Allan D'Arcangelo

Plan je bezoek om werk van Allan D'Arcangelo te zien →

• Waar staat Allan D'Arcangelo om bekend?+

  Allan D’Arcangelo staat bekend om zijn schilderijen van wegen, vooral gescheiden snelwegen gezien door de voorruit van een auto. In zijn kenmerkende beelden staan vlakke letters op verkeersborden tegen een bleke lucht en loopt een gestippelde middenstreep naar de horizon. Met deze beeldtaal deed hij uitspraken over Amerikaanse mythologie, aantasting van het milieu en massacultuur.
• Wat is het beroemdste werk van Allan D'Arcangelo?+

  Hoewel het moeilijk is één ‘beroemdste werk’ aan te wijzen, is Allan D’Arcangelo misschien vooral bekend om zijn popartschilderijen met beelden van Amerikaanse snelwegen en reclame. Zijn stijl bestaat vaak uit vereenvoudigde, scherp omlijnde vormen en een beperkt palet, geïnspireerd op de beeldtaal van verkeersborden en billboards. In zijn werk onderzocht hij vaak consumentencultuur, technologie en de Amerikaanse ervaring. Voorbeelden zijn zijn reeks snelwegschilderijen, zoals Full Moon and Speed of Light (1964^[1]), die de strakke, grafische kwaliteit van beelden langs de weg vastlegt. Ook maakte hij werken over eigentijdse politieke en sociale kwesties, zoals Life-Span No. 3 (Marilyn Monroe) (1967), een variabel schilderij met olieverf en email op een foto en vinyl. In zijn werk verwerkte D’Arcangelo vaak magnetische elementen, waardoor veranderlijke opstellingen en interactie met de kijker mogelijk waren. Dit weerspiegelt zijn belangstelling voor de veranderlijke aard van waarneming en de invloed van massamedia op het moderne leven.
• Wat moet ik weten over de prints van Allan D'Arcangelo?+

  Allan D’Arcangelo (1930^[1]–1998^[1]) was een Amerikaanse popartkunstenaar, bekend om zijn zeefdrukken. Hij studeerde aan het Carnegie Institute of Technology en liep later stage in een drukkerij. Zijn prenten bevatten vaak geometrische vormen met scherpe randen en vlakke kleurvlakken. Deze elementen scheppen een gevoel van diepte en beweging. In zijn werk verwerkte hij vaak beelden van Amerikaanse snelwegen, reclame en op-art. Hij was geïnteresseerd in de invloed van tekens en symbolen op de waarneming. In zijn reeks Proposition 1 (1963^[1]) gebruikte hij het moiré-effect, een optische illusie die beweging suggereert. Andere bekende prenten zijn zijn snelwegserie, met verkeersborden en landschappen gezien vanuit een rijdende auto. Deze werken onderzoeken de relatie tussen technologie, waarneming en het Amerikaanse landschap. Zijn prenten bevinden zich in de collecties van Museum of Modern Art, Whitney Museum of American^[1] Art en andere grote instellingen.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Allan D'Arcangelo?+

  Allan D’Arcangelo wordt geassocieerd met de popart, een stroming die in de jaren 1950^[1] in Groot-Brittannië ontstond en zich begin jaren 1960 naar de Verenigde Staten verspreidde. Popart ontleende inspiratie en motieven aan de massacultuur, industriële massaproductie, reclame en media. De kunst verwerkte vaak beelden en technieken uit advertenties, stripboeken en andere vormen van populaire cultuur. Popart bracht tekens, symbolen, metaforen, toespelingen, illusies en figuratieve beelden terug, in tegenstelling tot de abstracte en reducerende werken van de naoorlogse avant-garde. Kunstenaars als Andy Warhol en Roy Lichtenstein namen alledaagse thema’s over, van politiek tot roddel, en maakten er door vereenvoudiging, vergroting en herhaling triviale clichés van. Britse popartkunstenaars als Richard Hamilton kozen vaak voor een maatschappijkritische benadering en karikaturiseerden consumentisme en mode.
• Welke technieken of materialen gebruikte Allan D'Arcangelo?+

  Er is weinig informatie over de specifieke technieken van Allan D’Arcangelo, maar we kunnen wel ingaan op schildertechnieken en materialen die in die periode gebruikelijk waren. Kunstenaars beginnen vaak met het voorbereiden van het doek. Ze spannen het materiaal op, brengen een grondlaag gesso aan (een mengsel met witte verf) en schuren het oppervlak soms voor een gladde afwerking. Olieverf is een gebruikelijk medium; kunstenaars kunnen die verdunnen met oplosmiddelen of mengen met mediums als was en terpentijn om de consistentie en droogtijd te veranderen. Verschillende soorten penselen, van rond en plat tot kattentong, geven elk een ander effect. Met paletmessen kun je verf ook aanbrengen en bewerken om textuur te creëren. Technieken zijn onder meer alla prima (direct schilderen, voltooid in één sessie), impasto (dikke verflaag voor textuur) en scumbling (een gebroken kleurlaag aanbrengen). Acrylverf is een andere mogelijkheid en droogt sneller. Uiteindelijk hangt de keuze van materialen en technieken af van het gewenste resultaat en de persoonlijke voorkeur van de kunstenaar.
• Waar stond Allan D'Arcangelo om bekend?+

  Allan D’Arcangelo (1930^[1]–1998^[1]) was een Amerikaanse popartkunstenaar, bekend om zijn schilderijen met harde contouren. Hij ontleende beelden aan reclame, verkeersborden en andere bronnen. Zijn werk onderzocht vaak het moderne leven, technologie en het Amerikaanse landschap. D’Arcangelo studeerde aan de Art Academy of Chicago voordat hij eind jaren 1950^[1] naar New York verhuisde. Daar kwam hij in aanraking met de opkomende popartbeweging. In zijn vroege werken verwerkte hij elementen uit stripverhalen en verwijzingen naar de massamedia. In de jaren 1960 ontwikkelde hij zijn kenmerkende stijl met vereenvoudigde vormen, krachtige kleuren en vlakke partijen. Op zijn werk stonden vaak snelwegborden en symbolen, zoals in *Full Moon and Green Light* (1965), die de groeiende dominantie van de autocultuur weerspiegelden. Ook liet hij zich inspireren door op-art en geometrische abstractie. Later in zijn loopbaan maakte hij een reeks schilderijen naar romans van Thomas Hardy. Die behielden zijn harde stijl, maar verkenden literaire en historische onderwerpen. Hij bleef zijn werk exposeren en geldt als een belangrijke figuur binnen de popart.
• Wanneer leefde en werkte Allan D’Arcangelo?+

  Allan D’Arcangelo werd in 1930^[1] geboren in Buffalo, New York. Hij wordt geassocieerd met de popartbeweging. Hij studeerde aan de School of the Art Institute of Chicago, waar hij tot 1958^[1] bleef. In 1960 verhuisde hij naar New York. Daar sloot hij zich aan bij een kring kunstenaars die zich afzette tegen het abstract expressionisme. In zijn werk gebruikte D’Arcangelo vaak beelden van Amerikaanse snelwegen, verkeersborden en populaire cultuur. Zijn schilderijen en prenten kregen in de jaren 1960 en 1970 erkenning. Hij exposeerde veel in de Verenigde Staten en Europa. Zijn werk is opgenomen in de collecties van grote musea, waaronder het Museum of Modern Art en het Whitney Museum of American^[1] Art in New York. Allan D’Arcangelo stierf in 1998^[1].
• Waar kan ik het werk van Allan D'Arcangelo zien?+

  Kunstwerken van Allan D’Arcangelo zijn in verschillende musea te zien. In de Verenigde Staten zijn dat Metropolitan Museum of Art (New York), Museum of Modern Art (New York), Los Angeles County Museum of Art, Minneapolis Institute of Arts, Virginia Museum of Fine Arts (Richmond), Charles Hosmer Morse Museum of American^[1] Art (Winter Park, Florida) en het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach). In Canada bevinden werken van D’Arcangelo zich in Art Gallery of Ontario (Toronto) en Mackenzie Art Gallery (Regina, Saskatchewan). In het Verenigd Koninkrijk is zijn werk te vinden in Victoria & Albert Museum (Londen), Brighton Museum & Art Gallery, Geffrye Museum (Londen), Manchester Art Gallery en National Museums of Scotland (Edinburgh).
• Wie werd door Allan D'Arcangelo beïnvloed?+

  Het is moeilijk vast te stellen welke kunstenaars rechtstreeks door Allan D'Arcangelo zijn beïnvloed. De beschikbare teksten bespreken geen directe invloed van D'Arcangelo op andere kunstenaars. Wel gaan ze in op de invloed van enkele tijdgenoten en de kunststromingen waarmee hij verbonden was. Zo beïnvloedde beeldhouwer David Smith Anthony Caro. Caro gaf van 1963^[1] tot 1965 les aan Bennington College in Vermont; mogelijk werd Smiths Cubi XXIII uit 1964-65 in die periode door Caro beïnvloed. Frank O'Hara waardeerde de poëzie van William Carlos Williams. O'Hara, Leroi Jones (Amiri Baraka), James Schuyler en Kenneth Koch verwijzen in hun uitspraken naar elkaar. Robert Rauschenberg combineerde Jackson Pollocks druppeltechniek met het raster van het analytisch kubisme.
• Wie beïnvloedde Allan D'Arcangelo?+

  Allan D’Arcangelo (1930^[1]–1998^[1]) was een Amerikaanse popartkunstenaar wiens werk thema’s als technologie, vooruitgang en het eigentijdse Amerikaanse leven behandelde. Verschillende kunstenaars en stromingen beïnvloedden zijn ontwikkeling. Aan het begin van zijn loopbaan werd hij beïnvloed door het abstract expressionisme. Daarna ontwikkelde hij een stijl met elementen van hard-edge-schilderkunst en popart. Zijn rijpe werk combineert vaak vlakke kleurvlakken met vereenvoudigde silhouetbeelden, wat een eigen, herkenbare stijl oplevert. De kunstenaar noemde zelf billboards en verkeersborden als invloeden. Deze alledaagse voorwerpen bepaalden zijn composities en zijn belangstelling voor de beeldtaal van het moderne Amerika. De strakke lijnen en krachtige kleuren van commercieel ontwerp zijn in zijn prenten en schilderijen te zien. Ook hield D’Arcangelo zich bezig met kunst uit het verleden. Hij bewonderde vroege Italiaanse renaissanceschilders als Paolo Uccello. Hun invloed is zichtbaar in zijn gebruik van perspectief en geometrische vormen. Zijn werk geeft commentaar op de moderne samenleving, bezien door de lens van kunstgeschiedenis en populaire cultuur.
• Wie was Allan D'Arcangelo?+

  Allan D’Arcangelo (1930^[1]–1998^[1]) was een Amerikaanse popartkunstenaar, vooral bekend om zijn zeefdrukken en schilderijen. In zijn werk combineerde hij vaak hard-edge-abstractie met Amerikaanse iconografie. Hij werd geboren in Buffalo, New York, en studeerde aan de Art Academy of Chicago. Daarna reisde hij veel door Europa. Vroege invloeden waren onder meer de Italiaanse renaissance, vooral het werk van Piero della Francesca. Begin jaren 1960^[1] ontwikkelde D’Arcangelo zijn volwassen stijl en begon hij snelwegborden en beelden van de weg in zijn composities te verwerken. Met vereenvoudigde vormen en vlakke kleurpartijen verkenden deze werken thema’s als beweging, afstand en het Amerikaanse landschap. Een voorbeeld is zijn serie Highway U.S. 1. Gedurende zijn loopbaan experimenteerde hij met verschillende media en maakte hij prenten, schilderijen en beeldhouwwerk. Hij had solotentoonstellingen bij Fischbach Gallery in New York en bij andere galerieën internationaal. Zijn werk bevindt zich in de collecties van het Museum of Modern Art, het Whitney Museum of American^[1] Art en andere grote instellingen.
• Waarom zijn de werken van Allan D'Arcangelo vandaag belangrijk?+

  Allan D’Arcangelo (1930^[1]–1998^[1]) wordt herinnerd om zijn popartschilderijen en -prenten. Hij combineerde elementen van hard-edge-abstractie met beelden uit het Amerikaanse weglandschap. Zijn vroege werk uit de jaren 1960^[1] behandelde eigentijdse kwesties. Zo ging zijn reeks *Kennedy and King* (1964) over politieke moorden. Andere schilderijen, zoals *Madonna and Child* (1963), eigenden zich religieuze beeldtaal toe. Zijn werk had vaak een afgeplat perspectief, gecombineerd met vereenvoudigde vormen en krachtige kleuren. Later nam D’Arcangelo afstand van uitgesproken sociaal commentaar en onderzocht hij ruimte en technologie. Zijn reeks *Landscape Screens* (1966–1968^[1]) gebruikte snelwegbeelden, die een gevoel van beweging en snelheid oproepen en de veranderende Amerikaanse omgeving weerspiegelen. Zijn kenmerkende stijl vermengt popart met elementen van het minimalisme. Zijn prenten en schilderijen geven commentaar op de Amerikaanse cultuur tijdens de Koude Oorlog. Zijn werk bevindt zich in belangrijke museumcollecties, waaronder die van het Museum of Modern Art en het Whitney Museum of American^[1] Art in New York.