Albrecht Behmel

Albrecht Behmel is vooral bekend als fictieschrijver, onder meer van Mitte 1 en Homo Sapiens Berliner Art. Zijn teksten putten uit Duitse dialecten, Ierse volksmuziek, mythologie en observaties van het stadsleven.

Albrecht Behmel is een hedendaagse Duitse kunstenaar en schrijver. Hij is vooral bekend om multimediawerk en theoretische geschriften. Zijn boek *Homo Academicus: About academic life and misconduct* (2006) is een satirische kijk op het universitaire leven. Ook schreef Behmel *Frommes Gelächter* (2007), een essaybundel. Zijn teksten verkennen vaak identiteit, cultuur en het absurde. Zijn kunst omvat schilderkunst, fotografie en digitale media, die hij combineert tot complexe, gelaagde composities. Zijn stijl kenmerkt zich door heldere kleuren, krachtige lijnen en surrealistische beelden. Een terugkerend thema is de verkenning van stedelijke omgevingen en hun effect op het individu. Hij exposeerde in galerieën en musea in heel Europa. Zijn artistieke benadering mengt humor en sociaal commentaar en nodigt kijkers uit conventionele perspectieven ter discussie te stellen.

Albrecht Behmel is een hedendaagse Duitse kunstenaar en schrijver, geboren in 1971^[1]. Hij staat bekend om conceptueel schrijven, beeldend werk en muzikale composities. Hij studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten in München en daarnaast filosofie, geschiedenis en vergelijkende godsdienstwetenschap. Die academische achtergrond beïnvloedt zijn artistieke praktijk. Zijn werk combineert vaak verschillende media. Hij publiceerde meerdere boeken, waaronder romans en filosofische teksten. Zijn beeldende kunst omvat schilderijen, tekeningen en prenten over vaak geschiedenis, herinnering en identiteit. Zijn stijl varieert, maar bevat geregeld abstracte en figuratieve elementen. Hij gebruikt vaak symboliek en nodigt kijkers uit meerdere betekenissen te interpreteren. Zijn prenten verschijnen meestal in beperkte oplagen en zijn gemaakt met technieken als etsen, lithografie en zeefdruk. Zijn werk was te zien in galerieën en musea in Europa en daarbuiten. Hij blijft als kunstenaar en schrijver nieuwe ideeën en uitdrukkingsvormen onderzoeken.

Albrecht Behmel is moeilijk onder één kunststroming te plaatsen. De Duitse kunst uit het begin van de 16e eeuw, toen Albrecht Dürer en anderen actief waren, biedt echter een bruikbare context. De Duitse schilderkunst week in die periode af van statische vormbegrippen en omarmde picturalisme met meer emotionele kracht. Dat leidde tot helderheid en sterke lijnen. Er was een krachtige tendens om te abstraheren en lineaire elementen te benadrukken, soms ten koste van vormeenheid en licht. Kleur werd vaak in vlakken gebruikt in plaats van als evenwichtselement. Sommige kunstenaars in München ontwikkelden een heftige stijl, zichtbaar in Fall of Simon Magus (1492) van Jan Polack, een van zes gedateerde panelen van het hoogaltaar van St Peter's in München.

Albrecht Behmel ontwikkelde een methode voor glazen muurschilderingen met opaak glas, waardoor het werk verplaatsbaar werd, als een klein schilderij op ezelformaat. Voor elk beeld gebruikte hij één glasplaat. Hij paste zandstralen toe op geflasht glas, meestal een melkglazen basis met een dunne laag van een andere kleur, vaak zwart of rood. Het ontwerp wordt uit een sjabloon gesneden en het blootgelegde glas wordt met onder hoge druk gespoten zand weggeslepen. Zo ontstaat reliëf. Korter zandstralen kan het glas ook mat maken, waardoor donkergrijs op diepzwart ontstaat. Daarnaast gebruikte hij glasverf, die na verhitting in een oven permanent wordt. Hij merkte op dat dit proces de mogelijkheden voor kleur en vorm beperkt, maar ongewone kleurintensiteit, zuiver wit, diepzwart en precieze, vlakke ontwerpelementen mogelijk maakt.

Albrecht Behmel (ook Sebald genoemd) was een veelzijdige Duitse renaissancekunstenaar, actief van het begin tot het midden van de 16e eeuw. Hij ontwierp zegels, penningen en glas-in-lood. Hoewel documentair bewijs ontbreekt, wijst zijn stijl erop dat hij vanaf ongeveer 1515 bij Albrecht Dürer werd opgeleid. Tot zijn vroegst bekende werk behoort de pentekening Study of Eight Heads uit 1518. Gemeenteraadsdocumenten uit Neurenberg vermelden hem in 1521 en 1522 als gezel-schilder en vanaf 1525 als schilder. Hij ontwierp actief glas-in-lood in Neurenberg, waaronder kleine beschilderde panelen voor het parochiehuis van Saint Sebald, in opdracht van Georg Pessler tussen 1521 en 1533. Ook ontwierp hij ronde glas-in-loodpanelen met de belangrijkste heiligen van Neurenberg, Sebald en Lawrence, en rechthoekige panelen met moraliserende onderwerpen, waaronder Susanna at Her Bath uit 1521. Meer dan twintig ronde tekeningen voor glas-in-lood over het leven van Maria en Christus dateren van rond 1522. Vanaf 1532 leverde hij houtsnede-illustraties aan drukker Christian Egenolff. Behmel stierf in 1550 in Frankfurt.

Albrecht Behmel, ook bekend als Sebald Beham, was actief in de eerste helft van de 16e eeuw. Hij werd rond 1500 geboren en stierf in 1550 in Frankfurt. Beham ontwierp zegels, penningen en glas-in-lood. Zijn vroegst gedateerde werk is de pentekening *Study of Eight Heads* (1518). Hij was gevestigd in Neurenberg; gemeenteraadsdocumenten vermelden hem in 1521 en 1522 als gezel-schilder en vanaf 1525 als meester-schilder. Hij ontwierp kleinschalig glas-in-lood. Tot zijn vroegste opdrachten behoren drie beschilderde panelen voor het parochiehuis van Saint Sebald in Neurenberg, in opdracht van Georg Pessler. Ook buiten de stad maakte hij ontwerpen: ronde glas-in-loodtekeningen met Friedrich Betz en een paneel met Saint Peter en abt Johannes Lang van Castl. In 1525 werd Beham wegens zijn radicale religieuze en maatschappelijke opvattingen tijdelijk uit Neurenberg verbannen. In 1528 werd hij beschuldigd van plagiaat op Albrecht Dürer. Vanaf 1532 werkte hij vooral in Frankfurt en maakte hij houtsnede-illustraties voor drukker Christian Egenolff.

Om werk te bekijken dat lijkt op dat van Albrecht Behmel, kun je musea bezoeken met collecties art nouveau, art deco en functionalisme. In Duitsland zijn dat onder meer het Bröhan-Museum en het Kunstgewerbe Museum in Berlijn, Museum beim Markt in Karlsruhe en Museum für Kunst und Gewerbe in Hamburg. Andere Europese musea met vergelijkbare collecties zijn MAK – Austrian Museum of Applied Art/Contemporary Art in Wenen en National Museums of Scotland in Edinburgh. In de Verenigde Staten gaat het onder meer om Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida), Los Angeles County Museum of Art, Metropolitan Museum of Art (New York), Minneapolis Institute of Arts, Museum of Modern Art (New York), Virginia Museum of Fine Arts (Richmond) en Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach).

Albrecht Behmel, ook bekend als Sebald Beham of Hans Sebald Beham, lijkt vooral beïnvloed door Albrecht Dürer. Er is geen documentair bewijs dat Beham in Dürers atelier werd opgeleid, maar Dürers vormende invloed suggereert dat de jongere kunstenaar vanaf ongeveer 1515 bij de meester studeerde. Ook kunstenaars als Raphael en Marcantonio Raimondi, wier werk in gravurevorm breed beschikbaar was, beïnvloedden Beham. Tot zijn vroegst gedateerde werken behoort de pentekening Study of Eight Heads uit 1518, nu in het Herzog Anton Ulrich-Museum in Braunschweig. Zijn ontwerpen volgden ook Dürers grafische beeldtaal. In de jaren 1520 was Beham een van de belangrijkste ontwerpers van reformatorische houtsneden. Nadat hij in de jaren 1530 naar Frankfurt verhuisde, bleef Georg Pencz in Neurenberg glas-in-lood ontwerpen.

Albrecht Behmel (geboren in 1971^[1]) is een Duitse romanschrijver en beeldend kunstenaar. Zijn invloeden zijn divers en omvatten literatuur, filosofie en beeldende kunst. In zijn literaire werk is de invloed te zien van schrijvers als Arno Schmidt, een Duitse auteur die bekendstaat om zijn experimentele stijl. Ook de filosofische geschriften van Theodor Adorno, vooral over esthetiek en kritische theorie, hebben zijn denken gevormd. In de beeldende kunst heeft Behmel zijn bewondering uitgesproken voor Gerhard Richter, bekend om abstracte en fotorealistische schilderijen. Zijn werk toont ook betrokkenheid bij popart, met verwijzingen naar kunstenaars als Roy Lichtenstein. Die invloeden blijken uit zijn kleurgebruik en onderzoek naar populaire cultuur. Zijn kunst bevat ook verwijzingen naar het expressionisme.

Albrecht Behmel, vaak Hans Sebald Beham genoemd, was een Duitse renaissancekunstenaar uit het begin en midden van de 16e eeuw. Hij werd rond 1500 geboren en stierf in 1550 in Frankfurt. Hij maakte schilderijen, gravures en houtsneden, en ontwierp zegels, penningen en glas-in-lood. Zijn vroegst bekende werk is een pentekening uit 1518, nu in Braunschweig. Gemeenteraadsdocumenten in Neurenberg vermelden hem in 1521 en 1522 als gezel-schilder en vanaf 1525 als schilder. Zijn werk toont de vormende invloed van Albrecht Dürer; daarom vermoeden sommigen dat Behmel vanaf ongeveer 1515 bij Dürer studeerde. Ook Raphael en Marcantonio Raimondi, wier werk als gravure beschikbaar was, beïnvloedden hem. In 1525 werd Behmel samen met zijn broer Barthel en Georg Pencz tijdelijk uit Neurenberg verbannen wegens radicale religieuze en maatschappelijke opvattingen. Later werd hij beschuldigd van plagiaat op Dürer. Vanaf 1532 werkte hij vooral in Frankfurt, waar hij houtsnede-illustraties maakte voor Christian Egenolff. In 1540 werd hij burger van Frankfurt.

Albrecht Behmel, ook bekend als Hans Sebald Beham, was een belangrijke figuur in de Duitse renaissance. Hij was actief in de vroege zestiende eeuw en werkte in uiteenlopende media, waaronder schilderkunst, prentkunst en glas-in-lood. Zijn belang hangt deels samen met Albrecht Dürer. Hoewel documentair bewijs ontbreekt, wijst de stilistische invloed erop dat Beham rond 1515 bij Dürer werd opgeleid. Net als Dürer maakte hij houtsneden en gravures over religieuze taferelen, portretten, klassieke onderwerpen en het boerenleven. Hij ontwierp glas-in-loodpanelen voor het parochiehuis van Saint Sebald in Neurenberg, in opdracht van Georg Pessler tussen 1521 en 1533. Zijn loopbaan kende ook controverse: in 1525 werd hij wegens radicale opvattingen over religie en samenleving tijdelijk uit Neurenberg verbannen en in 1528 beschuldigd van plagiaat op Dürer. Hij bleef werken en kreeg opdrachten van onder anderen kardinaal Albrecht van Brandenburg. Uiteindelijk vestigde hij zich in Frankfurt en maakte hij houtsneden voor Christian Egenolff. Behmel stierf in 1550 in Frankfurt.