Emilio Pettoruti
Toen Emilio Pettoruti in 1924[1] zijn eerste tentoonstelling in Buenos Aires opende, waren Argentijnse conservatieven niet klaar voor wat ze zagen. In de Galería Witcomb werden zesëntachtig werken getoond die hij tijdens een decennium in Europa had verzameld: schilderijen met invloeden van het kubisme en futurisme, en de geometrische precisie van de Italiaanse renaissance. De ontvangst was vijandig. Zijn vriend Xul Solar liet zich niet ontmoedigen en voorspelde dat ‘iedereen zijn kunst zal erkennen als een grote stimulerende kracht’ voor de plaatselijke kunstontwikkeling. De tijd gaf hem gelijk.
Biografie
Pettoruti werd op 1 oktober 1892[1] geboren in La Plata, Argentinië. Na zijn inschrijving verliet hij de plaatselijke Academie voor Schone Kunsten, maar dankzij een opdracht voor een karikatuur kreeg hij in 1913[1] een studiebeurs van de overheid om naar Italië te reizen. In Florence bestudeerde hij Fra Angelico, Masaccio en Giotto; in Milaan maakte hij kennis met de futuristen; in 1923 exposeerde hij 35 werken in de Der Sturm Gallery van Herwarth Walden in Berlijn. Toen hij terugkeerde naar huis, had hij vrijwel elke belangrijke stroming van het Europese modernisme in zich opgenomen zonder er simpelweg een na te doen.
Terug in Argentinië bouwde Pettoruti daarnaast aan een loopbaan als institutioneel bestuurder. Van 1930[1] tot 1952 was hij directeur van het Museo Provincial de Bellas Artes in La Plata, totdat politieke druk onder Perón hem tot aftreden dwong. Daarna keerde hij voorgoed terug naar Europa en vestigde zich uiteindelijk in Parijs, waar hij op 16 oktober 1971[1] stierf.
Op zijn doeken keerden muzikanten en harlekijnen steeds terug, figuren met verborgen gezichten of gesloten ogen. Die anonimiteit was bewust: Pettoruti was geïnteresseerd in vorm en kleurverhoudingen, niet in portretten, en het geometrische kostuum van de harlekijn paste bij zijn belangstelling voor in elkaar grijpende vlakken. Werken als Quinteto (1927[1]) en Arlequín (1928) tonen de scherpe helderheid die zijn oeuvre kenmerkt. In 1968 publiceerde hij zijn autobiografie Un Pintor Ante el Espejo.
Tijdlijn
- 1892Geboren op 1 oktober in La Plata, Argentinië.
- 1913Kreeg na een opdracht voor een karikatuur een reisbeurs van de overheid om in Italië kunst te studeren.
- 1913Bestudeerde Fra Angelico, Masaccio en Giotto in Florence.
- 1923Exposeerde 35 werken in de Der Sturm Gallery van Herwarth Walden in Berlijn.
- 1924Opende zijn eerste tentoonstelling in Buenos Aires in de Galería Witcomb met 86 werken uit zijn Europese periode.
- 1927Voltooide het kunstwerk Quinteto.
- 1928Voltooide het kunstwerk Arlequín.
- 1930Werd benoemd tot directeur van het Museo Provincial de Bellas Artes in La Plata.
- 1952Trad af als directeur van het Museo Provincial de Bellas Artes vanwege politieke druk.
- 1968Publiceerde zijn autobiografie Un Pintor Ante el Espejo.
- 1971Stierf op 16 oktober in Parijs, op 79-jarige leeftijd.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Verwante kunstenaars
Veelgestelde vragen
Waar staat Emilio Pettoruti om bekend?
Emilio Pettoruti staat bekend om schilderijen waarin hij elementen van het kubisme en futurisme combineerde met de geometrische precisie van de Italiaanse renaissance. Op zijn doeken stonden vaak musici en harlekijnen met verborgen gezichten, als weerspiegeling van zijn belangstelling voor vorm en kleurverhoudingen in plaats van portretkunst. Hij publiceerde ook een autobiografie, Un Pintor Ante el Espejo, in 1968[1].Wie was Emilio Pettoruti?
Emilio Pettoruti was een Argentijnse schilder, geboren in La Plata in 1892[1]. Na een decennium in Europa, waar hij invloeden van het kubisme, futurisme en de Italiaanse renaissance opnam, keerde hij terug naar Buenos Aires en werd hij een belangrijke figuur in de Argentijnse kunstwereld. Ook was hij directeur van het Museo Provincial de Bellas Artes in La Plata.Wat was de kunststijl van Emilio Pettoruti?
De kunststijl van Emilio Pettoruti combineerde elementen van het kubisme en futurisme met de geometrische precisie van de Italiaanse renaissance. Zijn schilderijen kenmerkten zich vaak door scherpe contouren en in elkaar grijpende vlakken. Hij was meer geïnteresseerd in vorm- en kleurverhoudingen dan in portretkunst.Hoe is Emilio Pettoruti overleden?
Emilio Pettoruti overleed in 1971[1] op 79-jarige leeftijd.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Emilio Pettoruti.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Emilio Pettoruti Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek Gianlorenzo Bernini: new aspects of his art and thought : a commemorative volume Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
- [3] boek guggenheim-futurismmodernfo00solo Gebruikt voor: biografie.
- [4] boek guggenheim-handboo00pegg Gebruikt voor: biografie.
- [5] boek Braun, Emily, 1957-; Asor Rosa, Alberto; Royal Academy of Arts (Great Britain), Italian art in the 20th century : painting and sculpture, 1900-1988 Gebruikt voor: biografie.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie