







Charles Meryon
Charles Meryon kwam via een omweg bij de ets terecht. Hij werd in 1821[1] in Parijs geboren als zoon van een Engelse arts en een danseres bij de Parijse Opera. Hij diende tien jaar bij de Franse marine en ontdekte tijdens een vier jaar durende wereldreis aan boord van de Rhin (1842[1]-1846[1]) dat hij kleurenblind was. Schilderen viel af. Na zijn terugkeer zocht hij onderricht bij graveur Eugène Bléry en begon hij te werken in een medium dat toen als volkomen ouderwets gold.

Biografie
Tussen 1850[1] en 1856 maakte hij de reeks waaraan hij nu zijn bekendheid dankt: de Eaux-fortes sur Paris, tweeëntwintig platen die het middeleeuwse weefsel tonen van een stad die door Haussmanns vernieuwingsprogramma werd afgebroken. De reeks is documentair precies en tegelijk vreemd van sfeer: de oude stad is bijna obsessief nauwkeurig weergegeven tegen luchten waarin in sommige staten hallucinante toevoegingen verschijnen. *Le Stryge* (1853) toont een waterspuwer die boven Parijs hurkt met een vermoeide, kwaadaardige blik. *Abside de Notre-Dame* (1854), vaak als zijn meesterwerk beschouwd, verandert de koorapsis en luchtbogen van de kathedraal in een bijna abstract architectonisch schema. *Le Pont Neuf* verscheen datzelfde jaar.
In het midden van de jaren 1850[1] begon zijn geestelijke toestand achteruit te gaan, met achtervolgingswanen rond Napoleon III. Meryon liet zich in 1858 vrijwillig opnemen in de inrichting van Charenton. Hij bleef er veertien maanden, hervatte na zijn ontslag zijn werk en werd in 1866 opnieuw opgenomen, ditmaal voorgoed. Hij stierf daar op 14 februari 1868[1].
Tijdens zijn leven verkocht hij zijn prenten voor bijna niets. De markt trok langzaam bij: *Le Stryge* bracht £5 op in 1873 en £100 in 1905. Tegenwoordig geldt hij algemeen als de belangrijkste etser van het negentiende-eeuwse Frankrijk, al is hij buiten specialistische kringen minder bekend dan die reputatie doet vermoeden.
Tijdlijn
- 1821Geboren in Parijs als zoon van een Engelse arts en een danseres bij de Parijse Opera
- 1842Begon aan een vier jaar durende wereldreis aan boord van de Rhin
- 1846Ontdekte aan boord van de Rhin dat hij kleurenblind was, waardoor schilderen moeilijk werd
- 1850Begon aan de reeks Eaux-fortes sur Paris, een serie van tweeëntwintig etsen
- 1853Maakte de ets "Le Stryge", met een waterspuwer boven Parijs
- 1854Maakte de ets "Abside de Notre-Dame", vaak als zijn meesterwerk beschouwd
- 1854Maakte de ets "Le Pont Neuf"
- 1858Liet zich vrijwillig opnemen in het gesticht van Charenton
- 1866Keerde definitief terug naar het gesticht van Charenton
- 1868Stierf op 14 februari in het gesticht van Charenton, 46 jaar oud
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Prints van Charles Meryon
Met de hand afgewerkte, archiefbestendige prints van het oeuvre van Charles Meryon.
Le Petit Pont - Charles Meryon
Vanaf £28,00
Ancienne habitation à Bourges - Charles Meryon
Vanaf £28,00
The Printed Work of the Latin Author, Valerius Maximus, Being Presented to King Louis XI - Charles Meryon
Vanaf £37,00
La morgue - Charles Meryon
Vanaf £37,00
Presentation to Louis XI by Valerius Maximus - Charles Meryon
Vanaf £37,00
La Morgue - Charles Meryon
Vanaf £37,00
Haal Charles Meryon in huis.
Bekijk alle prints van Charles Meryon →Veelgestelde vragen
Waar staat Charles Meryon om bekend?
Charles Meryon staat bekend om zijn reeks Eaux-fortes sur Paris, een verzameling van tweeëntwintig platen met middeleeuwse bouwwerken in Parijs tijdens de renovatie van Haussmann. Deze etsen documenteren de stad nauwkeurig, maar roepen ook een vreemde sfeer op: de oude stad wordt precies weergegeven en soms verschijnen hallucinatoire elementen in de lucht. Tot zijn werken behoren *Le Stryge*, *Abside de Notre-Dame* en *Le Pont Neuf*.Wat moet ik weten over de prints van Charles Meryon?
Bij het beoordelen van prenten van Charles Meryon is kennis van prentterminologie nuttig. Een ‘vintage print’ is gemaakt rond de tijd dat het negatief werd opgenomen. Een ‘period print’ is ongeveer 10 tot 15 jaar later gemaakt. Als het drukmoment onbekend is, wordt gesproken van een ‘old print’. Een ‘modern print’ is een recente afdruk van het oorspronkelijke negatief. Een ‘original print’ is een definitieve prent, gemaakt door de kunstenaar of onder diens toezicht. Een ‘facsimile’ wordt gemaakt door een prent opnieuw te fotograferen of het oorspronkelijke negatief te gebruiken. De drager en verwerking zijn, voor zover mogelijk, gelijk aan die van de referentieprent, doorgaans een vintage print. Proefdrukken zijn een belangrijk onderdeel van het drukproces en stellen de kunstenaar in staat het gevoel van de prent te testen. Het is verstandig tijd voor beoordeling in te plannen. Het blok snijden levert nog geen voltooide prent op; dat doet het drukken. In werkelijkheid is het snijden pas het begin.Tot welke stijl of stroming behoorde Charles Meryon?
Charles Meryon (1821[1]–1868[1]) werkte vóór het symbolisme aan het einde van de jaren 1880 en in de jaren 1890 opkwam. Latere prentmakers zoals Mary Cassatt maakten echter deel uit van de symbolistische beweging, die volgde op de heropleving van de prentkunst. Het symbolisme richtte zich niet langer op de weergave van de werkelijkheid, maar gebruikte voorwerpen als tekens voor ideeën die het onderwerp opriep. Symbolistische schilders en schrijvers wilden subjectieve en synthetische kunst maken. Gustave Moreau, maker van exotische fantasieën, was een sleutelfiguur in de ontwikkeling van symbolistische elementen als reactie op het impressionisme. Zijn invloed reikte tot uiteenlopende kunstenaars als Gauguin en Rouault. Bij de overgang van het impressionisme speelden ook schrijvers als Mallarmé een rol; zijn bijeenkomsten werden centraal voor het symbolisme en brachten schrijvers en schilders samen.Welke technieken of materialen gebruikte Charles Meryon?
Charles Meryon was een Franse prentmaker uit de 19e eeuw, bekend om zijn gedetailleerde etsen van Parijs. Hij koos voor het etsen nadat zijn hoop op een loopbaan als marineofficier door doofheid en slechtziendheid was vervlogen. Bij etsen wordt met zuur een ontwerp in een metalen plaat gebeten. Eerst wordt de plaat bedekt met een wasachtige, zuurbestendige grondlaag. De kunstenaar krast het beeld daarin, waardoor het metaal vrijkomt. Vervolgens gaat de plaat in een zuurbad, dat de blootliggende lijnen uitbijt. Hoe langer de plaat in het zuur blijft, hoe dieper en breder de lijnen worden. De lijnen worden met inkt gevuld, het oppervlak wordt schoongeveegd en onder druk op papier afgedrukt. Meryon gaf de voorkeur aan oud papier vanwege de kleur en textuur. Hij bewerkte platen vaak opnieuw en maakte zo meerdere staten van hetzelfde beeld met verschillen in detail of schaduwwerking. Soms gebruikte hij ook droge naald, waarbij hij rechtstreeks met een scherpe naald in de plaat krast en een braam maakt die extra inkt vasthoudt en bij het drukken een zachte, fluweelachtige lijn oplevert. Dit is te zien in enkele latere staten.Waar stond Charles Meryon om bekend?
Charles Meryon (1821[1]–1868[1]) is vooral bekend om zijn etsen van Parijs. Hij diende bij de Franse marine en reisde onder meer naar de Stille Zuidzee. In 1846[1] gaf hij zijn marinecarrière op voor de kunst. Aanvankelijk wilde hij schilder worden, maar door kleurenblindheid richtte hij zich op etsen. Hij studeerde bij Eugène Bléry, die gespecialiseerd was in reproducties van schilderijen via etsen. Meryon ging verder dan reproductiewerk en maakte originele composities. Zijn bekendste werken tonen de architectuur van Parijs. Hij maakte de reeks etsen *Eaux-fortes sur Paris*, met gedetailleerde aanzichten van gebouwen en straten. Vaak voegde hij dramatische luchten en atmosferische effecten toe. Sommige prenten bevatten ook sociaal commentaar, met symbolische figuren en details in de stadsgezichten.Wanneer leefde en werkte Charles Meryon?
Charles Meryon werd in 1821[1] in Parijs geboren. Zijn vader was Frans en zijn moeder een Engelse vrouw uit Londen. In 1837[1] ging Meryon naar de marineacademie in Brest en voer hij als adelborst naar onder meer de Middellandse Zee, de zuidelijke Stille Oceaan en Nieuw-Zeeland. In 1846 verliet hij de marine vanwege zijn verslechterende gezichtsvermogen. Daarna wendde Meryon zich tot de kunst, studeerde schilderkunst bij Eugène Bléry en richtte zich op grafiek, vooral op etsen van Parijs. Hij staat bekend om zijn gedetailleerde en sfeervolle voorstellingen van de architectuur en straten van de stad. In 1859 exposeerde hij zijn werk in Londen. Later in zijn leven leed hij aan een psychische aandoening en werd hij opgenomen in het gesticht van Charenton, waar hij in 1868[1] stierf.Waar kan ik het werk van Charles Meryon zien?
Verschillende musea bezitten belangrijke collecties prenten van Charles Meryon. In Parijs bewaren zowel de Bibliothèque Nationale als het Musée du Louvre werk van hem. Buiten Frankrijk zijn onder meer het British Museum, Victoria and Albert Museum en Fitzwilliam Museum in Cambridge mogelijke locaties in het Verenigd Koninkrijk. In de Verenigde Staten kunt u zijn werk mogelijk zien in het Art Institute of Chicago, Metropolitan Museum of Art in New York en Museum of Fine Arts in Boston. Ook Los Angeles County Museum of Art en Minneapolis Institute of Arts kunnen relevante werken bezitten. Raadpleeg de online catalogus van het museum of neem contact op met de afdeling prenten en tekeningen om te bevestigen of werk van Meryon tentoongesteld wordt of in de studiezaal kan worden bekeken.Wie werd door Charles Meryon beïnvloed?
De invloed van Charles Meryon is te zien in het werk van Félix Bracquemond, die Edgar Degas en anderen etstechnieken leerde. Bracquemond was een veelzijdig kunstenaar met veel technische vaardigheid. Soms beeldde hij het stadsleven uit, ook scènes uit het Beleg van Parijs, maar zijn grootste belangstelling lag bij dierstudies. Die waren soms komisch, zoals *Storm Cloud (La Nuée d’orage)*, waarin een groep ganzen in elf verschillende stadia is weergegeven. Bracquemonds ets *The Raven* (1854[1]) toont eveneens Meryons invloed. Manet, destijds leerling in het atelier van Couture, kan de prent hebben gezien. Echo’s van Bracquemonds *Raven* zijn terug te vinden in Manets werk, vooral in de snavel van *The Crossing* en de schaduw rond de galg. In 1891 begon Mary Cassatt een reeks meerkleurige etsen te drukken, waarin zij aquatint met droge naald combineerde, een werkwijze die aan die van Bracquemond verwant was.Wie was Charles Meryon?
Charles Meryon (1821[1]-1868[1]) was een Franse kunstenaar, vooral bekend om zijn etsen van Parijs. Hij diende bij de Franse marine en reisde naar de zuidelijke Stille Oceaan. Zijn loopbaan bij de marine eindigde vanwege gehoorproblemen. Daarna wendde hij zich tot de kunst en studeerde hij bij Eugène Bléry. Meryon wilde aanvankelijk schilder worden, maar stapte over op etsen omdat kleurenblindheid schilderen moeilijk maakte. Zijn bekendste werken tonen stadsgezichten van Parijs, vaak met een melancholieke of macabere sfeer. Zijn gedetailleerde etsen legden het architectonische karakter van Parijs vast voordat Haussmann de stad vernieuwde. Ze bevatten vaak verzonnen of symbolische elementen. Later in zijn leven leed Meryon aan een psychische aandoening en werd hij opgesloten in een gesticht, waar hij stierf. Ondanks zijn moeilijkheden verzekerden zijn etsen hem een plaats in de geschiedenis van de grafiek.Waarom zijn de werken van Charles Meryon vandaag belangrijk?
Charles Meryon (1821[1]–1868[1]) is vooral bekend om zijn etsen van Parijs. Hij beeldde de architectuur, sfeer en stedelijke structuur van de stad minutieus af tijdens een periode van grote verandering. Zijn prenten vormen een gedetailleerd verslag van het Parijse leven in het midden van de 19e eeuw. Zijn technische vaardigheid als prentmaker verklaart mede zijn blijvende aantrekkingskracht. Hij beheerste het etsen en bereikte opvallende precisie en een breed toonbereik. Zijn werk beïnvloedde latere generaties prentmakers. Naast hun technische kwaliteit hebben zijn prenten een uitgesproken artistieke visie en geven zijn stadsgezichten vaak een dramatisch, onheilspellend gevoel. Sommige onderzoekers menen dat zijn persoonlijke psychische problemen bijdroegen aan de emotionele intensiteit. Dat psychologische perspectief onderscheidt hem van andere topografische kunstenaars. Zijn beelden documenteren een specifieke tijd, maar verkennen ook algemene thema’s als stedelijke verandering, vervreemding en de relatie tussen individu en bebouwde omgeving, die ook nu aanspreken.Wat was de kunststijl van Charles Meryon?
De stijl van Meryon kenmerkt zich door documentair nauwkeurige weergave en een beklemmende sfeer. Zijn etsen tonen architectuur met grote precisie, soms tegenover hallucinerende luchten.
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Charles Meryon.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Charles Meryon Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek Getty, Getty - Antiquity and Photography Early Views of Ancient Mediterranean Sites Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [3] boek Getty, Getty - Historical Painting Techniques Materials and Studio Practice Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [4] boek Getty, Getty - The Ruins of the Most Beautiful Monuments of Greece Gebruikt voor: stijlanalyse.
- [5] boek Masterpieces of western art : a history of art in 900 individual studies from the Gothic to the present day Gebruikt voor: biografie.
- [6] boek Post-impressionism : cross-currents in European painting Gebruikt voor: biografie.
- [7] boek Post-impressionism : cross-currents in European painting Gebruikt voor: biografie.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 24 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie







