Julius Schnorr von Carolsfeld

Julius Schnorr von Carolsfeld schilderde fresco's in de Münchner Residenz. Van 1831-67 maakte hij ook encaustische muurschilderingen in de Saal der Rache, Nibelungensale, Residenz in München.

Julius Schnorr von Carolsfeld maakte een Bible in Pictures (Die Bibel in Bildern, 1860). Dit boek bevatte 240 houtgravures met Bijbelse scènes. De beelden werden breed verspreid in protestants Duitsland.

Julius Schnorr von Carolsfeld staat vooral bekend om zijn monumentale frescocyclus met Bijbelse taferelen. Deze muurschilderingen bevinden zich in de Carolsfeld Room van de National Gallery in Londen. Koningin Victoria en prins Albert gaven er in 1851 opdracht toe. Schnorr von Carolsfeld maakte de ontwerpen tussen 1851 en 1860; zijn assistenten, onder wie zijn zoon, brachten de schilderingen daadwerkelijk op de muren aan. De cyclus omvat scènes uit het Oude en Nieuwe Testament. Schnorr von Carolsfeld wilde de hele heilsgeschiedenis verbeelden. Hij liet zich inspireren door de Italiaanse renaissancekunst, vooral door Raphael. De fresco's moesten religieuze en morele waarden bevorderen en weerspiegelen ook de historicistische tendensen in de 19e-eeuwse kunst. Schnorr von Carolsfeld maakte daarnaast een reeks houtsneden naar de fresco's, waardoor de composities breder toegankelijk werden. Ze circuleerden als illustraties in boeken en prenten.

Julius Schnorr von Carolsfeld (1794–1872) was een Duitse schilder die met de Nazareners werd geassocieerd. Prenten die met hem verband houden zijn betrekkelijk schaars en zijn meestal reproducties, geen oorspronkelijke ontwerpen. Hij staat vooral bekend om religieuze onderwerpen en grootschalige decoratieve projecten. Een aanzienlijk deel van zijn latere loopbaan besteedde hij aan muurschilderingen voor Manchester Town Hall. George Wooliscroft Rhead, schilder en prentmaker, maakte etsen naar Schnorr von Carolsfelds fresco's voor Manchester Town Hall. Deze vakkundige reproductie-etsen werden in sepia op Japans papier gedrukt en door zowel Brown als Rhead gesigneerd. Mogelijk waren ze bedoeld om het stadhuisproject te promoten.

Julius Schnorr von Carolsfeld (1794–1872) wordt verbonden met de Duitse romantiek, in het bijzonder met de Nazareners. Deze groep Duitse romantische schilders uit het begin van de 19e eeuw wilde oprechtheid en spiritualiteit in de christelijke kunst nieuw leven inblazen. De Nazareners vormden zich in 1809 in Wenen en verwierpen wat zij zagen als de oppervlakkige, academische classicistische stijl van de kunstacademies. Ze zochten inspiratie in middeleeuwse en vroege-renaissancekunst. Nadat Schnorr naar Rome was verhuisd, sloot hij zich in 1815 aan bij de broederschap. De kunstenaars leefden daar samen in het verlaten klooster Sant'Isidoro en wilden de geest en stijl van vroege Italiaanse schilders als Giotto en Fra Angelico navolgen. Schnorrs werk wordt gekenmerkt door religieuze en historische onderwerpen, een heldere lineaire stijl en een moraliserende toon. Hij is vooral bekend om zijn monumentale frescocyclus in het Casino Massimo in Rome (1817–1827), met scènes uit Ludovico Ariosto's gedicht *Orlando Furioso*. Ook maakte hij een beroemde reeks houtsneden voor de Bijbel (1851–1860), die breed verspreid en invloedrijk werd. Later werd Schnorr professor aan de Munich Academy, waar hij zijn door de Nazareners beïnvloede artistieke idealen uitdroeg.

Julius Schnorr von Carolsfeld (1794–1872) werkte in uiteenlopende media. Hij is bekend om zijn olieverfschilderijen, fresco's en tekeningen. Aanvankelijk volgde hij de academische stijl van de Nazareners, met precieze tekeningen en heldere, lineaire composities. Hij gebruikte vaak temperatechnieken die het uiterlijk van fresco nabootsten. Zijn beroemde frescocyclus naar het *Nibelungenlied* (1851–1867) in de Münchner Residenz laat zien hoe hij frescotechnieken aanpaste. Schnorr von Carolsfeld staat ook bekend om zijn prentkunst, vooral houtsneden. Zijn illustraties voor *Die Bibel in Bildern* (The Bible in Pictures, 1852-60) zijn misschien zijn bekendste prestatie. Ze tonen zijn beheersing van lijn en compositie in grafische vorm. De houtsneden verspreidden zijn Bijbelse scènes op grote schaal en beïnvloedden religieuze kunst en populaire cultuur. Hij maakte ook veel afzonderlijke tekeningen en studies in potlood, krijt en aquarel, waarmee hij zijn tekentalent liet zien.

Julius Schnorr von Carolsfeld (1794–1872) was een Duitse schilder die met de Nazareners werd geassocieerd. Deze kunstenaarsgroep wilde de religieuze kunst nieuw leven inblazen en liet zich vaak inspireren door de late middeleeuwen en vroege renaissance. Schnorrs werk omvat religieuze en historische onderwerpen, uitgewerkt in een gedetailleerde, formele stijl. Hij is bekend om zijn bijdrage aan de frescoschilderkunst, vooral om de omvangrijke frescocyclus in de Münchner Residenz. Deze fresco's, in opdracht van koning Ludwig I van Beieren, verbeelden scènes uit het Nibelungenlied, een Duits epos. Schnorr von Carolsfeld maakte ook talrijke Bijbelillustraties, waaronder een reeks houtsneden met taferelen uit het Oude en Nieuwe Testament. Deze houtsneden werden breed verspreid en hielpen zijn stijl en benadering van religieuze kunst populair te maken.

Julius Schnorr von Carolsfeld (1794–1872) was een Duitse schilder die met de Nazareners werd geassocieerd. Hij werd geboren in Leipzig in een kunstenaarsfamilie; zijn vader, Veit Hanns Schnorr von Carolsfeld, was tekenaar en graveur. Schnorr von Carolsfeld volgde een opleiding aan de Weense Academie. Daar sloot hij zich aan bij kunstenaars die religieuze kunst nieuw leven wilden inblazen. Deze schilders, onder wie Friedrich Overbeck en Franz Pforr, vormden de Broederschap van Sint-Lucas (Lukasbund). Later verhuisden ze naar Rome, waar ze woonden en werkten in het verlaten klooster Sant'Isidoro. De groep werd bekend als de Nazareners, een spottende benaming die verwees naar hun religieuze toewijding en stijl. In 1827 keerde Schnorr von Carolsfeld terug naar Duitsland en werd hij professor aan de Munich Academy. In 1846 kreeg hij een functie aan de Dresden Academy, waar hij ook de kunstgalerie leidde. Hij staat bekend om religieuze schilderijen en vooral om zijn Bijbelse houtsneden. Deze illustraties, gepubliceerd in 1860, werden zeer populair en beïnvloedden jarenlang de religieuze kunst.

Werk van Julius Schnorr von Carolsfeld is te zien in musea en galerieën in Europa en de Verenigde Staten. In Duitsland gaat het onder meer om de Staatliche Museen in Berlijn, de Gemäldegalerie Alte Meister in Dresden en de Staatliche Graphische Sammlung in München. Andere Duitse musea zijn het Herzog Anton Ulrich-Museum in Braunschweig, het Städel Museum in Frankfurt am Main en het Niedersächsisches Landesmuseum in Hannover. Elders in Europa is zijn werk te zien in de National Gallery of Scotland in Edinburgh, de Galleria degli Uffizi in Florence, het Musée du Louvre in Parijs en het Kunsthistorisches Museum in Wenen. In Londen bewaren onder meer de British Library, het British Museum, de National Gallery, de National Portrait Gallery, Tate en het Victoria and Albert Museum zijn werk. In de Verenigde Staten zijn collecties te vinden in het Metropolitan Museum of Art in New York, het J. Paul Getty Museum in Los Angeles en de National Gallery of Art in Washington, D.C.

Julius Schnorr von Carolsfeld werd op 26 maart 1794 geboren in Leipzig, Duitsland. Leipzig, in de deelstaat Saksen, was in zijn jonge jaren een centrum van artistiek en intellectueel leven. Schnorr kwam uit een kunstenaarsfamilie. Zijn vader Johann Veit Schnorr von Carolsfeld was schilder en tekenaar en directeur van de Leipzig Academy of Art. Die familieachtergrond bracht Julius al vroeg met kunst in aanraking en legde een basis voor zijn latere loopbaan. Hij kreeg zijn eerste opleiding van zijn vader en ging in 1811 naar de Weense Academie. Daar raakte hij bevriend met andere romantische schilders. Schnorr sloot zich aan bij de Nazareners, Duitse romantische kunstenaars die in Rome woonden en religieuze kunst nieuw leven wilden inblazen. Hij woonde en werkte enkele jaren in Italië en werd een sleutelfiguur in de broederschap. In 1827 keerde hij terug naar Duitsland en werd later professor aan de Munich Academy. Hij stierf op 24 mei 1872 in Dresden.

Julius Schnorr von Carolsfeld, lid van de Broederschap van Sint-Lucas (de Nazareners), beïnvloedde verschillende kunstenaars met zijn religieuze schilderijen en grootschalige composities. Binnen de beweging gold hij als de beste tekenaar. Ludwig Richter schreef dat Schnorrs tekeningen 'de sierlijkste figuren' bevatten en 'alle magie van de romantiek' uitdrukten. Richter zelf kreeg in Rome les van Schnorr, die daar een compositieclub leidde. Latere kunstenaars als Gebhard Fugel, Martin Feuerstein en Karl Wurm gebruikten Schnorrs werk, vooral The Wedding Feast at Cana, voor hun kerkschilderingen tot ver in het begin van de 20e eeuw. Zijn vaardigheid in grootschalige composities blijkt uit zijn encaustische muurschilderingen in de Residenz in München. Ook Wilhelm von Kaulbach, leerling van Peter von Cornelius, werd door hem beïnvloed.

Julius Schnorr von Carolsfeld behoorde vanaf 1817 tot de Broederschap van Sint-Lucas. Hij vertegenwoordigde de protestantse vleugel van de beweging en gold als de beste tekenaar van de groep. Schnorr wist de mogelijkheden van de sepiatechniek te benutten. Zijn werken hebben donkere en verlichte partijen, dynamische schetslijnen binnen de contouren van voorwerpen en zacht gebogen contouren die in evenwicht zijn met een losse lijnvoering. De natuur vormde een vertrekpunt om een ideaal van menselijk bestaan na te streven; dat vond hij in de eenvoudige levenswijze van de Italiaanse bevolking. Hij ontwierp zijn figuren naar het karakter van het landschap en plaatste ze harmonieus in zijn composities. Schnorr wilde zich met Raphael en de vroege-renaissancekunstenaars meten in melodieuze lijnvoering, expressieve kracht en verfijnde penseelstreken of contouren. The Wedding Feast at Cana bevat zo'n verscheidenheid aan thema's en motieven dat latere 'neo-Nazareners' als Gebhard Fugel, Martin Feuerstein en Karl Wurm het tot in de eerste decennia van de 20e eeuw bleven gebruiken voor hun kerkschilderingen.