






Alonzo Cano
Toen de tweede vrouw van Alonzo Cano in 1644[1] doodgestoken in hun slaapkamer in Madrid werd gevonden, was de moordenaar al verdwenen. Een assistent uit zijn atelier werd verdacht; Cano zelf werd gevangengezet en gemarteld, maar zonder aanklacht vrijgelaten. Hij had toen al zes jaar aan het hof van Filips IV gewerkt. Hij herstelde Titiaans die beschadigd waren bij de brand in Buen Retiro in 1640 en bouwde een reputatie op als Spanjes veelzijdigste kunstenaar: schilder, beeldhouwer en architect in één loopbaan.

Biografie
Cano werd in 1601[1] in Granada geboren en volgde eerst een opleiding bij Francisco Pacheco in Sevilla, waar ook Velázquez in de leer was. De twee werkten slechts vier maanden samen, maar die kennismaking liet sporen na in het vroege tenebristische werk van beiden. Later ging Cano werken in het atelier van beeldhouwer Juan Martínez Montañés. Diens gepolychromeerde beelden gaven Cano’s schilderkunst een uitgesproken sculpturaal karakter. De contrapostohoudingen en hoofdneigingen in zijn doeken met de gekruisigde Christus weerspiegelen nauw die van Montañés’ eigen Christus van de Barmhartigheid in de kathedraal van Sevilla.
Ondanks de ramp van 1644[1] leverden zijn jaren in Madrid enkele van zijn beste schilderijen op. Christ Supported by an Angel (circa 1645, Prado, 137 × 100 cm) toont een ontspannen toets die geleerden rechtstreeks met Van Dyck vergelijken. The Miracle of the Well (circa 1646-48), gemaakt voor het hoogaltaar van Santa María de la Almudena, werd door tijdgenoten omschreven als het meest bewonderde werk uit zijn loopbaan, hoewel het doek later aan beide kanten is bijgesneden.
In 1652[1] keerde hij terug naar Granada om de gevel van de kathedraal te ontwerpen, doorgaans beschouwd als zijn meesterwerk als beeldhouwer. Twaalf jaar lang schilderde hij zeven monumentale doeken voor de koepelruimte van het koor, elk bijna vijf meter hoog. Hij stierf in 1667[1] en liet talrijke schulden achter.
Tijdlijn
- 1601Geboren in Granada.
- 1640Herstelde aan het hof van Filips IV Titiaans die beschadigd waren bij de brand in Buen Retiro.
- 1644Zijn tweede vrouw werd in Madrid vermoord; Cano werd gevangengezet en gemarteld, maar zonder aanklacht vrijgelaten.
- 1645Schilderde "Christ Supported by an Angel".
- 1646Schilderde "The Miracle of the Well" voor het hoogaltaar van Santa María de la Almudena.
- 1652Keerde terug naar Granada om de gevel van de kathedraal te ontwerpen.
- 1664Voltooide na twaalf jaar werk zeven monumentale doeken voor de koepelruimte van het koor van de kathedraal van Granada.
- 1667Stierf in 1667 en liet talrijke schulden achter.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Barok →
Ontdek de kunstenaars en ideeën binnen Barok.
Prints van Alonzo Cano
Met de hand afgewerkte, archiefbestendige prints van het oeuvre van Alonzo Cano.
Haal Alonzo Cano in huis.
Bekijk alle prints van Alonzo Cano →Veelgestelde vragen
Waar staat Alonzo Cano om bekend?
Alonzo Cano staat bekend als schilder, beeldhouwer en architect. Een van zijn bekendste schilderijen uit die periode is St. John the Evangelist.Wat is het beroemdste werk van Alonzo Cano?
