Alice Boughton

Alice Boughton staat bekend om haar portretfotografie, waaronder portretten van Eugene O’Neill, William Butler Yeats en Robert Louis Stevenson. Ze maakte ook naakten van vrouwen in allegorische omgevingen en studies van kinderen. In 1928^[1] publiceerde ze Photographing the Famous.

Het is moeilijk één werk aan te wijzen als Alice Boughtons ‘beroemdste’. Ze was een productieve fotografe en haar bekendheid berust op verschillende aspecten van haar loopbaan. Boughton (1866^[1]–1949) was een Amerikaanse fotografe die bekendstond om haar betrokkenheid bij de Photo-Secession-beweging. Ze onderzocht uiteenlopende stijlen, waaronder picturalisme en portretfotografie. Haar portretten van literaire en theatrale figuren, zoals Ezra Pound, Robert Louis Stevenson en Eleonora Duse, trokken de aandacht. Ze maakte ook allegorische en mythologische beelden, vaak met naakte vrouwen in een natuurlijke omgeving. Deze beelden verkenden schoonheid, natuur en het vrouwelijk lichaam. Tijdens haar leven werd haar werk tentoongesteld in galerieën en fotografietijdschriften. Ze droeg bij aan de ontwikkeling van artistieke fotografie in het begin van de 20e eeuw.

Houd bij de prenten van Alice Boughton enkele aspecten van grafische kunst in gedachten. Grafici beperken vaak het aantal afdrukken in een oplage. Dat is een keuze van de kunstenaar, geen technische vereiste. De maker markeert elke afdruk met een breuk, bijvoorbeeld 12/25. Het tweede getal (25) is de totale oplage; het eerste getal (12) is het volgnummer van die afdruk. Soms houdt de kunstenaar een deel achter als kunstenaarsproeven, aangeduid met AP. Oplagen worden vaak met potlood gesigneerd en genummerd. Claims over echtheid verhogen de waarde, dus commerciële verkopers moeten hun producten nauwkeurig beschrijven. Dat is vereist door de Britse Trade Descriptions Act van 1968. Een ‘originele prent’ is uitsluitend als prent bedacht en uitgevoerd, meestal in een genummerde oplage en gesigneerd door de kunstenaar. Elke afdruk in de oplage is een origineel, gedrukt van een plaat, steen, zeef of blok dat daarvoor is gemaakt. Er bestaat geen enkel origineel waarvan kopieën worden gemaakt. Elke prent wordt afzonderlijk geïnkt en afgedrukt; het is een meervoudig origineel medium.

Alice Boughton wordt geassocieerd met het picturalisme, een beweging die opkwam aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw. Picturalistische fotografen wilden fotografie als beeldende kunst erkend krijgen en met schilderkunst laten wedijveren, in plaats van haar alleen als middel voor nabootsing en reproductie te zien. Ze gebruikten verschillende technieken om schilderachtige effecten te bereiken. Ze gaven de voorkeur aan zachte focus, ‘artistieke’ lenzen voor optische effecten en ambachtelijke afdrukprocessen. Gomdruk en andere pigmentprocessen gaven foto’s een tastbare, materiële kwaliteit en onderscheidden ze van massaproductie. Doordat strakke ornamentiek ontbrak, konden fotografen hun beelden manipuleren en de kwaliteit van originele kunstwerken geven. Picturalisten kozen vaak portretten en landschappen als onderwerp, naar voorbeeld van traditionele genres in de schilderkunst. Ze vermeden daarbij vaak eigentijdse thema’s en zochten een tijdloos karakter. De Association Belge de Photographie (A.B.P.) omarmde het picturalisme en hield al in 1892^[1] tentoonstellingen van Britse kunstfotografie.

Alice Boughton was een fotografe die actief was in het begin van de 20e eeuw. Haar technieken draaiden om beeldopname, doka-processen en keuzes bij het afdrukken. Om fotografische technieken te begrijpen, moet je ook rekening houden met gebruikte materialen. Schilders gebruikten natuurlijke en chemische pigmenten in fresco, eitempera, aquarel en olieverf. Beeldhouwers gebruikten traditioneel materialen als hout, marmer en brons, maar hedendaagse kunstenaars werken ook met karton, plastic en gewone huishoudelijke voorwerpen. Technieken en processen beschrijven de verschillende werkwijzen in het creatieve proces. Bij schilderkunst beïnvloedt kennis dat olieverf dik in impasto of dun in glacis kan worden aangebracht hoe we het werk begrijpen. Penseelwerk kan fijn en verhuld zijn, dik met een paletmes zijn aangebracht of met een sjabloon zijn gemaakt. In de beeldhouwkunst is het belangrijk het verschil te kennen tussen hakken en modelleren, en tussen subtractieve processen (steen of hout verwijderen bij direct hakwerk), het additieve proces (modelleren in een zacht materiaal zoals klei), gieten (de verloren-wasmethode), assemblage en het ontbreken van een maakproces bij readymades en gevonden voorwerpen. In de architectuur moeten we kunnen herkennen of een gebouw steen voor steen is opgetrokken of grotendeels buiten de bouwplaats is geprefabriceerd en daarna naar de plek is verplaatst waar de onderdelen worden samengevoegd.

Alice Boughton (1866^[1]–1949) was een Amerikaanse fotografe die bekendstond om haar band met het picturalisme, een stijl die artistiek effect boven strikt realisme stelde. Ze begon haar fotografiecarrière in het begin van de jaren 1900^[1]. Ze werd lid van Alfred Stieglitz’ Photo-Secession, een invloedrijke groep die fotografie als beeldende kunst bevorderde. Haar werk kenmerkte zich vaak door zachte focus, suggestieve belichting en geposeerde figuren, soms met symbolische elementen. Boughton maakte portretten, figuurstudies en allegorische scènes. Onder haar modellen waren dansers, kunstenaars en leden van de artistieke kringen van New York. Sommige beelden waren geïnspireerd door literatuur, mythologie en klassieke kunst. Ze experimenteerde ook met alternatieve afdrukprocessen, zoals gomdruk en platinadruk, om specifieke tonale kwaliteiten te bereiken. Later in haar loopbaan omarmde ze het modernisme, maar haar vroege picturalistische werk blijft het bekendst.

Alice Boughton was een Amerikaanse fotografe die leefde van 1866^[1] tot 1949. Ze staat bekend om haar band met de Photo-Secession-beweging, die fotografie als beeldende kunst bevorderde. Haar artistieke loopbaan begon met een studie schilder- en tekenkunst aan de Art Students League of New York. Al snel raakte ze echter geïnteresseerd in fotografie en sloot ze zich in 1904^[1] aan bij de Photo-Secession, opgericht door Alfred Stieglitz. Boughtons werk omvatte uiteenlopende onderwerpen, waaronder portretten, allegorische scènes en naakten. In haar portretten staan vaak prominente figuren uit de artistieke en literaire kringen van haar tijd. Ze maakte ook foto’s geïnspireerd door mythologie en literatuur en gebruikte vaak zachte focus en suggestieve belichting voor een sfeervol effect. Gedurende haar loopbaan exposeerde ze haar foto’s veelvuldig, zowel in de Verenigde Staten als internationaal. Haar werk is opgenomen in collecties van grote musea, waaronder het Metropolitan Museum of Art en het George Eastman Museum. Ze bleef fotograferen tot haar dood in 1949 en liet een omvangrijk oeuvre na dat haar artistieke visie en technische vaardigheid weerspiegelt.

Foto’s van Alice Boughton zijn op verschillende plaatsen te zien. In de Verenigde Staten zijn dat onder meer het Metropolitan Museum of Art (New York), het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art (New York), het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond), het Charles Hosmer Morse Museum of American^[1] Art (Winter Park, Florida) en het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach). Buiten de Verenigde Staten is haar werk te zien in het Royal Ontario Museum (Toronto). Ook het Art Institute of Chicago bezit mogelijk werk van haar. In het Verenigd Koninkrijk kunnen ook het Brighton Museum & Art Gallery, het Geffrye Museum (Londen), de Manchester Art Gallery, de National Museums of Scotland (Edinburgh) en het Victoria & Albert Museum (Londen) werk van haar hebben.

Alice Boughton (1866^[1]–1949) was een Amerikaanse fotografe die verbonden was aan de Photo-Secession-beweging. Haar werk is van belang door de verkenning van allegorische en symbolistische thema’s, vaak met vrouwelijke figuren in klassieke of mythische omgevingen. Ze gebruikte vaak zachte focus en suggestieve belichting, waardoor een dromerige sfeer ontstond. Deze esthetiek sluit aan bij het picturalisme, dat fotografie tot beeldende kunst wilde verheffen. Haar werk biedt inzicht in de artistieke trends van het begin van de 20e eeuw, toen fotografen de grenzen van het medium actief ter discussie stelden. Haar portretten, figuurstudies en allegorische scènes weerspiegelen haar belangstelling voor mythologie, literatuur en het vrouwelijk lichaam. Ze liet zich onder meer inspireren door de prerafaëlitische kunst. Haar foto’s geven een indruk van de culturele en artistieke waarden van haar tijd, met name van de verbeelding van vrouwen en het streven naar esthetische schoonheid.

Alice Boughton werd geboren in 1866^[1]. Alice Boughton stierf in 1943^[1], 77 jaar oud.

Alice Boughton overleed in 1943^[1] op 77-jarige leeftijd.