Dmitry Levitzky

Plan je bezoek om werk van Dmitry Levitzky te zien →

• Waar staat Dmitry Levitzky om bekend?+

  Latere critici plaatsten Dmitry Levitzky’s portretten, waaronder zijn reeks van adellijke meisjes van het Smolny-instituut in theatrale en muzikale poses, naast die van Rokotov en Borovikovsky op het hoogtepunt van de achttiende-eeuwse Russische portretkunst.
• Wat is het beroemdste werk van Dmitry Levitzky?+

  Dmitry Grigoryevich Levitzky (1735^[1]-1822^[1]) was een in Oekraïne geboren schilder die portretten maakte voor het Russische keizerlijke hof. Hij is vooral bekend om zijn formele portretten van Catharina de Grote en leden van de Russische aristocratie. Tot zijn bekendste werken behoort de reeks portretten van jonge vrouwen van het Smolny-instituut voor adellijke meisjes, een school voor meisjes uit aristocratische families. Catharina II gaf opdracht tot deze portretten, die in de jaren 1770^[1] werden uitgevoerd en de gratie en vaardigheden van de leerlingen vastlegden. De geportretteerden zijn bezig met muziek maken, dansen en toneelspelen. Ook zijn portret uit de jaren 1780 van Catharina II als Wetgever in de Tempel der Gerechtigheid is bekend. Het toont de keizerin voor een altaar van de Romeinse godin van de gerechtigheid. Ze draagt een eenvoudige jurk en staat blootsvoets, als nederige dienares van de staat. Het schilderij maakt nu deel uit van de collectie van het Russisch Museum in Sint-Petersburg.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Dmitry Levitzky?+

  Dmitry Levitzky was een portretschilder die in de tweede helft van de achttiende eeuw in Rusland werkte. Hij wordt doorgaans, samen met Fyodor Rokotov en Vladimir Borovikovsky, beschouwd als een van de drie belangrijkste Russische portretschilders van die tijd, al verschilden hun stijlen sterk. Levitzky werd in Oekraïne geboren als zoon van een priester en graveur. Hij studeerde bij Antropov en maakte daarna enkele jaren iconen in Moskou. Van 1771^[1] tot 1788 gaf hij portretles aan de Academie. Hij stond bekend om zijn vermogen persoonlijkheid in portretten vast te leggen en uit te drukken, met veel aandacht voor detail en toch een spontane indruk. Catharina de Grote gaf Levitzky tussen 1773 en 1776 opdracht portretten te maken van haar favoriete leerlingen aan het Smolny-instituut. De portretten tonen jonge adellijke vrouwen die toneelspelen, harp spelen en dansen. Zijn portretten van buitenlandse bezoekers aan Sint-Petersburg, onder wie Diderot, brachten hem internationale erkenning. Sommigen vergeleken zijn stijl met die van Boucher en Watteau. In 1788 dwong ziekte hem de Academie te verlaten.
• Welke technieken of materialen gebruikte Dmitry Levitzky?+

  De schildertechniek van Dmitry Levitzky wordt in de referentieteksten niet uitvoerig beschreven. Wel bieden informatie over de schilderpraktijk uit die tijd en analyse van eigentijdse werken enige context. In de zeventiende eeuw gebruikten Letse kerken materialen die aansloten bij wat regionaal beschikbaar was en bij uiteenlopende artistieke invloeden. De kerken in Nurmuizha en Burtnieki, beide gedecoreerd in de jaren 1680, laten verschillende benaderingen zien. In Nurmuizha werd een grondlaag van krijt en lijm gebruikt; in Burtnieki een okerkleurige grondlaag met olie. Pigmenten als indigo en smalt waren gangbaar voor blauw, terwijl natuurlijk ultramarijn zeldzaam was. Er werd vergulding toegepast, soms met watervergulding. Houtsnijwerk werd vaak verzilverd en op sommige delen met gekleurde glazuren afgewerkt. De materiaal- en techniekkeuze hing vaak af van de beschikbare ambachtslieden, die veel rondtrokken. Vooral op het platteland kon een schilder uit om het even welk atelier worden gehaald, met diens gebruikelijke werkwijzen als gevolg.
• Waar stond Dmitry Levitzky om bekend?+

