View of Auvers-sur-Oise
Ashmolean Museum, Oxford
View of Auvers-sur-Oise is een schilderij van Paul Cézanne in het Ashmolean Museum in Oxford. Het dateert uit de periode waarin hij nauw met Camille Pissarro samenwerkte nadat hij onder diens invloed zijn eigen manier van buiten schilderen had ontwikkeld[2]. Bronnen verschillen over de precieze datering: sommige plaatsen het rond 1874[2], andere eerder rond 1879–1880[1]. Het schilderij toont een panoramisch uitzicht op Auvers tegen heuvels en lucht, met een losse, brede penseeltoets; de compositie nodigt uit tot vergelijking met eerdere panoramische stadsgezichten zoals Corots View of Genoa[2]. Anders dan Corot ordent Cézanne de scène niet rond één opvallend gebouw. Kleur, toon en textuur zijn gelijkmatig over het doek verdeeld, zonder de traditionele modellering met licht en schaduw die de blik van de kijker normaal door de compositie leidt[2]. In de jaren 1870 reisde Cézanne herhaaldelijk tussen de Provence en Île-de-France. Dit schilderij dateert uit een periode waarin zijn volwassen stijl, ontwikkeld naast Pissarro, nog vorm kreeg[2]. Op 31 december 1999 brak een dief tijdens het millenniumvuurwerk het Ashmolean binnen en stal het schilderij. Het is niet teruggevonden[1].
Herkomst
Het schilderij was eigendom van verzamelaar Victor Chocquet, een vroege en enthousiaste pleitbezorger van Cézannes werk. Zijn vrouw Marie erfde het; de hele Chocquet-collectie, inclusief dit doek, was te zien op een Parijse tentoonstelling met de titel Auvers in 1899[1]. Later kwam het in het Ashmolean Museum in Oxford terecht. Daar werd het op 31 december 1999 gestolen en het is niet teruggevonden[1].
Een uitzicht zonder brandpunt
Cézannes panoramische uitzicht op Auvers kan worden vergeleken met oudere tradities van stadsgezichten zoals Corots View of Genoa, die architectuur tegen een breder landschap en vergezicht plaatsen[2]. Maar waar Corot zijn compositie rond één dominant gebouw ordent, verdeelt Cézanne kleur, toon en textuur gelijkmatig over het hele doek, zonder licht-schaduwmodellering die de blik gewoonlijk naar één brandpunt leidt[2]. Afstand wordt in plaats daarvan gesuggereerd doordat de gebouwen geleidelijk kleiner worden en de heuvels en lucht op de achtergrond losser en breder zijn geschilderd, met doffere kleuren voor die verre partijen[2]. Het resultaat is licht dat de hele scène omvat in plaats van één deel te definiëren of uit te lichten[2].
Samenwerken met Pissarro
Cézanne ontwikkelde begin jaren 1870 zijn eigen manier van buiten schilderen door nauw met Pissarro samen te werken. Hij nam ongewoon heldere kleuren en een onconventionele verdeling van toonwaarden over in plaats van zijn eerdere, donkerder atelierstijl[2]. Pissarro verhuisde in het voorjaar van 1872 naar Pontoise en verzamelde daar een kring van bevriende schilders, onder wie Cézanne, terwijl hij ook werkte aan de eerste impressionistische tentoonstelling van 1874[3]. Cézanne woonde een tijd in Auvers, voelde zich thuis bij Pissarro’s familie en had geen haast om de streek te verlaten. Later noemde hij Pissarro een vader voor hem, en zelfs iets als een welwillende god[4]. Pissarro herkende Cézannes talent al vroeg en schreef aan een collega dat de studies van de jongere schilder vreemd maar uniek gevisualiseerd waren. Als Cézanne in Auvers bleef, voorspelde hij, zou diens werk zelfs de schilders verbazen die hem hadden afgewezen[4].
Gestolen tijdens de laatste nacht van het millennium
Om middernacht op 31 december 1999, terwijl vuurwerk de millenniumwisseling markeerde, klom een kleine groep op de steigers rond een aanbouw van de bibliotheek bij het Ashmolean Museum. Ze braken een dakraam boven een galerie open en lieten een rookbom vallen om de CCTV-camera’s en beveiligers te hinderen[1]. Via een touwladder daalden ze af, sneden View of Auvers-sur-Oise met een scalpel uit de lijst en vertrokken langs dezelfde route, waarna ze opgingen in de feestende menigte buiten[1]. Het was het enige kunstwerk dat uit een zaal werd meegenomen waar ook schilderijen van Renoir, Rodin en Toulouse-Lautrec hingen, en het enige werk van Cézanne dat het Ashmolean bezat; destijds werd het op ongeveer drie miljoen pond geschat[1]. Onderzoekers achtten verkoop onwaarschijnlijk vanwege de grote publiciteit en vermoedden dat het voor een particuliere collectie op bestelling was gestolen. Een tip die het werk in een pub in de West Midlands plaatste, bleek te gaan over een kopie waarvan de verf nog nat was[1]. De zaak is onopgelost en het schilderij is nooit teruggevonden.
Veelgestelde vragen
Hoe werd het schilderij uit het Ashmolean Museum gestolen?
In de nacht van 31 december 1999 klommen dieven op de steigers rond een bibliotheekaanbouw, braken via een dakraam binnen, gebruikten een rookbom om beveiligingscamera’s te hinderen en sneden het doek met een scalpel uit de lijst voordat ze in de feestende menigte van de millenniumwisseling verdwenen[1].
Is de gestolen Cézanne ooit teruggevonden?
Nee. Ondanks politieonderzoek en een onjuiste melding over een kopie in een pub in de West Midlands is het schilderij nooit teruggevonden en blijft de zaak onopgelost[1].
Prints van Paul Cézanne zijn verkrijgbaar. Bekijk de collectie →
Bronnen
De redactionele tekst is gebaseerd op de volgende bronnen, gecontroleerd aan de hand van het museum en de gegevens over de afbeelding in het publieke domein van dit werk.
- [1] boek Susie Hodge, Art Heist Gebruikt voor: dit kunstwerk.
- [2] boek Richard Shiff, Cezanne and the End of Impressionism Gebruikt voor: dit kunstwerk.
- [3] boek Anka Muhlstein, Camille Pissarro Gebruikt voor: dit kunstwerk.
- [4] boek Brodskaïa, Nathalia; , Impressionism and Post-Impressionism Gebruikt voor: dit kunstwerk.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie
