Porter Woodruff

Porter Woodruff staat bekend om zijn elegante, gestileerde mode- en figuurtekeningen.

Porter Woodruff was een Amerikaanse kunstenaar die vooral in de grafiek werkte. Hij staat bekend om zijn zeefdrukken (ook serigrafieën genoemd) en blokdrukken. Met deze technieken zijn krachtige kleuren en heldere lijnen mogelijk. Bij zeefdruk wordt een sjabloon op fijn gaas aangebracht en wordt inkt door de open delen gedrukt. Voor elke kleur is een apart sjabloon nodig, waardoor het proces arbeidsintensief kan zijn. Bij blokdruk wordt een ontwerp in een blok hout, linoleum of ander materiaal gesneden. Vervolgens wordt inkt op het verhoogde oppervlak aangebracht en het beeld op papier overgedragen. Woodruffs prenten bevatten vaak natuurlijke vormen en geometrische patronen. Hij gebruikt meestal gedempte tinten, maar ook fellere kleuren. Veel werken zijn abstract; andere suggereren natuurlijke omgevingen. Zijn prenten worden vaak gewaardeerd om hun textuur en het samenspel van licht en schaduw. Soms combineert hij druktechnieken om bepaalde effecten te bereiken. Verzamelaars voelen zich aangetrokken tot het handgemaakte karakter van zijn prenten.

Porter Woodruff kan worden geassocieerd met het abstract expressionisme, een Amerikaanse avant-gardestroming die in de jaren 1940 in New York ontstond. De stroming staat ook bekend als de New York School. Ze ontstond toen het centrum van de westerse kunstwereld door de Tweede Wereldoorlog van Parijs naar New York verschoof. Het abstract expressionisme is geen samenhangende stijl, maar een groep kunstenaars die elk hun eigen abstracte beeldtaal ontwikkelden. Ze wilden hun gemoedstoestand uitdrukken en emotionele reacties bij kijkers oproepen. Ze probeerden toegang te krijgen tot wat Carl Jung het collectief onbewuste noemde en gebruikten vaak improvisatiemethoden uit het surrealisme om onbewuste krachten aan te spreken. De beweging ontwikkelde zich langs twee hoofdrichtingen: gebarenabstractie en chromatische abstractie. Kunstenaars binnen de gebarenabstractie benadrukten de expressiviteit van energiek aangebrachte verf; kunstenaars binnen de chromatische abstractie richtten zich op de emotionele werking van kleur. Jackson Pollock is een bekend voorbeeld van gebarenabstractie: met technieken als druppelen en spatten maakte hij grootschalige abstracte werken.

Porter Woodruff wordt geassocieerd met het abstract expressionisme, een naoorlogse stroming die in New York was geconcentreerd. Ze omvatte schilders, musici en schrijvers die nieuwe uitdrukkingsvormen ontwikkelden. De abstract expressionisten, actief in de jaren direct na de oorlog, namen afstand van verhalende onderwerpen en surrealistische technieken. In plaats daarvan gebruikten ze abstractie om de menselijke conditie uit te drukken. Criticus Harold Rosenberg noemde dit “action painting”. Het abstract expressionisme is geen samenhangende stijl; de term beschrijft gelijkgestemde kunstenaars die ieder hun eigen abstracte beeldtaal ontwikkelden. Jackson Pollock bijvoorbeeld zette 500 jaar schildertechniek op zijn kop door het doek op de vloer te leggen. Hij liet verf druppelen, spatte en vloeide en maakte zo van schilderen een daad van improvisatie en artistiek risico. Andere met het abstract expressionisme geassocieerde kunstenaars zijn Willem de Kooning, Barnett Newman en Mark Rothko.

Voorbeelden van het werk van Porter Woodruff zijn in verschillende musea te vinden. In de Verenigde Staten zijn dat het Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park, Florida; het Los Angeles County Museum of Art in Los Angeles; het Metropolitan Museum of Art in New York; het Minneapolis Institute of Arts in Minneapolis; het Museum of Modern Art in New York; het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond; en het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach. Andere Amerikaanse musea zijn het Cleveland Museum of Art en het J. Paul Getty Museum in Los Angeles. In Canada is Woodruffs werk te zien in het Royal Ontario Museum in Toronto. In het Verenigd Koninkrijk kun je terecht bij het Bakelite Museum in Williton, Brighton Museum & Art Gallery in Brighton, het Geffrye Museum in Londen, Manchester Art Gallery in Manchester, de Royal Museum-afdeling van de National Museums of Scotland in Edinburgh en het Victoria and Albert Museum in Londen.

Porter Woodruff werd in 1876 geboren in Boston, Massachusetts. Toen hij nog jong was, verhuisde zijn familie naar Minneapolis. Daar volgde hij ’s avonds kunstlessen en werkte hij tegelijkertijd als illustrator voor de Minneapolis Times. Later schreef Woodruff zich in aan de Art Students League in New York en de School of the Museum of Fine Arts in Boston. In 1905 kreeg hij een beurs waarmee hij in Europa kon studeren. In 1912 gaf hij les aan de Groton School in Boston. In 1914 richtte hij mede de School for Illustration and Painting in Los Angeles op. Hij gaf ook les aan de University of Southern California in Los Angeles en aan het Otis Art Institute, eveneens in Los Angeles. Hij stierf in 1954 in Los Angeles.

Het is moeilijk precies te zeggen wie Porter Woodruff heeft beïnvloed. Enkele mogelijke invloeden zijn af te leiden uit de docenten en tijdgenoten van Woodruff. Mark Rothko zei dat Milton Avery belangrijk voor hem was en dat Averys verfrissende stijl deuren voor hem opende. Rothko hield een ontroerende grafrede toen Avery in 1965 stierf, een teken van Averys betekenis. Hans Hofmann, die van 1915 tot 1958 lesgaf, inspireerde uiteenlopende kunstenaars, van Lee Krasner en Burgoyne Diller tot Irene Rice Pereira. Hofmann wordt herinnerd om zijn onderwijs over de grondbeginselen van naoorlogse abstractie: het gebruik van niet-figuratieve vormen en kleur en het vermogen van kunstenaars daar verfijnde verhoudingen tussen te weven. Henry Lee McFee, die tot zijn dood in 1953 lesgaf aan Scripps College, inspireerde een generatie kunstenaars in Zuid-Californië. Een van hen was Robert Bentley Schaad, die een inleiding schreef voor de “serieuze jonge kunststudent”.

Porter Woodruff vond een gastvrije kunstgemeenschap in New York. Hans Hofmann en David Smith waren goede vrienden en collega’s; ze stimuleerden elkaar. Hofmann voelde een tijdlang een vriendschappelijke rivaliteit met Woodruffs werk, toen Woodruff schilderijen met terpentijn maakte. Ze bezochten elkaars ateliers en voelden zich door elkaars werk uitgedaagd. Ook vrienden en tijdgenoten beïnvloedden Woodruff. Hij putte inspiratie en richting uit de natuur: de manier waarop zwaluwen schieten, bomen vallen, rotsen gevormd zijn, een droge hinde bruin kleurt en schors op linde-uitlopers groeit. Hij bestudeerde ook het analytisch kubisme van Braque en Picasso, het vroege werk van Kandinsky en Miró. Tot zijn andere voorbeelden behoorden Matisse en Mondriaan. Woodruff bestudeerde en analyseerde de structuur van hun schilderijen uitvoerig. Hij bekeek aandachtig Matisses Blue Window (1913), Miró’s Person Throwing a Stone at a Bird (1926), Cézannes Kaartspelers (1890-92) en Mondriaans schilderijen met rastercomposities. Ook bestudeerde hij werk van Léger, renaissance- en quattrocentokunstenaars, oude meesters, Amerikaanse meesters en Afrikaanse kunst.

Hale Woodruff (1900–1980) was een Amerikaanse kunstenaar die bekendstond om zijn schilderijen, muurschilderingen en prenten. Hij wordt geassocieerd met de ontwikkeling van de Afro-Amerikaanse kunst in de 20e eeuw. Woodruff studeerde aan het Herron Art Institute in Indianapolis en reisde later naar Parijs om aan de Académie Scandinave te studeren. In zijn vroege werk beeldde hij vaak het dagelijks leven in het Amerikaanse zuiden af. In de jaren 1930 en 1940 raakte Woodruff betrokken bij het Federal Art Project van de Works Progress Administration (WPA). Hij maakte muurschilderingen voor openbare gebouwen, zoals de bibliotheek van Atlanta University. Deze muurschilderingen behandelden vaak thema’s uit de Afro-Amerikaanse geschiedenis en cultuur. Zijn stijl veranderde mettertijd en nam elementen van de abstractie en het expressionisme op. Hij werd beïnvloed door Afrikaanse kunst en verwerkte Afrikaanse motieven in zijn werk. Tot zijn bekende werken behoren *Afro Emblems*, *Ashanti Image* en de reeks *Children at Play*. Woodruff gaf ook jarenlang kunstles aan Atlanta University en hielp daar een nieuwe generatie Afro-Amerikaanse kunstenaars op te leiden.

Porter Woodruff (1904–1978) was een Amerikaanse kunstenaar die bekendstond om zijn grafiek en schilderkunst. Hij wordt geassocieerd met de regionalistische beweging, die zich richtte op afbeeldingen van het landelijke Amerikaanse leven. Woodruff studeerde aan de Art Students League in New York en gaf later les aan verschillende instellingen, waaronder de University of Kansas. Zijn prenten tonen vaak scènes uit het Middenwesten, met name Kansas, en zijn gemaakt met technieken als lithografie en etsen. Deze werken vormen een visueel verslag van een specifieke tijd en plaats in de Amerikaanse geschiedenis. Zijn kunst is belangrijk omdat ze inzicht biedt in de sociale en culturele waarden van het Amerikaanse Middenwesten halverwege de 20e eeuw. Zijn prenten vangen het dagelijks leven in plattelandsgemeenschappen en weerspiegelen de landbouwpraktijken, architectuur en bewoners van de regio. Ze documenteren een manier van leven die sindsdien sterk is veranderd. Zijn aandacht voor regionale identiteit draagt bij aan een breder begrip van de Amerikaanse kunst buiten de dominante centra.