  Dmitry Levitzky, een in Oekraïne geboren schilder, wordt herinnerd om zijn portretkunst. Als zoon van een priester en graveur studeerde hij bij Antropov voordat hij iconen voor kerken in Moskou maakte. Van 1771^[1] tot 1788 gaf Levitzky portretschilderles aan de Academie. Hij blonk uit in het portretteren van vrouwen. Onder zijn modellen waren de aristocrate Ursula Mniszech en Maria Diakova, de echtgenote van Nikolaï Lvov. Tussen 1773 en 1776 gaf Catharina de Grote hem opdracht portretten te schilderen van haar favoriete leerlingen aan het Smolny-instituut, een school voor jonge adellijke vrouwen. Op deze schilderijen zijn de meisjes te zien terwijl ze amateurtheater spelen, harp spelen en dansen. Zijn portretten van buitenlandse bezoekers aan Sint-Petersburg, onder wie Diderot, brachten hem internationale erkenning. Sommige critici vergeleken zijn stijl met die van Boucher en Watteau. Ziekte dwong hem in 1788 de Academie te verlaten; in de laatste drie decennia van zijn leven schilderde hij zeer weinig. Hij kon persoonlijkheid interpreteren en uitdrukken, en zijn werk behield een spontane indruk.
• Wanneer leefde en werkte Dmitry Levitzky?+

  Dmitry Levitzky werd geboren in Oekraïne. Als zoon van een priester verhuisde hij later naar Rusland, waar hij het grootste deel van zijn leven woonde en werkte. Van 1771^[1] tot 1788 doceerde hij portretschilderkunst aan de Academie. Hij werd bekend om zijn vermogen persoonlijkheid in portretten vast te leggen en uit te drukken: ieder detail was zorgvuldig geschilderd, maar het werk behield een spontane indruk. Van 1773 tot 1776 gaf Catharina de Grote hem opdracht haar favoriete leerlingen van het door haar gestichte Smolny-instituut, een school voor jonge adellijke vrouwen, te portretteren. Hij schilderde ook buitenlandse bezoekers aan Sint-Petersburg, onder wie Diderot. Zijn stijl werd vergeleken met die van Boucher en Watteau en kreeg ook buiten Rusland enige erkenning. Ziekte dwong hem in 1788 zijn functie als voornaamste docent portretschilderkunst aan de Academie neer te leggen. In de laatste dertig jaar van zijn leven schilderde hij weinig.
• Waar kan ik het werk van Dmitry Levitzky zien?+

  Werk van Dmitry Levitzky is te vinden in talrijke musea en collecties. Daaronder zijn het All-Russian^[1] Museum of Decorative and Folk Art, de Kustodiev-prentengalerie in Astrachan en het Kuskovo State Porcelain Museum. Deze bevinden zich alle in Rusland. Zijn kunst is ook in internationale collecties opgenomen, zoals de Albright-Knox Art Gallery (Buffalo, New York), het Dallas Museum of Art, het Los Angeles County Museum of Art en de Peggy Guggenheim Collection in Venetië. Deze bevinden zich in de Verenigde Staten en Italië. Andere locaties zijn het Wilhelm Hack Museum (Ludwigshafen, Duitsland) en het Irkoetsk Regional Art Museum. Ook talrijke andere galeries en privécollecties in Europa en de Verenigde Staten bezitten werken, waaronder Galerie Gmurzynska (Keulen), Annely Juda Fine Art (Londen) en Collection Thea Berggren (Chicago).
• Waar kwam Dmitry Levitzky vandaan?+

  Dmitry Levitzky werd geboren in Oekraïne. Zijn vader was priester en een begaafd graveur. Na zijn studie bij Antropov maakte Levitzky enkele jaren iconen voor kerken in Moskou. Van 1771^[1] tot 1788 doceerde hij portretschilderkunst aan de Academie. Hij blonk uit in vrouwenportretten, zoals die van Ursula Mniszech en Maria Diakova, de vrouw van architect, schilder en dichter Nikolaï Lvov. Op verzoek van Catharina de Grote schilderde hij tussen 1773 en 1776 portretten van haar favoriete leerlingen aan het door haar gestichte Smolny-instituut, waar jonge adellijke vrouwen toneel speelden, harp speelden of de menuet dansten. Zijn portretten van buitenlandse bezoekers aan Sint-Petersburg, onder wie Diderot, bezorgden hem bekendheid buiten Rusland; zijn stijl werd zelfs met Boucher en Watteau vergeleken. Ziekte dwong hem in 1788 de Academie te verlaten, waar hij de voornaamste docent portretschilderkunst was geweest. In de laatste dertig jaar van zijn leven schilderde hij nauwelijks.
• Wie werd door Dmitry Levitzky beïnvloed?+

  Er is weinig informatie over Dmitry Levitzky's invloed op andere kunstenaars. De bredere context van de Russische kunstgeschiedenis biedt echter enkele verwante verbanden. De Blauwe Roos-groep, die aan het begin van de jaren 1900 opkwam, gaf de voorkeur aan een subjectieve, intuïtieve benadering van kunst. Nikolaj Koelbin en Vladimir Markov benadrukten dit in hun essays. Hun aandacht voor de psychologische kanten van het creatieve proces houdt verband met een aarzelende expressionistische beweging in Rusland, waartoe David Boerljoek en Pavel Filonov gerekend kunnen worden. Figuren als Ljoebov Popova, Aleksandr Rodtsjenko en Vladimir Tatlin werden beïnvloed door Michail Vroebel. Rodtsjenko zei dat hij begin jaren 1910 ‘schilderde als Vroebel’, terwijl Tatlin diens werk waardeerde en verzamelde. Andere avant-gardekunstenaars die met Vroebels werk in aanraking kwamen, waren Natalja Gontsjarova, Michail Larionov, Aleksandra Ekster, Aleksandr Archipenko, David Boerljoek en Kazimir Malevitsj. Naum Gabo vatte Vroebels invloed samen door te stellen dat hij de schilder- en beeldhouwkunst had bevrijd van academische schema's. Gabo vond dat Vroebels invloed op hun visuele bewustzijn even beslissend was als die van Cézanne.
• Wie beïnvloedde Dmitry Levitzky?+

  Dmitry Levitzky, geboren in Oekraïne, was de zoon van een priester en een begaafd graveur. Aanvankelijk studeerde hij bij Antropov. Later gaf hij van 1771^[1] tot 1788 portretschilderles aan de Academie. In zijn tijd was de Russische schilderkunst sterk schatplichtig aan Europese modes, die Rusland vaak met enige vertraging bereikten. Russische schilders konden echter via reproducties en het aankoopgedrag van de elite met kunst kennismaken. Catharina de Grote verwierf bijvoorbeeld Franse, Italiaanse en Nederlandse meesterwerken voor de Hermitage. Levitzky's stijl is vergeleken met die van Boucher en Watteau. Hij blonk uit in vrouwenportretten en schilderde onder anderen Ursula Mniszech en Maria Diakova. Tussen 1773 en 1776 schilderde hij de favoriete leerlingen van Catharina de Grote aan het Smolny-instituut, terwijl zij amateurtheater speelden en muziekinstrumenten bespeelden.
• Wie was Dmitry Levitzky?+

  Dmitry Levitzky, geboren in Oekraïne, was een 18e-eeuwse portretschilder die in Rusland werkte. Als zoon van een priester en graveur studeerde hij bij Antropov voordat hij in Moskou iconen maakte. Van 1771^[1] tot 1788 doceerde hij portretschilderkunst aan de Academie. Hij stond bekend om zijn vermogen persoonlijkheid in portretten vast te leggen, met zorgvuldige aandacht voor detail en een gevoel van spontaniteit. Hij blonk uit in vrouwenportretten, waaronder Ursula Mniszech en Maria Diakova, de vrouw van Nikolai Lvov. Catharina de Grote gaf hem tussen 1773 en 1776 opdracht haar favoriete leerlingen van het Smolny-instituut te portretteren terwijl ze toneel speelden, harp speelden en dansten. Zijn portretten van buitenlandse bezoekers, onder wie Diderot, bezorgden hem internationale bekendheid en leidden tot vergelijkingen met Boucher en Watteau. Ziekte deed hem in 1788 terugtreden uit zijn functie als voornaamste docent portretschilderkunst aan de Academie. In zijn laatste dertig levensjaren schilderde hij weinig.
• Waarom zijn de werken van Dmitry Levitzky vandaag belangrijk?+

  De portretten van Dmitry Levitzky bieden inzicht in de Russische samenleving van de 18e eeuw en in de ontwikkeling van het portret als genre. Hij legde Catharina de Grote en leden van de Russische aristocratie vast en documenteerde zo de elite in een periode van verandering. Door zijn vaardigheid om niet alleen het uiterlijk, maar ook het karakter en de maatschappelijke positie weer te geven, zijn zijn werken waardevolle historische documenten. Details van kleding, omgeving en pose weerspiegelen vaak de status en interesses van de geportretteerde. Ook zijn artistieke technieken, zoals het gebruik van licht en schaduw, dragen bij aan de esthetische aantrekkingskracht van zijn schilderijen. Zijn vermogen om realistische en flatterende beelden te maken, maakte hem tot een gewild portretschilder. Musea stellen zijn werken nog altijd tentoon.