Jean-Baptiste Oudry

Jean-Baptiste Oudry is vooral bekend als dierenschilder. Hij werd opgeleid als portrettist bij Nicolas de Largillière, wat zijn loopbaan ten goede kwam.

Het is lastig één “beroemdste” werk van Jean-Baptiste Oudry aan te wijzen; bronnen geven verschillende antwoorden. Hij was productief en meningen over zijn beste werk lopen uiteen. Hij staat vooral bekend om zijn stillevens, met name die met dieren. Zijn vaardigheid in het weergeven van texturen en het treffen van dierenportretten maakte hem populair bij de Franse aristocratie. Volgens sommige bronnen zijn zijn hondenschilderijen zijn grootste prestaties. Andere noemen de werken voor de Manufacture de Beauvais, waarvoor hij kartons ontwierp voor luxeproducten. Zonder specifiekere informatie is zijn ene beroemdste werk niet definitief aan te wijzen.

Jean-Baptiste Oudry maakte naast zijn bekendere dierenschilderijen ook prenten. Hij werd opgeleid als portrettist; zijn vaardigheid in figuurschilderkunst bepaalde hoe hij dieren, vooral jachthonden en exotische prooien, afbeeldde. In 1719 werd hij als historieschilder toegelaten tot de Académie Royale de Peinture et de Sculpture. Toch specialiseerde hij zich in stillevens en jachttaferelen, die in het tweede kwart van de 18e eeuw populair werden. De jachtliefde van Louis XV droeg daaraan bij, evenals de associatie van de jacht met feodale rechten. Vanaf het midden van de jaren 1720 kreeg Oudry koninklijke opdrachten en woonruimte met atelier in het Tuilerieënpaleis. Hij schilderde portretten van koninklijke honden voor Louis XVs appartementen in Compiègne. In 1753 schilderde Jean-Baptiste Perronneau Oudry, staand voor een doek met jachthonden; het portret bevindt zich nu in het Louvre. Op de Salon van 1753 toonde Oudry zes prenten naast schilderijen en tekeningen, als een soort loopbaanoverzicht. Vanaf 1734 leidde hij de fabriek van Beauvais en ontwierp hij kartons voor series met de komedies van Molière, Ovidius’ Metamorphoses en La Fontaines Fabels. Ook leverde hij ontwerpen aan de Gobelins, waaronder een reeks Royal Hunts of Louis XV. Daarnaast voltooide hij 275 tekeningen voor een geïllustreerde uitgave van La Fontaines Fabels, gepubliceerd in 1755.

Jean-Baptiste Oudry (1686–1755) geldt als een van de grondleggers van de rococo. Hij begon als portrettist en studeerde bij Nicolas de Largillière. In 1719 werd hij als historieschilder toegelaten tot de Académie Royale de Peinture et de Sculpture, maar hij werd bekend om stillevens en dierenschilderijen, vooral jachttaferelen. Die werden populair in het tweede kwart van de 18e eeuw, toen Louis XV een fervent jager was. Vanaf het midden van de jaren 1720 kreeg Oudry koninklijke opdrachten, waaronder portretten van de koninklijke honden voor Louis XVs appartementen in Compiègne. Zijn beschermheer Louis Fagon organiseerde tentoonstellingen van Oudrys werk in Versailles. Vanaf 1734 leidde Oudry de koninklijke ateliers in Beauvais. Hij ontwierp kartons voor series, waaronder de komedies van Molière en de Fabels van La Fontaine, en leverde ook ontwerpen aan de Gobelins. Zijn dierentekeningen in de Ménagerie de Versailles en het Château d’Arcueil tonen zijn belangstelling voor kunst en natuur en droegen bij aan de ontwikkeling van een pittoreske esthetiek tijdens de rococo.

Jean-Baptiste Oudry gebruikte uiteenlopende technieken en materialen. Hij maakte studies van dieren met zwart en wit krijt, soms aangevuld met pastel, op blauw papier. Zijn tekening *Dead Leopard* (circa 1740) is op die manier uitgevoerd. Oudry maakte ook kleurrijkere pasteltekeningen: *Frightened Fox* gebruikt naast zwart en wit groen, bruin, geel, roze en rood pastel. Hij kopieerde werk van oude meesters om hun technieken te begrijpen, waaronder Rubens’ Medici-cyclus en later de landschappen van Nicolaes Berchem. Pieter Boel, een dierenschilder die voor de Manufacture des Gobelins werkte, was een belangrijke bron voor Oudry. Boels tekeningen, eveneens met zwart en wit krijt en pastel, dienden als voorbeeld voor Oudrys dieren. Hij gebruikte ook zwarte inkt, grijze wassingen en witte gouache.

Jean-Baptiste Oudry (1686–1755) is vooral bekend om zijn dierenschilderijen, met name jachthonden en exotische prooien. Eerst werd hij bij Nicolas de Largillière opgeleid als portrettist; die achtergrond hielp hem conventies uit de figuurschilderkunst naar dieren over te brengen. In 1719 werd Oudry als historieschilder toegelaten tot de Académie Royale de Peinture et de Sculpture, maar hij koos voor stillevens en jachttaferelen. Deze subgenre werd in het tweede kwart van de 18e eeuw populair, deels doordat Louis XV een fervent jager was. Vanaf het midden van de jaren 1720 kreeg Oudry koninklijke opdrachten, waaronder portretten van koninklijke honden voor de appartementen van Louis XV in Compiègne. In 1728 kreeg hij opdracht Louis XV Hunting the Stag in the Forest of Saint-Germain te schilderen; het werk hing voortdurend in het Cabinet du Roi in Marly. In 1734 werd Oudry directeur van de koninklijke werken in Beauvais. Daarnaast ontwierp hij kartons voor series met de komedies van Molière, Ovidius’ Metamorphoses en La Fontaines Fabels. Ook leverde hij ontwerpen aan de Gobelins; in 1733 kreeg hij opdracht voor een reeks Royal Hunts of Louis XV.

Jean-Baptiste Oudry werd in 1686 in Parijs geboren. Hij werd eerst opgeleid als portrettist in het atelier van Nicolas de Largillière. In 1719 werd hij als historieschilder toegelaten tot de Académie Royale de Peinture et de Sculpture, maar hij ging zich specialiseren in stillevens en jachttaferelen. Deze werden in het tweede kwart van de 18e eeuw steeds populairder. Vanaf het midden van de jaren 1720 kreeg Oudry koninklijke opdrachten, waaronder portretten van koninklijke honden als bovendeurstukken voor Louis XVs appartementen in Compiègne. In 1728 kreeg hij opdracht Louis XV Hunting the Stag in the Forest of Saint-Germain te schilderen. In 1734 werd Oudry directeur van de koninklijke fabriek in Beauvais. In die periode leverde hij ook ontwerpen aan de Gobelins; in 1733 kreeg hij opdracht voor een reeks Royal Hunts of Louis XV. Het laatste schilderij van die reeks werd in 1746 afgeleverd. Oudry stierf in 1755; aan de vooravond van zijn dood werkte hij nog in zijn atelier.

Werk van Jean-Baptiste Oudry is in verschillende musea te zien. In Frankrijk bezit het Musée du Louvre in Parijs werken van Oudry; ook het Musée des Beaux-Arts in Nantes heeft stukken. Het Musée Condé in Chantilly bezit De Troys The Oyster Lunch. Andere Europese musea zijn de Musées Royaux des Beaux-Arts de Belgique in Brussel. Het Kunsthistorisches Museum in Wenen bezit werk van Giovanni Bellini, Pieter Bruegel, Cellini, Hugo van der Goes, Gossaert en Sittow. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen heeft werk van Ensor en Fouquet. De Národní galerie in Praag bezit werk van Schiele; het Skagens Museum in Skagen werk van Krøyer. Buiten Europa hebben ook de Art Gallery of New South Wales in Sydney en de Art Gallery of Ontario in Toronto collecties.

Jean-Baptiste Oudry werd in 1686 in Parijs geboren. Hij werd meester aan de Académie de Saint-Luc, waar zijn vader directeur was. Oudry versierde de kapel van het gilde aan de rue du Haut-Moulin (bij de pont Notre-Dame) met zijn borstbeeldhoge Sint-Hiëronymus. Nadat hij voor Louis Fagon decoratieve panelen voor het Château de Voré had gemaakt, kreeg hij woonruimte en een atelier in de Tuilerieën. Halverwege de eeuw was Oudry een vooraanstaand figuur aan het Franse hof. Koningin Maria Leszczyńska had een voorkeur voor hem; hij had weelderige vertrekken in het Louvre. In 1753 schilderde Jean-Baptiste Perronneau zijn portret, waarop de kunstenaar voor een doek met jachthonden staat. Oudry stelde negenentwintig werken tentoon op de Salon van 1753. Hij stierf in 1755.

Jean-Baptiste Oudry werd als portrettist opgeleid bij Nicolas de Largillière, wiens schilderachtige kolorisme was beïnvloed door Vlaamse kunstenaars als Peter Paul Rubens en Anthony van Dyck. Na zijn leertijd bestudeerde Oudry Rubens’ Medici-cyclus in het Palais du Luxembourg. Al vroeg leerde hij verschillende Noord-Europese kunstenaars kennen. Zijn jachttaferelen doen denken aan de gevechten van Frans Snyders en Jan Fyt; zijn weelderige jachttrofeeën aan Jan Weenix, zijn vogelportretten aan Melchior d’Hondecoeter en zijn agressieve zwanen aan Jan Asselyn. Largillière liet Oudry Nederlandse jachttaferelen kopiëren en heeft mogelijk zijn bewondering voor Nicolaes Berchem aangewakkerd. Begin jaren 1720 introduceerde Jean-Baptiste Massé hem bij Louis Fagon en de hertog d’Antin. Oudrys opleiding stelde hem in staat conventies uit de figuurschilderkunst toe te passen op dieren, vooral jachthonden en exotische prooien. Hij ontwierp ook kartons en decors met de komedies van Molière, Ovidius’ Metamorphoses en de Fabels van La Fontaine.

Jean-Baptiste Oudry werd aanvankelijk als portrettist opgeleid bij Nicolas de Largillière. Hij studeerde ongeveer vijf jaar bij hem, van circa 1705 tot 1709, en verwees zijn hele loopbaan naar die opleiding. Largillières warmgetinte kolorisme, schatplichtig aan Vlaamse kunst en vooral aan Peter Paul Rubens en Anthony van Dyck, beïnvloedde Oudry. Na zijn leertijd bestudeerde hij Rubens’ Medici-cyclus in het Palais du Luxembourg. Zijn jachttaferelen herinneren aan de bloedige gevechten van Frans Snyders en Jan Fyt; zijn weelderige trofeeën aan Jan Weenix, zijn vogelportretten aan Melchior d’Hondecoeter en zijn agressieve zwanen aan Jan Asselyn. Largillière liet hem Nederlandse jachttaferelen kopiëren en heeft mogelijk zijn bewondering voor Nicolaes Berchem gewekt; later plaatste Oudry Berchem als voorbeeld voor kunstenaars boven Titian. Pieter Boel, een in Antwerpen opgeleide dierenschilder die in Parijs voor de Gobelins werkte, was een belangrijke bron voor Oudrys dierentekeningen. Men denkt dat Boel bij Jan Fyt in de leer was. Net als Desportes en Oudry bestudeerde en tekende Boel dieren in de koninklijke menagerieën van Vincennes en Versailles.

Jean-Baptiste Oudry (1686–1755) is vooral bekend als dierenschilder. Hij werd bij Nicolas de Largillière opgeleid als portrettist; daardoor kon hij conventies uit de figuurschilderkunst, zoals dramatische poses, vertalen naar dieren, vooral jachthonden en exotische prooien. In 1719 werd hij als historieschilder toegelaten tot de Académie Royale de Peinture et de Sculpture, hoewel hij dat genre niet beoefende. Hij specialiseerde zich in stillevens en jachttaferelen, een populair subgenre in het tweede kwart van de 18e eeuw. Louis XV was een fervent jager; de jacht hing samen met de feodale rechten van de adel en trok financiers en nieuw geadelde families aan. Vanaf het midden van de jaren 1720 kreeg Oudry koninklijke opdrachten. Hij kreeg woonruimte en een atelier in de Tuilerieën; zijn onderwerpen waren vooral portretten van koninklijke honden. Die vormden een reeks bovendeurstukken voor Louis XVs appartementen in Compiègne. In 1728 gaf de koning hem opdracht Louis XV Hunting the Stag in the Forest of Saint-Germain te schilderen; het hing voortdurend in het Cabinet du Roi in Marly. In 1734 werd Oudry directeur van de koninklijke werken in Beauvais. Sinds de jaren 1720 ontwierp hij kartons voor series met de komedies van Molière, Ovidius’ Metamorphoses en La Fontaines Fabels. Ook leverde hij ontwerpen aan de Gobelins; in 1733 kreeg hij opdracht voor een reeks Royal Hunts of Louis XV.