Alonzo Cano (1601[1]-1667[1]) was actief als schilder, beeldhouwer en architect. Hij kreeg zijn artistieke opleiding in Sevilla, waar zijn familie in 1614[1] naartoe verhuisde. In 1616 ging Cano naar het atelier van Francisco Pacheco en ontmoette daar Velázquez. Cano's eerste bekende werk, het levensgrote *Saint Francis Borgia* (1624, Sevilla, Museo Provincial de Bellas Artes), deelt kenmerken met Velázquez' Sevilliaanse schilderijen. In het begin van de jaren 1620 werd Cano vermoedelijk leerling in het atelier van Juan Martinez Montañés (1568-1649[1]), een beeldhouwer wiens verfijnde stijl Cano's beeldhouwwerk beïnvloedde. Cano slaagde in 1626 voor de examens van het schildersgilde, maar verwierf zijn vroege reputatie vooral als beeldhouwer. Zijn belangrijkste opdracht uit zijn tijd in Sevilla was het ontwerp en de vervaardiging van gepolychromeerde beelden voor het grote retabel in de kerk Santa Maria de la Oliva in Lebrija (1629-31). Later in zijn loopbaan, van 1645 tot 1652, richtte Cano zich op schilderkunst. Volgens tijdgenoten was zijn schilderij *Miracle of the Well* (ca. 1646-48, Madrid, Museo del Prado) het meest bewonderde schilderij in de stad. Het maakte deel uit van het hoogaltaarretabel van de kerk Santa Maria de la Almudena. Het schilderij toont hoe de heilige Isidro Labrador, patroonheilige van Madrid, een wonder verricht.Wat moet ik weten over de prints van Alonzo Cano?
Alonzo Cano (1601[1]-1667[1]) was een Spaanse kunstenaar uit Granada die actief was als schilder, beeldhouwer en architect. Hij kreeg zijn artistieke opleiding in Sevilla in het atelier van Francisco Pacheco, waar hij tegelijkertijd met Velázquez werkte. In Cano's schilderijen is vaak kennis van de prentkunst zichtbaar. Volgens literaire bronnen gebruikte hij vaak prenten in zijn werk. Zijn schilderij *Virgin and Child in a Landscape*, uit omstreeks 1646[1]-48, is rechtstreeks ontleend aan een gravure van Dürer uit 1520. Cano behield de algemene opzet van Dürers prent, maar vormde het voorbeeld om naar zijn eigen stijl. Hij vertaalde de strenge, lineaire beeldtaal van de Duitse prent in een tederder, schilderachtiger manier. Cano's vroege werk, waarmee hij zijn reputatie vestigde, bestond vooral uit beeldhouwwerken. Tot zijn schilderijen behoren *Miracle of the Well* (Museo del Prado, Madrid) en *Saint Bernard and Saint John Capistrano* (Museo de Carlos V, Granada).Tot welke stijl of stroming behoorde Alonzo Cano?
Alonso Cano (1601[1]–1667[1]) was actief tijdens de barok. In Spanje werkte hij veelzijdig als schilder, beeldhouwer en architect. Zijn vroege schilderstijl, waarvan zijn werk *Heilige Franciscus Borgia* uit 1624[1] een voorbeeld is, kenmerkt zich door tenebrisme en naturalisme. Die kenmerken zijn ook te zien in de Sevillaanse schilderijen van Velázquez, bij wie Cano korte tijd in de leer was. In Madrid kon Cano de koninklijke kunstcollectie bestuderen; daardoor ontwikkelde hij een zachtere stijl die aan de Venetiaanse kunst doet denken. *Christus en de Samaritaanse vrouw* (1640) laat die verschuiving zien, met ingetogener kleuren en een zachtere verfbehandeling dan zijn eerdere werken, die grote kleurvlakken en duidelijke contouren hadden. In zijn schilderijen van de gekruisigde Christus wordt de figuur geïdealiseerd en aristocratisch elegant weergegeven. De lichte penseelvoering en zachte contouren van werken zoals *Christus ondersteund door een engel* lijken op die van Van Dyck, wiens werk Cano kende en bewonderde. De beeldhouwkundige modellering in deze schilderijen kan wijzen op de invloed van Juan Martínez Montañés, bij wie Cano beeldhouwkunst studeerde.Welke technieken of materialen gebruikte Alonzo Cano?
Alonso Cano was een veelzijdig kunstenaar die werkte als schilder, beeldhouwer en architect. Hij werd in 1601[1] in Granada geboren en kreeg architectuurlessen van zijn vader, Miguel Cano Pacheco. In 1614[1] verhuisde hij naar Sevilla, waar hij beeldhouwkunst studeerde bij Juan Martinez Montañés en schilderkunst bij Francisco Pacheco, ook de docent van Diego Velázquez. Cano's vroege schilderijen, zoals *Saint Francis Borgia* uit 1624, tonen een tenebristische en naturalistische stijl, met sterk gemodelleerde vormen en verhulde penseelstreken, vergelijkbaar met het Sevilliaanse werk van Velázquez. Door zijn verblijf in Madrid vanaf 1638 kon hij de koninklijke kunstcollectie bestuderen, waarna zijn penseelvoering zachter werd onder invloed van de Venetiaanse kunst. *Christ and the Samaritan Woman* (1640) laat die verandering zien, met een zachtere verfaanbrenging en ingetogener kleuren dan in zijn eerdere werken, die grote kleurvlakken en scherp afgebakende contouren hadden. Cano ontwierp het retabel voor de kerk Santa Maria de la Oliva in Lebrija en maakte de gepolychromeerde beelden ervoor (1629-31). Zijn schilderijen van de gekruisigde Christus hebben vaak de elegantie en gladheid die aan Van Dyck herinneren.Waar stond Alonzo Cano om bekend?
Alonzo Cano (1601[1]–1667[1]) was een Spaanse kunstenaar uit Granada, werkzaam als schilder, beeldhouwer en architect. Zijn vader, Miguel Cano Pacheco, was architect en retabelmaker. Cano volgde zijn kunstopleiding in Sevilla. Rond 1614[1] studeerde hij schilderkunst in het atelier van Francisco Pacheco, waar hij Diego Velázquez ontmoette. Ook studeerde Cano beeldhouwkunst bij Juan Martinez Montañés. Zijn vroege schilderijen, zoals *Saint Francis Borgia* (1624), tonen een tenebristische, naturalistische stijl. Zijn vroege reputatie berustte vooral op zijn beeldhouwwerk: hij ontwierp het retabel voor de kerk Santa Maria de la Oliva in Lebrija (1629-31) en maakte de gepolychromeerde beelden ervoor. In 1638 vluchtte Cano naar Madrid nadat hij schilder Sebastian de Llanos Valdes in een duel had verwond. Onder Filips IV werd hij koninklijk architect en schilder. Door de koninklijke kunstcollectie te bestuderen, ontwikkelde hij een zachtere stijl, zoals te zien is in *Christ and the Samaritan Woman* (1640). Later werd hij ervan beschuldigd zijn vrouw in 1644 te hebben vermoord en vluchtte hij naar Valencia. In 1652 werd hij kanunnik van de kathedraal van Granada. Later werd hij wegens wangedrag uit zijn functie gezet en keerde hij terug naar Madrid om de priesterwijding te ontvangen. Vervolgens kreeg hij de functie van hoofdarchitect van de kathedraal van Granada. De westgevel van de kathedraal werd na zijn dood gebouwd naar zijn ontwerp.Wanneer leefde en werkte Alonzo Cano?
Alonzo Cano werd in 1601[1] in Granada geboren en stierf er in 1667[1]. Hij werkte als schilder, beeldhouwer en architect. In 1614[1] verhuisde zijn familie naar Sevilla, waar hij zijn kunstopleiding als schilder kreeg. Rond 1616 trad Cano toe tot het atelier van Francisco Pacheco; Velázquez, die twee jaar ouder was, was daar ook in de leer. Cano’s eerste bekende werk, het levensgrote Saint Francis Borgia (1624), vertoont kenmerken van Velázquez’ Sevillaanse schilderijen. Begin jaren 1620 ging Cano waarschijnlijk werken in het atelier van Juan Martinez Montañés (1568–1649[1]), een beeldhouwer wiens verfijnde stijl zijn beeldhouwwerk beïnvloedde. Hoewel Cano in 1626 lid werd van het schildersgilde, verwierf hij vooral erkenning voor zijn beeldhouwwerk. Een belangrijke opdracht tijdens zijn verblijf in Sevilla was het ontwerp en de uitvoering van gepolychromeerde beelden voor het retabel van de kerk Santa Maria de la Oliva in Lebrija (1629–31). In 1638 vluchtte Cano naar Madrid nadat hij een schilder in een duel had verwond. Daar won hij de gunst van Philip IV, die hem benoemde tot koninklijk architect en schilder. Door de koninklijke kunstcollectie te bestuderen ontwikkelde Cano een zachtere stijl. In 1651 vroeg hij om een prebende aan de kathedraal van Granada, die hem werd toegekend. In 1652 verliet hij Madrid. Na een periode van gespannen verhoudingen met de kanunniken van de kathedraal keerde hij in 1660 voorgoed naar Granada terug.Waar kan ik het werk van Alonzo Cano zien?
Alonso Cano’s schilderijen en beeldhouwwerken zijn op verschillende plaatsen te zien. In Londen bezit de Wallace Collection zijn schilderij *Vision of Saint John the Evangelist*. Andere Europese musea met werk van Cano zijn onder meer de Alte Pinakothek in München (Vision of Saint Anthony of Padua) en de Staatliche Gemäldegalerie in Kassel (Portrait of a Dominican Friar). In Spanje bevinden zich meerdere werken in Madrid, onder meer in het Museo del Prado (*Miracle of the Well*, *Virgin and Child in a Landscape*), de Academia de San Fernando (*Crucified Christ*) en de kerk van San Ginés (*Christ in Calvary*). Ook Granada bezit verschillende werken van Cano, zoals *Presentation of the Virgin and Annunciation* in de kathedraal, *Holy Family* in het klooster van de Angel Custodio en *Saint Bernard and Saint John Capistrano* in het Museo de Carlos V. The Immaculate Conception is eveneens in de kathedraal te zien, in het oratorium van de sacristie, ook in Granada. Buiten Europa bezit het Los Angeles County Museum of Art Cano’s *Christ in Limbo* en heeft de Hispanic Society of America in New York zijn *Portrait of an Ecclesiastic*.Waar kwam Alonzo Cano vandaan?
Alonso Cano werd in 1601[1] geboren in Granada, Spanje. Zijn vader, Miguel Cano Pacheco, was architect en retabelmaker. In 1614[1] verhuisde het gezin naar Sevilla, waar Alonso zijn opleiding als schilder kreeg. In 1616 trad Cano toe tot het atelier van Francisco Pacheco; Diego Velázquez was daar ook in de leer. Cano’s vroege werk, zoals het schilderij *Saint Francis Borgia* uit 1624, toont een tenebristische stijl met sterk gemodelleerde vormen, vergelijkbaar met de Sevillaanse schilderijen van Velázquez. Begin jaren 1620 verhuisde Cano vermoedelijk naar het atelier van beeldhouwer Juan Martinez Montañés. Montañés’ verfijnde stijl had grote invloed op Cano’s beeldhouwwerk. Hoewel Cano in 1626 slaagde voor de examens van het schildersgilde, verwierf hij aanvankelijk vooral erkenning voor zijn beeldhouwwerk. Een opmerkelijke opdracht uit zijn tijd in Sevilla was het ontwerp en de uitvoering van gepolychromeerde beelden voor het retabel van de kerk Santa Maria de la Oliva in Lebrija, tussen 1629 en 1631. In 1638 vluchtte Cano naar Madrid nadat hij een schilder in een duel had verwond.Wie werd door Alonzo Cano beïnvloed?
Alonzo Cano (1601[1]-1667[1]) was schilder, beeldhouwer en architect. Hij werd geboren in Granada, maar zijn familie verhuisde in 1614[1] naar Sevilla. Daar kreeg Cano zijn opleiding tot schilder. Omstreeks 1616 ging hij naar het atelier van Francisco Pacheco, waar hij Velázquez ontmoette. Hoewel hun nauwe contact slechts enkele maanden duurde, was het belangrijk voor Cano's kunst. Zijn vroegst bekende werk, Saint Francis Borgia uit 1624, deelt kenmerken met Velázquez' Sevilliaanse schilderijen, zoals sterk gemodelleerde vormen en verhullende penseelvoering. In het begin van de jaren 1620 werkte Cano ook in het atelier van de Sevilliaanse beeldhouwer Juan Martinez Montañés. Diens verfijnde stijl beïnvloedde Cano's beeldhouwwerk, vooral zijn vroege stukken. Hoewel Cano in 1626 lid werd van het schildersgilde, berustte zijn vroege reputatie vooral op zijn beeldhouwwerk. Zijn ontwerp voor het retabel van de kerk Santa Maria de la Oliva in Lebrija (1629-31) was zijn opvallendste vroege opdracht. Cano's schilderijen, zoals Christ Supported by an Angel (ca. 1645-1652[1]), tonen de invloed van Anthony van Dyck. Zijn schilderijen van de gekruisigde Christus tonen ook invloed van de sculpturen van Montañés, vooral diens Christ of Clemency in de kathedraal van Sevilla. Cano was een voorloper van latere schilders uit de Madrileense school.Wie beïnvloedde Alonzo Cano?
De artistieke ontwikkeling van Alonso Cano werd door verschillende kunstenaars gevormd. Zijn vader, Miguel Cano Pacheco, gaf hem architectuurlessen. Vanaf 1614[1] studeerde Cano in Sevilla beeldhouwkunst bij Juan Martínez Montañés en schilderkunst bij Francisco Pacheco; Diego Velázquez was eveneens een leerling van Pacheco. Cano’s vroege werk, zoals Heilige Franciscus Borgia (1624), deelt het tenebristische en naturalistische karakter van Velázquez’ schilderijen uit Sevilla. Dat kwam voort uit hun korte maar betekenisvolle periode van nauw contact. Montañés’ verfijnde stijl had een beslissende invloed op Cano’s beeldhouwwerk, vooral op zijn vroege stukken. Cano’s schilderijen van de gekruisigde Christus doen denken aan Montañés’ gepolychromeerde Christusbeelden, waaronder Christus van Barmhartigheid in de kathedraal van Sevilla. Na zijn verhuizing naar Madrid in 1638 won Cano de gunst van Filips IV en werd hij koninklijk architect en schilder. Door de koninklijke kunstcollectie te bestuderen nam hij een zachtere penseelvoering over, beïnvloed door Venetiaanse kunstenaars. Christus en de Samaritaanse vrouw (1640) toont deze verandering. Cano bewonderde ook Van Dyck en deelde diens gevoeligheid, zoals te zien is in Christus ondersteund door een engel (1645–1652[1]).Wie was Alonzo Cano?
Alonzo Cano (1601[1]–1667[1]) was een Spaanse schilder, beeldhouwer en architect. Hij werd geboren in Granada en verhuisde in 1614[1] naar Sevilla, waar hij schilderkunst studeerde in het atelier van Francisco Pacheco. Diego Velázquez volgde daar ook een opleiding. Mogelijk studeerde Cano eveneens beeldhouwkunst bij Juan Martinez Montañés. In 1626 slaagde Cano voor de examens van het schildersgilde. Zijn vroege reputatie berustte vooral op zijn beeldhouwwerk. Een belangrijke opdracht uit die periode was het retabel voor de kerk Santa Maria de la Oliva in Lebrija (1629-31), met gepolychromeerde beelden. Zijn vroegst bekende schilderij is het levensgrote *Saint Francis Borgia* (1624). In 1638 vluchtte Cano naar Madrid nadat hij schilder Sebastian de Llanos Valdes in een duel had verwond. In Madrid werd hij koninklijk architect en schilder van Filips IV. Door die benoeming kon hij de koninklijke kunstcollectie bestuderen. Zijn schilderstijl veranderde en kreeg een zachtere toets. *Christ and the Samaritan Woman* (1640) toont die verschuiving. Een schilderij van *St Isidore's Miracle* maakte deel uit van het hoofdaltaar van de kerk Santa Maria in Madrid. Ondanks zijn artistieke succes stierf Cano in armoede.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Alonzo Cano.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Alonzo Cano Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek Nina A. Mallory, El Greco to Murillo Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
- [3] boek Lilian H. Zirpolo, Historical Dictionary of Baroque Art and Architecture Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 9 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie







