarna trok ze zich terug in Ménerbes, in Zuidoost-Frankrijk. Ze bracht de laatste jaren van haar leven door in afzondering en gebed. Haar portretten van vrouwen als Lise Deharme, Nusch Éluard en Jacqueline Lamba zijn bijzonder opmerkelijk. Maar stierf in 1997[2] in Parijs.Wie werd door Dora Maar beïnvloed?
De invloed van Dora Maar is zichtbaar in het werk van latere fotografen die surrealisme en speciale effecten verkenden. Onder hen zijn Bill Brandt, Jerry Uelsmann en Lucas Samaras, die technieken als dubbele belichting en samengestelde beelden gebruikten om droomachtige, surrealistische foto's te maken. Maars werk, naast dat van Man Ray en Claude Cahun, hielp nieuwe mogelijkheden voor fotografische expressie te openen. Deze fotografen verlegden de grenzen van het medium en brachten het in richtingen die eerdere beoefenaars zich niet hadden kunnen voorstellen. Ook schilders als David Hockney en Robert Rauschenberg combineerden fotografie en schilderkunst en breidden zo de dialoog tussen verschillende artistieke media uit. Ook postmoderne fotografen vermengden fotografie met tekst, mediaboodschappen en symbolen of maakten beelden over beelden, waarmee ze verder onderzochten hoe fotografie complexe ideeën kan overbrengen.Wie was Dora Maar?
Dora Maar (1907[2]–1997[2]) was fotograaf en schilder en is vooral bekend om haar band met Pablo Picasso. Ze werd in Parijs geboren als Henriette Theodora Markovitch, uit een Franse moeder en een Joegoslavische architect als vader. Een groot deel van haar jeugd bracht ze door in Argentinië; begin jaren 1930[2] keerde ze terug naar Parijs. Maar trad toe tot surrealistische kringen en werkte als fotograaf. Sommige verslagen zeggen dat Picasso haar in 1935 ontmoette, andere noemen 1936; in de herfst van 1936 waren ze samen. Ze werd Picasso’s partner, terwijl Marie-Thérèse Walter, de moeder van zijn kind, in het geheim zijn minnares bleef. Maar had donkerbruin haar en scherpe gelaatstrekken, waardoor ze zich onderscheidde van Walter. Picasso beeldde haar af met lange rode nagels en een kenmerkende blik. De zomer van 1937 wordt soms zijn “Dora-periode” genoemd, omdat haar beeltenis zijn werk domineerde. In maart 1942 schilderde Picasso over een houtskoolportret van Maar door Jean Cocteau heen en maakte zo zijn eigen *Portrait of Dora Maar*. Door haar relatie met Picasso richtte Maar zich steeds meer op schilderkunst en exposeerde ze haar werk in de jaren 1940 en 1950. Ze komt tot 1945 voor in Picasso’s schilderijen.Waarom zijn de werken van Dora Maar vandaag belangrijk?
Dora Maar (1907[2]-1997[2]) was fotograaf, schilder en dichter, maar is wellicht vooral bekend als muze en geliefde van Picasso. Sinds haar dood is de belangstelling voor haar werk gegroeid, terwijl onderzoekers haar artistieke oeuvre los van haar relatie met Picasso bestuderen. Als fotograaf in Parijs nam Maar in de jaren 1930[2] deel aan surrealistische kringen. Ze leverde fotomontages aan surrealistische tijdschriften. Haar straatfotografie legde het dagelijks leven vast met een scherpe, sociaal bewuste blik. Sommige critici noemen haar beelden ‘surrealistische documentaire’. Ook haar commerciële fotografie voor reclame en mode toont haar experimentele benadering. Ze onderzocht het samenspel van licht, schaduw en ongewone composities. Later in haar leven keerde Maar terug naar de schilderkunst en maakte abstracte en semi-figuratieve werken. Haar veelzijdige oeuvre wordt nu erkend om zijn vernieuwing en eigen perspectief. Het biedt inzicht in de artistieke en politieke stromingen van haar tijd.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Dora Maar.
- [1] Wikidata Wikidata: Q236161 Gebruikt voor: identificatiegegevens.
- [2] Wikipedia Wikipedia: Dora Maar Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [3] boek guggenheim-futurismmodernfo00solo Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
- [4] boek guggenheim-guggen00barn Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [5] boek guggenheim-picassow00nash Gebruikt voor: biografie.
- [6] boek guggenheim-twopri00weis Gebruikt voor: biografie.
- [7] boek Witham, Larry; , Picasso and the Chess Player Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 9 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie







