Waar Hilma af Klint te zien is

Het werk van Hilma af Klint is te zien in verschillende musea en openbare collecties wereldwijd, in Europa en Noord-Amerika. In Europa wordt haar werk bewaard in het Aarhus Kunstmuseum in Denemarken; Amos Andersonin Taidemuseo in Helsinki; Arkiv för Dekorativ Konst in Lund, Zweden; Fondation Maeght in Saint-Paul-de-Vence, Frankrijk; Fyns Stifts Kunstmuseum (Fyn County Museum of Fine Arts) in Odense, Denemarken; Graphische Sammlung Albertina in Wenen; Kunstmuseum Bern; Kunstmuseum Luzern; Louisiana Museum of Modern Art in Humlebæk, Denemarken; Malmö Museum in Zweden; Musée National d'Art Moderne, Centre Georges Pompidou in Parijs; Museum am Ostwall in Dortmund; Nasjonalgalleriet in Oslo; en Nationalmuseum in Stockholm. In de Verenigde Staten bevinden werken van af Klint zich in de collecties van het Art Institute of Chicago; Busch-Reisinger Museum van Harvard University in Cambridge, Massachusetts; Cincinnati Art Museum; Cleveland Museum of Art; Solomon R. Guggenheim Museum in New York; Metropolitan Museum of Art in New York; Museum of Modern Art in New York; en Museum of Art, Carnegie Institute in Pittsburgh.

Hilma af Klint werd in Zweden geboren en bracht haar vroege jeugd door op een marineacademie waar haar vader gestationeerd was.

Werk van Hilma af Klint is te zien bij de Hilma af Klint Foundation^[1], Glenstone^[2] en het Maritime Museum^[3].

Werk van Hilma af Klint is te zien bij de Hilma af Klint Foundation^[1], Glenstone^[2] en het Maritime Museum^[3].

Hilma af Klint was een Zweedse kunstenaar (1862^[5]–1944^[5]). Ze is tegenwoordig vooral bekend om haar schilderijen, die dateren van vóór het werk van andere abstracte kunstenaars. Af Klint studeerde van 1882^[5] tot 1887 aan de Academie voor Schone Kunsten in Stockholm. Jarenlang maakte ze conventionele portretten en schilderijen. Vanaf 1896 hield ze notitieboeken bij over haar spiritistische experimenten. Samen met vier andere vrouwen vormde ze een groep die 'De Vijf' heette. Ze hielden seances en namen contact op met geesten die haar gidsen werden. Tussen 1906 en 1915 schilderde af Klint op verzoek van deze geesten een cyclus abstracte werken. Ze verbeeldde andere dimensies en bracht mystieke ideeën tot uitdrukking. In de schilderijen combineerde ze geometrische vormen en diagrammen met woorden en symbolen. Af Klint bepaalde dat deze abstracte schilderijen pas 20 jaar na haar dood mochten worden tentoongesteld. Daardoor werd haar werk pas in de jaren 1980 algemeen bekend. De eerste grote tentoonstelling van haar schilderijen vond in 2013 plaats in Moderna Museet in Stockholm. Sindsdien heeft haar kunst veel aandacht gekregen. Prenten van haar abstracte composities zijn nu populair en bieden een toegankelijke manier om kennis te maken met haar unieke beeldtaal.

De kunst van Hilma af Klint is belangrijk geworden door haar vroege verkenning van abstracte beelden. Lang voordat andere kunstenaars die doorgaans met abstractie worden geassocieerd aan bod kwamen, maakte zij niet-figuratieve schilderijen. Af Klint werd in 1862^[5] in Zweden geboren en volgde haar opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Stockholm. Jarenlang maakte ze conventionele figuratieve schilderijen. Vanaf 1906^[5] begon ze echter abstract werk te maken, beïnvloed door het spiritisme en haar geloof in leiding van hogere machten. Met deze schilderijen probeerde ze onzichtbare werkelijkheden te verbeelden. Een groot deel van dit werk hield ze tijdens haar leven privé. Ze bepaalde dat het pas 20 jaar na haar dood tentoongesteld mocht worden, mogelijk omdat ze dacht dat de wereld nog niet klaar was voor haar visie. In de jaren 1980 groeide de belangstelling voor haar abstracte schilderijen. Tentoonstellingen sindsdien hebben haar gevestigd als pionier van de abstracte kunst. Haar schilderijen bieden een eigen kijk op de ontwikkeling van het modernisme en nodigen ook uit tot nadenken over de relatie tussen kunst, spiritualiteit en de onzichtbare wereld.

Hilma af Klint was waarschijnlijk de eerste kunstenaar in het Westen die een abstract schilderij maakte.

Hilma af Klint bepaalde dat haar werk pas twintig jaar na haar dood mocht worden getoond.