Cristovao de Figueiredo

Het is moeilijk het ene 'beroemdste werk' van Cristovao de Figueiredo te noemen. Verschillende schilderijen worden met hem verbonden, in collecties en religieuze gebouwen in Spanje en de Verenigde Staten. Bekende werken zijn: * *The Holy Trinity*, voltooid in 1577, in het Museo del Prado in Madrid. * *El Espolio (The Spoliation, Christ Stripped of His Garments)*, uit 1577 tot 1579, in de sacristie van Toledo Cathedral in Toledo. * *The Adoration of the Shepherds*, gemaakt tussen 1612 en 1614, eveneens in het Museo del Prado. * *The Opening of the Fifth Seal of the Apocalypse*, uit ongeveer 1608 tot 1614, in het Metropolitan Museum of Art in New York. * *Baptism of Christ*, uit 1608 tot 1614, in het Hospital de San Juan Bautista de Afuera in Toledo.

Cristovao de Figueiredo was actief tijdens de overgang van laat-16e-eeuwse stijlen naar de barok. De barok ontstond in Italië, maar kwam pas in de jaren 1620 volledig tot ontwikkeling. Daarvoor probeerden kunstenaars samenhang en juiste verhoudingen in hun werk te brengen en afstand te nemen van het heersende maniërisme. Die verandering was vooral zichtbaar in architectuur en beeldhouwkunst, die nauw verbonden zijn met het dagelijks leven. Barokke gebouwen waren hoger ten opzichte van hun breedte, wat een opwaartse beweging opriep. Ook architectonische details veranderden: de klassieke vormentaal werd opgebroken, zodat verschillende delen van een gebouw in elkaar konden overvloeien. Figueiredo kan worden gezien als werkzaam in de late fasen van het maniërisme, of mogelijk onder de eerste generatie kunstenaars die de barok hielpen vestigen.

Er zijn weinig details over de specifieke technieken van Cristovao de Figueiredo. Wel kunnen gebruikelijke praktijken uit die tijd worden besproken en daarop worden voortgebouwd. Figueiredo gebruikte waarschijnlijk olieverf, destijds een populair medium. De drager was vermoedelijk een doek met een gronderingslaag. Kunstenaars gebruikten vaak penselen van verschillende maten en bouwden vormen op in kleurlagen. Sommigen gebruikten dunne wassingen voor schaduwen en dikkere verf, of impasto, voor hooglichten. In deze periode werd het onderscheid tussen tekenen en schilderen kleiner. Sommige kunstenaars werkten direct met verf op het doek, zonder voorbereidende tekeningen. Pigmenten werden gemengd met lijn- of walnootolie. Soms werd vernis toegevoegd voor meer transparantie en om het drogen te bevorderen, vooral bij donkere kleuren. De technieken van Figueiredo's tijdgenoten wijzen op verschillende benaderingen, van glad en gemengd penseelwerk tot meer getextureerde toepassingen met zichtbare penseelstreken.

Het is moeilijk precies aan te geven waar werk van Cristovao de Figueiredo te zien is, omdat beschikbare bronnen geen volledige locatielijst bieden. Musea met collecties van verwante kunststijlen zijn het Museu Calouste Gulbenkian (Lissabon), Museu d’Art Modern (Barcelona) en Museo Art Nouveau y Art Deco (Salamanca, Spanje). In de Verenigde Staten omvatten relevante collecties het Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida), Los Angeles County Museum of Art, Metropolitan Museum of Art (New York), Minneapolis Institute of Arts, Museum of Modern Art (New York), Royal Ontario Museum (Toronto), Virginia Museum of Fine Arts (Richmond) en Wolfsonian (Miami Beach). In het Verenigd Koninkrijk zijn mogelijkheden het Bakelite Museum (Williton), Brighton Museum & Art Gallery, Geffrye Museum (Londen), Manchester Art Gallery, National Museums of Scotland (Edinburgh) en Victoria & Albert Museum (Londen).

Cristovao de Figueiredo ontwikkelde zich in een periode van aanzienlijke stijlverandering, waarin rococo als eigen stijl opkwam. Giuseppe Maria Crespi, een Italiaanse kunstenaar, onderzocht het dagelijks leven. Hij bestudeerde de Bolognese school en Venetiaanse kunst en raakte daardoor geïnteresseerd in genrebeelden. Zijn schilderijen van eigentijdse markten rond Florence trokken de bescherming van Grand Prince Ferdinando de Medici aan. De beeldhouwer Antoine Coysevox nam klassieke en barokke stijlmodellen over, vooral uit de oudheid en van Gian Lorenzo Bernini. Hij maakte tuinbeelden voor Versailles en Marly. Zijn The Duchess de Bourgogne as Diana (1710) paste klassieke thema's aan de rococogeest aan. De financier en verzamelaar Pierre Crozat bouwde een grote tekeningenverzameling op. Antoine Watteau en Charles de La Fosse bestudeerden zijn tekeningen van oude meesters. Crozats huis werd een ontmoetingsplek voor gesprekken over kunst en muziek.

Cristovao de Figueiredo (actief 1515^[1]-1543^[1]) was hofschilder tijdens de regeringen van Manuel I en John III. Hij staat bekend om zijn portretten en religieuze schilderijen, waarvan veel belangrijke voorbeelden van Portugese renaissancekunst zijn. Zijn aandacht voor detail, kleurgebruik en vermogen om gelijkenissen vast te leggen maakten hem gewild bij de Portugese elite. Zijn schilderijen geven inzicht in het hofleven, religieuze overtuigingen en artistieke smaak van het 16e-eeuwse Portugal. Zijn werk toont zowel Vlaamse als Italiaanse renaissance-invloeden op de Portugese kunst. De schilderijen zijn belangrijke historische documenten, met beelden van vooraanstaande personen en gebeurtenissen uit een belangrijke periode in de Portugese geschiedenis. Ze dragen bij aan begrip van culturele en artistieke uitwisseling in het Europa van de renaissance.

Figueiredo staat bekend om grootschalige en ambitieuze altaarstukken. Hij werkte aan grote gezamenlijke opdrachten met Garcia Fernandes en Gregório Lopes. Tussen 1522^[1] en 1533 werkte hij in het Monastery of Santa Cruz in Coimbra.

Cristovao de Figueiredo overleed in 1543^[1] op 43-jarige leeftijd.

Cristovao de Figueiredo werd geboren in 1500^[1]. Cristovao de Figueiredo overleed in 1543^[1], op 43-jarige leeftijd.

Cristóvão de Figueiredo was een bekwame schilder in Portugal in de vroege zestiende eeuw. Hij maakte grote altaarstukken toen het Manuelijnse hof de kunsten royaal ondersteunde. Hij staat gedocumenteerd als leerling van Jorge Afonso.

Cristovao de Figueiredo overleed in 1543^[1] op 43-jarige leeftijd.