Bruno Munari

Plan je bezoek om werk van Bruno Munari te zien →

• Waar staat Bruno Munari om bekend?+

  Bruno Munari staat bekend om het vervagen van de grens tussen kunst en alledaagse voorwerpen. Voor Danese Milano ontwierp hij de Cubo-asbak, de hanglamp Lalzii en een Formica-bureauset. Ook schreef en ontwierp hij meer dan zeventig kinderboeken, waaronder de woordloze Libri illeggibili (Onleesbare boeken).
• Wat is het beroemdste werk van Bruno Munari?+

  Bruno Munari was een veelzijdige Italiaanse kunstenaar: hij werkte als ontwerper, beeldhouwer, fotograaf en schrijver. Hij is wellicht vooral bekend om zijn bijdragen aan kinderonderwijs en zijn vernieuwende aanpak van kunst en ontwerp. Hoewel het moeilijk is één ‘beroemdste’ werk aan te wijzen, behoren zijn Libri illeggibili (Onleesbare boeken) tot zijn bekendste en invloedrijkste creaties. Deze boeken, waarmee hij eind jaren 1940^[1] begon, stelden conventionele ideeën over lezen en verhalen ter discussie. Ze bestaan uit blanco pagina’s, pagina’s met voelbare materialen, pagina’s in verschillende formaten en vormen, of pagina’s met abstracte ontwerpen en ongebruikelijke bindingen. Munari wilde met deze onconventionele boeken de verbeelding en creativiteit stimuleren. Hij moedigde kijkers, vooral kinderen, aan om op speelse wijze met de boeken om te gaan en hun eigen verhalen en interpretaties te verzinnen. De reeks toont zijn overtuiging dat zintuiglijke ervaring en actieve deelname belangrijk zijn in het artistieke proces. De boeken blijven populaire voorbeelden van zijn experimentele aanpak van kunst en onderwijs.
• Wat moet ik weten over de prints van Bruno Munari?+

  Bruno Munari (1907^[1]–1998^[1]) was een Italiaanse kunstenaar, ontwerper en uitvinder die met veel media werkte. Hij wordt verbonden met de beweging concrete kunst, die niet-figuratieve abstractie voorstond. In 1952^[1] ontwierp Munari de omslag van het tijdschrift *Art d’aujourd’hui*. Ook ontwierp hij omslagen voor het Milanese *Arte concreta*, met name voor de nummers 5 en 10 van respectievelijk maart en december 1952. In 1962 organiseerde hij mede *Arte programmata*, een tentoonstelling van kinetische kunst in de winkel van Olivetti in Milaan. Umberto Eco droeg ook bij aan de catalogus. De tentoonstelling presenteerde ‘vermenigvuldigde werken’ en ‘open werk’, begrippen die mogelijkheden van prentkunst of variabele oplagen suggereren. Bronnen over prentkunst nemen Munari vaak op. *About Prints* (1962) en *Prints of the Twentieth Century: A History* (1976) kunnen meer informatie bevatten.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Bruno Munari?+

  Bruno Munari werd geassocieerd met het futurisme, vooral met de ‘tweede fase’ die rond 1915^[1] begon. Het futurisme verwierp conventies en omarmde moderniteit, snelheid en technologie; de beweging omvatte schilderkunst, beeldhouwkunst, design en andere kunstgebieden. Munari's band met het futurisme blijkt uit zijn werk in de grafische kunsten en het design. De tweede fase bewoog naar een synthetische stijl met geometrische vormen en onconventionele materialen. Samen met andere kunstenaars verbreedde Munari de aandacht van de beweging voorbij schilder- en beeldhouwkunst. Na de Tweede Wereldoorlog verwezen sommige Italiaanse kunstenaars nog naar hun futuristische wortels, al leidde de associatie met het fascisme in sommige kringen tot demonisering. Toch had het futurisme grote invloed op de moderne kunst en smaak en liep het vooruit op ontwikkelingen in schilderkunst, beeldhouwkunst en design.
• Welke technieken of materialen gebruikte Bruno Munari?+

  Bruno Munari gebruikte gedurende zijn loopbaan uiteenlopende materialen en technieken. In 1957^[1] maakte hij ‘achromes’ met stof gedrenkt in kaolien en lijm. In 1959 vormden naden van de naaimachine de rasterstructuren voor deze ‘achromes’. Het jaar daarop experimenteerde Munari met watten, geëxpandeerd polystyreen, fosforescerende materialen en kobaltchloride, dat na verloop van tijd van kleur veranderde. In 1961 werkte hij met stro en plastic en maakte hij witte schilderijen met bollen watten of bont en wolken van natuurlijke of kunstmatige vezels. Ook maakte hij een sculptuur van konijnenhuid. Zijn praktijk omvatte pneumatische sculpturen, ‘luchtlichamen’ genaamd, in 1959; in 1960 maakte hij sculpturen in de ruimte met luchtstralen die bollen ondersteunden. Zijn onderzoek naar lijnen leidde tot werken met uiteenlopende lengtes, tot 7.200 meter. Ook maakte hij ‘verificatiekaarten’ met kaarten, alfabetten en vingerafdrukken, die later werden gelithografeerd en gepubliceerd. Deze voorbeelden tonen zijn veelzijdige, experimentele aanpak van het maken van kunst.
• Waar stond Bruno Munari om bekend?+

  Bruno Munari (1907^[1]–1998^[1]) was een Italiaanse kunstenaar, ontwerper en uitvinder die actief was op uiteenlopende gebieden, zoals schilderkunst, beeldhouwkunst, design en pedagogiek. Vroeg in zijn loopbaan hield hij zich met het futurisme bezig. De basis van Italiaans design ligt in de experimenten van de futuristen; naoorlogse cinema, fotografie, grafische kunst en meubelontwerp zijn moeilijk denkbaar zonder het eerdere werk van Munari en anderen. In april 1947^[1] was hij betrokken bij *Forma 1*, een maandblad voor beeldende kunst. Later werkte hij mee aan de tentoonstellingscatalogus *Arte astratta e concreta in Italia* en ontwierp hij omslagen voor verschillende nummers van *Arte concreta* tussen 1951 en 1952. Munari overschreed traditionele kunstgrenzen en onderzocht kinetische kunst met zijn ‘nutteloze machines’ en participatieve kunst met zijn ‘workshops voor kinderen’. Hij schreef ook uitgebreid over kunst, design en visuele communicatie en beïnvloedde generaties kunstenaars en ontwerpers.
• Wanneer leefde en werkte Bruno Munari?+

  Bruno Munari werd op 19 februari 1907^[1] geboren in Milaan. Eind jaren 1920^[1] begon hij als ontwerper en kunstenaar te werken en sloot hij zich aan bij de futuristische beweging. Hij experimenteerde met fotografie, grafisch ontwerp en boekontwerp en maakte daarnaast voorwerpen en schilderijen. Begin jaren 1930 maakte hij abstracte cementtabletten en sloot hij zich in Parijs aan bij de groep Abstraction-Création. Ook werkte hij als keramist in Albisola. Nadat hij vanaf 1939 in Argentinië had gewoond, keerde hij in 1947 terug naar Italië. Daar bleef hij in uiteenlopende media werken, waaronder schilderkunst, beeldhouwkunst en industrieel ontwerp. Hij ontwikkelde zijn spatialistische ideeën over ruimte en licht in de kunst, ontwierp ruimtelijke omgevingen voor tentoonstellingen en nam deel aan onder meer de Biënnale van Venetië en Documenta. Hij stierf op 30 september 1998^[1] in Milaan.
• Waar kan ik het werk van Bruno Munari zien?+

  Werk van Bruno Munari bevindt zich in verschillende collecties over de hele wereld. Daaronder zijn voorbeelden van productontwerp, zoals een ‘bril, I9SS’ van karton en een ‘bureauaccessoire’ uit 19^8 van melamine en geanodiseerd aluminium. Het bureauaccessoire werd vervaardigd door Bruno Danese. Wie werk van Bauhaus-kunstenaars en ontwerpers wil bekijken (een beweging waarmee Munari verbonden was), kan terecht bij musea met belangrijke collecties, zoals het Bauhaus-Archiv, Museum für Gestaltung in Berlijn, de Stiftung Bauhaus Dessau en het Bauhaus-Museum Weimar. Buiten Duitsland hebben ook het Zentrum Paul Klee in Bern, het Busch-Reisinger Museum in Cambridge, Massachusetts, en het Utsunomiya Museum of Art in Japan relevante collecties.
• Waar kwam Bruno Munari vandaan?+

  Bruno Munari was Italiaans. Van 1945^[1] tot 1954 maakte hij deel uit van de Milanese kunstscene. In december 1948 richtte hij samen met Gianni Monnet, Atanasio Soldati en Dorfles MAC (Movimento Arte Concreta, de Beweging voor Concrete Kunst) op. MAC hanteerde een brede stilistische definitie van geometrische abstractie. Het werk van Van Doesburg en Arp, en Van Doesburgs manifest Art Concret uit 1930, waren belangrijke invloeden. Een catalogus van Giuseppe Marchiori bevatte reproducties van werk van Dorazio, Dorfles, Fontana, Augusto Garan, Lorenzo Guerrini, Galliano Mazzon, Monnet, Munari, Perilli, Soldati, Sottsass en Luigi Veronesi. Munari ontwierp ook voorwerpen. Bruno Danese vervaardigde in 1958 zijn bureauset van melamine en geanodiseerd aluminium.
• Wie werd door Bruno Munari beïnvloed?+

  De invloed van Bruno Munari is op verschillende artistieke terreinen zichtbaar. Door zijn wortels in het futurisme, een stroming die dynamiek en vernieuwing hoogachtte, is hij verbonden met latere ontwikkelingen in de Italiaanse kunst en het ontwerp. Na de Tweede Wereldoorlog keken veel Italiaanse kunstenaars en ontwerpers terug naar het futurisme. Munari legde samen met Anton Giulio Bragaglia, Depero, Carlo Mollino en Enrico Prampolini mede de basis voor het Italiaanse ontwerp. Hun werk beïnvloedde de naoorlogse film, fotografie, grafische kunst en meubelkunst. Munari’s ideeën raakten ook de architectuur. De Triennale van Milaan in 1964^[1], over vrije tijd en de opkomst van de massamedia, omvatte een multimediatentoonstelling. Munari werkte daarvoor samen met kunstenaars, muzikanten en architecten zoals Vittorio Gregotti, Gae Aulenti en de Vignelli’s. Deze interdisciplinaire aanpak, waarbij mensen uit verschillende vakgebieden samenwerkten en ideeën uitwisselden, weerspiegelt zijn brede invloed. Ook maakte hij kinderboeken met Eugenio Carmi.
• Wie beïnvloedde Bruno Munari?+

  De artistieke ontwikkeling van Bruno Munari werd door verschillende invloeden gevormd. Al vroeg hield hij zich bezig met het futurisme, een Italiaanse avant-gardebeweging uit het begin van de 20e eeuw. Belangrijke futuristen zoals Filippo Tommaso Marinetti beïnvloedden zijn vroege werk. Ook Giacomo Balla, Umberto Boccioni en Carlo Carrà hadden invloed op zijn blik. Zij onderzochten beweging, technologie en de dynamiek van het moderne leven, ideeën die Munari aanspraken. Daarnaast kende hij internationale ontwikkelingen in de moderne kunst. Kunstenaars als Paul Klee, Wassily Kandinsky en Kurt Schwitters, verbonden met stromingen als constructivisme en Bauhaus, droegen bij aan zijn bredere begrip van abstractie en de relatie tussen kunst, ontwerp en functionaliteit.
• Wie was Bruno Munari?+

  Bruno Munari was een Italiaanse kunstenaar en ontwerper die met uiteenlopende media werkte. Hij begon als futurist, was medeoprichter van Movimento Arte Concreta en werd een centrale figuur in Arte Programmata. Ook ontwierp hij voorwerpen voor Danese Milano en schreef hij kinderboeken.