Claude Tousignant

Tousignant was een Plasticien^[1] van de tweede generatie, onderdeel van de geometrische abstractie uit Montreal die zich keerde tegen zowel de emotionele overdaad van het abstract expressionisme als het gewicht van het verhaal in figuratieve kunst. Voor hem stonden kleur en optische sensatie niet in dienst van iets anders; zij waren de zaak zelf. Zijn schietschijfschilderijen werken via de fysiologische werking van het oog: complementaire kleuren trillen tegen elkaar in de concentrische ringen en veroorzaken een glinstering in de waarneming die niets met voorstelling en alles met sensatie te maken heeft.

Amerikaanse critici plaatsten zijn cirkelschilderijen soms naast Op Art. de schietschijven van Tousignant dateren echter van vóór een groot deel van de internationale bekendheid van die stroming en komen voort uit een uitgesproken Frans-Canadese context, gevormd door de belangstelling van de Plasticiens voor Europese geometrische schilderkunst in plaats van New York.

Aan het begin van de jaren 1980 veranderde hij opnieuw en ging hij over op monochrome, speciaal gevormde doeken die van de muur af staan. Zo laat hij de rand van het doek spelen met de schaduw die het werpt. Het werk is steeds zonder verwijzingen naar de buitenwereld gebleven. Zijn onderscheidingen omvatten de Prix Paul-Émile-Borduas (1989), de hoogste prijs voor beeldende kunst van Quebec, en zijn benoeming tot officier in de Orde van Canada.