Charles Gleyre

Plan je bezoek om werk van Charles Gleyre te zien →

• Waar staat Charles Gleyre om bekend?+

  Charles Gleyre staat bekend om zijn allegorische en beschouwende schilderijen, die zorgvuldig zijn uitgevoerd. Zijn schilderij Lost Illusions uit 1843^[1], ook bekend als Evening, vestigde zijn reputatie op de Salon.
• Wat moet ik weten over de prints van Charles Gleyre?+

  Charles Gleyre (1806^[1]–1874^[1]) was een Zwitserse kunstenaar die in Parijs schilderles gaf. Hij staat niet vooral bekend als prentmaker, maar naar sommige schilderijen zijn prenten gemaakt. Die reproducties verspreidden zijn composities onder een breder publiek. In 1843^[1] nam Gleyre het atelier over van de kort daarvoor overleden Paul Delaroche. Hij gaf les aan veel latere bekende kunstenaars, onder wie Monet, Renoir, Sisley en Whistler. Zijn aanpak was vrij terughoudend: hij liet leerlingen hun eigen stijl ontwikkelen en greep alleen in wanneer hij dat nodig vond. In 1864 sloot hij zijn atelier wegens gebrek aan belangstelling en problemen met zijn gezichtsvermogen. Hij verklaarde zijn besluit met de woorden: ‘men moet zichzelf niet overleven’. Zijn eigen schilderijen hadden vaak klassieke of historische onderwerpen en een precieze academische stijl. Evening, ook bekend als Lost Illusions, was een van zijn succesvolste schilderijen en bestaat in meerdere versies. In zijn tijd werd zijn werk gewaardeerd, maar later verloor het aan populariteit toen het impressionisme en andere moderne stromingen opkwamen.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Charles Gleyre?+

  Charles Gleyre (1806^[1]–1874^[1]) was een Zwitserse schilder die in Frankrijk werkte. Hij wordt verbonden met het neoclassicisme en had ook belangstelling voor het oriëntalisme. Hij wilde het verleden esthetiseren en in schilderijen tot leven brengen. Net als Jean-Auguste-Dominique Ingres bleef hij tot ver in de tweede helft van de 19e eeuw in neoclassicistische stijl schilderen. Zijn schilderij *The Romans Put Under the Yoke* uit 1853^[1] is mogelijk zijn belangrijkste historieschilderij. Gleyre studeerde aan de École de Pierre in Lyon en in Parijs bij Louis Hersent. Hij oefende ook aquarelleren bij Richard Parkes Bonington. In Rome had hij contact met Duitse schilders; in Parijs met componist Hector Berlioz en de Zwitserse kunstenaar Léopold Robert. In 1834 reisde hij naar het Oosten, maar werd ernstig ziek. In 1838 keerde hij terug naar Parijs. *Egyptian Temple* (1840) toont een gedetailleerde, realistische weergave van Egyptische ruïnes.
• Welke technieken of materialen gebruikte Charles Gleyre?+

  De leerlingen van Charles Gleyre begonnen met tekenen naar gipsafgietsels van beelden en leerden vorm weer te geven met monochrome toonovergangen. Dit bracht hun een geïdealiseerde visie op de natuur en een conventionele tekenstijl bij. Pas na het beheersen van het tekenen mochten zij kleur gebruiken. Gleyre leerde hun de materialen en gereedschappen van de schilderkunst. Ze kopieerden geschilderde hoofden, vaak Venetiaanse of Vlaamse voorbeelden uit het Louvre, om een levendige penseelvoering en kleur te leren. Daarna schilderden ze levende modellen en naakten. In de beginfase maakten zij een dun geschilderde ‘ébauche’ om lijnen, vormen en halftonen vast te leggen. Deze onderlaag moest magerder, dus minder oliehoudend, zijn dan de volgende lagen volgens de regel ‘vet over mager’, om barsten te voorkomen. De paletten bestonden vooral uit aardkleuren, Pruisisch blauw, zwart en loodwit. In de 19e eeuw werden minder stabiele teerachtige pigmenten zoals bitumen populair; die beschadigden veel schilderijen. Contouren werden met lichte houtskoollijnen op het gegronde doek getekend en daarna met een verdund roodbruin mengsel (‘saus’) en een marterharen penseel herwerkt. Achtergronden werden vroeg opgezet om de helderheid van de grondverf te temperen. Aanvankelijk vermeed men details en richtte men zich op licht en schaduw.
• Waar stond Charles Gleyre om bekend?+

  Charles Gleyre (1806^[1]–1874^[1]) was een Zwitserse kunstenaar die het grootste deel van zijn loopbaan in Frankrijk doorbracht. Hij is vooral bekend als docent; zijn atelier bracht een generatie belangrijke impressionistische schilders voort. Gleyre werd geboren in Chevilly in Zwitserland en ging als leerling naar Lyon. Later studeerde hij aan de École des Beaux-Arts in Parijs. In de jaren 1830^[1] reisde hij uitgebreid door Italië, Griekenland, Egypte en het Nabije Oosten. Bij zijn terugkeer naar Frankrijk nam hij in 1843 het atelier van Paul Delaroche over. Hij gaf les aan veel inmiddels beroemde kunstenaars, onder wie Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley en James Abbott McNeill Whistler. Hij moedigde zijn leerlingen aan de natuur te observeren en een eigen stijl te ontwikkelen, anders dan de academische nadruk op historische of mythologische onderwerpen en precies tekenwerk. Hoewel zijn eigen schilderijen minder bekend zijn dan die van zijn leerlingen, had hij succes op de Salon. Zijn *Evening*, ook bekend als *Lost Illusions* (1843), is een van zijn bekendste werken: een allegorisch schilderij van een zittende dichter die uitkijkt over een rivier. Hij stopte in 1864 met lesgeven en stierf een decennium later in Parijs.
• Wanneer leefde en werkte Charles Gleyre?+

  Charles Gleyre was Zwitsers en werd geboren aan de oever van Lake Lean. Hij bracht zijn werkzame leven door in Frankrijk en werd beschouwd als de belichaming van de klassieke kunstschool. Hij volgde een opleiding aan de School of Fine Arts en bracht zes jaar door in Italië. Later gaf hij les in Parijs, in het atelier dat Hippolyte Delaroche had georganiseerd. Gleyres vaak zeer grote schilderijen ontleenden hun onderwerpen aan de heilige schrift en de klassieke mythologie. Zijn behandeling van vrouwelijke naakten werd vergeleken met die van Jean-Auguste-Dominique Ingres. Hoewel Gleyre een terugkeer naar de oudheid bepleitte, staat hij bekend om zijn band met impressionistische schilders. Camille Pissarro studeerde korte tijd bij Lehmann voordat hij zich bij Gleyre aansloot. Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley en Frédéric Bazille ontmoetten elkaar allemaal in Gleyres atelier. Gleyre vroeg zijn leerlingen geen lesgeld, maar wel bijdragen aan huur en modelkosten. Hij herinnerde hen eraan dat schilderkunst een decadente kunst was, terwijl zij juist buiten in het landschap wilden schilderen.
• Waar kan ik het werk van Charles Gleyre zien?+

  Schilderijen van Charles Gleyre bevinden zich in verschillende openbare collecties, in Zwitserland, Frankrijk en daarbuiten. In zijn geboorteland Zwitserland zijn werken te zien in het Cantonal Museum of Fine Arts in Lausanne en het Kunstmuseum Basel. Ook Frankrijk, waar Gleyre een groot deel van zijn loopbaan doorbracht, bezit belangrijke werken. Het Musée d’Orsay in Parijs heeft onder meer Evening (Lost Illusions) in de collectie. Het Musée des Beaux-Arts in Nantes bewaart The Departure of the Swiss for the Defence of the Fatherland. Buiten Europa bezit het Metropolitan Museum of Art in New York Gleyres Sappho. Deze collecties bieden de gelegenheid de reikwijdte van zijn werk te bestuderen, van historieschilderijen tot allegorische onderwerpen. Zijn werk toont zijn academische opleiding en latere stilistische ontwikkelingen.
• Wie werd door Charles Gleyre beïnvloed?+

  Charles Gleyre gaf van 1843^[1] tot 1864 les in zijn eigen atelier en later aan de École des Beaux-Arts. Hij wordt herinnerd als een vrijgevige docent die leerlingen aannam ongeacht hun financiële omstandigheden. Onder zijn leerlingen waren kunstenaars die later belangrijke figuren werden, zoals Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley en James Abbott McNeill Whistler. Ook Jean-Léon Gérôme, Auguste Toulmouche en Louis-Frédéric Schützenberger studeerden bij hem. Gleyres aanpak was relatief terughoudend: hij liet leerlingen hun eigen stijl en interesses ontwikkelen in plaats van één academische methode op te leggen. Dat kan hen hebben voorbereid op uiteenlopende loopbanen. Monet, Renoir en Sisley werden centrale figuren in het impressionisme; Whistler volgde een onafhankelijker koers. Gérôme en Toulmouche werden succesvolle Salon-schilders in een academischere stijl. De verscheidenheid van het latere werk van zijn leerlingen toont de brede invloed van Gleyre als docent.
• Wie beïnvloedde Charles Gleyre?+

  Charles Gleyre, een Zwitserse kunstenaar die een groot deel van zijn leven in Frankrijk doorbracht, werd gezien als vertegenwoordiger van de klassieke kunstschool. Hij werd opgeleid aan de School of Fine Arts en verbleef zes jaar in Italië. Bij het schilderen van figuren moesten zijn leerlingen rekening houden met de klassieke oudheid. Gleyre vond realisme weerzinwekkend en gaf de voorkeur aan idealisering. Hij leerde dat de natuur nuttig was als studieobject, maar op zichzelf weinig belang had; stijl was het belangrijkst. Ook beschouwde hij landschapsschilderkunst als decadent. Toch bood zijn atelier de leerlingen vrijheid. Het programma omvatte studie van antieke beeldhouwkunst en schilderijen van Rafaël en Ingres in het Louvre. De leerlingen leerden schildertechniek, klassieke compositie, nauwkeurig tekenen en verfbehandeling. Monet, Bazille, Renoir en Sisley ontmoetten elkaar in zijn atelier. Gleyre vroeg geen lesgeld, maar wel bijdragen voor huur en modellen.
• Wie was Charles Gleyre?+

  Charles Gleyre was een Zwitserse kunstenaar die een groot deel van zijn leven in Frankrijk doorbracht. Hij was zestig toen hij de toekomstige impressionisten ontmoette; voor hen vertegenwoordigde hij de klassieke kunstschool. Gleyre studeerde aan de School of Fine Arts en bracht ook zes jaar in Italië door. Hij gaf les in een atelier dat was georganiseerd door Hippolyte Delaroche, die bekendstond om werken met religieuze en mythologische onderwerpen. Gleyres schilderijen bevatten vaak thema’s uit de klassieke mythologie en de heilige schrift, vormgegeven met klassieke helderheid. Zijn modellering van vrouwelijke naakten is vergeleken met het werk van Jean-Auguste-Dominique Ingres. Hoewel Gleyre succes boekte op de Parijse Salon, suggereren sommige verslagen dat hij geen inspirerende leraar was. In één beschrijving wordt hij saai en weinig intelligent genoemd. Hij hield vast aan idealisering in de kunst, had een hekel aan realisme en spoorde leerlingen aan bij het uitbeelden van een figuur altijd aan de oudheid te denken. Ondanks zijn traditionele opvattingen was zijn atelier de plek waar Monet, Bazille, Renoir en Sisley elkaar ontmoetten. Hij bracht hen ook in contact met Pissarro.
• Waarom zijn de werken van Charles Gleyre vandaag belangrijk?+

  Charles Gleyre, een Zwitserse schilder die een groot deel van zijn leven in Frankrijk doorbracht, is belangrijk vanwege zijn band met het vroege impressionisme. Hij was zestig toen hij de toekomstige impressionisten ontmoette en vertegenwoordigde wat zij als de klassieke school zagen, maar zijn atelier bood ruimte voor artistieke uitwisseling. Monet, Renoir, Bazille en Sisley ontmoetten elkaar er; Gleyre stelde hen ook aan Pissarro voor. Hij bepleitte idealisering en de klassieke oudheid in de kunst, maar sommige leerlingen, zoals Monet, verzetten zich tegen zijn leer. Gleyre vroeg geen lesgeld, alleen bijdragen aan huur en modelkosten. In zijn schilderijen wilde hij het verleden esthetiseren. Hij studeerde in Lyon en Parijs en verbleef ook in Italië, waar hij Duitse schilders ontmoette. Zijn schilderij *Evening*, later ondertiteld *Lost Illusions*, was in 1843^[1] succesvol. Een ander belangrijk historieschilderij is *The Romans Put Under the Yoke* (1853). Ondanks zijn moeilijke leven verdient Gleyres werk erkenning.
• Wat was de kunststijl van Charles Gleyre?+

  Volgens één bron werd Charles Gleyre gezien als de belichaming van de klassieke kunstschool. Zijn oriëntalistische schilderijen tonen echter een stilistische breedte, van realistische weergaven van Egyptische ruïnes tot fantastische en theatrale scènes.