1940–2016 · Iraans[2]
Abbas Kiarostami
- poëziefilm
- Minimalisme
Abbas Kiarostami bracht het eerste decennium van zijn loopbaan door met het maken van korte educatieve films voor het Iraanse Instituut voor de Intellectuele Ontwikkeling van Kinderen en Jongvolwassenen. Tussen 1970[2] en 1992 maakte hij er meer dan veertig. Dit onwaarschijnlijke leertraject, met krappe budgetten en censuurbeperkingen, vormde een filmbenadering die later vergelijkingen met de grootste Europese arthouse-regisseurs zou opleveren.
Biografie
Kiarostami werd in 1940[2] in Teheran geboren en studeerde schilderkunst aan de Faculteit Beeldende Kunsten van de Universiteit van Teheran, voordat hij overstapte naar grafisch ontwerp en reclame. Via het kinderinstituut ging hij films maken. Daar maakte hij The Bread and Alley (1970[2]), een film van tien minuten over een jongen, een hond en een stuk brood. De eenvoud misleidde: Kiarostami ontwikkelde al zijn kenmerkende methode om gewone situaties met buitengewoon geduld te observeren.
De Koker-trilogie (Where Is the Friend’s Home?, And Life Goes On, Through the Olive Trees) vestigde begin jaren 1990[2] zijn internationale reputatie. Taste of Cherry won in 1997 de Gouden Palm in Cannes. Dat verdeelde de critici: sommigen zagen een meditatie over sterfelijkheid, anderen over verveling. Kiarostami leek zich om dat onderscheid niet te bekommeren.
In zijn latere jaren werkte hij steeds vaker met fotografie en installatiekunst. Zijn sneeuwfoto’s van Iraanse landschappen, gemaakt vanuit autoramen tijdens lange ritten, brachten het medium terug tot compositie en licht. Hij exposeerde in het Victoria and Albert Museum[1] en in galeries in heel Europa. Hij stierf in 2016[2] in Parijs, nadat hij zijn laatste jaren tussen Frankrijk en Iran had doorgebracht.
Tijdlijn
- 1940Geboren in Teheran, Iran.
- 1970Maakte The Bread and Alley voor het kinderinstituut.
- 1970Begon korte educatieve films te maken.
- 1990Vestigde zijn internationale reputatie met de Koker-trilogie.
- 1992Maakte meer dan veertig korte educatieve films.
- 1997Won de Gouden Palm in Cannes voor Taste of Cherry.
- 1997Taste of Cherry verscheen.
- 2016Stierf in Parijs, Frankrijk
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Verwante kunstenaars
Veelgestelde vragen
Waar staat Abbas Kiarostami om bekend?
Abbas Kiarostami staat bekend om zijn films, vooral de Koker-trilogie (Where Is the Friend’s Home?, And Life Goes On, Through the Olive Trees). Zijn film Taste of Cherry uit 1997[2] won de Gouden Palm in Cannes.Wat is het beroemdste werk van Abbas Kiarostami?
Abbas Kiarostami (1940[2]–2016[2]) was een Iraanse filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en filmproducent. Hij stond bekend om zijn minimalistische stijl, kinderhoofdpersonen en het vermengen van fictie met documentairetechnieken. Hoewel hij in verschillende media veel werk maakte, is hij vooral bekend om zijn films. Close-Up (1990[2]) kreeg internationale aandacht door het verhaal over impersonatie en werkelijkheid. De Koker-trilogie — Where Is the Friend’s Home? (1987), And Life Goes On (1992) en Through the Olive Trees (1994) — onderzocht gemeenschap en veerkracht na een aardbeving. Taste of Cherry (1997) won de Gouden Palm van het filmfestival van Cannes. The Wind Will Carry Us (1999) zette zijn verkenning van het Iraanse plattelandsleven voort. Taste of Cherry geldt vaak als zijn meest gevierde film vanwege de lovende kritieken en de prijs. Ook Close-Up blijft belangrijk en beïnvloedde filmmakers met zijn metanarratieve benadering.Wat moet ik weten over de prints van Abbas Kiarostami?
Abbas Kiarostami (1940[2]–2016[2]) was een Iraanse filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en producent. Zijn werk onderzocht vaak identiteit, werkelijkheid en de menselijke conditie, meestal met minimalistische technieken. Zijn fotografische prenten delen die eigenschappen en zijn vaak verwant aan, of afgeleid van, zijn films. Ze bestaan uit losse foto’s of zijn gepresenteerd als tweeluiken of drieluiken. Soms werden de fotografische edities geproduceerd voordat de films zelf waren voltooid. Dat leverde vooraf inkomsten op en sloot aan bij de bloeiende markt voor hedendaagse fotografie. De editieaanduiding staat linksonder op de prent als een paar cijfers: het nummer van de prent en dat van de oplage, gescheiden door een kort streepje. De titel staat midden onderaan en de signatuur rechtsonder. Oplageaanduidingen zijn altijd met potlood gesigneerd.Tot welke stijl of stroming behoorde Abbas Kiarostami?
Abbas Kiarostami (1940[2]–2016[2]) was een Iraanse filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en producent. Hij wordt vaak verbonden met de Iraanse New Wave, een beweging die in de jaren 1960[2] begon. Films uit deze stroming hebben vaak een poëtische en filosofische toon, gebruiken realisme en naturalistisch acteren en behandelen geregeld sociale en politieke kwesties, soms via allegorie en symboliek om censuur te omzeilen. Kiarostami’s werk deelt veel van deze kenmerken. Zijn films vervagen vaak de grens tussen fictie en documentaire; hij werkte geregeld met niet-professionele acteurs en op locatie. Voorbeelden zijn *Close-Up* (1990), dat een echte gebeurtenis reconstrueert, en *Through the Olive Trees* (1994), over het maken van zijn eerdere film *And Life Goes On* (1992). Deze technieken sluiten aan bij de nadruk van de New Wave op realisme en haar breuk met traditionele filmconventies. Zijn minimalistische stijl, aandacht voor het dagelijks leven en vernieuwende vertelstructuren hadden grote invloed op de wereldcinema.Welke technieken of materialen gebruikte Abbas Kiarostami?
Abbas Kiarostami was filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en kunstenaar. Zijn technieken verschilden per medium. In de schilderkunst is techniek meer dan alleen een methode: het is de organisatie en vormgeving van grondstoffen om artistieke bedoelingen te verwezenlijken. Sommige kunstenaars werken intuïtief; anderen beginnen met ideeën en gevoelens en gebruiken vervolgens vakmanschap om die uit te drukken. Materialen als doek, stuc, papier, steen en glas beïnvloeden de oppervlaktekenmerken van een werk. Textuur kan elementen ondersteunen of ermee contrasteren en zo variatie bieden. Ook de materialen en werktuigen waarmee de materiële vorm van elementen wordt gemaakt, zijn belangrijk. Kennis van materialen is nodig voor zowel productie als dematerialisering.Waar stond Abbas Kiarostami om bekend?
Abbas Kiarostami (1940[2]–2016[2]) was een Iraanse filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en producent. Vanaf de jaren 1970[2] was hij actief en hij stond bekend om zijn minimalistische esthetiek en poëtische vertelwijze. Hij gebruikte vaak eenvoudige, directe beelden waaraan hij meerdere betekenislagen gaf. Zijn films vervaagden geregeld de grens tussen fictie en documentaire en onderzochten identiteit, werkelijkheid en de menselijke conditie. Hij toonde vaak natuurlijke omgevingen en gewone mensen, en gaf de voorkeur aan lange takes en naturalistische dialogen. Zijn stijl is vergeleken met minimalistische kunst: elementen werden tot hun essentie teruggebracht. Hij zocht emotionele dimensies door voorwerpen licht te veranderen zonder hun oorspronkelijke functie aan te tasten. Zijn films kregen internationale erkenning en beïnvloedden filmmakers over de hele wereld.Wanneer leefde en werkte Abbas Kiarostami?
Abbas Kiarostami werd op 22 juni 1940[2] geboren in Teheran, Iran. Hij werd een belangrijke figuur in de Iraanse cinema en stond bekend om zijn minimalistische, humanistische manier van films maken. Zijn loopbaan omvatte meerdere decennia en begon eind jaren 1960[2]. Aanvankelijk werkte hij bij een kinderfilminstituut, waar hij zijn vaardigheden ontwikkelde en thema’s uit de Iraanse samenleving onderzocht. Zijn vroege werk richtte zich vaak op het leven van kinderen en hun omgang met de wereld. In de jaren 1980 en 1990 kreeg hij internationale erkenning met films als Where Is the Friend’s Home? (1987), Close-Up (1990) en Through the Olive Trees (1994). Deze films, die zich afspelen op het Iraanse platteland, onderzochten identiteit, werkelijkheid en menselijke relaties. Zijn werk vervaagde vaak de grens tussen fictie en documentaire en nodigde kijkers uit na te denken over filmische representatie. Hij bleef films maken die conventionele verteltechnieken uitdaagden en werkte internationaal, met opnamen in onder meer Italië en Japan. Abbas Kiarostami stierf op 4 juli 2016[2] in Parijs, Frankrijk; hij liet een oeuvre na met aanzienlijke invloed op de wereldcinema.Waar kan ik het werk van Abbas Kiarostami zien?
Werk van Abbas Kiarostami is te zien in verschillende openbare collecties wereldwijd, waaronder het British Museum in Londen, het Musée du Louvre in Parijs en het Metropolitan Museum of Art in New York. Zijn werk bevindt zich ook in het Los Angeles County Museum of Art, het Royal Ontario Museum in Toronto en het Seattle Art Museum. Andere musea zijn de Freer Gallery of Art en Arthur M. Sackler Gallery van het Smithsonian Institution in Washington, DC; het Calouste Gulbenkian Museum in Lissabon; en het Gemeentemuseum Den Haag. Verder wordt zijn werk bewaard in het Middle East Culture Centre in Tokio en het Staatsmuseum de Hermitage in Sint-Petersburg, Rusland. Sommige werken bevinden zich ook in particuliere collecties.Wie werd door Abbas Kiarostami beïnvloed?
Abbas Kiarostami (1940[2]–2016[2]) was een Iraanse filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en filmproducent. Zijn invloed is vooral zichtbaar in de cinema, al werd ook zijn fotografie geprezen. Zijn films gebruiken vaak neorealistische technieken, zoals niet-professionele acteurs en opnamen op locatie. Hij onderzocht geregeld thema’s als jeugd, identiteit en de grens tussen fictie en werkelijkheid. Critici wijzen op zijn invloed op de wereldcinema door zijn minimalistische stijl, met lange takes en naturalistische dialogen. Iraanse filmmakers die Kiarostami als invloed noemen zijn Jafar Panahi, Asghar Farhadi en Mania Akbari. Ook Nuri Bilge Ceylan uit Turkije, Cristian Mungiu uit Roemenië en Elia Suleiman uit Palestina erkennen zijn invloed op hun manier van films maken. Zijn invloed reikt verder dan het Midden-Oosten en Europa; ook Noord-Amerikaanse onafhankelijke filmmakers noemen hem als inspiratie. Filmopleidingen over de hele wereld bestuderen zijn films, waardoor zijn technieken en artistieke visie verder zijn verspreid.Wie beïnvloedde Abbas Kiarostami?
Abbas Kiarostami (1940[2]–2016[2]) was een Iraanse filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en filmproducent. Hoewel hij vooral bekend is om zijn films, werkte hij ook in andere media, waaronder fotografie. Specifieke invloeden op Kiarostami vaststellen is ingewikkeld, want zijn artistieke ontwikkeling werd door uiteenlopende factoren gevormd. Sommige commentatoren wijzen op de invloed van het Italiaanse neorealisme. Neorealistische films hebben vaak eenvoudige verhalen, naturalistisch acteren en aandacht voor het dagelijks leven. Die elementen zijn te zien in Kiarostami’s Where Is the Friend’s Home? (1987[2]), het eenvoudige verhaal van een kind dat het schrift van een klasgenoot probeert terug te brengen en zo verantwoordelijkheid en empathie onderzoekt. Zijn minimalistische stijl en realisme sluiten ook aan bij bredere tendensen in de auteurscinema. Zijn films vervagen vaak de grens tussen fictie en documentaire en nodigen kijkers uit de aard van de werkelijkheid zelf te bevragen. Deze benadering spreekt publiek en critici aan die geïnteresseerd zijn in experimentele, tot nadenken stemmende cinema.Wie was Abbas Kiarostami?
Abbas Kiarostami (1940[2]–2016[2]) was een Iraanse filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en producent. Hij stond bekend om minimalistische, humanistische films die vaak de grens tussen fictie en documentaire vervaagden. In de jaren 1960[2] begon hij met reclame- en educatieve kinderfilms. Daarna hielp hij bij de oprichting van een filmafdeling bij Kanun, het Instituut voor de Intellectuele Ontwikkeling van Kinderen en Jongvolwassenen. Zijn vroege werken omvatten The Traveller (1974) en First Case, Second Case (1979). In de jaren 1990 kreeg hij internationale erkenning met films als Where Is the Friend’s Home? (1987), Close-Up (1990), Life, and Nothing More... (1992) en Through the Olive Trees (1994). Deze films, soms de Koker-trilogie genoemd, onderzoeken jeugd, gemeenschap en de gevolgen van de aardbeving in Iran in 1990. Voor Taste of Cherry (1997), over sterfelijkheid en de waarde van het leven, won hij de Gouden Palm van het filmfestival van Cannes. Hij bleef films maken die vertelconventies uitdaagden, zoals The Wind Will Carry Us (1999) en Shirin (2008).Waarom zijn de werken van Abbas Kiarostami vandaag belangrijk?
Abbas Kiarostami (1940[2]–2016[2]) was een Iraanse filmregisseur, scenarioschrijver, fotograaf en producent. Zijn werk kreeg internationale erkenning om zijn unieke stijl en thematiek. Zijn films vervagen vaak de grens tussen fictie en documentaire. Hij gebruikte vaak niet-professionele acteurs en echte locaties en creëerde daarmee een gevoel van realisme en directheid. Zijn films onderzoeken identiteit, werkelijkheid en de menselijke conditie, vaak binnen de Iraanse samenleving. Zijn eenvoudige filmbenadering, met aandacht voor het dagelijks leven, had grote invloed op de hedendaagse cinema. Zijn films dagen conventionele vertelstructuren uit en nodigen kijkers uit actief met het verhaal mee te denken. Deze nadruk op deelname van het publiek en complexe thema’s maakt zijn werk relevant in de huidige wereld, waarin culturele identiteit, sociale kwesties en de aard van de werkelijkheid steeds terugkeren. Zijn werk ging voorbij aan conventionele ideeën over multiculturalisme en betrad een nieuwe dimensie van denken en praktijk.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Abbas Kiarostami.
- [1] museum Victoria and Albert Museum Gebruikt voor: museumcollecties.
- [2] Wikipedia Wikipedia: Abbas Kiarostami Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [3] boek Braun, Emily, 1957-; Asor Rosa, Alberto; Royal Academy of Arts (Great Britain), Italian art in the 20th century : painting and sculpture, 1900-1988 Gebruikt voor: biografie.
- [4] boek Masterpieces of western art : a history of art in 900 individual studies from the Gothic to the present day Gebruikt voor: biografie.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 9 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie