Fernand Fernel

Fernand Fernel is bekend om zijn werk als illustrator en affichekunstenaar tijdens de Belle Époque. Hij maakte werk over het circus, het theater en voor kinderen. Tot zijn albums behoren Mr Bob et son Rataplan en Les Jolies Poupees.

Fernand Fernel (1872–1934) was een Franse schilder en graficus. Hij is vooral bekend om zijn afbeeldingen van het Parijse leven en landschappen. Hij studeerde aan de École des Beaux-Arts in Parijs en exposeerde regelmatig op de Salon des Indépendants en de Salon d’Automne. Zijn vroege werk toont de invloed van het impressionisme en richt zich op licht en atmosfeer. Later ontwikkelde zijn stijl zich richting het postimpressionisme, met krachtiger kleuren en vereenvoudigde vormen. Fernel maakte veel grafisch werk, waaronder lithografieën en etsen. Die tonen vaak het dagelijks leven in Parijs: drukke straten, cafés en de oevers van de Seine. Hij maakte ook prenten van het Franse platteland met dorpen en velden. Zijn prenten getuigen van grote aandacht voor detail en gevoel voor de nuances van licht en schaduw. Ze geven een beeld van de Franse samenleving aan het begin van de 20e eeuw.

Fernand Fernel maakte deel uit van de postimpressionistische beweging. Het postimpressionisme was een Frans verschijnsel met Franse kunstenaars als Seurat, Gauguin, Cézanne en Toulouse-Lautrec, en ook de Nederlandse kunstenaar Van Gogh, die zijn belangrijkste werk in Frankrijk voltooide. Hun loopbanen liepen van 1880 tot 1905, nadat het impressionisme meer aanvaard was geraakt dan academische kunst. De postimpressionistische stijlen bouwden voort op de vernieuwingen van hun voorgangers. In plaats van de ‘bruine jus’ van historische schilderkunst, gemaakt in slecht verlichte ateliers, toonden hun doeken felgekleurde vlakken als een regenboog. Toch waren de postimpressionisten niet tevreden met het impressionisme. Ze wilden dat kunst meer inhoud had en niet geheel gericht was op het vastleggen van een vluchtig moment; daardoor leken schilderijen soms onvoorbereid en slordig. Seurat en Cézanne richtten zich op een bijna wetenschappelijke compositie: Seurat met zijn stippenleer en Cézanne met kleurvlakken. Gauguin, Van Gogh en Lautrec legden, als romantici van een latere tijd, de nadruk op het uitdrukken van emoties en gewaarwordingen met kleur en licht.

Fernel combineerde in zijn technieken traditionele methoden met een scherp begrip van materialen. Net als veel kunstenaars zal hij waarschijnlijk rekening hebben gehouden met de fysieke eigenschappen van de gekozen materialen. De verfsoort, de consistentie en de manier waarop die werd aangebracht, droegen allemaal bij aan het eindresultaat. Olieverf was een gangbaar medium en kon met zachte penselen en een vloeibaar medium gladde oppervlakken en fijne details opleveren. Sommige kunstenaars mengden pigmenten met een vloeibaar oliemedium, mogelijk verdund met terpentijn. Mogelijk gebruikten zij lijnolie, die sneller droogt dan walnootolie. Ook de voorbereiding van het doek was belangrijk. Sommige kunstenaars brachten een laag dierlijke lijm aan, gevolgd door een grondering van rode oker en gesso, aangemaakt met lijnolie. Daarna schetsten zij de compositie, mogelijk met zwarte olieverf. Lichte partijen werden ingevuld met witte of lichtgrijze verf, gevolgd door dekkende kleurvlakken. Vervolgens werden wijzigingen aangebracht met een olieverfglacis, met een borstelpenseel opgebracht.

Het werk van Fernand Fernel kan het best worden begrepen in relatie tot het postimpressionisme, een term voor een groep kunstenaars uit de late 19e eeuw die verdergingen dan het impressionisme. Postimpressionisme is geen samenhangende stijl, maar duidt op kunstenaars die nieuwe wegen in de schilderkunst verkenden. Georges Seurat verfijnde bijvoorbeeld het impressionisme tot het pointillisme door kleine stippen zuivere kleur aan te brengen. Van een afstand vormen die herkenbare figuren. Vincent van Gogh gebruikte kleur en vorm om emoties uit te drukken, zoals in *Sterrennacht*. Paul Gauguin, die Japanse prenten bewonderde, gebruikte grote vlakken effen kleur en krachtige lijnen. Paul Cézanne analyseerde lijnen, vlakken en kleuren in stillevens en verving de vluchtige effecten van het impressionisme door die strenge aanpak. De term ‘postimpressionisme’ werd populair na tentoonstellingen in Londen en New York aan het begin van de 20e eeuw. De term werd een vast begrip binnen het modernisme en beïnvloedde de museumcultuur en kunstgeschiedenis.

Zonder specifiekere informatie is Fernand Fernels precieze herkomst moeilijk vast te stellen. Verwante bronnen bieden wel enige context. Wallonië-Brussel, vroeger de Franse Gemeenschap van België genoemd, is een deelstaat van België. De naamswijziging weerspiegelt de politieke verdeeldheid van het land, dat geen Frans centralistisch model kent. Luik is een andere plaatsnaam die met de Belgische cultuur wordt verbonden. Het boek *Liège couleur Simenon* (2002) onderzoekt dit verband in drie delen. Ook behandelt een studie naar de Brusselse cultuur het lokale dialect. Deze verwijzingen wijzen mogelijk op een band tussen Fernel en het Franstalige deel van België, wellicht Brussel of Luik. Meer onderzoek is nodig om dat te bevestigen.

Veel figuren uit de klassieke oudheid en de renaissance beïnvloedden Fernand Fernel. Zijn belangstelling voor geneeskunde en anatomie werd gevormd door de geschriften van antieke autoriteiten als Hippocrates en Galenus. Deze Griekse artsen leverden grondtheorieën die eeuwenlang het medisch denken domineerden. Door zijn humanistische opleiding maakte Fernel ook kennis met Cicero en andere klassieke schrijvers, wat zijn schrijfstijl beïnvloedde. Hij maakte deel uit van een bredere intellectuele beweging die de klassieke geleerdheid wilde herwaarderen en toepassen op problemen van die tijd. Ook figuren als Berengario da Carpi, Charles Estienne en Andreas Vesalius waren belangrijk: zij bevorderden anatomische kennis door dissectie en observatie. Hun werk bouwde voort op klassieke grondslagen en introduceerde tegelijk nieuwe empirische methoden. Fernels eigen bijdragen aan de fysiologie weerspiegelen deze combinatie van klassieke geleerdheid en directe waarneming.

Fernand Fernel (1872–1934) was een Franse kunstenaar die schilderde en prenten maakte. Hij werd in Parijs geboren als Fernand Marie Eugène Fernel en volgde een opleiding aan de École des Beaux-Arts. Daar studeerde hij bij onder anderen Fernand Cormon, bekend om zijn historieschilderijen, en de symbolistische schilder Gustave Moreau. Fernel exposeerde veel. In 1899 werd hij lid van de Société des Artistes Français, waardoor hij zijn werk regelmatig kon tonen op de Salon, de jaarlijkse tentoonstelling van de vereniging. In 1908 kreeg hij daar een eervolle vermelding, gevolgd door een bronzen medaille in 1920. Zijn werk omvatte genrestukken, portretten en beelden van het Parijse leven. Hij maakte ook veel prenten, waaronder etsen en aquatinten, die vaak dezelfde onderwerpen behandelden als zijn schilderijen en zo zijn artistieke visie voor een breder publiek toegankelijk maakten. Zijn werk biedt een inkijk in de Franse samenleving en kunststromingen van de late 19e en vroege 20e eeuw.

Fernand Fernel (1872–1934) was een Franse affichekunstenaar en schilder. Hij is vooral bekend om zijn reclamebeelden uit het begin van de 20e eeuw. Zijn affiches vingen de stijlen van art nouveau en art deco. Ze maakten vaak reclame voor reizen, consumptiegoederen en evenementen. Zijn beelden worden gewaardeerd om hun esthetische aantrekkingskracht en historische waarde en bieden een kijkje in de beeldcultuur van die tijd. Zijn werk is in verschillende collecties opgenomen, waaronder het Musée de l'Affiche in Parijs en particuliere verzamelingen. De belangstelling voor zijn affiches is de laatste decennia onder verzamelaars en ontwerpers gegroeid vanwege hun grafische kwaliteit en hun weergave van een vervlogen tijdperk. Zijn werk documenteert de vroege ontwikkeling van de reclamebranche en weerspiegelt bredere maatschappelijke en economische trends. Zijn ontwerpen worden nog steeds gereproduceerd en bestudeerd als voorbeelden van doeltreffende, stijlvolle commerciële kunst.

Fernand Fernel werd in 1872 in België geboren. Hij stierf in 1934, op 62-jarige leeftijd.

Fernand Fernel overleed in 1934 op 62-jarige leeftijd.