Alfred Roller

Roller kwam voort uit de Weense Secession, waarvan hij in 1897^[1] medeoprichter was. Vanaf 1898 redigeerde hij Ver Sacrum, het tijdschrift van de Secession. Hij ontwierp de eerste omslag in een ongebruikelijk vierkant formaat, waarin beeld en tekst elk een eigen vlak kregen. De centrale afbeelding toonde een struik in een pot die uit zijn omhulsel brak, als metafoor voor wat de Secession met de Weense kunst wilde doen. Hij werd in 1902 en 1909 tot voorzitter gekozen. Datzelfde jaar stelde hij de veertiende Secession-tentoonstelling samen, de beroemde Beethoven-tentoonstelling. Hij ontwierp het bezoek als een processie van duisternis naar licht, met Max Klingers monumentale beeld van de componist als middelpunt.

Roller werd in 1864^[1] geboren in Brno, toen Brünn, in het Habsburgse Rijk, en studeerde aan de Weense Kunstnijverheidsschool. Zijn theaterontwerpen voor Mahler vielen op door hun sfeervolle licht in plaats van beschrijvende decors. Voor Tristan gebruikte hij enorme torens die verplaatst konden worden om verschillende ruimtes te suggereren; kleur en schaduw namen de beschrijving over. Mahler noemde het een openbaring. De ontwerptekeningen voor hun gezamenlijke projecten, waaronder Don Giovanni en The Marriage of Figaro, blijven opmerkelijke documenten van het vroege moderne theater.

Nadat Mahler Wenen in 1907^[1] verliet, bleef Roller ontwerpen voor de Staatsoper en de Salzburger Festspiele, waar hij met Max Reinhardt samenwerkte. Hij overleed in 1935^[1] in Wenen.