1872–1951 · Brits[1]
Cyril Power
Cyril Power kwam via een onwaarschijnlijke route bij de prentkunst terecht: hij was drieënveertig jaar oud en had twee decennia als praktiserend architect gewerkt voordat hij een guts voor linoleumsneden oppakte. Hij had in 1900[1] de Sloane Medallion gewonnen, lesgegeven aan University College London en Goldsmiths en een respectabele loopbaan in het architectuuronderwijs opgebouwd, voordat de modernistische stromingen van de jaren 1920 zijn energie volledig een andere richting gaven.
Biografie
In 1925[1] richtte hij mede de Grosvenor School of Modern Art in Londen op; daar ontmoette hij Sybil Andrews. Hun artistieke samenwerking, vanuit een gedeeld atelier in Hammersmith, leverde enkele van de meest dynamische Britse prenten uit het interbellum op. linoleumsneden van Power namen de dynamiek van het futurisme over en filterden die door de koele precisie van de hoogdruk. De concentrische bogen in The Tube Station (ca. 1932) persen een menigte forenzen samen tot een patroon van pure beweging; de figuren zijn nauwelijks te onderscheiden van de tunnelgeometrie eromheen.
De Redfern Gallery toonde Power en Andrews in 1933[1] samen, waarmee hun reputaties werden gevestigd. Zijn onderwerpen kwamen uit het snelle moderne leven: kermisattracties, speedboten, raceauto's en de metro. Zijn vormentaal was een eigen uitvinding, opgebouwd uit gestapelde krommen en nauwkeurig gescheiden kleurvlakken die elke prent een bijna mechanische energie gaven.
In zijn laatste levensjaar legde hij de linoleumsnede terzijde en keerde hij terug naar olieverfschilderkunst, waarbij hij werkte aan de kust van Cornwall rond de Helfordrivier. Hij stierf in 1951[1] en liet een oeuvre aan prenten na dat sindsdien als een bepalende bijdrage aan het Britse modernisme wordt erkend.
Tijdlijn
- 1872Geboren in 1872. Later werd hij architect en graficus.
- 1900Won de Sloane Medallion.
- 1925Richtte mede de Grosvenor School of Modern Art in Londen op.
- 1925Ontmoette Sybil Andrews aan de Grosvenor School of Modern Art. Ze vormden een artistiek partnerschap.
- 1932Maakte de linoleumsnede The Tube Station.
- 1933Exposeerde samen met Sybil Andrews in de Redfern Gallery.
- 1951Stierf in 1951. In zijn laatste levensjaar was hij teruggekeerd naar olieverfschilderkunst en werkte hij aan de kust van Cornwall rond de Helfordrivier.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Modernisme →
Ontdek de kunstenaars en ideeën binnen Modernisme.
Verwante kunstenaars
Veelgestelde vragen
Waar staat Cyril Power om bekend?
Cyril Power is bekend om zijn linoleumsneden, waarin hij de dynamiek van het futurisme met de precisie van hoogdruk vastlegde. Zijn prenten verbeelden vaak het snelle moderne leven, met kermisattracties, speedboten, raceauto's en de metro.Wat is het beroemdste werk van Cyril Power?
Cyril Power is vooral bekend om zijn linoleumsneden, een druktechniek die hij omarmde toen hij aan de Grosvenor School of Modern Art werkte. Het is moeilijk één werk als definitief ‘beroemdste’ aan te wijzen, maar verscheidene prenten gelden als bijzonder gewaardeerd. The Eight (1930[1]), met een groep figuren op een roltrap, wordt vaak genoemd. De dynamische compositie en het gebruik van krachtige kleuren zijn kenmerkend voor Powers stijl. Andere bekende werken zijn The Tube Train (ca. 1934) en Whence and Whither (1930), die eveneens de energie van het moderne stadsleven vangen. Zijn prenten tonen vaak beweging en snelheid en weerspiegelen de snelle veranderingen van het interbellum. Zijn band met de Grosvenor School en zijn verkenning van linoleumsneden droegen bij aan zijn blijvend bewonderde, kenmerkende stijl.Wat moet ik weten over de prints van Cyril Power?
Cyril Power is vooral bekend om zijn linoleumsneden uit de jaren 1930[1], vaak met dynamische taferelen uit het moderne leven, vooral Londens vervoer en sportevenementen. Om zijn prenten te begrijpen, zijn enkele conventies van de prentkunst van belang. Een ‘originele prent’ is als prent bedacht en uitsluitend als prent gemaakt. Elke afdruk wordt afzonderlijk geïnkt en gedrukt; het is dus een medium met meerdere originelen. De kunstenaar bepaalt de oplage. Prenten in beperkte oplage zijn vaak genummerd: 12/25 betekent bijvoorbeeld de twaalfde afdruk van een oplage van 25. Zo wordt het aantal afdrukken verantwoord. Gewoonlijk signeert de kunstenaar elke prent met potlood, meestal in de onderste marge. Het oplagenummer staat links, de titel in het midden en de handtekening rechts. De beperking van een oplage is de keuze van de kunstenaar en niet altijd een technische vereiste. Deze aanduidingen verhogen de waarde en klanten verwachten dat ze kloppen.Tot welke stijl of stroming behoorde Cyril Power?
Cyril Power wordt geassocieerd met art deco en modernisme, kunststromingen die in het begin van de 20e eeuw opkwamen. Het modernisme, dat rond de eeuwwisseling ontstond, omarmde vernieuwing en verwierp historische stijlen. De modernistische esthetiek waardeerde zuivere vorm en structuur en het weglaten van niet-essentiële elementen. De daaropvolgende art deco gebruikte geometrische verhoudingen, symmetrie en eenvoud. De Bauhausschool en de internationale stijl waren in deze periode invloedrijk. Deze stromingen gaven de voorkeur aan strakke lijnen en orde. Hoewel Powers eigen artistieke ontwikkeling verschillende invloeden kan hebben omvat, sluit zijn werk aan bij de bredere beginselen van art deco en modernisme. Deze bewegingen wilden een nieuwe beeldtaal scheppen die de veranderende wereld weerspiegelde.Welke technieken of materialen gebruikte Cyril Power?
Cyril Power is vooral bekend om zijn linoleumsneden, een vorm van hoogdruk. De meeste maakte hij tussen 1930[1] en 1938, vaak samen met Sybil Andrews. Power studeerde architectuur aan de Architectural Association School in Londen. Na zijn dienst in de Eerste Wereldoorlog richtte hij zich opnieuw op kunst. Hij studeerde bij Walter Sickert en Claude Flight. Flights lessen aan de Grosvenor School of Modern Art maakten linoleumsneden toegankelijk voor een breder scala aan kunstenaars. Daarbij wordt een ontwerp in linoleum gesneden, waarna het verhoogde oppervlak wordt geïnkt en op papier afgedrukt. Powers prenten gebruikten vaak krachtige kleuren en dynamische composities, onder invloed van het Italiaanse futurisme en het vorticisme. Hij beeldde geregeld beweging af, bijvoorbeeld in sporttaferelen en stadsleven. Zijn kleurgebruik was zorgvuldig gepland; elke kleur vereiste een afzonderlijk blok. Belangrijke prenten zijn The Eight (1930), The Tube Train (ca. 1934) en Speed Trial (1932).Waar stond Cyril Power om bekend?
Cyril Power is vooral bekend als Britse kunstenaar die verbonden was aan de Grosvenor School of Modern Art en om zijn in kleur gedrukte linoleumsneden. Power werd geboren in 1872[1] en was aanvankelijk opgeleid als architect. Pas later in zijn leven ging hij zich serieus op kunst toeleggen. Hij studeerde aan de Slade School of Fine Art en raakte in de jaren 1930[1] verbonden met Claude Flight en de Grosvenor School. Zijn werk beeldt vaak het moderne leven uit, vooral vervoer en stedelijke omgevingen. Zijn kenmerkende stijl, beïnvloed door kubisme en futurisme, paste hij toe op linoleumsneden. Zijn prenten kenmerken zich door krachtige composities, dynamische lijnen en een beperkt kleurenpalet. Power wilde beweging en energie vangen, zoals in The Eight en The Merry-Go-Round. Hij bleef linoleumsneden maken tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hij stierf in 1951[1].Wanneer leefde en werkte Cyril Power?
Cyril Edward Power werd geboren in 1872[1] en stierf in 1951[1]. Hij was een Engelse architect en kunstenaar, vooral bekend om zijn linoleumsneden, die hij grotendeels in de jaren 1930[1] maakte. Power studeerde architectuur aan de Architectural Association School in Londen. Hij werkte enkele jaren als architect voordat hij zich aan kunst wijdde. Rond 1908 begon hij zich op tekenen en schilderen te richten. Later studeerde hij aan de Slade School of Fine Art. Hij is verbonden met Claude Flight en Sybil Andrews en gaf les in linoleumsneden aan de Grosvenor School of Modern Art. Power is vooral bekend om zijn band met de school en zijn dynamische modernistische linoleumsneden, vaak met stadsleven en vervoer als onderwerp.Waar kan ik het werk van Cyril Power zien?
Werk van Cyril Power is in verschillende musea te zien. In de Verenigde Staten zijn dat het Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida), het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Metropolitan Museum of Art (New York), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art (New York), het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond) en het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach). In Canada is werk te zien in het Royal Ontario Museum in Toronto. In het Verenigd Koninkrijk vind je werken in het Bakelite Museum (Williton), Brighton Museum & Art Gallery, Geffrye Museum (Londen), Manchester Art Gallery, National Museums of Scotland (Royal Museum, Edinburgh), Victoria & Albert Museum (Londen), Towneley Hall Art Gallery (Burnley), Fitzwilliam Museum (Cambridge), National Museum of Wales (Cardiff), National Gallery of Scotland (Edinburgh), Scottish National Gallery of Modern Art (Edinburgh), Burrell Collection (Glasgow) en Leeds City Art Gallery.Waar kwam Cyril Power vandaan?
