Charles Joseph Natoire

Charles Joseph Natoire (1700-1777) was historieschilder en directeur van de Académie de France à Rome. Na zijn dood werd zijn collectie in 1778 in Parijs geveild. De door Alexandre Paillet samengestelde verkoopcatalogus vermeldde schilderijen, tekeningen en beeldhouwwerken, naast een selectie antieke en moderne edelstenen en rode zwavelafdrukken in was. Natoires belangstelling voor oudheden lijkt te zijn begonnen tijdens zijn reizen naar Rome in 1751. In Nîmes verzamelde hij medailles en andere voorwerpen. In Rome nam hij deel aan zoektochten naar ‘curiosa en oudheden’. Deze ‘antiquailles’ waren niet bijzonder kostbaar, maar afgesleten overblijfselen van een eerdere beschaving. Tot zijn collectie edelstenen behoorden intaglio’s en cameeën. Intaglio’s zijn edelstenen met verdiept gesneden motieven, vaak gebruikt als zegel; cameeën worden als sieraden gedragen. Natoire stelde zijn schatten tentoon in zijn villa, in nissen en op sokkels. Deze voorwerpen verbonden hem met het verleden en verenigden zijn villa met de ruïnes daarbuiten.

Charles Joseph Natoire volgde eerst een opleiding bij zijn vader, een beeldhouwer. Daarna ging hij in de leer bij academische historieschilders Louis Galloche en François Lemoyne. In 1721 won Natoire met zijn schilderij Manoah Offering a Sacrifice to the Lord de Prix de Rome. Zijn schilderijen uit de jaren 1730 gelden als toonbeelden van de rococo. Zijn ontvangststuk voor de Académie Royale in 1734, Venus Demanding Arms from Vulcan for Aeneas, belichaamt de rococostijl door de nadruk op kleur, de schilderkunstige weergave van huid en de compositielijnen die ontstaan door de gebaren van de figuren. Het schilderij wijkt af van driedimensionale ruimte en plaatst de figuren verticaal. Natoire kreeg opdrachten om koninklijke kastelen als Versailles, Marly en Fontainebleau te decoreren. Ook ontwierp hij kartons voor de ateliers van Gobelins en Beauvais. De verkoopcatalogus van zijn collectie noemt schilderijen en tekeningen van meesters als Pierre Subleyras en Jean-Paul Panini.

Charles Joseph Natoire (1700-1777) was een succesvolle Franse schilder, bekend om zijn werken die de rococostijl illustreren. Aanvankelijk werd hij opgeleid door zijn vader, een beeldhouwer; daarna ging hij in de leer bij historieschilders Louis Galloche en François Lemoyne. In 1721 won Natoire met Manoah Offering a Sacrifice to the Lord de Prix de Rome. Dankzij deze prijs kon hij studeren aan de Académie de France in Rome. In 1730 was Natoire terug in Parijs, waar zijn carrière floreerde. Hij kreeg van Philibert Orry de opdracht om vier reeksen schilderijen te maken voor diens Château de La Chapelle-Godefroy: Geschiedenis van de goden, De vier seizoenen, Het verhaal van Clovis en Het verhaal van Telemachus. De laatste twee reeksen, gebaseerd op Franse nationale geschiedenis en literatuur, toonden zowel Orrys verfijnde smaak als Natoires creatieve vermogen. In 1734 werd Natoire volwaardig lid van de Académie Royale. Zijn ontvangststuk, Venus Demanding Arms from Vulcan for Aeneas, geldt als een schoolvoorbeeld van rococokunst. Hij kreeg opdrachten om koninklijke kastelen als Versailles, Marly en Fontainebleau te decoreren. Ook ontwierp hij kartons voor manufacturen, waaronder een reeks taferelen uit Don Quichot. Vanaf 1751 leidde hij 25 jaar lang de Académie de France in Rome.

