Albert Edelfelt

Albert Edelfelt wordt doorgaans met het realisme geassocieerd, een kunststroming die rond het midden van de 19e eeuw in Frankrijk opkwam. Realistische kunstenaars geloofden dat alleen de eigentijdse wereld werkelijk ‘echt’ was. Ze richtten zich op mensen en gebeurtenissen uit hun eigen tijd en vermeden historische of fictieve onderwerpen, omdat die niet rechtstreeks waarneembaar waren. Gustave Courbet, een vooraanstaand realist, wilde het dagelijks leven nauwkeurig weergeven, met inbegrip van arbeiders en boeren. Het realisme bracht een heroverweging van de doelen van de schilderkunst met zich mee en betekende een breuk met het illusionisme. Door de manier waarop ze verf en compositie toepasten, vestigden realisten de aandacht op schilderkunst als beeldende constructie. Ook de jongere schilder Édouard Manet droeg bij aan de formulering van realistische principes; hij beeldde vaak het dagelijks leven in het geïndustrialiseerde Parijs af.

Albert Edelfelts technieken omvatten zowel aquarel als olieverf; hij lijkt open te hebben gestaan voor experimenten met verschillende materialen. Wanneer hij met olieverf werkte, begon Edelfelt, net als veel kunstenaars, met een overeenkomst waarin materiaal, tijdschema en betaling werden vastgelegd. Het atelier had waarschijnlijk ramen op het noorden om het licht optimaal te benutten. Omdat olieverf langzaam droogde, waren er vermoedelijk meerdere werken tegelijk in uitvoering. Assistenten hielpen met uiteenlopende taken, van schoonmaken tot verf bereiden. Als drager gebruikten kunstenaars vaak kleine panelen voor schetsen, vooral van straat- en zeegezichten. Grotere werken en portretten werden doorgaans op doek gemaakt, gekozen vanwege de textuur. Sommige kunstenaars brachten dunne gronderingen aan om de textuur van het doek te behouden; anderen lijmden een fijn doek op een grover doek om het uiterlijk van oudere schilderijen na te bootsen. Gronderingen waren belangrijk: sommige kunstenaars gebruikten kant-en-klare witte grond, terwijl anderen voor direct schilderen de voorkeur gaven aan een lichtgrijze imprimatura van olieverf. Donkerder grijze gronderingen werden gebruikt om clair-obscureffecten te creëren.

Albert Edelfelt (1854–1905) was een Finse schilder, bekend om zijn realistische en naturalistische werk. Tijdens zijn leven verwierf hij aanzienlijke erkenning in Finland en internationaal. Zijn kunst verbeeldde vaak scènes uit de Finse geschiedenis en het plattelandsleven. Ook schilderde hij portretten van prominente personen. Zijn stijl wordt gekenmerkt door aandacht voor detail en het vermogen de sfeer van zijn onderwerpen vast te leggen. Enkele bekende schilderijen zijn Queen Bianca (1877), een historieschilderij, en The Luxembourg Gardens (1887), een scène uit het Parijse leven. Hij illustreerde ook The Tales of Ensign Stål van Johan Ludvig Runeberg, een verzameling patriottische gedichten die belangrijk is voor de Finse nationale identiteit. Edelfelts werk droeg bij aan de ontwikkeling van de Finse kunst en hielp de Finse cultuur in het buitenland onder de aandacht te brengen. Hij was een van de eerste Finse kunstenaars die internationale erkenning kregen.

Albert Edelfelt werd op 21 juli 1854 geboren in Borga, Finland, en stierf op 18 augustus 1905 in Haikko, Finland. In 1880 begon Edelfelt serieus te schilderen. In 1881 ging hij naar de Koninklijke School voor Ontwerpen, waar hij lessen in tekenen naar waarneming en boetseren volgde. In 1882 huurde hij met zes collega-kunstenaars een atelier; hun werk stond onder toezicht van de schilder Christian Krohg. In 1883 nam Edelfelt deel aan zijn eerste groepstentoonstelling in Oslo. Later dat jaar bezocht hij Frits Thaulows ‘openluchtschool’ in Modum. In 1884 verkeerde hij in de bohémienkring van naturalistische schilders en schrijvers in Noorwegen, die de avant-garde vormde. In 1885 reisde hij drie weken naar Parijs en bezocht hij de Salon en het Louvre. Manet maakte bijzonder veel indruk op hem. Na de zomer keerde hij terug naar Oslo om aan drie van zijn belangrijkste werken te beginnen: *The Sick Child*, *The Morning After* en *Puberty*.

Een volledig overzicht van galerieën met werk van Albert Edelfelt is niet beschikbaar, maar sommige musea met collecties negentiende-eeuwse Europese kunst kunnen schilderijen van hem bezitten. In Europa omvat het Musée d’Orsay in Parijs werken van Bazille, Boudin, Cassatt, Van Gogh, Manet, Millet, Morisot, Orpen, Pissarro, Renoir, Signac en Sisley. De National Gallery of Scotland in Edinburgh bezit werk van Bellotto, Elsheimer, Massys, Raeburn, Ramsay, Titian en Wilkie. De National Gallery of Wales in Cardiff heeft werk van Wilson. Het Statens Museum for Kunst^[6] in Kopenhagen bezit schilderijen van Kroyer. In de Verenigde Staten zijn ook het Metropolitan Museum of Art in New York, het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art in New York en het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond mogelijk het onderzoeken waard.

Albert Edelfelt was een Finse schilder. Hoewel passage 2 vermeldt dat Chagall Finland nooit bezocht, was Edelfelt Fins. Sulho Sipilä raakte sterk geïnspireerd door de Russische tentoonstelling die in 1916 in Helsinki plaatsvond. Door de revolutie kwam het contact tussen de Finse en Russische kunst tot stilstand. Fernand Léger bezocht Finland in 1937 voor een tentoonstelling en gaf een lezing in Helsinki. Alvar Aalto en Maire Gullichsen namen actief deel aan de voorbereidingen voor de eerste tentoonstelling van het Guggenheim Museum daar. Passage 3 vermeldt dat Alberto Giacometti in 1966 in Zwitserland stierf. Albert Gleizes werd in 1881 in Parijs geboren, werkte in het textielontwerpatelier van zijn vader en stichtte later een kunstenaarsgemeenschap buiten Parijs. Wassily Kandinsky werd in 1866 in Moskou geboren, studeerde rechten en economie en gaf later les aan het Bauhaus. Passage 5 vermeldt dat Ernst Ludwig Kirchner architectuur studeerde in Dresden en schilderkunst in München voordat hij Die Brücke in Dresden oprichtte.

Het is lastig om kunstenaars aan te wijzen die rechtstreeks door Albert Edelfelt zijn beïnvloed. Enige context kan echter nuttig zijn. In Rusland kreeg Scandinavische kunst onder modernisten voet aan de grond. Dat suggereert dat Edelfelts werk als Scandinavische kunstenaar mogelijk enige invloed had op de Russische kunstwereld van het begin van de 20e eeuw. Hongaarse critici merkten op dat Béla Iványi-Grünwald Gauguin imiteerde. Een criticus grapte dat Gauguin Samoanen op Tahiti schilderde, terwijl Iványi zigeuners in Tahitótfalu schilderde. De tentoonstelling French Masters van december 1907 introduceerde het impressionisme in Hongarije. Simon Hollósy was de enige plaatselijke kunstenaar die eraan deelnam. Het evenement liet het kunstminnende publiek kennismaken met moderne westerse stromingen en bevorderde de ontwikkeling van de moderne Hongaarse kunst.

Albert Edelfelts artistieke ontwikkeling werd door verschillende factoren beïnvloed, vooral in zijn vormende jaren. In 1869 begon hij privéles in kunst bij Adolf von Becker. Later bezocht hij de Tekenschool van de Finse Kunstvereniging, waar Carl Sjöstrand hem van 1871 tot 1873 lesgaf. In 1873 verhuisde Edelfelt naar Antwerpen en studeerde hij aan de Académie Royale des Beaux-Arts. Daarna ging hij naar Parijs, waar hij in 1874 aan de École Nationale des Beaux-Arts begon. Hij studeerde bij Jean-Léon Gérôme, een schilder en beeldhouwer die bekendstond om zijn academische stijl en oriëntalistische thema's. Edelfelt bewonderde Jules Bastien-Lepage, een Franse naturalistische schilder. Diens invloed is zichtbaar in Edelfelts schilderijen en plein air en in zijn aandacht voor realistische weergaven van het plattelandsleven. Ook toont Edelfelts werk dat hij op de hoogte was van de eigentijdse Franse schilderkunst.

Albert Edelfelt was een Finse kunstenaar die internationale erkenning verwierf. Hij studeerde in Parijs en schilderde Finse onderwerpen met de Franse naturalistische techniek. Hij staat bekend om zijn schilderijen van vissers, kinderen in het zonlicht en historische en religieuze scènes.

Albert Edelfelt (1854–1905) was een Finse schilder, bekend om zijn realistische stijl en zijn vermogen de geest van zijn tijd te vangen. Zijn werken bieden inzicht in het culturele en sociale leven van Finland en Europa aan het einde van de 19e eeuw. Zijn portretten, zoals die van Louis Pasteur en Aino Ackté, geven een inkijk in het leven van prominente personen uit die tijd. Zijn afbeeldingen van Finnen, met name in werken als The Women of Ruokolahti, weerspiegelen de nationaal-romantische beweging en het groeiende Finse identiteitsbesef. Edelfelts artistieke verkenningen sluiten ook aan bij bredere Europese ontwikkelingen. De ambiguïteit in kunst van rond 1900 geldt als een belangrijke aanwijzing voor de opkomst van het modernisme. Deze benadering nodigt kijkers uit zelf gedachten en gevoelens in te brengen bij het zoeken naar mogelijke betekenissen. Kunstenaars maakten het publiek tot actieve deelnemers aan de totstandkoming van kunst. Zijn schilderijen blijven relevant vanwege hun historische waarde, artistieke vaardigheid en verkenning van individuele en nationale identiteit. Ze bieden een venster op een ingrijpende periode in de Europese geschiedenis.

Albert Edelfelt werd geassocieerd met de stroming van het realisme.

Albert Edelfelt overleed in 1905 op 51-jarige leeftijd.