George Cooke

Het is moeilijk één "beroemdste" werk van George Cooke aan te wijzen, omdat zijn bekendheid berust op een leven lang uiteenlopende artistieke productie. George Cooke (1796-1872) werd opgeleid als jurist voordat hij zich op portretschilderkunst richtte. Hij woonde jarenlang bij inheemse Amerikaanse volken, maakte portretten en pleitte voor het behoud van deze gemeenschappen. In 1841 publiceerde hij "Manners...of the North American Indians", met ongeveer 300 van zijn gravures. Zijn schilderij "Ambush for Flamingoes" (circa 1857) bevindt zich in de collectie van het Carnegie Museum of Art in Pittsburgh. Het toont een jager en een bediende die achter een struik wachten om op een groep flamingo’s te schieten. De jager herinnert eraan hoe snel de mens de schoonheid van de natuur kan vernietigen. Catlin beeldde de flamingo’s in verschillende houdingen af om variatie en beweging uit te drukken.

Veel musea bezitten werk van George Cooke. In de Verenigde Staten zijn dat onder meer het Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida), het Los Angeles County Museum of Art (Los Angeles), het Metropolitan Museum of Art (New York), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art (New York) en het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond). In Canada is zijn werk te zien in het Royal Ontario Museum in Toronto. In het Verenigd Koninkrijk bevindt Cookes kunst zich in het Bakelite Museum (Williton), het Brighton Museum & Art Gallery, het Geffrye Museum (Londen), het Manchester Art Gallery, de National Museums of Scotland (Edinburgh), Towneley Hall Art Gallery (Burnley, Lancashire), het Fitzwilliam Museum (Cambridge), het National Museum of Wales (Cardiff), de National Gallery of Scotland (Edinburgh), de Scottish National Gallery of Modern Art (Edinburgh), de Burrell Collection (Glasgow), het Jersey Museum and Art Gallery (St Helier) en het Leeds City Art Gallery.

George Cooke leerde van werken van kunstenaars als Jacob Ruisdael, Jan Wijnants en Albert Cuyp. Cookes tekening naar Ruisdaels *La Forêt* vormde een basis voor zijn latere werk *Drinkstone Park* en was waarschijnlijk ook een inspiratie voor *Cornard Wood*. Deze invloed is zichtbaar in de nauwgezette weergave van bladeren en gras, de clair-obscureffecten en de algemene opzet van het schilderij. Het gebruikt de compositieschema’s van Ruisdaels bosgezichten: een opening tussen dichte bomen geeft een blik op de horizon en suggereert diepte, met een landweg die het bos in draait en figuren van een reiziger en werkende boeren. *Wooded View with Shepherd and Sheep* bewerkt eveneens het model van Ruisdael en Wijnants. In Duitsland behoorde Christian Dietrich tot de navolgers van Ruisdael, gevolgd door veel Duitse kunstenaars vóór 1800. Meindert Hobbema werd gekopieerd door Johann Christian Reinhart, Friedrich Mueller (bekend als Teufelsmueller) en Ferdinand Kobell.

George Cookes artistieke ontwikkeling kende verschillende invloeden. Claude Lorraine Nursey, een leerling van David Wilkie, onderwees Cooke in Wilkies schildermethoden. Daarbij werd ieder deel van een schilderij in één werksessie voltooid, zonder een eerste onderschildering. Cooke paste deze methode toe en onderzocht schilderijen om te zien of ze zo waren uitgevoerd. Hij probeerde ook de zuiverheid van het werk van quattrocentokunstenaars te evenaren en verbond dat met de discipline van de frescoschilderkunst. Cooke leerde daarnaast van Henry Rogers, een portretschilder in de City en leerling van Beechey, die op zijn beurt leerling van Reynolds was. Rogers deelde geheimen over pigmenten en oliemediums. Zijn lessen gaven Cooke gewoonten die hij later moest corrigeren. Door zijn kennismaking met verschillende technieken en meesters ging Cooke experimenteren en zijn eigen stijl verfijnen.