Painting
Israel Museum, Jerusalem
Painting is een werk van de in Frankrijk geboren surrealist Yves Tanguy dat wordt bewaard in het Israel Museum in Jeruzalem. Tanguy had geen formele kunstopleiding. In 1923 besloot hij schilder te worden nadat hij in een Parijse galerie een werk van Giorgio de Chirico had gezien. Twee jaar later verwelkomde André Breton hem in de surrealistische groep. Tegen die tijd begon zijn volwassen stijl zich al te ontwikkelen; rond 1927 kreeg die zijn definitieve vorm[1][2]. Zijn kenmerkende schilderijen tonen wat wel een maanachtig of onderzees landschap is genoemd: biomorfe en minerale vormen verspreid over een onbepaald terrein zonder horizon. Die stijl ontstond aan het einde van de jaren 1920 en hij werkte die gedurende de rest van zijn carrière verder uit zonder het wezen ervan te veranderen[1]. Hij putte uit jeugdherinneringen aan de kust van Bretagne, waar zijn familie een huis had, en later uit rotsformaties die hij tijdens een reis naar Afrika in 1930 had gezien. Daarna werd zijn licht helderder en krachtiger en veranderden zijn vormen van plantaardig naar mineraal, met verwijzingen naar dolmens, menhirs en versteend bot[1][2]. Tanguy vestigde zich in 1939 in de Verenigde Staten nadat hij schilder Kay Sage had ontmoet. Hij trouwde met haar in 1940 en werd in 1948 Amerikaans staatsburger. Tot aan zijn dood in 1955 bleef hij veel exposeren in New York, Parijs en elders[1][4].
Herkomst
Wordt bewaard in het Israel Museum in Jeruzalem.
Eén aanhoudende visie
Nadat Tanguy aan het einde van de jaren 1920 zijn volwassen stijl had gevonden, bleef hij die de rest van zijn carrière onderzoeken en verder uitwerken in plaats van ervan af te wijken. Hij werkte zonder voorafgaand plan rechtstreeks op het doek, in plaats van op basis van voorbereidende tekeningen[1]. André Breton schreef, in dezelfde periode waarin Tanguy's werk tot rijpheid kwam, dat het geschilderde voorwerp vóór Tanguy herkenbaar was gebleven en, hoe vreemd het ook was behandeld, gevangen bleef in zijn eigen identiteit. Met Tanguy's werk, schreef Breton, betraden kijkers voor het eerst een wereld van volledige onbepaaldheid, waarin geen echte, vaste verschijningsvormen werden beloofd[5].
Van De Chirico naar de kring van Breton
Tanguy's vader stierf toen hij acht was; zijn broer sneuvelde tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na school ging hij bij de koopvaardij en werd later in Tunis opgeroepen voor het Franse leger. Daar ontmoette hij dichter Jacques Prévert. In Parijs werd het huis dat hij met schrijver Marcel Duhamel deelde een ontmoetingsplaats voor kunstenaars en schrijvers[2]. In 1923 zag hij in een galerie etalage Le Cerveau de l'Enfant van Giorgio de Chirico en besloot ter plekke schilder te worden, ondanks zijn gebrek aan formele opleiding. In 1924 ontmoette hij Breton en het jaar daarop sloot hij zich aan bij de surrealistische groep. Breton schreef later: ‘Wat is surrealisme? Het is de verschijning van Yves Tanguy.’ Hij gaf Tanguy een contract om twaalf werken per jaar te schilderen en noemde de vreemde wezens op diens doeken ‘onderwerp-objecten’[2].
Van plantaardig naar mineraal
Een reis naar Afrika in 1930 veranderde het karakter van Tanguy's beelden. Plantaardige vormen maakten plaats voor minerale en hij begon de geologische formaties te verwerken die hij daar had gezien: dolmens en menhirs, stenen overblijfselen uit prehistorische tijden en versteend bot, gladgemaakt en gekleurd binnen de droomruimten van zijn doeken[1]. De schilderijen die na deze reis ontstonden, worden soms les coulées, ofwel ‘vloeiende vormen’, genoemd vanwege hun gesmolten, viskeuze karakter. Ze zijn met geometrische precisie opgebouwd en uitgevoerd met een minutieuze, bijna academische techniek. Door de zorgvuldige modellering krijgen de vormen echte plastische soliditeit, zelfs wanneer ze in elkaar overvloeien, druipen of instorten[3].
Veelgestelde vragen
Wie was Yves Tanguy?
Een autodidactische Franse surrealistische schilder, geboren in 1900 in Parijs. In 1923 besloot hij te schilderen nadat hij een werk van Giorgio de Chirico had gezien; in 1925 sloot hij zich aan bij de surrealistische groep van André Breton[2].
Wat is doorgaans te zien op schilderijen van Tanguy?
Een maanachtig of onderzees landschap met biomorfe en minerale vormen verspreid over een onbepaald terrein zonder horizonlijn[1].
Hoe veranderde Tanguy's stijl na 1930?
Een reis naar Afrika in dat jaar bracht zijn vormen van plantaardig naar mineraal en inspireerde hem met geologische formaties zoals dolmens, menhirs en versteend bot[1].
Waar vestigde Tanguy zich uiteindelijk?
In Woodbury, Connecticut. Hij vestigde zich in 1939 in de Verenigde Staten, trouwde in 1940 met schilder Kay Sage en werd in 1948 Amerikaans staatsburger[4].
Dit schilderij is verkrijgbaar als print. Bekijk de print →
Bronnen
De redactionele tekst is gebaseerd op de volgende bronnen, gecontroleerd aan de hand van het museum en de gegevens over de afbeelding in het publieke domein van dit werk.
- [1] boek Solomon R. Guggenheim Museum, Guggenheim Museum Handbook Gebruikt voor: dit kunstwerk.
- [2] boek Susie Hodge, Artistic Circles Gebruikt voor: dit kunstwerk.
- [3] boek Solomon R. Guggenheim Museum, Guggenheim: Masterpieces Gebruikt voor: dit kunstwerk.
- [4] boek Penelope Rosemont, Surrealist Women Gebruikt voor: dit kunstwerk.
- [5] boek Masterpieces of western art : a history of art in 900 individual studies from the Gothic to the present day Gebruikt voor: dit kunstwerk.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie