Filadelfo Simi

Filadelfo Simi (1849^[1]–1923^[1]) was een Italiaanse schilder en docent. Hij is vooral bekend om genrestukken en portretten. Het is moeilijk om één ‘beroemdste werk’ aan te wijzen. Tot zijn bekendere schilderijen behoren echter Autoritratto (zelfportret), dat nu deel uitmaakt van de collectie kunstenaarszelfportretten van de Uffizi Gallery, en La lezione di disegno (de tekenles). Simi's reputatie berust meer op zijn rol als docent dan op afzonderlijke schilderijen. Hij gaf les aan de Accademia di Belle Arti in Florence. Onder zijn leerlingen waren Carlo Carrà, Giorgio Morandi en Ardengo Soffici, die allen belangrijke figuren in de 20e-eeuwse Italiaanse kunst werden. Zijn invloed op hen droeg bij aan de ontwikkeling van het modernisme in Italië. Simi's atelier werd een ontmoetingsplaats en bron van nieuwe ideeën voor jonge kunstenaars. Hij propageerde een stijl die was gebaseerd op directe waarneming en een grondige kennis van traditionele technieken.

Houd bij prenten van Filadelfo Simi rekening met enkele belangrijke aspecten van de grafische kunst. Een ‘originele prent’ is uitsluitend als prent bedacht en uitgevoerd, vaak in een beperkte, genummerde oplage en gesigneerd door de kunstenaar. Elke afdruk wordt afzonderlijk gemaakt van een daarvoor vervaardigde plaat, steen, zeef of blok en is daarmee een ‘meervoudig origineel’. De kunstenaar bepaalt de oplage; opeenvolgende nummering registreert alle afdrukken, bijvoorbeeld 12/25, waarbij 25 de oplage en 12 het exemplaarnummer is. Sommige kunstenaars maken ook een klein aantal kunstenaarsproeven met de aanduiding AP. Een reproductie daarentegen is een kopie van een werk dat oorspronkelijk in een ander medium is gemaakt, zoals een schilderij of aquarel, doorgaans met fotomechanische middelen vervaardigd. Nummering en signatuur maken een reproductie nog geen originele prent. De bedoeling achter het beeld onderscheidt een originele prent van een reproductie. Als het doel is een tekening of schilderij te kopiëren, is het resultaat een reproductie, ongeacht de gebruikte techniek. De waarde van een prent hangt af van de reputatie van de kunstenaar, de populariteit van het beeld en de kwaliteit van de materialen.

Filadelfo Simi (1849^[1]–1923^[1]) was een Italiaanse schilder en beeldhouwer. Hij wordt doorgaans met het late Italiaanse realisme geassocieerd, al vertoont zijn werk ook impressionistische elementen. Simi studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten in Florence, waar hij leerling was van Antonio Ciseri, een schilder van religieuze en historische onderwerpen. Later opende Simi in Florence zijn eigen schilderschool. Zijn leerlingen waren onder anderen Carlo Carrà, Umberto Boccioni en Galileo Chini; allen werden belangrijke figuren in de Italiaanse kunst. Simi's schilderijen tonen vaak het dagelijks leven, waaronder portretten, genrestukken en pleinairstudies. Zijn stijl wordt gekenmerkt door een realistische benadering van vorm en detail en door aandacht voor licht en atmosfeer. Sommige onderzoekers wijzen op zijn banden met de Macchiaioli, een groep Toscaanse schilders uit de tweede helft van de negentiende eeuw die zich tegen de academische conventies van hun tijd verzette. Zij worden beschouwd als voorlopers van het impressionisme.

Filadelfo Simi (1849^[1]–1923^[1]) was een Italiaanse schilder en staat bekend om zijn academische stijl en vaardigheid in portret- en figuurschilderkunst. Hij gebruikte vooral olieverf, waarmee hij subtiele toonovergangen en een grote mate van detail in zijn composities bereikte. Zijn opleiding aan de Accademia di Belle Arti in Florence gaf hem een grondige kennis van traditionele technieken, waaronder zorgvuldige tekening, precieze penseelvoering en een sterke nadruk op nauwkeurige weergave. Vaak koos hij een ingetogen palet, waarin aardetinten en subtiele kleuren overheersen. Dit gaf zijn werk een gevoel van realisme en onopvallende elegantie. Naast olieverfschilderijen beheerste Simi ook pastel en aquarel, die hij gebruikte voor schetsen, studies en kleinere werken. Ongeacht het medium bleef zijn aanpak geworteld in academische principes, met nadruk op technisch vakmanschap en zorgvuldige waarneming.

Filadelfo Simi (1849^[1]–1923^[1]) was een Italiaanse schilder en beeldhouwer. Hij is bekend om zijn portretten en genrestukken. Simi volgde zijn kunstopleiding in Florence en gaf later les aan de Accademia di Belle Arti. Onder zijn leerlingen waren Carlo Carrà en Umberto Boccioni, die beiden vooraanstaande figuren in het futurisme waren. Simi's opleiding vond plaats in Florence, een stad met een rijk artistiek erfgoed. Florence was de bakermat van de vroege renaissance en kende er belangrijke artistieke vernieuwingen. Dankzij zijn academische loopbaan kon Simi zijn kennis aan een nieuwe generatie doorgeven. Zijn leerlingen verkenden avant-gardestijlen, in contrast met Simi's meer traditionele benadering. Zijn werk vormt een schakel tussen de academische kunst van de 19e eeuw en het vroege modernisme van de 20e eeuw.

Filadelfo Simi was een Italiaanse kunstenaar, geboren in 1849^[1] en overleden in 1923^[1]. Hij is vooral bekend om zijn genrestukken en portretten. Hij volgde zijn vroege kunstopleiding aan de Accademia di Belle Arti in Florence, waar hij studeerde bij Antonio Ciseri. Later verhuisde hij naar Parijs en bezocht daar de École des Beaux-Arts. Zijn docenten waren onder anderen Jean-Léon Gérôme en Carolus-Duran. Deze academische schilders beïnvloedden Simi's techniek. Hij keerde terug naar Italië en vestigde zich in Florence, waar hij zijn eigen schilderschool oprichtte. Zijn atelier werd een populaire bestemming voor aspirant-kunstenaars. Veel van zijn leerlingen werden bekend; Llewelyn Lloyd, Galileo Chini en Carlo Carrà behoorden tot hen. Simi's onderwijsmethode beïnvloedde de ontwikkeling van de Italiaanse kunst aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw. Hij exposeerde veel, onder meer op de Biënnale van Venetië.

Het is moeilijk precies vast te stellen waar werk van Simi wordt bewaard, omdat de locaties van kunstwerken in de loop der tijd veranderen. Veel grote musea bezitten echter kunstcollecties die werk van Filadelfo Simi kunnen omvatten. Daartoe behoren het Art Institute of Chicago, het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Metropolitan Museum of Art in New York en het Minneapolis Institute of Arts. Andere Amerikaanse musea met omvangrijke kunstcollecties zijn het Museum of Fine Arts in Boston, het J. Paul Getty Museum in Los Angeles en het High Museum in Atlanta. Europese musea die werk van Simi kunnen bezitten zijn Kunsthaus Zürich, het Musée des Arts Décoratifs in Parijs, het Deutsches Historisches Museum in Berlijn, het National Museum of Ireland in Dublin en het Rijksmuseum in Amsterdam. In het Verenigd Koninkrijk zijn Manchester Art Gallery, National Museums Scotland in Edinburgh en het Victoria & Albert Museum in Londen mogelijkheden.

Filadelfo Simi was een Italiaanse kunstenaar, geboren in 1849^[1] in Levigliani, een dorp in Toscane dat bekendstaat om zijn marmergroeven. Hij begon zijn kunstopleiding in Florence en verhuisde daarna naar Parijs, waar hij studeerde aan de École des Beaux-Arts. Een van zijn docenten was Jean-Léon Gérôme, een schilder en beeldhouwer die bekendstaat om zijn academische stijl en oriëntalistische onderwerpen. Simi bracht een aanzienlijk deel van zijn loopbaan in Parijs door en werd daar onderdeel van de Italiaanse kunstenaarsgemeenschap. Hij bleef banden met Italië onderhouden en keerde uiteindelijk terug naar Florence, waar hij een schilderschool oprichtte. Tot zijn leerlingen behoorden Carlo Carrà en Umberto Boccioni, die beiden belangrijke figuren in het futurisme werden. Simi stierf in 1923^[1] in Florence.

Filadelfo Simi gaf les aan de Accademia di Belle Arti in Florence. Zijn onderwijs vormde verschillende kunstenaars uit het begin van de 20e eeuw. Een van zijn leerlingen was Llewelyn Lloyd (1879^[1]–1949^[1]), een Brits-Italiaanse schilder die bekendstond om zijn postimpressionistische stijl. Lloyd nam Simi's academische opleiding mee in zijn afbeeldingen van de Toscaanse kust. Een andere leerling, Carlo Carrà (1881–1966), ontwikkelde zich van Simi's leerling tot futurist en later metafysisch schilder. Ook Giuseppe Capogrossi (1900–1972), verbonden aan de Romeinse School, studeerde bij Simi. Capogrossi is vooral bekend om zijn latere abstracte werk, maar zijn vroege academische grondslag kwam deels van Simi. Hoewel deze kunstenaars uiteenlopende stijlen ontwikkelden, deelden zij een basis in Simi's academische benadering. Zijn nadruk op traditionele technieken bood een vertrekpunt voor hun uiteenlopende artistieke verkenningen.

Filadelfo Simi (1849^[1]–1923^[1]) was een Italiaanse schilder en docent. Hij is vooral bekend om genrestukken en portretten. Zijn vroege kunstopleiding volgde hij in Florence bij Antonio Ciseri (1821–1891^[1]), een Zwitsers-Italiaanse schilder van religieuze en historische onderwerpen. Daarna verhuisde Simi naar Parijs, waar hij zich inschreef aan de École des Beaux-Arts en studeerde bij Jean-Léon Gérôme (1824–1904^[1]), een Franse schilder en beeldhouwer in de stijl die nu academisme wordt genoemd. Deze twee docenten hadden grote invloed op Simis artistieke ontwikkeling. In zijn werk is het academisch realisme te zien in de aandacht voor detail en de voorkeur voor traditionele onderwerpen. Na zijn studie keerde Simi terug naar Italië en richtte hij in Florence een schilderschool op. Onder zijn leerlingen waren Carlo Carrà, Giorgio Morandi en Ardengo Soffici.

Filadelfo Simi stierf op 5 januari 1923^[1] in Florence.

Filadelfo Simi is bekend om zijn schilderijen, waaronder Il riflesso, dat op de tentoonstelling van München in 1888^[1] een gouden medaille won en in 1893 de hoofdprijs op de jaarlijkse tentoonstelling voor schone kunsten in Florence. Hij is ook bekend om zijn onderwijs; zijn dochter Nerina Simi werd schilderdocent.