Claude Viallat

Plan je bezoek om werk van Claude Viallat te zien →

• Waar staat Claude Viallat om bekend?+

  Claude Viallat staat bekend om zijn kenmerkende motief, een langgerekte vorm die op een botje of boon lijkt. Hij bracht deze vorm met een stempel of sjabloon aan op ongebleekt, ongespannen canvas, geverfd touw, visnetten en tentdoek.
• Wat is het beroemdste werk van Claude Viallat?+

  Claude Viallat, geboren in Nîmes in 1936^[1], wordt geassocieerd met de groep Supports/Surfaces. Deze stroming stelde traditionele benaderingen van schilderkunst ter discussie. Viallat studeerde aan de Beaux-Arts in Montpellier en Parijs. Eén beroemdste werk aanwijzen is moeilijk, maar verschillende stukken uit het begin van de jaren 1970 zijn goed gedocumenteerd. Daartoe behoren Repetition de formes-jaune or sur blanc, Deperdition-triptych gris sur toile blanche en Polychromed Quadryptich, alle uit 1971. Bij deze werken gebruikte hij kleurstof op doek of technieken met gebeitst doek. Ook noemenswaardig zijn Deterioration (1972), een met kleurstof behandeld doek dat bewust aan regen werd blootgesteld, en Solorisation (1972), een doek waarvan de zon de kleur veranderde. Deze stukken tonen Viallats belangstelling voor de invloed van natuurlijke processen op zijn kunst. Zijn werk is veelvuldig tentoongesteld, onder meer in solotentoonstellingen bij Galerie Jean Fournier in Parijs en op de VIe en VIIe Biënnale van Parijs.
• Wat moet ik weten over de prints van Claude Viallat?+

  Claude Viallat staat bekend om prenten waarin kleur en vorm worden onderzocht, vaak met sjablonen en herhaalde motieven. Zijn aanpak past bij hedendaagse grafische tradities, waarin de kunstenaar de oplage bepaalt en niet de technische beperkingen. Prentmakers beperken de oplage meestal; dit wordt ondersteund door conventies in de kunstwereld. Die conventies zijn niet wettelijk afdwingbaar, maar vallen wel onder handelsbeschermingswetten die een nauwkeurige beschrijving van kunst vereisen. Bij commerciële verkoop moet een prent waarheidsgetrouw worden omschreven. Gewoonlijk nummert de kunstenaar elke prent om de plaats ervan binnen de totale oplage aan te geven. Dit staat meestal linksonder in de marge. De kunstenaar zet de titel in het midden en de handtekening rechts. Deze aanduidingen worden in potlood aangebracht. Sommige prenten van Viallat zijn lithografieën en zeefdrukken (ook serigrafieën genoemd), waarmee een reeks grafische technieken wordt getoond.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Claude Viallat?+

  Claude Viallat wordt geassocieerd met de groep Supports/Surfaces, die eind jaren 1960 in Frankrijk ontstond en actief bleef tot in de jaren 1970. De beweging stelde traditionele benaderingen van schilderkunst ter discussie en ontleedde de conventionele opvatting van een schilderij in basisonderdelen, zoals het doek (de drager) en de aangebrachte materialen (de oppervlakken). Viallat bracht vaak vlekken of eenvoudige vormen aan op niet-opgespannen doek. Hij schrapte het idee van een centraal beeld. De groep verwierp de illusionistische ruimte van traditionele ezelschilderkunst en gaf de voorkeur aan een directere, materiëlere benadering. In het werk werden vaak industriële materialen en processen gebruikt. De beweging hield verband met poststructuralistische theorie en kritiek op institutionele structuren in de kunstwereld. Supports/Surfaces streefde naar een opener, democratischer kunstvorm die afstand nam van gevestigde conventies.
• Welke technieken of materialen gebruikte Claude Viallat?+

  Claude Viallat wordt geassocieerd met Supports/Surfaces, een Franse kunststroming die traditionele schildertechnieken ter discussie stelde. Hij werkte vaak op niet-opgespannen doek en bevrijdde zijn praktijk daarmee van de beperkingen van het raamwerk. In plaats van het doek op conventionele wijze voor te bereiden, liet Viallat het materiaal de verf opzuigen. Het doek absorbeerde zo de grondlaag, in plaats van alleen als drager te fungeren. Viallat staat bekend om een beperkt kleurengamma en beperkte zijn palet soms tot rood, wit, blauw en zwart. Ook verwerkte hij niet-artistieke materialen, een wezenlijk kenmerk van Art Brut. Deze ‘materialen van fortuin’ konden bestaan uit bladeren, vulkanisch gesteente, puimsteen, cement, schelpen, leer, touw, brood, groenteschillen, steenkool en glasscherven. Gereedschap kon uiteenlopen van een lepelsteel tot een balpen; als drager kon hij houtwerk in een kamer, cadeaupapier, vloeipapier of stof gebruiken.
• Waar stond Claude Viallat om bekend?+

  Claude Viallat werd in 1936^[1] in Nîmes geboren en is bekend om zijn band met de groep Supports/Surfaces, die eind jaren 1960 in Frankrijk ontstond. Van 1955 tot 1958 studeerde hij aan de Beaux-Arts in Montpellier en later in Parijs. In zijn werk gebruikt hij vaak eenvoudige, herhaalde vormen en onderzoekt hij kleur op ongespannen canvas. Werken uit het begin van de jaren 1970, zoals Repetition de formes (1971) en Deperdition (1971), tonen zijn manier om kleurstof op canvas aan te brengen. Hij experimenteerde ook met materialen als polychroom touw, zoals in zijn werken uit 1971-72. Zijn kunst onderzoekt de basiselementen van de schilderkunst en stelt traditionele ideeën over compositie en presentatie ter discussie. Hij had solotentoonstellingen bij Galerie A in Nice in 1966 en bij Galerie Jean Fournier in Parijs in 1968 en 1971. Hij nam deel aan groepstentoonstellingen als Impact in 1966 in het Musée Municipal d’Art Moderne in Céret en Sigma in 1969 bij Galerie des Beaux-Arts in Bordeaux.
• Wanneer leefde en werkte Claude Viallat?+

  Claude Viallat werd op 18 maart 1936^[1] geboren in Nîmes, Frankrijk. Hij wordt geassocieerd met de groep Supports/Surfaces. Van 1955 tot 1959 studeerde hij aan de École des Beaux-Arts in Montpellier. Daarna volgde hij in 1962 en 1963 onderwijs aan de École des Beaux-Arts in Parijs. Later gaf hij les aan de École des Beaux-Arts in Nice en vervolgens in Nîmes. Zijn werk ontwikkelde zich weg van de conventionele schilderkunst. In 1966 begon hij zonder spanraam te werken, waardoor hij het canvas kon vouwen, kreukelen en bevlekken. Hij ontwikkelde een non-figuratieve, all-overstijl met een sjabloonachtige vorm die soms wordt beschreven als lijkend op een bot of een net. Hij is in Frankrijk en internationaal regelmatig blijven exposeren.
• Waar kan ik het werk van Claude Viallat zien?+

  Werk van Claude Viallat is op verschillende locaties te bekijken. Verschillende musea in Parijs bezitten werken, waaronder het Musée National d’Art Moderne van het Centre Georges Pompidou, het Musée d’Orsay, het Musée du Louvre en het Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris. Andere Franse instellingen met zijn werk zijn het Musée d’Art Moderne et Contemporain in Straatsburg en het Château la Coste Art Centre in de Provence. Ook zijn werken te vinden in de collecties van het Musée des Beaux-Arts in Nantes, het Musée Fabre in Montpellier en het Musée National Fernand Léger in Biot. Deze musea tonen uiteenlopende kunst; raadpleeg hun actuele tentoonstellingen of catalogi om Viallats werk te vinden bij het plannen van een bezoek.
• Waar kwam Claude Viallat vandaan?+

  Claude Viallat werd in 1936^[1] geboren in Nîmes, Frankrijk. Hij volgde zijn kunstopleiding aan de Beaux-Arts in Montpellier en later, in 1958, aan de Beaux-Arts in Parijs. Tot zijn vroege tentoonstellingen behoorden een solotentoonstelling bij Galerie A in Nice in 1966 en een volgende bij Galerie Jean Fournier in Parijs in 1968. Zijn werk was ook te zien in groepstentoonstellingen, zoals Impact in 1966 in het Musée Municipal d’Art Moderne in Céret, Frankrijk, en Sigma in 1969 bij Galerie des Beaux-Arts in Bordeaux. Viallat nam deel aan de VI Biennale de Paris in 1969. In 1970 was zijn werk opgenomen in Support-Surface bij het ARC, Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris. Zijn werken, vaak kleurstof op canvas, waren begin jaren 1970 te zien bij Galerie Jean Fournier en in het Grand Palais in Parijs.
• Wie werd door Claude Viallat beïnvloed?+

  Claude Viallat, geboren in 1936^[1] in Nîmes, wordt geassocieerd met de groep Supports/Surfaces, die afstand wilde nemen van de traditionele schildersezel. Door ongeprepareerde doeken en met kleur doordrenkte stoffen dragers te gebruiken, probeerde hij gevestigde artistieke normen te ondermijnen. Viallat erkende zelf de invloed van Henri Matisse en noemde diens papierknipsel *La Vague* een belangrijk voorbeeld. In *La Vague* zijn figuur en achtergrond omkeerbaar; Viallat zag dit als een model voor ontwerpen met leegten of openingen in plaats van vaste vormen. Zijn theorieën en werkwijzen hebben waarschijnlijk ook andere kunstenaars van Supports/Surfaces beïnvloed. De groep ontstond aan het einde van de jaren 1960, dus eventuele invloed zou vanaf de jaren 1970 zichtbaar zijn.
• Wie beïnvloedde Claude Viallat?+

  De invloeden op Claude Viallat omvatten verschillende kunstenaars en stromingen. Soto noemde Mondriaan, Malevitsj, Klee en Albers als belangrijke invloeden. Soto wilde beweging in Mondriaans werk brengen, maar besefte dat Mondriaan dit probleem al had opgelost met *Broadway Boogie-Woogie*. Ook Moholy-Nagy was belangrijk, al vond Soto diens werk onvolledig door zijn vroege dood. Soto liet zich daarnaast inspireren door Calder, Marcel Duchamp en Gabo. Hij gebruikte de elementen die zij hadden losgemaakt om een eigen wereld te construeren en de door hen gestelde vragen te beantwoorden. Hoewel hij Rothko’s ernst bewonderde, gaf hij de voorkeur aan Barnett Newmans niet-hiërarchische structuren en niet-relationele kleurveldschilderkunst, die hij minder mooi vond. Soto erkende dat muziek sinds de negentiende eeuw invloed had gehad op picturale creativiteit, een verband dat ook Rothko legde.
• Waarom zijn de werken van Claude Viallat vandaag belangrijk?+

  Claude Viallat, geboren in Nîmes in 1936^[1], wordt geassocieerd met de beweging Support/Surface in Frankrijk. Deze kortstondige maar invloedrijke groep kunstenaars, actief van 1969 tot 1972, stelde traditionele schilderpraktijken ter discussie. Viallat en kunstenaars als Louis Cane en Daniel Dezeuze onderzochten de basiselementen van kunst. Support/Surface-kunstenaars verlieten opgespannen doeken, illusie en enscenering en richtten zich juist op materiaal en maakproces. Viallats werk bevat vaak herhaalde vormen en kleuren op niet-opgespannen doek of andere dragers. Sommige critici hebben een verband gelegd tussen zijn werk en structuralistische ideeën die destijds in Parijs circuleerden. Een interview met Viallat in Beaux-Arts Magazine (1988) bespreekt zijn ‘matisseaanse’ benadering. Hij richtte Support/Surface op om de traditie van schilderen op een ezel te ondermijnen en maakte kleurgeïmpregneerde werken op verschillende ongeprepareerde stoffen. Viallat noemde Matisse’ papierknipsel La Vague een belangrijk prototype, waarin figuur en grond omkeerbaar zijn. Zijn werken zijn ontworpen vanuit leegtes of openingen, niet vanuit positieve vormen.