Charles Joseph Natoire werd geboren in 1700 en overleed in 1777. Hij was een van de succesvolste Franse schilders van zijn generatie. Zijn schilderijen uit de jaren 1730 gelden als toonbeelden van de rococo. Natoire werd eerst opgeleid door zijn vader, een beeldhouwer. Daarna ging hij in de leer bij academische historieschilders Louis Galloche (1670-1761) en François Lemoyne (1688-1737). In 1721 won Natoire met zijn werk Manoah Offering a Sacrifice to the Lord de Prix de Rome. Deze prijs financierde zijn reis naar de Académie de France in Rome, twee jaar later. In 1730 was Natoire terug in Parijs en begon zijn carrière te floreren. Tussen 1731 en 1740 voltooide hij vier reeksen schilderijen voor het Château de La Chapelle-Godefroy van Philibert Orry in Saint-Aubin. Het ging om negen doeken met de Geschiedenis van de goden, De vier seizoenen, zes doeken met het Verhaal van Clovis (Musée des Beaux-Arts, Troyes) en zes met het Verhaal van Telemachus. In 1734 werd Natoire volwaardig lid van de Académie Royale. Zijn ontvangststuk was Venus Demanding Arms from Vulcan for Aeneas (Musée Fabre, Montpellier). Vanaf 1751 was hij de laatste 25 jaar van zijn carrière directeur van de Académie de France in Rome.

Charles Joseph Natoire was een succesvol Frans schilder; zijn doeken uit de jaren 1730 gelden als toonbeelden van de rococo. In 1751 werd hij directeur van de Académie de France in Rome, een functie die hij de laatste 25 jaar van zijn carrière bekleedde. In deze rol beïnvloedde Natoire jongere kunstenaars. Hij moedigde Jean-Honoré Fragonard en Hubert Robert aan om naar de natuur te tekenen en oog te krijgen voor schilderachtige vergezichten. Natoires eigen tekeningen, zoals Gardens of the Villa d’Este at Tivoli (1760, Metropolitan Museum of Art, New York), zijn gemaakt met pen en bruine inkt, bruine en grijze wassingen, aquarel en wit, zwart en rood krijt. Deze tekeningen wezen op een nieuwe richting voor tuintaferelen bij rococokunstenaars van de derde generatie.

Charles Joseph Natoire was een van de succesvolste Franse schilders van zijn generatie. Hij werd eerst opgeleid door zijn vader, een beeldhouwer, en ging daarna in de leer bij academische historieschilders Louis Galloche en François Lemoyne.

Charles Joseph Natoire was een succesvol Frans schilder en een boegbeeld van de rococostijl. Eerst werd hij opgeleid door zijn vader, een beeldhouwer, daarna door historieschilders Louis Galloche en François Lemoyne. In 1721 won Natoire de Prix de Rome, waarmee hij twee jaar later naar de Académie de France in Rome kon reizen. In 1730 was hij terug in Parijs en bloeide zijn carrière op. Hij ontving een belangrijke opdracht van Philibert Orry, die functies bekleedde in de financiële wereld en bij de Académie Royale de Peinture et de Sculpture. Van 1731 tot 1740 maakte Natoire vier reeksen schilderijen voor Orrys Château de La Chapelle-Godefroy: de Geschiedenis van de goden, De vier seizoenen, het Verhaal van Clovis en het Verhaal van Telemachus. De laatste twee, met onderwerpen uit de Franse geschiedenis en literatuur, waren ongebruikelijk voor die tijd. In 1734 werd Natoire met zijn Venus Demanding Arms from Vulcan for Aeneas volwaardig lid van de Académie Royale. Dit werk belichaamt de rococostijl en richt zich op liefde en verleiding in plaats van heldendom. Natoire kreeg opdrachten om koninklijke kastelen als Versailles en Fontainebleau te decoreren en ontwierp kartons voor de manufacturen van Gobelins en Beauvais. Vanaf 1751 was hij 25 jaar directeur van de Académie de France in Rome, waar hij kunstenaars als Jean-Honoré Fragonard en Hubert Robert aanmoedigde.

van Natoire schilderijen uit de jaren 1730 gelden als toonbeelden van de rococo. Hij was een van de succesvolste Franse schilders van zijn generatie.

Charles Joseph Natoire werd in 1700 in Frankrijk geboren. Charles Joseph Natoire overleed in 1777, 77 jaar oud.

Charles Joseph Natoire overleed in 1777 op 77-jarige leeftijd.