Claudio Coello

Plan je bezoek om werk van Claudio Coello te zien →

• Waar staat Claudio Coello om bekend?+

  Claudio Coello staat bekend als de laatste grote meester van de Spaanse barok. Hij werkte zeven jaar aan La Sagrada Forma en vulde de sacristie van El Escorial met portretten van hovelingen en geestelijken.
• Wat is het beroemdste werk van Claudio Coello?+

  Claudio Coello was een productief schilder, muurschilder en portrettist. Hoewel veel fresco’s verloren zijn gegaan, geldt hij als de best vertegenwoordigde muurschilder van zijn tijd onder degenen van wie werk in Madrid bewaard bleef. In 1668^[1] kreeg Coello een belangrijke opdracht van de benedictijner nonnen van San Plácido: schilderijen voor het hoogaltaar en de twee zijaltaren en fresco’s voor de Heilig Grafkapel. Hij signeerde en dateerde het hoogaltaarstuk en een van de zijstukken in 1668. Tot zijn bekende portretten behoren die van Karel II, koningin Mariana van Oostenrijk en Padre Cabanillas. Coello schilderde Mariana in de stijl van Martínez del Mazo (actief in 1666) en Carreño (actief 1670-80). Op zijn portret zit de koningin in weduwenkleding en is zij ten voeten uit afgebeeld. Het portret, nu in de Alte Pinakothek in München, dateert waarschijnlijk uit 1690-93. Coello’s portretten staan bekend om hun levendigheid, vooral in vergelijking met die van Carreño.
• Wat moet ik weten over de prints van Claudio Coello?+

  Claudio Coello (1642^[1]–1693^[1]) was een Spaanse barokschilder, geboren in Madrid. Hij werd hofschilder van Karel II van Spanje. Hoewel hij vooral schilder was, circuleerden tijdens en na zijn leven prenten naar zijn werk en vergrootten die zijn invloed. Coello volgde een opleiding bij Francisco Rizi en nam invloeden op uit de Venetiaanse en Vlaamse schilderkunst. Hij bestudeerde ook oudere kunstenaars uit de Spaanse koninklijke collectie. Zijn stijl kenmerkt zich door dramatische composities, aandacht voor detail en talent voor portretten. Een van zijn belangrijkste schilderijen is het hoogaltaarstuk in de kerk van El Escorial. Het werk, *The Holy Family*, werd in 1684^[1] voltooid. Het grote schilderij bevestigde zijn positie als een toonaangevende kunstenaar in Spanje. Andere belangrijke werken bevinden zich in het Prado in Madrid en in kerken in heel Spanje. Prentmakers reproduceerden enkele van zijn beroemde composities voor verzamelaars. Prenten bieden een toegankelijkere manier om zijn artistieke visie te ervaren en zijn compositievaardigheid en kenmerkende barokesthetiek te waarderen, ook zonder kleur. Ze geven bovendien een indruk van de artistieke smaak in het 17e-eeuwse Spanje.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Claudio Coello?+

  Claudio Coello (1642^[1]-1693^[1]) geldt als de bekwaamste schilder van zijn generatie die in het laatste derde deel van de zeventiende eeuw aan het hof werkte. Hij wordt vaak omschreven als de laatste belangrijke kunstenaar van de Spaanse Gouden Eeuw. Coello werd in Madrid geboren in een familie van Portugese afkomst. Hij ging aanvankelijk in de leer bij Francisco Rizi om te leren tekenen en bleef vanwege zijn schildertalent tot 1660^[1] bij Rizi, waarna hij zelfstandig ging werken. Rizi’s invloed blijkt uit de grootsheid en het drama van zijn composities. Coello bestudeerde ook Rubens en Van Dyck, rechtstreeks en via prenten. De uitgebreide decors in zijn religieuze schilderijen kunnen verband houden met Rizi’s ervaring als decorontwerper, al kwamen zulke elementen vaker voor in barokschilderkunst. De architectonische achtergronden in enkele schilderijen verwijzen naar zestiende-eeuwse werken van Veronese en Tintoretto die destijds in Madrid aanwezig waren. Zijn portretten van Karel II en koningin Mariana van Oostenrijk vertonen een levendigheid die hen onderscheidt van die van tijdgenoten als Carreño. Van de muurschilders van zijn tijd is zijn werk in Madrid het best vertegenwoordigd.
• Welke technieken of materialen gebruikte Claudio Coello?+

  Claudio Coello werkte in de tweede helft van de zeventiende eeuw. Net als andere barokmeesters gebruikte hij technieken die flexibiliteit en grotere formaten mogelijk maakten. Een aanpak bestond erin het oppervlak een middentoon of donkere toon te geven. Vervolgens werd het beeld met wassingen onderschilderd, gecontroleerd of spontaan. De delen die moesten oplichten, werden opgebouwd met dikke, dekkende witte verf. Dat leverde lichtende kleuren op, met dunne, transparante donkere partijen waardoor de voorbereidende wassing zichtbaar bleef. De hooglichten, die het volume vormden, lagen dik en verhoogd op het schilderoppervlak. Een andere techniek was het direct mengen op het oppervlak. Afzonderlijke kleuren en toonwaarden werden gemengd en aangebracht om licht en schaduw aan te geven. Elke nieuwe kleurlaag werd zorgvuldig in de omringende verf opgenomen, zodat een vloeiende overgang ontstond. De ondertekening en onderschildering dienden als leidraad voor het schilderen aan het oppervlak, maar veranderden dat oppervlak niet actief. Alle sporen van penseelwerk konden worden weggewerkt, waardoor een glad en gedetailleerd oppervlak ontstond met geleidelijke overgangen van licht naar schaduw.
• Waar stond Claudio Coello om bekend?+

  Claudio Coello (1642^[1]–1693^[1]) was in het laatste derde deel van de zeventiende eeuw hofschilder. Hij geldt als de voornaamste kunstenaar van zijn generatie en als een laatste stralende ster van de Spaanse schilderkunst uit de Gouden Eeuw. Zijn loopbaan eindigde voortijdig, op eenënvijftig-jarige leeftijd. Sommigen beschouwen hem als de laatste grote Spaanse kunstenaar voor lange tijd. Coello werd geboren in Madrid en leerde het vak in het atelier van Francisco Rizi. Rizi’s invloed is zichtbaar in het dramatische karakter van Coello’s composities, dat nog werd versterkt door zijn studie van Rubens en Van Dyck. Hij schilderde ook portretten, onder meer van Karel II en koningin Mariana van Oostenrijk. Zijn portret van Mariana, nu in de Alte Pinakothek in München, volgt een voorbeeld van Martínez del Mazo en Carrerio. Coello toont de koningin in weduwenkleding. Hij maakte ook fresco’s; slechts een klein deel daarvan is bewaard gebleven.
• Waar kan ik het werk van Claudio Coello zien?+

  Claudio Coello (1642^[1]-1693^[1]) was in het laatste derde deel van de zeventiende eeuw hofschilder. Hij wordt beschouwd als de meest vooraanstaande kunstenaar van zijn generatie. Verschillende musea bezitten werk van Coello. Het Museo del Prado in Madrid heeft een aantal schilderijen, waaronder *Charles II*, *Triumph of Saint Augustine* en *Padre Cabanillas*. De Alte Pinakothek in München bezit *Queen Mariana of Austria*. Het Toledo Museum of Art in Ohio, VS, heeft *Saint Joseph with the Christ Child*. Coello werkte ook als muurschilder. Hoewel slechts een klein deel van zijn fresco’s bewaard bleef, geldt hij als de best vertegenwoordigde muurschilder van zijn kring. Een voorbeeld is *Martyrdom of Saint Stephen* in de kerk San Esteban in Salamanca. Coello’s portretten van Karel II en koningin Mariana tonen een levendigheid die ze onderscheidt van werken van schilders als Carreño. Zijn loopbaan eindigde voortijdig toen hij op eenenvijftigjarige leeftijd stierf.
• Waar kwam Claudio Coello vandaan?+

  Claudio Coello werd in 1642^[1] in Madrid geboren. Zijn familie was van Portugese afkomst en had zich in Spanje gevestigd. Zijn vader, een ambachtsman in brons en goud, stuurde hem naar Francisco Rizi in de leer, in de hoop dat hij zou leren tekenen en zou helpen bij ontwerpen voor metaalwerk. Coello’s schildertalent werd echter al snel herkend; hij bleef bij Rizi tot 1660^[1], toen hij zelfstandig ging werken. Rizi’s invloed is zichtbaar in de grandeur en dramatiek van Coello’s composities. Die aspecten van zijn kunst werden verder versterkt door zijn studie van het werk van Rubens en Van Dyck, zowel rechtstreeks als via prenten. De decors op zijn religieuze schilderijen weerspiegelen mogelijk Rizi’s ervaring als decorontwerper; vanaf 1649 had Rizi de leiding over de toneeldecors in het Alcázar en het Buen Retiro. De architecturale achtergronden in sommige schilderijen van Coello verwijzen naar zestiende-eeuwse werken van Veronese en Tintoretto die destijds in Madrid te zien waren.
• Wie werd door Claudio Coello beïnvloed?+

  Claudio Coello (1642^[1]-1693^[1]) was de bekwaamste schilder van zijn generatie aan het hof in het laatste derde deel van de zeventiende eeuw. Hij wordt beschouwd als de laatste belangrijke kunstenaar van de Spaanse Gouden Eeuw. Coello’s vroege opleiding was bij Francisco Rizi; hij begon als leerling en hielp bij ontwerpen voor metaalwerk. Rizi’s invloed blijkt uit de grootsheid en het drama van Coello’s composities. Coello bestudeerde ook het werk van Rubens en Van Dyck, rechtstreeks en via prenten. Zijn portretten, zoals Karel II in het Museo del Prado en koningin Mariana van Oostenrijk, hebben een zekere levendigheid. In Padre Cabanillas gebruikt hij een eenvoudige compositie en sombere kleuren om de aandacht op het hoofd van de geportretteerde te richten. Coello stierf op eenenvijftigjarige leeftijd. Zijn dood betekende het einde van de laatste grote kunstenaar die lange tijd in Spanje opkwam.
• Wie beïnvloedde Claudio Coello?+

  De artistieke ontwikkeling van Claudio Coello werd door verschillende invloeden gevormd. De wand- en plafonddecoraties in werken als de gewelven van de sacristie van de kathedraal van Toledo (1671^[1]-74) en de Casa de la Panadería in Madrid (1672-73) zijn schatplichtig aan de Bolognese schilders Michelangelo Colonna en Agostino Mitelli. Velázquez haalde hen in 1658 naar het Spaanse hof om het Alcázar te decoreren. Hun illusionistische aanpak beïnvloedde de muurschilderkunst van Rizi en Carreño en vervolgens die van Coello, die samenwerkte met José Jiménez Donoso. Hun fresco’s lijken op die van Italiaanse kunstenaars. Coello maakte ook portretten. In zijn portret van koningin Mariana zette hij het type voort dat Martínez del Mazo in 1666 had gevestigd en Carreño in de jaren 1670-80 had ontwikkeld. Coello’s portretten hebben een lichte toets die aan Velázquez doet denken. Tegen het einde van zijn leven veranderde zijn stijl opnieuw. Volgens geruchten beïnvloedde de komst van Luca Giordano aan het Spaanse hof Coello. Zijn laatste grote werk, *Martyrdom of Saint Stephen*, echoot de fresco’s en doeken van Giordano.
• Wie was Claudio Coello?+

  Claudio Coello (1642^[1]–1693^[1]) was de laatste grote kunstenaar van de Spaanse schildertraditie. Als hofschilder werkte hij in het tijdperk van het absolutisme en maakte hij portretten van de koninklijke familie. Zijn portret van koning Charles II laat zijn werkwijze zien. Coello gaf de glans van het harnas en de plooien van de strik met losse penseelstreken weer. Een latere versie temperde enkele details. Zijn koninklijke portretten, zoals die van koningin Mariana van Oostenrijk, volgden een type dat al in 1666^[1] was ontstaan. Coello’s figuren zijn monumentaler dan zijn voorbeelden. Hij schilderde ook religieuze werken, zoals Het martelaarschap van de heilige Stefanus. Veel van zijn fresco’s zijn verloren gegaan. Coello stierf op 51-jarige leeftijd. Met zijn dood kwam een einde aan het leven van de laatste grote kunstenaar die Spanje lange tijd zou voortbrengen.
• Waarom zijn de werken van Claudio Coello vandaag belangrijk?+

  Claudio Coello (1642^[1]-1693^[1]) wordt beschouwd als de laatste belangrijke kunstenaar die lange tijd in Spanje opkwam. Zijn betekenis ligt in zijn portretten en muurschilderingen, waarvan slechts een deel bewaard is gebleven. Zijn portretten dienden vaak om het Spaanse hof te verbeelden en werden ook voor andere koninklijke huizen gemaakt. Zijn onvoltooide portret van koning Charles II geeft inzicht in zijn werkwijze en toont de aandacht voor details in harnas en stoffen. Een portret van Charles II uit het Städel in Frankfurt, in 1945 verloren gegaan, suggereert dat Coello in een latere versie enkele uitbundige details temperde. Zijn portret van koningin Mariana zette een stijl voort die door eerdere kunstenaars was gevestigd en toont haar in weduwenkleding. Het portret, waarschijnlijk uit circa 1690^[1]-93, verbeeldt Mariana monumentaler dan in eerdere portretten. Zijn portretten, waaronder *Sagrada Forma*, het ovale portret van Charles II en *Padre Cabanillas*, kenmerken zich door levendigheid. In *Padre Cabanillas* leidt de compositie de aandacht naar het gezicht, geschilderd met een toets die aan Velázquez doet denken.