Cyril Power was Brits. Het Getty Research Institute heeft opgemerkt dat postkoloniaal Groot-Brittannië is veranderd in een cultuur die diversiteit omvat. Engelse identiteit bestaat niet langer uitsluitend uit het beeld van krijtstreeppakken en korte, hoge, staccato stemmen. Een van de prestaties van de imperiale cultuur was de wereld een beeld van Engelsheid op te leggen dat alleen de identiteit van de elite en heersende klasse omvatte. Door de toenemende nadruk op diversiteit is de Engelse identiteit bijna in een vacuüm beland. Mensen waren zo druk bezig Engelsheid en Engels nationalisme vanuit hun vroegere identiteit te deconstrueren dat het een identiteitscrisis is gaan doormaken. Niemand weet nog precies welke eigenschappen Engelsheid vormen, afgezien van het aanhoudende klassensnobisme van de armzalige overblijfselen van de vooroorlogse midden- en hogere klasse.Wie werd door Cyril Power beïnvloed?
Het is moeilijk specifieke kunstenaars aan te wijzen die rechtstreeks door Cyril Power zijn beïnvloed. Onderzoek suggereert dat Power samen met Claude Flight en Sybil Andrews een stijl ontwikkelde die de linoleumsnede vereenvoudigde. Ze lieten kleurverlopen en imiterende schaduwwerking achter zich. Powers stijl was verbonden met de Grosvenor School of Modern Art, waar Flight prentkunst doceerde. De school bevorderde een dynamische stijl, geïnspireerd door Italiaans futurisme en vorticisme. Die stijl gaf de voorkeur aan ritmische composities en de weergave van beweging, zoals te zien in Powers prenten van Londen. Volgens sommige kunsthistorici kan de nadruk van de Grosvenor School op vereenvoudigde vormen en krachtige kleuren bredere invloed hebben gehad op prentkunst en ontwerp tijdens het interbellum. Concrete voorbeelden van Powers rechtstreekse invloed op latere kunstenaars zijn echter niet goed gedocumenteerd. De belangstelling voor massacultuur en commerciële technieken in de popart, die in de jaren 1950[1] in Engeland en Amerika ontstond, kan iets te danken hebben aan de esthetiek van de Grosvenor School.Wie beïnvloedde Cyril Power?
Cyril Power gaf samen met Claude Flight en Sybil Andrews les aan de Grosvenor School of Modern Art. De school bevorderde de linoleumsnede; haar esthetiek was schatplichtig aan het Europese modernisme, vooral het Italiaanse futurisme. Het futurisme waardeerde snelheid, dynamiek en de energie van het machinetijdperk. Die thema's zijn zichtbaar in Powers prenten, die vaak stadsleven, vervoer en arbeid verbeelden. Zijn stijl kenmerkt zich door krachtige composities, vereenvoudigde vormen en kleurgebruik om beweging en ritme over te brengen. Zijn belangstelling voor beweging kan ook iets te danken hebben aan kunstenaars als Henri Matisse. Sommige kunstenaars gebruikten Matisses figuratieve werk als opstap naar abstractie. De Franse bronnen voor Hans Hofmanns kleurideeën waren onder anderen Matisse, Cézanne, Kandinsky en Delaunay.Wie was Cyril Power?
Cyril Edward Power (1872[1]–1951[1]) was een Britse kunstenaar, vooral bekend om zijn linoleumsneden. Hij studeerde aan de Slade School of Art in Londen en volgde later een opleiding tot architect. Na zijn dienst in de Eerste Wereldoorlog richtte hij zich weer op kunst. In het Londen van de jaren 1920[1] studeerde Power bij Claude Flight aan de Grosvenor School of Modern Art. Flights lesmethoden benadrukten de invloed van moderne stromingen zoals het futurisme op linoleumsneden. Powers prenten toonden vaak dynamische scènes uit het moderne leven, waaronder forenzen in de Londense metro, sportevenementen en stedelijke bouw. Hij werkte vaak samen met Sybil Andrews, eveneens leerling van Claude Flight. Sommige werken werden door beiden gesigneerd; andere verschenen onder het pseudoniem Andrew Power. Hij schreef ook over kunst en architectuur.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Cyril Power.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Cyril Power Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek guggenheim-carlandre00wald Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [3] boek Post-impressionism : cross-currents in European painting Gebruikt voor: biografie.
- [4] boek Post-impressionism : cross-currents in European painting Gebruikt voor: biografie.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 9 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie