Waar Ara Shiraz te zien is

Het werk van Ara Shiraz is te vinden in talrijke openbare en particuliere collecties, onder meer in het British Museum in Londen, het Musée du Louvre in Parijs en het Metropolitan Museum of Art in New York. Andere locaties zijn het Royal Ontario Museum in Toronto, het Rijksmuseum in Amsterdam en het Los Angeles County Museum of Art. Werken van Shiraz bevinden zich ook in de collectie van het Middle East Culture Centre in Tokio en het Victoria and Albert Museum in Londen. Particuliere collecties met werk van Shiraz zijn de Keir Collection in Londen en de Minassian Collection, voorheen in New York. De collectie van het Victoria and Albert Museum werd grotendeels tussen 1873 en 1885 samengesteld door Sir Robert Murdoch Smith. Hij verwierf stukken van Jules Richard, een Franse inwoner van Teheran die al 30 jaar verzamelde.

Ara Shiraz (1941–2014^[1]) was een Armeense beeldhouwer. Hoewel hij vooral bekendstaat om zijn grootschalige openbare beelden, zijn ook prenten van zijn tekeningen verkrijgbaar. Shiraz werd geboren in Jerevan, Armenië. Hij was de zoon van de dichters Hovhannes Shiraz en Silva Kaputikyan. In 1966^[1] studeerde hij af aan het Instituut voor Schone Kunsten in Jerevan. In 1967 werd hij lid van de Kunstenaarsunie van Armenië. Van 1968 tot 1986 was hij voorzitter van de afdeling beeldhouwkunst van de unie. Hij maakte beelden van brons, koper en steen. Tot zijn werk behoren portretbustes van William Saroyan, Yeghishe Charents en Paruyr Sevak. Andere beelden zijn Anush (1967), Khachkar (1970), My City (1974) en David of Sasun (1976). Shiraz’ beelden zijn geplaatst in Jerevan en andere steden. Zijn werk is te vinden in de National Gallery of Armenia, de Tretjakovgalerij in Moskou en andere collecties. Prenten bieden een toegankelijke manier om kennis te maken met Shiraz’ artistieke visie en geven inzicht in de voorbereidende schetsen en studies voor zijn beeldhouwwerk.

De kunst van Ara Shiraz is belangrijk vanwege haar betrokkenheid bij waarneming en geest. Zijn werken nodigen kijkers uit hun manier van kijken en begrijpen van de wereld ter discussie te stellen. Shiraz kwam in 1961^[1] vanuit Japan naar de Verenigde Staten en onderscheidde zich van zowel traditionele als eigentijdse praktijken. Hij zag schilderen als een oefening, niet als een einddoel. Zijn werken uit de jaren 1960 kunnen oppervlakkig aan Jasper Johns of Robert Morris doen denken, maar Shiraz verzette zich tegen eenvoudige categorisering, vooral onder het minimalisme. Zijn benadering vertoont verwantschap met Marcel Duchamp; beide kunstenaars stelden de rol van de geest in de kunstervaring voorop. Voor Shiraz is het proces dat een schilderij bij de kijker op gang brengt belangrijker dan het object zelf. Het schilderij zet een waarnemingsproces in beweging dat slechts gedeeltelijk zichtbaar is. Dat proces begint wanneer de kijker het werk onder ogen ziet en aannames loslaat om zich aan indringende vragen over te geven. Zijn kunst moedigt een dieper begrip van onszelf en onze mogelijkheden aan.

De invloed van Ara Shiraz is moeilijk aan specifieke kunstenaars of stromingen toe te schrijven. Eén bron beschrijft een algemene trend in de jaren 1970^[1] waarbij kunstenaars elementen uit kunst uit het verleden kozen en in hun eigen werk toepasten. Ze vermeden gladde oppervlakken en gaven de voorkeur aan ruwheid en spontaniteit. Dat bracht sommige kunstenaars in verband met het abstract expressionisme, al verschilden hun doelen. Ze wilden persoonlijke gevoelens op intiemere wijze uitdrukken door betrokkenheid bij het object, niet via grote verklaringen. Een andere passage vermeldt kunstenaars die inspiratie putten uit uiteenlopende bronnen, zoals het kubisme en abstract expressionisme. Sommigen vervormden deze invloeden bewust. Dit wijst eerder op een brede omgeving van artistieke experimenten en herinterpretatie dan op een rechtstreekse invloed van Shiraz op specifieke kunstenaars. De kunstenaars van die tijd deelden veeleer een bepaalde gevoeligheid.

Op basis van de aangehaalde teksten is het moeilijk specifieke invloeden op Ara Shiraz vast te stellen. Eén passage noemt Roberto Clemente, die vriendschappen onderhield met Alighiero Boetti, Joseph Beuys, Andy Warhol en Cy Twombly. Boetti, Beuys, Warhol en Twombly kunnen voor Clemente mentoren en inspiratiebronnen zijn geweest. Boetti ontmoette Clemente in 1972^[1] in Rome; zij deelden belangstelling voor oosterse filosofie. In 1974 reisden ze samen naar Afghanistan. Boetti’s openheid voor samenwerking en toevallige ontmoetingen beïnvloedde Clementes artistieke benadering. Een andere passage gaat over Shirazeh Houshiary, een Iraanse installatiekunstenaar en beeldhouwer die sinds 1974 in Londen woont. Houshiary laat zich inspireren door soefistische mystieke leerstellingen en de poëzie van Jalal ad-Din Muhammad Rumi. Dit kan wel of geen verband houden met de invloeden op Ara Shiraz.

Ara Shiraz (1941–2014^[1]) was een Armeense beeldhouwer die bekendstond om zijn monumentale openbare beelden en portretbustes. Hoewel het moeilijk is één werk als definitief “beroemdste” aan te wijzen, zijn verschillende werken representatief en goed bekend. Velen kennen Shiraz’ standbeeld van de Armeense nationale dichter Hovhannes Tumanyan. Het staat in Jerevan, Armenië. Het bronzen beeld toont de zittende dichter in een peinzende houding en vangt zijn intellectuele geest. Een ander bekend werk is het standbeeld van Paruyr Sevak, eveneens een beroemde Armeense dichter. Sevak staat in een dynamische pose, alsof hij zijn poëzie voordraagt. Het beeld staat bij het Komitas Pantheon in Jerevan. Shiraz maakte nog veel meer belangrijke beelden, waaronder een standbeeld van componist Komitas en een gedenkteken voor William Saroyan in Jerevan. Zijn werk richt zich vaak op prominente figuren uit de Armeense cultuur en wordt gekenmerkt door realisme dat de essentie van het onderwerp probeert te vangen. Zijn bijdragen verzekerden hem een plaats in de Armeense kunstgeschiedenis.

Ara Shiraz (1941–2014^[1]) was een Armeense beeldhouwer wiens loopbaan begon in het Sovjettijdperk en na de Armeense onafhankelijkheid doorging. Zijn werk is het best te begrijpen binnen de ontwikkeling van de moderne Armeense beeldhouwkunst; het laat zich moeilijk onderbrengen bij westerse kunststromingen. In zijn beelden komen vaak geabstraheerde menselijke vormen voor. Deze monumentale werken, gegoten in brons of uit steen gehouwen, tonen aandacht voor massa en volume. Sommigen zien de invloed van Constantin Brâncuși in zijn vereenvoudiging van vormen, maar Shiraz’ esthetiek omvat ook Armeense artistieke tradities. Daartoe behoort de invloed van vroegchristelijk steenhouwen op locaties als het klooster van Geghard. Shiraz’ beelden zijn prominente elementen in de stedelijke omgeving van Jerevan. Voorbeelden zijn de standbeelden van schrijver Paruyr Sevak en componist Komitas Vardapet, beide opgericht in Jerevan. Hij wilde een uitgesproken Armeens modernisme ontwikkelen.

Ara Shiraz (1941–2014^[1]) was een Sovjet-Armeense beeldhouwer. Zijn vroege werken uit de jaren 1960^[1] waren steengravures; hij werkte ook met brons, hout en gips. Shiraz staat bekend om zijn portretbustes van vooraanstaande Armeniërs, zoals dichter Yeghishe Charents (1965), componist Komitas (1969) en kunstenaar Hakob Kojoyan (1973). Zijn beelden zijn geplaatst in Jerevan, Armenië, en bevinden zich in andere openbare collecties. Daartoe behoren het standbeeld van Paruyr Sevak (1978) in Jerevan en het gedenkteken voor zijn vader, dichter Hovhannes Shiraz, bij het Komitas Pantheon (2016). Shiraz gaf les aan het Staatsinstituut voor Schone Kunsten in Jerevan. Hij werd in 1977 benoemd tot Verdienstelijk Kunstenaar van Armenië en in 1979 tot Volkskunstenaar van Armenië.