



Bertold Löffler
Zijn naam is verbonden met ongeveer 1.000 majolicategels die de muren van het Cabaret Fledermaus in Wenen bekleden. Löffler ontwierp ze samen met Michael Powolny onder de naam Wiener Keramik, de keramiekstudio die ze samen oprichtten. Toen het cabaret op 19 oktober 1907[1] openging, werd het omschreven als de zuiverste uitdrukking van het Gesamtkunstwerk van de Wiener Werkstätte: het totale kunstwerk waarin geen enkel oppervlak onversierd mocht blijven.

Biografie
Löffler werd in 1874[1] geboren in Nieder-Cranowitz (nu Chranowice, Tsjechië) en studeerde in Wenen. Daarna werd hij hoogleraar aan de afdeling Schilder- en Tekenkunst van de Kunstgewerbeschule, de school voor toegepaste kunst van de stad. Die positie plaatste hem midden in het Weense modernisme: hij werkte samen met Josef Hoffmann en Koloman Moser, droeg bij aan opdrachten van de Wiener Werkstätte en onderwees een generatie ontwerpers toen de Oostenrijkse toegepaste kunst zichzelf opnieuw vormgaf.
Een van zijn leerlingen was Oskar Kokoschka, die Löffler later omschreef als een ‘kleine mimosa’ die moest ophouden zijn klasgenoten na te bootsen en zijn eigen stem moest vinden. Hij stond leerlingen toe betaalde opdrachten van de Wiener Werkstätte aan te nemen. Dat ongebruikelijke beleid gaf Kokoschka de kans zijn vroege ansichtkaarten en illustraties te maken. Löffler gaf zijn leerlingen ook de opdracht kostuums te ontwerpen voor Groep XIII van de Keizerlijke Jubileumstoet van 1908[1], een groots openbaar spektakel ter gelegenheid van de verjaardag van keizer Franz Joseph.
Zijn eigen grafische en decoratieve werk maakte hem tot een van de herkenbaarste vertegenwoordigers van de Weense Jugendstil. Hij stond bekend om zijn afficheontwerp en de combinatie van ornament met een vlakke, lineaire esthetiek, ontleend aan volkstradities en de Secession. Hij bleef in Wenen lesgeven en werken tot zijn dood in 1960[1].
Tijdlijn
- 1874Geboren in Nieder-Cranowitz (nu Chranowice, Tsjechië).
- 1900Werd hoogleraar aan de afdeling Schilder- en Tekenkunst van de Kunstgewerbeschule in Wenen.
- 1900Werkte samen met Josef Hoffmann en Koloman Moser en droeg bij aan opdrachten van de Wiener Werkstätte.
- 1907Ontwierp samen met Michael Powolny ongeveer 1.000 majolicategels voor het Cabaret Fledermaus in Wenen, onder de naam Wiener Keramik.
- 1907Richtte samen met Michael Powolny Wiener Keramik op, een keramiekstudio.
- 1908Gaf zijn leerlingen de opdracht kostuums te ontwerpen voor Groep XIII van de Keizerlijke Jubileumstoet.
- 1960Stierf op 86-jarige leeftijd in Wenen.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Veelgestelde vragen
Waar staat Bertold Löffler om bekend?
Bertold Löffler is bekend om zijn grafische en decoratieve werk in de Weense Jugendstil. Hij stond bekend om zijn afficheontwerpen en de integratie van ornament in een vlakke, lineaire esthetiek, ontleend aan volkstradities en de Secession.Wat is het beroemdste werk van Bertold Löffler?
Het is moeilijk met zekerheid één ‘beroemdste werk’ van Bertold Löffler aan te wijzen. Zonder specifieke verwijzingen naar zijn oeuvre is zijn bekendheid lastig te beoordelen. We kunnen wel kijken naar de bredere Weense kunstwereld waarin hij werkte. De kunstwereld van Wenen in het begin van de 20e eeuw kende uiteenlopende stijlen en stromingen. De stad was de thuisbasis van de Wiener Secession, een groep kunstenaars die de conservatieve academische kunstwereld afwees. Figuren als Gustav Klimt stonden centraal in deze beweging. Tot de bekende werken uit die periode behoren schilderijen als The Kiss en Adele Bloch-Bauer I, bekend om hun decoratieve stijl en het gebruik van bladgoud.Wat moet ik weten over de prints van Bertold Löffler?
Bertold Löffler (1874[1]–1960[1]) was een Oostenrijkse kunstenaar, bekend om zijn band met de Wiener Werkstätte (Weense Werkplaats). Hij sloot zich in 1907[1] bij dit collectief van kunstenaars en ontwerpers aan en droeg tot 1916 bij aan het werk ervan. Zijn prenten kenmerken zich vaak door krachtige kleuren en vereenvoudigde vormen, typisch voor de stijl van de Wiener Werkstätte. Hij beeldde dieren, figuren en decoratieve patronen af. De ontwerpen verschenen op onder meer ansichtkaarten, affiches en keramiek. Hij maakte veel populaire ansichtkaartontwerpen. Löffler werkte ook als graficus en keramist. Hij gaf les aan de Weense kunst- en ambachtsschool en beïnvloedde een generatie Oostenrijkse kunstenaars. Zijn werk moest kunst in het dagelijks leven brengen, een centraal beginsel van de Wiener Werkstätte. Hij wordt erkend om zijn bijdrage aan de Oostenrijkse decoratieve kunst en grafische vormgeving van het begin van de 20e eeuw.Tot welke stijl of stroming behoorde Bertold Löffler?
Het is moeilijk Bertold Löffler aan één specifieke stijl toe te schrijven. De kunststromingen van de late 19e en vroege 20e eeuw waren complex en kunstenaars putten vaak uit meerdere bronnen. Een manier om Löfflers plaats te beschouwen is in relatie tot de bredere modernistische beweging. Het modernisme werd gekenmerkt door de zoektocht naar nieuwe uitdrukkingsvormen, de afwijzing van academische tradities en aandacht voor individuele ervaring. Sommige geleerden omschrijven het als een artistieke chaos waaruit uiteindelijk één richting zal ontstaan. Een andere manier om de stijlkwestie te benaderen is het begrip ‘rust’. Sommigen stellen dat stijl en rust synoniemen zijn, dat rust hetzelfde is als stijl en stijl hetzelfde als rust. Uiteindelijk is stijl in de kunst een kwestie van gewogen voorkeuren. Het is een tendens; we kunnen die wereldwijd herkennen zonder haar in elk afzonderlijk geval precies te kunnen vaststellen.Welke technieken of materialen gebruikte Bertold Löffler?
Bertold Löffler (1874[1]–1960[1]) was een Oostenrijkse kunstenaar en ontwerper die verbonden was met de Wiener Werkstätte. Zijn veelzijdige oeuvre omvat keramiek, affiches, ansichtkaarten en kinderboeken. Zijn keramiek is vaak uitgevoerd in heldere kleuren en met krachtige contouren. De stukken omvatten dieren- en mensfiguren en decoratieve voorwerpen zoals vazen en kommen. Hij gebruikte verschillende keramische technieken, waaronder slipgieten en handbeschildering. Voor zijn grafische werk gebruikte Löffler houtsneden en linoleumsneden, waarmee hij krachtige ontwerpen met heldere lijnen en vlakke kleurvlakken kon maken. In zijn afficheontwerpen speelde belettering vaak een belangrijke rol. Hij maakte ook aquarelillustraties, vooral voor zijn kinderboeken, in een lichtere, vloeiendere stijl. Zijn veelzijdigheid in verschillende media is kenmerkend voor zijn artistieke praktijk.Waar stond Bertold Löffler om bekend?
Bertold Löffler was in het begin van de 20e eeuw actief en is vooral bekend om zijn band met de Wiener Werkstätte (Weense Werkplaats). Dit collectief van kunstenaars en ontwerpers wilde kunst en ambacht verenigen. Löffler werkte in verschillende media: hij ontwierp keramiek, affiches, ansichtkaarten en kinderboeken. Zijn stijl omvatte vaak krachtige kleuren en vereenvoudigde vormen. Veel ontwerpen tonen speelse, bijna cartoonachtige figuren, die zijn belangstelling voor volkskunst en populaire cultuur weerspiegelen. Vooral zijn keramische figuren hebben een herkenbare stijl. Ze verbeelden vaak figuren uit het Weense leven, zoals straatverkopers en artiesten. Hun eenvoudige vormen, heldere glazuren en humoristische uitdrukkingen zijn kenmerkend. Löfflers ontwerpen droegen bij aan de eigen esthetiek van de Werkstätte en vingen de sfeer van Wenen rond de eeuwwisseling.Wanneer leefde en werkte Bertold Löffler?
Bertold Löffler (1874[1]–1960[1]) was een Oostenrijkse kunstenaar die vooral in Wenen actief was. Hij is vooral bekend om zijn bijdragen aan de Wiener Werkstätte, een vereniging van kunstenaars en ontwerpers die in 1903[1] werd opgericht. Löffler studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten Wenen bij Christian Griepenkerl en Franz Rumpler. In 1906 sloot hij zich aan bij de Wiener Werkstätte en bleef er tot 1916 werken. Zijn oeuvre omvat uiteenlopende media: keramiek, ansichtkaarten, affiches en kinderboeken. Zijn stijl kenmerkt zich vaak door krachtige contouren en vlakke kleurvlakken. Na zijn periode bij de Wiener Werkstätte bleef Löffler als zelfstandig kunstenaar werken. Van 1922 tot 1935 gaf hij les aan de Weense School voor Toegepaste Kunst. Aan het einde van de 20e eeuw nam de belangstelling voor zijn werk weer toe; voorbeelden van zijn ontwerpen zijn nu in museumcollecties te vinden. Hij stierf in 1960 in Wenen.Waar kan ik het werk van Bertold Löffler zien?
Het werk van Bertold Löffler is in verschillende musea te zien, vooral in Europa en Noord-Amerika. In de Verenigde Staten zijn onder meer Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida), Los Angeles County Museum of Art (Los Angeles), Metropolitan Museum of Art (New York), Minneapolis Institute of Arts, Museum of Modern Art (New York), Virginia Museum of Fine Arts (Richmond) en Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach) relevante locaties. In het Verenigd Koninkrijk bevinden zich werken van Löffler in Bakelite Museum (Williton), Brighton Museum & Art Gallery, Geffrye Museum (Londen), Manchester Art Gallery, National Museums of Scotland (Edinburgh) en Victoria & Albert Museum (Londen). In continentaal Europa kun je terecht bij Bauhaus Archive Design Museum (Berlijn), Bauhaus Dessau Foundation, Bröhan-Museum (Berlijn), Kunstgewerbe Museum of Decorative Arts (Berlijn), MAK Austrian Museum of Applied Art/Contemporary Art (Wenen), Museum beim Markt (Karlsruhe) en Museum für Kunst und Gewerbe (Hamburg).Waar kwam Bertold Löffler vandaan?
Bertold Löffler was een Oostenrijkse kunstenaar. Hij werd geboren in wat nu Tsjechië is, in de plaats Nový Jičín, op 29 september 1874[1]. Destijds maakte de plaats deel uit van Oostenrijk-Hongarije en stond ze bekend onder haar Duitse naam Neutitschein. Löffler is vooral bekend om zijn band met de Wiener Werkstätte (Weense Werkplaatsen), een gemeenschap van kunstenaars en ontwerpers die in 1903[1] werd opgericht. Zijn werk weerspiegelt de esthetiek van de Weense Secession. Hij sloot zich in 1906 aan bij de Wiener Werkstätte en gaf les aan de Kunstgewerbeschule (School voor Toegepaste Kunst) in Wenen. Zijn werk omvatte keramiek, grafisch ontwerp, speelgoed en affiches. Zijn stijl bevatte vaak krachtige kleuren en vereenvoudigde vormen, onder invloed van het modernisme. Hij stierf op 22 maart 1960[1] in Wenen.Wie werd door Bertold Löffler beïnvloed?
Bertold Löffler gaf les aan de Wiener Kunstgewerbeschule (Weense kunst- en ambachtsschool). De Oostenrijkse kunstenaar Alfred Zoff studeerde aan de Akademie der bildenden Künste (Academie voor Schone Kunsten) in Wenen en daarna aan de Grossherzogliche Kunstschule (Groothertogelijke Kunstschool) in Karlsruhe. Zijn stijl, met krachtige kleuren en brede penseelstreken, ontwikkelde zich in Karlsruhe. Hij werd beïnvloed door de School van Barbizon; in zijn latere werk is ook de invloed te zien van Claude Monets kleurenschema’s en composities. Zoffs Harbour of Nieuwpoort (1910[1]/12) vertoont overeenkomsten met Monets The Seine at Rouen (1874[1]). Olga Wisinger-Florian, een leerling van Schindler, vond inspiratie en stimulans in Monets composities. Haar tuin- en bloemschilderijen tonen Monets invloed zonder haar eigen stijl te verliezen. Wisinger-Florian gebruikte impasto, vaak met een paletmes, en krachtige kleuren. Haar Flowering Poppies (1895/1900) kan worden gezien als een Oostenrijkse reactie op Monets klaprozenvelden.Wie beïnvloedde Bertold Löffler?
Bertold Löffler, een Oostenrijkse kunstenaar, nam invloeden uit verschillende bronnen in zich op. Schilder Claude Monet bood inspiratie voor motieven en techniek, maar ook voor composities. Monets schilderijen werden een inspiratiebron voor Oostenrijkse kunstenaars als Gustav Klimt, Heinrich Kiihn, Carl Moll en Emil Jakob Schindler. Zij behielden allemaal hun eigen kenmerken en namen alleen die elementen van Monets werk over die bij hun eigen doelen pasten. Zoals Hermann Bahr opmerkte, streefden zij allen naar ‘schilderen in overeenstemming met hun overtuigingen’ en probeerden zij zowel het unieke van elk individu als het karakter van de hele tijd uit te drukken. Ze wilden geen loutere navolgers zijn. Ook Olga Wisinger-Florians werk, zoals Pergola near Mentone, weerspiegelt het artistieke klimaat van die tijd.Wie was Bertold Löffler?
Bertold Löffler (1874[1]–1960[1]) was een Oostenrijkse kunstenaar, keramist en ontwerper. Hij is vooral bekend om zijn bijdragen aan de Wiener Werkstätte (Weense Werkplaats), een vereniging van kunstenaars en ontwerpers die in 1903[1] werd opgericht. Löffler sloot zich in 1906 aan en werkte er in uiteenlopende media. Hij ontwierp affiches, ansichtkaarten, keramiek, speelgoed en andere decoratieve voorwerpen. Zijn stijl bevatte vaak krachtige kleuren en vereenvoudigde vormen, onder invloed van het expressionisme en andere moderne kunststromingen. Zijn band met de Werkstätte eindigde in 1912. Later gaf Löffler les aan de Weense School voor Toegepaste Kunst. Zijn werk bevindt zich nu in museumcollecties en hij wordt erkend als een belangrijke figuur in de ontwikkeling van het Oostenrijkse ontwerp in het begin van de 20e eeuw.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Bertold Löffler.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Bertold Löffler Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek Judith Miller, Art Deco (Collector's Guides) Gebruikt voor: biografie.
- [3] boek Elizabeth Otto & Patrick Rössler, Bauhaus Women Gebruikt voor: biografie.
- [4] boek R. Bruce Elder, Cubism and Futurism_ Spiritual Machines and the Cinematic Effect (Film and Media Studies) Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [5] boek Starr Figura, German Expressionism: The Graphic Impulse Gebruikt voor: biografie.
- [6] boek guggenheim-expger00neug Gebruikt voor: biografie.
- [7] boek Husslein-Arco, Agnes, editor; Koja, Stephan, editor; Law, Rebecca (Translator), translator; McInnes, Robert (Translator), translator; Somers, Nick, translator; Monet, Claude, 1840-1926. Paintings. Selections; Österreichische Galerie Belvedere, h Gebruikt voor: biografie.
- [8] boek Bauhaus-Archiv Berlin Museum für Gestaltung, Stiftung Bauhaus Dessau, and Klassik Stiftung Weimar (editor), Modell Bauhaus_ A Conceptual Model. 1919-2009 Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [9] boek Bauhaus-Archiv Berlin Museum für Gestaltung, Stiftung Bauhaus Dessau, and Klassik Stiftung Weimar (editor), Modell Bauhaus_ A Conceptual Model. 1919-2009 Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [10] boek Anne-Marie O'Connor, The Lady in Gold Gebruikt voor: biografie.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie







